Semua Bab พันธะเมียแสนชัง: Bab 11 - Bab 20

บ้านหลังงามยามนี้ปิดไฟหมดทุกดวง บ่งบอกให้รู้ว่าคนในบ้านต่างก็พากันหลับใหลไปหมดแล้ว ชยุตม์ไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนตัวมากนัก ในตอนที่ปีนกำแพงแล้วกระโดดลงไปบนสนามหญ้าข้างบ้านอย่างคล่องแคล่ว บ้านของอนวัตอดีตเพื่อนรักนั้น ไม่มีส่วนไหนที่เขาไม่คุ้นเคย เขารู้ทุกทางเข้าออกรวมทั้งจุดด้อยทั้งหมด ทำให้การลักลอบเข้าไปบ้านยามค่ำคืนไม่ใช่เรื่องยากเลยแม้แต่น้อยจุดหมายของชยุตม์คือห้องนอนของอัญรส ผู้หญิงที่เป็นตัวปัญหาใหญ่ในชีวิตตอนนี้ แรกทีเดียวเขาไม่เคยคิดกล่าวโทษเธอเลย รู้ว่าตัวเองก็ผิดที่ดื่มจนเมาแบบนั้น แต่พอได้ยินเธอพยายามใส่ร้ายมะปราง เพราะหวังอยากเข้ามาแทนที่ เขาก็มองสาวน้อยที่คุ้นเคยเปลี่ยนไป เหมารวมทันทีว่าเธอเองก็ต้องรู้เห็นเป็นใจกับวนิดา ที่ต้องการใช้มะปรางมาเป็นข้อต่อรองเรียกเงินจากเขา ส่วนที่บอกว่าอยากให้รับผิดชอบนั้น เธอคงแค่พูดไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาจริงจังแน่นอนแต่วนิดากับอัญรสเล่นผิดคนแล้ว!ชายหนุ่มกระตุกยิ้มเหี้ยมในตอนที่นำชะแลงที่ถือติดมือมาด้วย งัดแงะประตูทางด้านหลังจนเปิดมันออกได้สำเร็จ เขาแทรกตัวผ่านความมืดเข้าไปในตัวบ้าน จากส่วนครัวด้านหลังย่องขึ้นบันไดไปสู่ชั้นบนอย

กว่าวนิดาจะยอมปล่อยให้อัญรสออกจากบ้าน เธอก็ต้องอ้างสารพัดว่ามีความจำเป็นต้องออกไปซื้อข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว หากไม่ติดว่ามีนัดคุยเรื่องลูกสาวกับภูวนัยอีกในช่วงสายของวันนี้ วนิดาคงตามติดออกไปด้วยกัน เพราะไม่ไว้ใจในสถานการณ์นัก กลัวว่าคนบ้าดีเดือดอย่างชยุตม์จะโมโหที่ถูกข่มขู่ แล้วพาลมาฉุดลูกสาวของตนไปโดยไม่ยอมจ่ายให้แม้สตางค์แดงเดียววนิดาไม่ได้รู้เลยว่าสิ่งที่กลัวกำลังจะเป็นจริง...อัญรสไปถึงสถานที่นัดหมายด้วยความมั่นใจเต็มร้อย แต่ความรู้สึกเหล่านั้นกลับมลายหายไปในพริบตา เมื่อเห็นสีหน้าบอกบุญไม่รับของชยุตม์ที่ไปถึงก่อนแล้ว เขากับเธอจดทะเบียนสมรสกันอย่างเรียบง่าย ใช้เวลาไม่นานทั้งคู่ก็ขับรถของตัวเองไปยังบ้านพงษ์ศิริกร อัญรสไปถึงก่อน ส่วนชยุตม์ที่มากับหัวหน้าคนงานอย่างเชิด ตามมาถึงในไม่กี่นาทีวนิดากับอนวัตไม่อยู่ที่บ้านในเวลานี้ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ชายหนุ่มบอกให้เชิดรออยู่ที่รถ ก่อนจะเดินตามอัญรสที่ตอนนี้กลายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเข้าไปในบ้าน นั่งไขว้ขากอดอกอยู่ในห้องรับแขก ในขณะที่บอกให้เธอไปเก็บข้าวของเพื่อเตรียมย้ายไปอยู่ที่บ้านของเขาอัญรสเองก็ใจหายอย่างประหลาดที่ต้องย้ายออกไป

อัญรสกราบลงบนตักของบุหลันอย่างต้องการฝากเนื้อฝากตัว...จากคนที่เคยเป็นเพื่อนวัยเดียวกับมารดา ตอนนี้เปลี่ยนสถานะมาเป็น ‘แม่สามี’ เรียบร้อยแล้ว รอยยิ้มกับสีหน้าอบอุ่นอ่อนโยนทำให้หญิงสาวคลายใจ อย่างน้อยก็ยังมีคนเอ็นดูเธอบ้าง ไม่ได้จ้องมองด้วยความเย็นชาเหมือนอย่างที่ชยุตม์ทำมาตลอดทาง“แม่ให้ส้มโอจัดห้องไว้ให้หนูแล้วนะ หนูเอม” บุหลันรู้ดีว่าชยุตม์ไม่ได้รับผิดชอบอัญรส เพราะอยากได้มาเป็นเมีย แต่ทำทุกอย่างเพราะต้องการสั่งสอนวนิดาให้รู้ซึ้งถึงการสูญเสียบ้างเท่านั้นเมื่อตอนเช้าก่อนที่ลูกชายจะออกไปจดทะเบียนสมรส ได้มาเล่าทุกอย่างให้ฟังก่อนแล้ว บุหลันรู้ดีว่าน้ำเชี่ยวไม่ควรเอาเรือเข้าไปขวาง นางจึงตัดสินใจปล่อยให้ชยุตม์ทำตามอำเภอใจ แต่ก็เตือนสติด้วยถ้อยคำสั้นๆ ไปด้วยแล้วเช่นกัน‘อย่าทำสิ่งที่มันจะทำให้ตัวเองต้องเสียใจทีหลังนะชิน ตัวอย่างก็มีให้เห็นมาแล้ว’“จัดห้องอะไรกันครับแม่ เมียผม... ก็ต้องนอนห้องผมสิ” เขาแย้ง“ชิน...”บุหลันขยับจะปราม ไม่อยากให้ลูกชายเห็นอัญรสเป็นเพียงของเล่น“ยกกระเป๋าเข้าไปที่ห้องของฉัน ห้องแรกสุด ขวามือเลย” ชยุตม์รู้ดีว่ามารดาเอ็นดูอัญรสมากแค่ไหน แต่แม่กับลูกถือเป็นคนละส่ว

อัญรสถูกฉุดกระชากลากถูตามหลังชยุตม์ไปทุกที่...หลังจากถูกสามีตามกฎหมายเขย่าปลุกแรงๆ ในช่วงตอนบ่ายโมงกว่า เธอก็ลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดสบายๆ อย่างเสื้อสายเดี่ยวสีชมพูกับกางเกงยีนขาสั้นสีขาวเข้ากับช่วงฤดูร้อน ชยุตม์ที่นั่งรออยู่ข้างนอกไล่สายตามองภรรยาตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้าใจจริงชยุตม์ก็นึกอยากไล่ตะเพิดให้อัญรสไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียใหม่ เอาให้มันเรียบร้อยกว่านี้สักนิด แต่พอไตร่ตรองดูอีกทีก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องของเขา เธอจะอวดช่วงขาขาวเนียน ลาดไหล่และแผ่นหลังนวลผ่องให้ใครเห็น มันก็เป็นสิทธิ์ของเธอ เธอไม่ใช่ภรรยาที่เขาได้มาด้วยความเต็มใจ ไม่มีเหตุผลใดที่ต้องไปวุ่นวายกับความชอบส่วนตัวของเธอแต่พอมาถึงรีสอร์ตแล้วเห็นสายตาของคนงานพากันมองอัญรสด้วยความสนใจ เขาก็ชักหงุดหงิด ไม่ได้หึงหวง ไม่ได้รู้สึกลึกซึ้งใดๆ แต่เขาเสียหน้ามากกว่าที่นายหญิงคนใหม่ของบ้านศรัญวิกา แต่งตัวไม่รู้กาลเทศะ จริงอยู่ที่มันไม่ได้โป๊เปลือย แต่สำหรับคนที่ชอบผู้หญิงแต่งตัวเรียบร้อยอย่างเขา เห็นแล้วมันขัดหูขัดตาจริงๆ“ทีหลังแก้ผ้ามาเลยก็ได้นะ”เขาเหน็บแนมเมื่ออยู่กันตามลำพังในที่ลับตาคน“อ๋อ ไอ้ที่ฉุดที่ลากเอมเดินตามต้อยๆ จ

ชยุตม์หันซ้ายหันขวา มองหาร่างคุ้นตาของคนที่กล้าประทุษร้ายใส่ส่วนสำคัญของเขาด้วยความฉุนเฉียว หลังจากไปดูที่ลานจอดรถแล้วไม่พบแม้แต่เงา เดาว่าเจ้าหล่อนคงประชดประชันด้วยการออกไปเรียกรถแท็กซี่เพื่อกลับบ้านเองแน่ๆแล้วสิ่งที่เดาก็เป็นความจริง เมื่อเขาวิ่งกระหืดกระหอบออกมาทางด้านหน้าของรีสอร์ต แล้วพบอัญรสยืนแกร่วอยู่ตรงนั้น สายตาคมทอดมองไปอย่างคาดโทษ แต่ยังไม่ทันได้ขยับฝีเท้าวิ่งต่อไป เขาก็เห็นรถคันหรูแล่นมาจอดตรงหน้าเธอเสียก่อนชายหนุ่มหรี่ตามองอย่างไม่ไว้ใจ พอเห็นว่าคนที่ลงมาฉุดกระชากลากถูตัวอัญรสคือภูวนัย เขาก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ชยุตม์ยืนนิ่งอยู่ตรงที่เดิม แต่ทันทีที่คนสนิทของภูวนัยเปิดประตูลงมาด้วยอีกคน เขาก็เริ่มออกวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วหัวใจของชยุตม์เต้นรัว แม้ไม่ได้รักใคร่ไยดีอะไรอัญรส ทว่าเธอก็เคยเป็นน้องน้อยที่เขาเอ็นดู เรื่องจะยอมปล่อยให้คนชั่วอุ้มเธอไปปู้ยี่ปู้ยำ เขามองผ่านไม่ได้จริงๆภูวนัยต่อยท้องผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเลือดเย็น ก่อนจะผลักให้เข้าไปนั่งในรถ มันขยับตามขึ้นไปแล้วกระชากประตูปิดลง ชยุตม์เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น ในตอนที่รถกำลังจะแ