Lahat ng Kabanata ng LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: Kabanata 351 - Kabanata 360

“Mrs. Aragon.” bati ni Arah.Mahinang tumawa si Cacai.“Ang pormal naman, hindi ako sanay. Cacai na lang.” sabi nito habang nakangiti.Napangiti na rin si Arah dahil nakakahawa ang sigla ng kaharap niya.“Sige. Eh di Arah na lang ang itawag mo sa akin.” nakangiting aniya.“Sige.” maaliwalas ang mukhang sabi ni Cacai.Napatingin si Arah sa mga natutulog na bata sa loob ng stroller.“Ang gaganda…” hindi niya napigilang sabihin. Pansin din niyang malaki ang pagkakahawig ng mga bata sa ama ng mga ito. Hindi maitatangging dugong Aragon.Napaisip tuloy si Arah. Siya kaya kapag nagkaanak, kasing ganda din kaya ng mga batang ito? Pangarap pa naman niyang magkaroon ng sariling pamilya. Pero kung magkakaanak siya sana ay ganito rin kagaganda. Well, gwapo naman si Renz at malaki ang pagkakahawig nila ni Leon kahit noong mga high school pa lang sila. At yung mga anak ni Leon, medyo hawig din kay Renz. Napangiti si Arah. Siguro kapag nagkaanak silang ni Renz siguradong kamukha rin ng mga batang

Nagulat si Arah sa narinig. Hindi niya alam na pati pala pagsuporta sa mga pulitiko ay ginagawa na rin ni Renz. Bakit kaya? Sana naman ay hindi ito gaya ng ibang mga mayayamang negosyanteng iniimbestigahan niya na nag-eestablish ng matibay na relasyon or nag-iinvest sa mga matataas na tao sa maling dahilan gaya ng pagtatakip sa kanilang mga tiwaling gawain. Hindi niya maiwasang mag-isip nang ganun bilang isang pulis. Ngunit bilang isang babaeng may nararamdaman para kay Renz, umaasa siyang mali lang ang kanyang naiisip. Agad siyang tumalikod bago pa man siya makita ng dalawa. Pero nahulog ang papel na hawak niya at yumuko siya para damputin yun. Pagtayo niya ay sakton namang naglalakad si Suarez sa direksyon niya. Parang nagulat pa ito nang makita siya. Pero mabilis din na nagbago ang reaksyon nito. Ngumiti ito at binati siya. “Captain Reyes… andyan ka pala.” “Ah.. magsi-CR lang ako.” tugon ni Arah sa kaswal na boses. “Sige.” aniya pa at nilagpasan ang bise alkalde. Mabilis

Tunog ng alarm ng cellphone ni Renz ang gumising kay Arah. Kasunod nun ay naramdaman niyang tila nagising din at bahagyang gumalaw ang lalaki na buong magdamag na nakayakap sa kanya. Rinig din niyang ang mahinang pag-ungol nito na tila napipilitang gumising.Marahang nagmulat si Arah at kita niya sa orasan na alas singko pa lang ng madaling araw.Samatalang si Renz ay mabigat ang katawang kumalas sa dalaga para i-off ang alarm ng cellphone niyang nakapatong sa side table. Pagkatapos ay pumihit siyang muli kay Arah na nakatalikod sa kanya. Nakalitaw ang balikat nito habang nakabalot ang hubad na katawan sa kumot. Muli siya lumapit at dinampian ng halik ang balikat nito. Pagkuway umalis sa kama at humakbang papunta sa banyo.Samantalang si Arah naman ay naiwan sa kama na nakikiramdam. Narinig niya ang mga hakabng ni Renz na papalayo. At maya maya pa ay narinig niya ang lagaslas ng tubig kaya nahulaan niyang naliligo ang binata.Muli niyang ipinikit ang mga mata dahil inaantok pa a

Kinabukasan…Nagtungo si Arah sa opisina ng hepe nang ipatawag siya nito. Agad siyang pinaupo pagpasok.“May bagong development sa kaso ni Marian Loresca.” panimula nito.Matama lang na nakinig si Arah. Kilala niya ang babaeng tinutukoy ng hepe dahil siya ang may hawak nun.“Lumuwas ng Maynila ang ina ni Marian para ifollow-up ang kaso ng anak niya. At may itinuturo siyang tao na pwedeng may kinalaman kung nasaan o anong nangyari sa kanyang anak.”Kinuha ni Mendoza ang isang brown folder sa drawer nito saka inabot kay Arah. Tinanggap yun ni Arah at binasa. Nakita niya ang 2x2 picture ng isang babae at ang personal information nito.Nicole Sanchez… Twenty two years old. At kasalukuyang bedspacer sa isang paupahan sa Pasay. Part time employee sa convenience store at isang fast food.“Kaibigan siya ni Marian. Ang sabi ni Mrs. Loresca, marami daw nakakita na yan ang huling kasama bago nawala ang anak niya. Sa ngayon person of interest pa lang yang si Nicole. Wala pang sapat na ebiden

Napapangiwi si Arah habang sinasagutan ang form sa loob ng agency. Wala naman siyang balak ipasa yun. Napasubo lang talaga siya.Nang matapos ay tahimik lang siyang nakaupo kasama ng iba pang mga aplikante habang inoobserbahan ang nasa paligid niya. Ramdam niya ang competitive athmosphere nang makapasok na sila sa loob. Lahat sila ay magaganda at preparado. Lihim na natawa si Arah sa kanyang sarili. Ano ba naman kasi ang ginagawa niya rito ngayon? Hindi kaya lihim siyang pinagtatawanan ng mga babaeng dito dahil ang lakas ng loob niyang magfill-up ng form? Lalo na at nakita pa niya ang ilan na tila pinatataasan siya na kilay.Hindi na lang niya yun pinansin at pinagtuunan na lang ng pansin ay si Nicole. Paminsan minsan ay sinusulyapan niya ito. Wala itong kausap, hindi pakikihalubilo sa iba at tila walang pakialam sa paligid. Mag-isa lang itong naka-upo habang tahimik na sinusulatan ang application form.Maya maya ay tila nagbago ang ihip ng hangin ng bumukas ang pinto ng venue. Ha