All Chapters of กลแค้นซ่อนรัก: Chapter 21 - Chapter 30

เมื่อหญิงสาวรู้ตัวว่ากำลังอยู่ในสถานะเมียน้อยเธอจึงไม่รอช้าที่จะหาทางหนีออกจากไร่องุ่นซึ่งเป็นอาณาจักรไวน์ของคู่สามีภรรยา และมันไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เธอคิดเมื่อร่างเล็กได้ลองเดินเท้าเปล่าเพื่อไปยังถนนใหญ่ซึ่งเป็นถนนที่จะนำพาเธอออกไปจากไร่องุ่นที่กินพื้นที่เกือบสามร้อยไร่ ร่างเล็กค่อยๆเดินตามถนนเส้นหลักซึ่งอยู่ภายในไร่องุ่นโดยที่ไม่มีใครสงสัยในตัวเธอ แต่ด้วยอากาศที่ร้อนทำให้หญิงสาวเดินช้าลงเรื่อยๆจนแทบหยุดเดิน เมื่อเรี่ยวแรงที่หญิงสาวมีเริ่มหมดลงเธอจึงนั่งพักตรงที่ร่มซึ่งมีต้นองุ่นบดบังแสงแดด และในขณะนั้นเองหญิงสาวก็สังเกตเห็นรถยนต์คันหนึ่งกำลังแล่นเข้ามาทางเธอ “ทำไมฉันถึงได้โง่ซ้ำโง่ซ้อนขนาดนี้เนี่ย”หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะตำหนิตัวเองเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเส้นทางที่เธอใช้อยู่ในตอนนี้มันเสี่ยงเกินไปถ้าหากชายหนุ่มรู้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้า เมื่อคิดได้ดังนั้นหญิงสาวจึงรีบมุดลอดผ่านต้นองุ่นเพิื่อซ่อนตัวจากคนที่อยู่ในรถยนต์ แต่การกระทำของเธอดันทำให้ต้นองุ่นมีการเคลื่อนไหวจนชายหนุ่มที่ค่อยๆขับรถมาตามเส้นทางแล้วคอยมองซ้ายขวาสังเกตเห็นเข้าพอดี และทันทีที่หญิงสาวเห็นว่ามีคนกำลังลงจากรถเธอจึง

“การแอบฟังคนอื่นคุยกันถือเป็นการเสียมารยาทมากนะรู้มั้ย”เสียงทุ้มที่ดังมาจากด้านหลังทำหญิงสาวสะดุ้งจนแผ่นหลังของเธอชนเช้ากับร่างใหญ่เข้าอย่างจัง “ฉันไม่ได้ตั้งใจ”หญิงสาวที่รู้ตัวว่าใกล้ชิดกับชายหนุ่มเกินไปจึงรีบถอยห่างจากเขาในทันที “มีเรื่องอะไรกันหรอคะ”“พอดีพี่เห็นว่าเธอกำลังแอบฟังคนอื่นคุยกันเลยเข้ามากล่าวตักเตือนเฉยๆ”“เธอทำแบบนั้นหรอ”“ฉันเปล่านะคะ”“นี่เธอยังกล้าปฏิเสธอีกหรอ”“ก็ฉันไม่ได้ทำจริงๆ”“ออมอย่าไปเชื่อคำพูดนังนี่เลย พี่เห็นอยู่ว่าเธอแอบฟังออมคุยกับป้าเกตุ”“ช่างเถอะค่ะ ออมไม่ได้คุยเรื่องสำคัญอะไร”“แต่การทำกระของเธอถือเป็นการเสียมารยาทมาก ซึ่งพี่ไม่ชอบคนไร้มารยาทสุดๆ”“แล้วพี่วีจะให้ออมจัดการเรื่องนี้ยังไงคะ”“ออมต้องให้บทเรียนกับคนไม่มีมารยาทแบบเธอ”“ให้บทเรียนอะไรคะ”“ให้เธอไปถอนหญ้าหลังบ้าน”“แต่ว่าเรามีคนสวนคอยทำอยู่แล้วนี่คะ”“ก็จะได้ช่วยแบ่งเบางานคนสวนไง”“แดดร้อนแบบนี้เธอคงไม่ไหวหรอก”“ฉันไหวค่ะ”“งั้นก็ออกไปเลย”ชายหนุ่มที่ได้ยินดังนั้นก็รีบออกคำสั่ง“ค่ะ”พูดจบหญิงสาวก็เดินออกไปถอนหญ้าหลังบ้านท่ามกลางอากาศที่กำลังร้อนอบอ้าวในยามบ่าย ร่างเล็กนั่งถอนหญ้าในขณะที

เช้าวันต่อมา..“เดี๋ยวนี้พี่วีไม่ออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่เหมือนเมื่อก่อนเลยนะคะ”“ก็เราแพลนจะมีลูกกันแล้วนี่ ดังนั้นพี่อยากใช้เวลาอยู่กับออมให้ได้มากที่สุด”“งั้นวันนี้ออมขอตามพี่วีไปทำงานด้วยได้มั้ยคะ”“น้องติณณ์ขอไปด้วย”“แต่แม่เกรงว่าน้องติณณ์จะไปรบกวนคุณพ่อเปล่าๆ”“ให้ลูกไปเถอะ นานๆทีเราจะได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา”“คุณพ่อค้าบ น้องติณณ์อยากให้พี่ญาดาไปด้วย”“คือพี่ญาดามีงานบ้านที่ต้องทำ”“ให้เธอไปเถอะ ออมจะได้ไม่เหนื่อยมาก”“เอางั้นก็ได้ค่ะ”“ได้ยินแล้วใช่มั้ยว่าวันนี้เธอต้องตามไปดูแลลูกชายฉันที่ไร่องุ่น”“ได้ยินค่ะ”“ได้ยินแล้วก็ไปเตรียมร่มเตรียมน้ำดื่มและของใช้ส่วนตัวของลูกชายฉันเลย”“ค่ะ นายใหญ่”“พี่วีไม่ได้มีแผนอะไรใช่มั้ย”ทันทีที่หญิงสาวเดินออกจากไปผู้เป็นภรรยาก็หันไปถามสามีด้วยความกังวลว่าเขามีแผนการบางอย่าง“นี่ออมเห็นพี่เป็นคนยังไงกัน”“ก็พี่วีมีอคติกับญาดา”“พี่รับปากกับออมไปแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับเธออีก ดังนั้นไม่มีแผนการอะไรทั้งนั้น”“แล้วทำไมถึงอยากให้เธอไปด้วย”“คนที่อยากให้เธอไปด้วยคือน้องติณณ์ไม่ใช่พี่ อันที่จริงเธอไปด้วยมันก็ดีไปอย่างเพราะจะได้มีคนคอยช่วยถือของใ

“โอ้ย!”และทันใดนั้นเองหญิงสาวก็วิ่งชนเข้ากับชายร่างสูงที่กำลังออกตามหาเธออยู่พอดี“วิ่งหนีเสือมาหรือไง ”ชายหนุ่มที่เห็นว่าหญิงสาวกำลังเซจึงคว้าร่างเล็กเอาไว้ในอ้อมแขน “หลบไป ฉันจะเข้าห้องน้ำ”หญิงสาวที่รู้ตัวว่าใกล้ชิดกับชายหนุ่มมากเกินไปจึงรีบถอยห่างแล้ววิ่งเข้าไปในบ้าน“เกิดอะไรขึ้น”เมื่อชายหนุ่มเห็นเพื่อนชายจึงรีบเดินเข้าไปหา “ก็ไม่มีอะไรนี่”“แกไม่ได้คิดจะทำอะไรผู้หญิงคนนั้นใช่มั้ย”“จะบ้าหรอ ใครมันจะกล้าทำอะไรแบบนั้นในสถานที่แบบนี้”“ก็เห็นเธอวิ่งหนีอะไรบางอย่าง”“ออๆ พอดีฉันกับผู้หญิงคนนั้นออกมาคุยกันข้างนอก แล้วเธอดันเข้าห้องน้ำขึ้นมากระทันหัน”“คุยอะไรกัน แล้วทำไมต้องออกไปคุยในที่มืด”“ก็ตอนอยู่ข้างในไม่รู้จะคุยอะไรกัน ฉันกลัวคนอื่นจับโป๊ะได้เลยออกไปเตี๊ยมบทกัน”“อย่าให้รู้ก็แล้วกันว่านายคิดจะเอาเธอมาเป็นเมียจริง”“แล้วถ้าเกิดฉันอยากได้เธอมาเป็นเมียขึ้นมาจริงๆ แกจะทำไม”“ก็จะฉีกร่างแกเป็นชิ้นๆไง”“มีเมียแล้วก็หัดรักเดียวใจเดียวมั่ง ไม่ใช่ทำตัวเจ้าชู้แล้วมาเดือดร้อนฉันอยู่เนี่ย”“พูดเบาๆสิวะ! เกิดมีคนมาได้ยินเข้าฉันจะซวยเอา”“ก็พูดเรื่องจริง”“ฉันจ่ายค่าจ้างแกไปแล้วดังนั้นก็ช่

เช้าวันต่อมา… “เห็นแววบอกว่าเมื่อคืนเธอไม่ได้กลับไปนอนที่บ้านพัก ฉันอยากรู้ว่าเมื่อคืนเธอไปไหนมาหรอ”“พอดีเมื่อคืนฉันตามสามีกลับไปนอนที่บ้านค่ะ”“แต่เมื่อคืนเขาบอกกับฉันว่าช่วงนี้อาการของแม่เขายังไม่คงที่เลยไม่อยากพาเธอกลับไปด้วย”“พอดีฉันเป็นคนตื้อกลับกับเขาเองค่ะ และเราก็โชคดีที่ว่าแม่อาการดีขึ้น”“ออ งั้นก็แสดงว่าเขาจะไม่ไปกลับแล้วใช่มั้ย”“ใช่ค่ะ ตั้งแต่นี้ไปเขาจะมาพักที่แคมป์คนงาน”“งั้นก็ดีเลยสิ เพราะเธอจะได้เจอกับเขาทุกวัน”“ค่ะ”“ชุดที่เธอยืมใส่เมื่อคืนไม่ต้องคืนฉันแล้วนะ ฉันยกให้”หญิงเจ้าของบ้านกล่าวด้วยรอยยิ้ม“ขอบคุณค่ะนายหญิง”“และนับตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเธอช่วยขึ้นไปทำความสะอาดห้องนอนของฉันด้วยนะ”“แต่ว่าฉันเพิ่งเข้ามาทำงานที่บ้านนี้ได้ไม่กี่วันเองนะคะ”“ก็ฉันไว้ใจเธอโดยที่ไม่ต้องใช้เวลาเหมือนกับคนอื่นนี่”“ถ้านายหญิงอยากได้ฉันไปทำความสะอาดห้องให้ดิฉันก็ยินดีค่ะ”“งั้นก็เริ่มเข้าไปทำความสะอาดวันนี้ตอนนี้เลยนะ”“นายใหญ่ไม่ได้อยู่ห้องใช่มั้ยคะ”“เขาออกจากบ้านไปตั้งแต่เช้าแล้ว เห็นบอกจะไปดูงานที่ไซส์ก่อสร้างประมาณสี่ห้าวัน”“งั้นฉันขอตัวขึ้นไปทำความสะอาดห้องก่อนนะคะ”หญิงสาวที