บอสใหญ่เซ็กส์จัด のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

“ก็ต้องเหมือนพ่อสิคะ”“รู้ได้ยังไง?”เขายกมือขึ้นเชยคางหล่อน“ก็เคยได้ยินมาว่าถ้าแม่รักพ่อมาก... ลูกก็จะหน้าเหมือนพ่อ”หล่อนตั้งใจจะบอกเป็นนัยว่ารักเขามากเหลือเกิน“แต่พ่อก็รักแม่มากด้วยนะ”เอาเชียว ได้ทีคิมหันต์รีบหวานใส่“ฉันอยากกินเธอใจจะขาด… ดาจ๋า”เสียงของคิมหันต์กระเส่าสั่นไปด้วยความปรารถนาในเรือนร่างเอิบอิ่มของภรรยา คิมหันต์เพิ่งรู้ว่าผู้หญิงท้องช่างดูผ่องพรรณและเอิบอิ่มมีน้ำมีนวลน่าจูบน่าฟัดก็ตอนนี้เอง ความเย้ายวนใจของชลันดาทำให้คิมหันต์อดใจเอาไว้ไม่ไหว “ค่อยๆ เอนหลังลงนอนนะครับคนดี... เดี๋ยวผัวจะกินให้หนำใจ”คนอดอยากมานาน ประคับประคองร่างเอิบอิ่มของภรรยาให้เอนกายลงนอน คว้าหมอนสองใบมาวางรองไว้ที่แผ่นหลัง“คุณคิมจะกินอะไรคะ... หนูไม่ใช่ขนมนะคะ”ชลันดาถามเขินๆ เขาพูดราวกับว่าหล่อนเป็นของหวาน “เถอะน่ะ... เดี๋ยวก็รู้ว่าฉันจะกินตรงไหน... ฉันรู้ว่าขนมหวานของฉันอยู่ตรงไหน… เดี๋ยวจะเลียให้ดิ้น จะกินให้น้ำกระจายเลยแม่คุณ” “ว้าย… หื่นอ่ะ” ชลันดาทำหน้าตกใจ “หื่นแล้วรักป่ะล่ะ… ” คิมหันต์ถาม “รักค่ะ… ” “เดี๋ยวผมจะเบิร์นให้

“อ๊าย… อ๊าย… อ๊าย… อ๊าย… ”คนโดนดูดสะท้านไปทั้งร่าง ด้วยคิมหันต์ทั้งเลีย ทั้งดูดแรงเหมือนจะกลืนติ่งเนื้อน้อยๆ ของหล่อน“ไม่ไหวแล้ว... อ๊อย เร่งเถอะค่ะผัวขา”ชลันดาผงกศีรษะขึ้นมามองใบหน้าของสามีที่ก้มลงมาบดขยี้ติ่งเสียวของหล่อนด้วยปลายลิ้น กำปั้นน้อยๆ ทุบรัวอยู่ที่อกแกร่งของเขา เร่งเร้าให้สามีเสียบลำลิ้นเข้ามาแรงๆ“ได้เลยที่รัก... ”คิมหันต์กระตุกยิ้ม จากนั้นก็ดันขาเมียรักให้แบะอ้าแล้วกดลำลิ้นหนาเสียบเข้ามารัวๆ ระหว่างกลีบเนื้อขมิบเต้นหมุบๆ“ฮึ่ก... ”เขากระแทกเข้ามาสุดโคนลิ้น ชลันดาสะดุ้ง เกร็งสะท้านไปทั้งรูเสียว ลิ้นของคิมหันต์กระแซะเสียบเข้ามาลึกสุดโคน และเมื่อเขาหมุนควงดุ้นลิ้นรัวๆ อาการเสียวซ่านก็ทำเอาชลันดากระตุกเฮือก ดวงตาเหลือกลานไปชั่วขณะ น้ำเสียวแตกซ่านออกมาพร้อมกับอารมณ์ทรมานที่ได้รับการปลดปล่อยด้วยปลายลิ้นของผู้ชายสายเบิร์น“อ่า... ”ชลันดาพริ้มตาเป็นสุข หลังจากออกัสซั่มด้วยปลายลิ้นของเขา สองมือน้อยๆ จิกศีรษะของคิมหันต์เอาไว้แน่น“หนูมีความสุขที่สุดเลยค่ะ... คุณคิมขา รักคุณคิมจัง สุดที่รักของหนู”“ช่วงนี้ฉันจะใช้นิ้วกับลิ้นไปก่อนนะจ๊ะที่รัก อดทนเอาไว้... รอให้คลอดเมื่อไรรับ

หนึ่งปีต่อมา คิมหันต์พามารดาของชลันดาไปรักษาดวงตาจนหาย ชลันดาดีใจจนน้ำตาไหล ที่มารดาของหล่อนสามารถกลับมามองเห็นได้อีกครั้งราวกับมีปาฏิหาริย์ ยุพาเหมือนได้ชีวิตใหม่คืนมาอีกครั้ง ชลันดาคลอดลูกออกมาเป็นผู้ชาย คิมหันต์พาลูกไปพบมารดาของเขาที่เคยยื่นคำขาดเอาไว้ว่าถ้าไม่มีหลานให้อุ้มก่อนสิ้นปี จะยกมรดกทั้งหมดให้กับองค์กรการกุศล “ตาคิม… นั่น… นั่นลูกใคร” คุณหญิงชดช้อยตะลึงมองลูกชายของตัวเองที่กำลังอุ้มเด็กชายในวัยสามเดือนไว้ในอ้อมแขน กำลังเดินตรงเข้ามาหา เด็กผู้ชายกำลังจ้ำม่ำน่ารักน่าชังเหลือเกิน “ดูดีๆ สิครับคุณแม่… ว่าเด็กคนนี้หน้าเหมือนใคร” คิมหันต์กล่าว “เหมือนแกมาก… ตาคิม… โอ้ยพ่อคุณย่า ดูสิ… จ้ำม่ำน่าเกลียดน่าชังเหลือเกิน อย่าบอกนะว่าลูกแก” “ใช่ครับลูกผม… แล้วนี่เมียผม” คิมหันต์แนะนำหญิงสาวแสนสวยที่ยืนอยู่ข้างกาย “สวัสดีค่ะคุณหญิงแม่” ชลันดายกมือไหวคุณหญิงชดช้อย หล่อนรับไหว้อย่างไว้ท่าที ทว่าไม่นานก็โดนคิมหันต์เกลี้ยกล่อมจนคุณหญิงแม่ใจอ่อนยอมรับสะใภ้และหลานเข้าบ้านหลังใหญ่ บ้านที่ด

ธันวาไม่เสียเวลาอ้อมค้อม เพราะเขาต้องการคนที่ยอมรับข้อเสนอของเขาได้“ไม่ค่ะ… ”อัญญาส่ายหน้าทันที…จริงอย่างที่ธันวานึกกลัว… หล่อนทำท่าว่าจะลุกหนี แต่ข้อเสนอที่ดังขึ้นตามมา… ก็ทำให้ปลายเท้าน้อยๆ ที่กำลังจะก้าวออกมาจากห้องต้องหยุดชะงัก“งั้นผมเพิ่มเงินเดือนให้คุณอีกเท่าตัวรวมเป็นหนึ่งแสนบาทต่อเดือน… คุณโอเคไหม… ”คำพูดที่ได้ยิน…ทำให้ถ้อยคำปฏิเสธที่ติดอยู่แค่ริมฝีปากของหญิงสาว ต้องถูกกลืนลงไปในลำคออันแห้งผาก หล่อนคิดในใจว่าโชคชะตาอะไรเล่นตลกให้ต้องมาเจอกับผู้ชายพิสดารคนนี้“ว่ายังไง… ”ธันวาถามย้ำจะเอาคำตอบ…เขาหรี่ตามองอัญญาเมื่อเห็นว่าหญิงสาวนิ่งอึ้ง สีหน้าและแววตาของหล่อนดูกดดันอย่างเห็นได้ชัดเป็นวินาทีที่อัญญากำลังใช้ความคิดอย่างหนัก ถึงขั้นเหงื่อซึมออกมาชื้นอยู่ในอุ้งมือทั้งสองข้างเดือนละแสนไม่ใช่น้อยๆ ทั้งชีวิตของหล่อนคงไม่มีโอกาสได้เงินเดือนจากการทำงานเยอะขนาดนี้ และเงินจำนวนนี้จะช่วยกอบกู้ฐานะของครอบครัวที่กำลังจะล้มครืนในอีกไม่กี่วันหล่อนสูดหายใจแรงลึก…รวบรวมความกล้าเพื่อที่จะเค้นคำพูดประโยคนี้ออกมา มันหนักอึ้งจนแน่นอยู่ในอก“ค่ะ… ตกลงค่ะ… ”เสียงสั่นน้อยๆ…อัญญาแทบจำไม่

ตื่นตัวขึ้นมาอย่างแรงจนสะกดกลั้นความต้องการเอาไว้ไม่ไหว ต้องเอื้อมมือเข้ามาใต้ขอบกางเกง สัมผัสตัวตนที่กำลังตื่นตัวขึ้นมาเต็มที่ “สวย… สวยมาก… ”ธันวาหลับตาพริ้ม… ค่อยๆ กดนิ้วคลึงรอบหัวเอ็นสีม่วงถอกบานราวกับดอกเห็ดใหญ่ๆ ในสมองเต็มไปด้วยภาพจินตนาการถึงสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ร่มผ้าของอัญญาที่เพิ่งก้าวออกไปจากห้องโดยไม่รู้ตัวว่าหล่อนได้ทำให้ผู้ชายคนหนึ่งต้องงุ่นง่านไม่เป็นอันทำงานตลอดทั้งวันแน่ๆ เมื่อก่อนธันวาเคยมองว่าเรื่องนี้เป็นปัญหา มันรบกวนการใช้ชีวิตประจำวันของเขาไม่น้อยแต่หลังจากได้พูดคุยกับเพื่อนสนิทคนหนึ่งชื่อ ‘พิทยา’ ที่เป็นจิตแพทย์ ธันวาก็ยอมรับและปรับตัวกับสิ่งที่ตัวเองเป็น‘นี่กูเป็นอะไร… กูมีความต้องการตลอดเวลา’ย้อนไปเมื่อสามเดือนก่อน ธันวาคุยกับเพื่อนสนิทอย่างเปิดอก‘เขาเรียกว่าภาวะใคร่ไม่รู้อิ่ม หรือที่เรียกกันว่า Hypersexuality’‘อันตรายไหมวะ… ’หัวคิ้วของธันวาชิดเข้าหากันด้วยความสงสัย‘ไม่อันตราย… มันเกิดขึ้นกับคนที่ร่างกายมีแรงขับเคลื่อนทางเพศสูงมากอย่างมึง บางครั้งทำให้เกิดความต้องการทางเพศแบบเฉียบพลันอย่างที่มึงเป็นอยู่’‘แล้วกูควรจะทำยังไงให้มันหาย… ’ธันวาถาม