جميع فصول : الفصل -الفصل 110

“พี่สายฟ้า ทำไมไม่ใส่ถุงยาง” “อยากเอาสด นอนไปอย่าเรื่องเยอะ” สวบ! ปึก! “อ๊ะ! กรี๊ดดดดด!!” เสียงร้องของเธอดังลั่น ร่างกายเธอสั่นไปหมดสองมือเล็กจิกดึงผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดทั้งสองมือ เมื่อโดนความใหญ่ยักษ์ไร้เครื่องป้องกันกระแทกเข้ามาในตัวเธออย่างไร้ความปรานี ทำให้น้ำตาสีใสไหลลงมาที่สองแก้มอย่างห้ามไม่ได้ สายฟ้ามองใบหน้าสวยด้วยสายตาว่างเปล่า เหมือนเขาไม่มีความรู้สึกอะไรต่อเธอ จะร้องไห้รึเจ็บปวดขนาดไหนก็ไม่ใช่หน้าที่ของเขาที่จะมาสงสารหรือเห็นใจในเมื่อเธออยากเอง เธอขอให้เขาช่วยเอง มือหนาจับเรียวขาสวย ให้แยกออกจากกันกว้างขึ้นอีก เขามองจุดเชื่อมระหว่างเธอกับเขา สายฟ้าดึงแก่นกายยาวใหญ่ออกมาเกือบสุด มีเลือดบริสุทธิ์ของเธอติดมากับความใหญ่โตของเขาด้วย เขารู้ว่าเธอไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อนตั้งแต่ตัดสินใจโยนถุงยางทิ้ง แต่มันก็ไม่ใช่สาเหตุที่ต้องมาทะนุถนอมเพราะเขาไม่ได้มีความรู้สึกใดๆ กับผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว “เอามือออก” เขาออกคำสั่งเมื่อเธอเอามือผลักดันตัวเขาให้ออกห่าง “หนู เจ็บ...อื้อ” “หยุดไหม” คนตัวเล็กเม้มปากแน่น น้ำเสียงเขาบ่งบอกว่าไม่ได้สนใจเธอเลย ถึงจะไม่อยากให้เขาทำต่อ แต่ร่าง

มะนาวอยากจะกัดลิ้นตัวเอง เธอไม่น่าถามเขาเลย คนนิสัยไม่ดี เธอก็แค่เป็นห่วง เธอได้แต่คิดในใจ เขาเห็นเธอเงียบ เลยเดินออกไปจากห้อง เพราะดึกมากแล้วเขาก็ง่วงมากด้วย ทำไมเขายอมซื้อง่ายจัง มะนาวนั่งครุ่นคิด รึเขาอยากช่วย หรือเพราะเกรงใจคุณตา เขาน่าจะต่อราคาแต่ทำไมถึงไม่ทำ แล้วข้อตกลงตามเงื่อนไขที่เขาพูดมันคืออะไร จะมาไม้ไหนกันแน่ คนตัวเล็กนั่งคิดเรื่องนี้อยู่คนเดียว 11:30 น. มะนาวมาเจอเขาพี่ออฟฟิศ เลขาเขาให้เธอไปรอในห้องทำงานของเขา มะนาวนั่งรอเขาราวครึ่งชั่วโมงแล้ว “เฮ้อ! นานจัง” คนตัวเล็กถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย “ง่วงนอนจังแฮะ” มะนาวง่วงจนตาลืมไม่ขึ้นแล้วตอนนี้ เพราะเมื่อคืน พอตื่นมาตอนที่สายฟ้าไปหาเธอก็นอนไม่หลับจนถึงเช้า เธอเลยเอนตัวลงนอนบนโซฟาตัวยาว ขอหลับซักตื่นเถอะไม่ไหวแล้ว “….” “คุณสายฟ้าคะ คุณแอลลี่มารอนานแล้วค่ะ” เขาพยักหน้า เปิดประตูเข้าไปในห้องทำงาน เควินกับเลขาของเขาเดินตามเข้ามาด้วย สายฟ้าชะงักทันทีที่เปิดประตูเข้ามา หันไปบอกทุกคนว่าให้ออกไปก่อน แล้วก็ปิดประตู คนตัวเล็กนอนหลับสนิท อยู่บนโซฟาของเขากระโปรงยาวที่เธอสวม มันไม่ได้โป๊แต่มันเปิดขึ้นมาเห็น ขาเรียวยาว แ

“ให้ทำก็ทำ ทำไมต้องถามเยอะ” “ไม่ทำค่ะ ถ้าพี่ไม่มีเหตุผล คำว่าหนูคนไทยเขาพูดแทนตัวเองกันอยู่แล้ว มันไม่ดียังไง ทำไมหนูถึงพูดไม่ได้ พี่ต้องอธิบายสิคะ” “มันเหมือนเธอไปอ่อย ไปอ้อนเขา ถ้าคนนั้นไม่ใช่แฟนหรือคนในครอบครัว เข้าใจรึยัง ให้ใช้ได้เฉพาะกับคนในครอบครัว แล้วก็กับฉัน แค่นั้น” สายฟ้าอธิบายด้วยท่าทางโกรธ น้ำเสียงเข้มดุ “ถ้างั้นกับพี่ก็จะไม่ใช่เหมือนกัน จะไม่พูดกับพี่เหมือนกัน” “อะไรนะ” “ฉันจะไม่พูดคำว่าหนูกับพี่อีก ฟังชัดรึยัง จะพูดแค่กับพี่พายุแล้วก็พี่ไทเกอร์ แค่นั้น” “แอลลี่” เขาเรียกชื่อเธอเสียงดุ เหมือนกำลังเตือนว่าเขากำลังเริ่มโกรธ “มันไม่มีในสัญญา คำว่าหนูไม่ได้ระบุในสัญญา” แอลลี่พูดอย่างรู้สึกอยากเอาชนะเขา “หึ!” เขาหัวเราะในลำคอมองเธอ “เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอพูดเอง” พูดเสร็จเขาเดินกระแทกไหล่เธอเข้าห้องน้ำไป “เป็นบ้ารึไง ชอบบังคับออกคำสั่ง” แอลลี่บ่นตามหลังคนตัวโต แล้วไปเปลี่ยนชุดนอน สายฟ้าออกมาจากห้องน้ำ เขาเดินไปเปลี่ยนกางเกงนอนเช่นกัน แต่ไม่ใส่เสื้อ เดินเข้ามาหาคนตัวเล็ก ดึงเธอเข้ามากอด แอลลี่ไม่ได้ขัดขืนอะไร “พูดกับฉันว่าหนู” เธอเม้มปาก “ไม่ค่ะพี่ยังไม่แทนตัวเอ

“อ๊ะ...อ๊ะ เอามือออก อ๊ะ” แอลลี่เงยหน้าส่งเสียงครางอย่างหนัก ร่างกายเริ่มเกร็งกระตุกถี่ๆ “อืม” สายฟ้าส่งเสียงครางในลำคออย่างพอพอใจ ช้อนตาขึ้นมองใบหน้าสวยที่เป็นเจ้าของหน้าอกขนาดใหญ่เกินตัวที่เขากำลังดูดอย่างเพลิดเพลินอยู่ตอนนี้ แสดงสีหน้าออกถึงความเสียวซ่านที่ได้รับ เขายิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ “ซี้ด…อร้าย!” ร่างบางเกร็งกระตุกอย่างหนักพร้อมกับปลดปล่อยน้ำหวานออกมามากมาย สมองเธอเบลอไปหมด ความเสียววูบวาบวนเวียนอยู่แถวท้องน้อย “หนูแพ้นะคะ”ใบหน้าหล่อเหลาลอยหน้าลอยตาพูดอยู่ต่อหน้าเธอ พร้อมกับประดับยิ้มมุมปากอย่างพอใจ สายตาคมกริบร้ายกาจจ้องมองคนตัวเล็กที่หอบหายใจหนักๆ อยู่บนตัวเขา พรึบ!เธอโดนเขาจับให้นอนหงายลงบนที่นอนหนานุ่ม โดยมีร่างสูงขึ้นมาคร่อมทับบนร่างเธออย่างรวดเร็ว “พะ...พี่ ขี้โกง”“ตรงไหน”“ก็พี่รู้จุด....” “หึ!” สายฟ้าหัวเราะ แพ้ก็คือแพ้แอลลี่ แทนตัวเองว่าหนู กับฉันเดี๋ยวนี้ “ไม่ค่ะ พี่ขี้โกงพี่ก็ต้องแทนตัวเองว่าพี่ด้วยสิ”“ถ้าเธองอแงไม่ยอมพูด ฉันจะทำทั้งคืนจนเช้า” “ไม่นะ”“งั้นก็พูด”“หนูเกลียดพี่”ปึก!“อึก!...อื้อ!”“อ้าขาหน่อย ของเธอมันแน่น”“เบาๆ...นะคะ” เสียวหวานเอ่ยบอก

แอลลี่จอดรถอยู่หน้าคลินิก เธอต้องฝังยาคุม จริงๆ เหรอ เจ็บรึเปล่านะ รู้สึกกลัวกำลังกดเสิร์ชหาข้อมูลอ่านสักพักแล้ว แต่เธอก็ควรทำเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง ท้องขึ้นมา เขาไม่รับผิดชอบแล้วเธอจะทำยังไง พี่สายฟ้าไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว ยังไงเขาก็ไม่สนใจหรอก และเขาก็ไม่สนใจที่จะป้องกันด้วย เธอตัดสินใจเดินเข้าคลินิกไปปรึกษาคุณหมอ คุณหมอให้คำแนะนำเธออย่างดี ยังไม่ใช่วันนี้ เธอต้องรอ5วันแรกของการมีประจำเดือนถึงจะมาฝังยาคุมได้ แล้วช่วงที่รอเธอจะทำยังไงดี “นี่ฉันต้องไปซื้อถุงยางให้เขาเหรอเนี่ย จะบ้าตาย” เธอตัดสินใจจอดรถที่ร้านยา ไปเลือกซื้อถุงยางอนามัยให้เขา พระเจ้าให้ตายเถอะแล้วเขาไซซ์อะไร แอลลี่เดินออกมาจากร้านขึ้นรถมาหน้ายุ่งงงกับไซซ์ขนาดใหญ่ยักษ์แบบเขามันต้องไซซ์อะไรล่ะ แอลลี่ตัดสินใจลงไปใหม่เธอหยิบ ไซซ์ xl xxl ไปอย่างละกล่อง จะบ้าตายน่าอายชะมัด แอลลี่ขับรถกลับมาที่บ้านเขา “เหนื่อยจริงๆ” เธอบ่นอยู่คนเดียว สองทุ่มแล้วสายฟ้ายังไม่กลับ แล้วก็ไม่โทรบอกอะไรเธอด้วย แอลลี่รอเขาทานข้าว ไม่ไหวแล้วเธอหิวตัดสินใจไม่รอเขาแล้ว ทานข้าวเสร็จเธอไปอาบน้ำ เขาไม่โทรหาเธอหรอกนิสัยเสียแบบนั้น น้าเกลน