All Chapters of กลแค้นซ่อนรัก: Chapter 11 - Chapter 20

ร่างเล็กหลับตาปี๋ด้วยความไม่อยากสบตากับชายหนุ่มที่อยู่ข้างบน ส่วนเขาที่เห็นดังก็เผยรอยยิ้มพร้อมกับส่ายหัวเบาๆก่อนที่จะโน้มใบหน้าลงไปจัดการกับเต้ากลมโต “หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้”หญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อได้สัมผัสถึงลิ้นสากผ่านยอดปทุมถัน ร่างเล็กพยายามหยุดชายหนุ่มแต่เขากลับครอบเต้ากลมโตเข้าไปไว้ในอุ้งปากพร้อมกับใช้ลิ้นสากเลียยอดปทุมถันอย่างชำนาญจนร่างเล็กเริ่มอ่อนระทวย ส่วนชายหนุ่มเห็นโอกาสจึงปล่อยหญิงสาวให้เป็นอิสระจากนั้นเขาก็เปลี่ยนตำแหน่งลงไปอยู่ปลายที่นอน “นายกำลังจะทำอะไร”หญิงสาวพยายามถอยหนีแต่กลับถูกมือหนาดึงขาเรียวเอาไว้จนร่างเล็กไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้ ชายหนุ่มจัดการถอดกางเกงนอนของหญิงสาวออกไปจนพ้นทางจากนั้นเขาก็จัดการกับแพนตี้ผืนน้อยต่อโดยไม่สนใจคำคัดค้านของร่างเล็ก ร่างกำยำแยกขาเรียวออกกว้างก่อนที่เขาจะซุกใบหน้าคมเข้มเข้าไปใต้หว่างขาของหญิงสาว “ปล่อยฉันนะ”หญิงสาวกล่าวพร้อมกับพยายามถีบร่างกำยำออกส่วนชายหนุ่มที่เห็นดังนั้นจึงรีบจัดการตวัดเอาน้ำรักของหญิงสาวเข้าปากในทันที เขาตวัดลิ้นอย่างช่ำช่องจนร่างเล็กกลับมาอ่อนระทวยอีกครั้ง และใบหน้าหล่อเข้มก็เผยรอยยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นคนต

เมื่อถึงห้องชายหนุ่มก็ค่อยๆวางร่างเล็กลงบนที่นอนอย่างระมัดระวังไม่ให้จุดเชื่อมหลุดจากกัน จากนั้นเขาก็รีบจัดการกับกางเกงของตัวเอจนในที่สุดเขาก็อยู่ในสภาพเปลือยกาย ส่วนหญิงสาวยังคงอยู่ในสภาพสวมใส่เสื้อยืดกับกระโปรงยาวเลยหัวเข่า มือหนาสอดเข้าไปใต้แผ่นหลังเนียนเพื่อปลดตะขอบราก่อนที่เขาจะปลดมันออกจากเรือนร่างอันเย้ายวนไปพร้อมๆกับเสื้อยืด เมื่อเต้านิ่มกลมโตปรากฏต่อหน้าเขาก็อดไม่ได้ที่จะใช้ลิ้นสากเล่นกับยอดปทุมถันจนร่างเล็กดิ้นพล่านอยู่ภายใต้ร่างใหญ่“อ่าส์..”เสียงครางเปล่งออกมาจากริมฝีปากบางอย่างต่อเนื่องเมื่อลิ้นสากวนเล่นอยู่กับยอดปทุมถันจนมันชุ่มไปด้วยน้ำลาย ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังเพลิดเพลินอยู่กับเต้านิ่มเขาก็ไม่ลืมที่จะขยับท่อนล่างเข้าออกจนน้ำรักที่อัดอยู่ข้างในก่อนหน้าส่งเสียงเฉอะแฉะหยาบโลน “กินมันสักทีเถอะ ”หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นๆก่อนที่จะกดศีรษะของชายหนุ่มจนเขาจมูกโด่งกับปากหนาแนบติดเต้านิ่ม “ใจเย็นที่รักผมหายใจไม่ออกเดี๋ยวตายคาเต้าไม่รู้ด้วยนะ”ชายหนุ่มเงยหน้ากล่าวกับหญิงสาวก่อนที่เขาจะใช้มือใหญ่ประคองเต้านิ่มแล้วบีบมันจนล้นมือ “เดี๋ยวจะกินให้หนามใจเลย”พูดจบเขาก็จัดการยัดเต้า

“หายงอนผัวยังคะ”ชายหนุ่มถามพร้อมกับกระแทกแก่นกายเข้าหาเธอแบบเน้นๆ“อ๊า!”“ผัวถามว่าหายงอนรึยัง”ชายกนุ่มกระแทกแก่นกายแบบเน้นๆอีกครั้งเมื่อไม่ได้รับคำตอบ“ไม่ ฉันไม่ให้อภัยนายง่ายๆหรอก”“งั้นที่ผัวพยายามทำให้ก็เปล่าประโยชน์สินะ”พูดจบเขาก็ดึงท่อนเอ็นออกจากช่องทางรักของหญิงสาวจนรูเล็กได้แต่ขมิบอากาศชายหนุ่มถอยหลังแล้วปล่อยให้ร่างเปลือยกายนั่งยองๆเกาะหน้าต่างอยู่อย่างนั้น“หายงอนแล้วก็ได้แต่เอาฉันลงเดี๋ยวนี้”“ต่อไปถ้างอนอีกผัวก็จะง้อด้วยวิธีนี้แหละ”ชายหนุ่มเดินเข้าไปประกบหลังหญิงสาวแล้วจ่อหัวเห็ดบานตรงทางเข้าร่องรัก จากนั้นเขาก็ค่อยๆดันมันเข้าไปแค่ส่วนหัว“เอามือออกได้แล้ว”ชายหนุ่มกล่าวกับหญิงสาวในขณะที่มือหนาทั้งสองประคองขาเรียวเอาไว้หญิงสาวค่อยๆเอามือออกทีละข้างแล้วทิ้งน้ำหนักตัวจนแผ่นหลังแนบชิดกับร่างสูง ก่อนที่ชายหนุ่มค่อยๆเดินถอยหลังจนร่างเปลือยกายของเธอแผ่อ้าซ่าอยู่บนกายของเขา“อ๊าาาา”หญิงสาวส่งเสียงครางเมื่อร่องรักของหญิงสาวกลืนกินท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดทาง ชายหนุ่มค่อยๆยกร่างเปลือยกายของหญิงสาวขึ้นลงโดยที่เธอนั้นอาศัยไหล่กว้างประคองร่างตัวเองเอาไว้ร่างเปลือยกายของหญิงสาวถูกแขนใหญ่

ณ ไร่องุ่นซึ่งเป็นอาณาจักรแห่งไวน์ขนาดใหญ่ ที่ตั้งอยู่บนพื้นที่เกือบ 300 ไร่ที่เต็มไปด้วยเถาองุ่นเรียงรายสุดลูกหูลูกตา ท่ามกลางภูมิทัศน์อันงดงามของเขาใหญ่ ไร่แห่งนี้ไม่เพียงแต่เป็นแหล่งผลิตไวน์คุณภาพเยี่ยม แต่ยังเป็นสวรรค์สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการสัมผัสประสบการณ์การทำไวน์แบบครบวงจร และภายในไร่องุ่นมีบ้านหลังใหญ่ซึ่งเป็นที่พักอาศัยของเจ้าของไร่ และมีสิ่งปลูกสร้างอื่นๆรวมอยู่ด้วย“ไม่ได้เจอกันนานออมคิดถึงพี่วีที่สุดเลย”หญิงสาวซึ่งเป็นภรรยารีบโผเข้ากอดผู้เป็นสามีด้วยสีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข“พี่ก็คิดถึงออมกับลูก”“ตั้งแต่แต่งงานกันมาเราไม่เคยห่างกันนานขนาดนี้ ดังนั้นกลับมาบ้านรอบนี้พี่วีต้องอยู่กับออมยาวๆนะคะ”“พี่ตั้งใจกลับมาอยู่กับออมและลูกยาวๆอยู่แล้ว”“งั้นเรารีบปั๊มเบบี๋กันมั้ย”“ไว้พี่พร้อมเมื่อไหร่เราค่อยไปทำเด็กหลอดแก้วกันนะ”“แต่ว่าออมอยากได้ลูกด้้วยวิธีธรรมชาติ หมอแนะนำว่าถ้าเราสามารถเพิ่มความถี่ในการมีเซ็กส์และนับวันไข่ตกมันก็จะเพิ่มโอกาสในการตั้งครรภ์โดยไม่ต้องพึ่งวิธีทางวิทยาศาสตร์ ที่ผ่านมาออมคิดว่าเราพยายามกันไม่มากพอ ดังนั้นกลับมาบ้านรอบนี้เราไปเที่

ร่างผอมบางยืนรอชายหนุ่มซึ่งเป็นคนรักของเธออยู่ที่จุดนัดพบอย่างใจจดใจจ่อ และไม่นานร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า“หายไปแบบนี้อีกแล้ว รู้ตัวมั้ยว่านายทำฉันเป็นห่วงแทบแย่”ทันทีที่ทั้งสองได้พบหน้ากันอีกครั้งหญิงสาวก็เกิดความรู้สึกหลายอย่างปะปนกัน ใจนึงเธออยากเข้าไปสวมกอดเขาแน่นๆให้หายคิดถึง แต่พอเธอนึกขึ้นได้ว่าเขาไปไหนแล้วไม่บอกกล่าวจึงเลือกที่จะเดินเข้าไปทุบตีเขาด้วยความโมโห “ใจเย็นๆสิคุณ”ส่วนชายหนุ่มที่เห็นว่าหญิงสาวกำลังโมโหจึงรีบสวมกอดเธอ“อย่ามาแตะตัวฉัน!”ร่างเล็กพยายามดิ้นหนีพร้อมกับทุบตีที่แผ่นอกหนาของชายหนุ่ม“ก็วันนั้นผมตั้งใจมาหาคุณตามนัดและตั้งใจมาบอกเรื่องที่ต้องตามเจ้านายไปต่างจังหวัด แต่คุณไม่มาตามนัด”“แล้วทำไมไม่รอ ทำไมไม่คิดบ้างว่าอาจจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับฉัน”“ผมรอสิ รอเกือบยี่สิบนาที อันที่จริงผมตั้งใจรอจนกว่าจะเจอคุณ และตั้งใจจะออกไปตามหาด้วยถ้าหากวันนั้นคุณไม่มาหาผมภายในหนึ่งชั่วโมง แต่บังเอิญว่าระหว่างรอคุณอยู่นั้นเจ้านายดันโทรตามให้ผมไปเตรียมตัวออกเดินทางในคืนนั้นทั้งที่ตอนแรกเขาบอกว่าจะออกเดินทางช่วงเช้าของอีกวัน”“ที่พูดมานายไม่ได้โกหกฉันใช่มั้ย”หญิงสาวที่