جميع فصول : الفصل -الفصل 120

“อื้อ!” ไม่ทันที่เธอจะได้ตอบอะไรเขา สายฟ้าดึงโทรศัพท์จากมือของเธอทิ้งไปอย่างไม่ได้สนใจ แล้วโน้มใบหน้ามาประกบปากเล็กของเธออย่างรวดเร็ว สายฟ้าบดจูบร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ มือหนาเริ่มถอดเสื้อนอนของเธอออก ตามด้วยบราของเธอหลุดออกไปจากตัว เต้าอวบอิ่มล้นมือเด่นชัดต่อหน้าเขา คนโตตัวโน้มหน้าลงมาดูดเลียอย่างหนักหน่วง “ถึงสถานะคู่นอนจะจบ เธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปหมั้นกับผู้ชายคนอื่น ได้ยินชัดไหมแอลลี่” “พี่สายฟ้าที่พี่ทำอยู่ตอนนี้ เหมือนพี่กำลังหึงหนูอยู่นะ ปล่อยหนู” “ฉันจะหึงเธอทำไม แต่ฉันไม่ชอบให้ใครมาหยามหน้าฉัน เธอเคยทำแบบนั้นมาแล้วอย่าทำซ้ำอีก แอลลี่ไปคุยกับมันให้จบยกเลิกเรื่องหมั้น ถ้ามันไม่จบฉันจะไปคุยเอง” เอ่ยกับเธอเสียงเรียบแต่แววตาแฝงความดุร้าย “รับปากสิ” แอลลี่เงียบ เขาโน้มตัวลงไปจูบปากเล็กอีกครั้ง ในขณะที่ฝ่ามือหนาเลื่อนลงไปลูบไล้กลีบเนื้ออวบอูมที่เริ่มสัมผัสได้ถึงความเปียกแฉะ “เอามือออกไปนะ” แอลลี่รีบพูดเมื่อเขาถอนจูบ เขาไม่ได้สนใจเสียงเธอ ดึงความเป็นชายที่ผงาดออกมา “ดะ เดี๋ยว...ค่ะ” “เธอมีผัวอยู่แล้ว ยังจะมีหน้าไปหมั้นกับผู้ชายคนอื่น ถ้าเธออยากมีคู่หมั้นมาก เธอต้องหมั้นกับฉัน ฉั

เพราะเธอไม่สบายสินะ ก็เลยทำตัวใจดีแบบนี้ ถ้าเขาใจดีแบบนี้กับเธอตลอดก็ดีสินะ พี่สายฟ้าคนเดิมของเธอกลับมาซะที แอลลี่หลับไปในอ้อมกอดเขา หวังว่าตื่นมาคงไม่ใช่แค่ฝันไป ช่วงเย็น เธอตื่นขึ้นมา เย็นมากแล้ว เธอมองหาคนข้างกาย พี่สายฟ้าไม่อยู่ “ดีขึ้นรึยัง?” เขาเดินออกมาจากห้องแต่งตัว “ดีขึ้นแล้วค่ะ” “อยากทานอะไรบอกมา พี่จะให้เชฟทำให้ เราต้องทานอาหารให้ตรงเวลา” “พี่สายฟ้าจะไปไหนคะ?” “ต้องออกไปงานเลี้ยง ผู้ใหญ่เชิญมาไม่ไปก็ไม่ได้ แล้วก็ต้องเข้าร้าน ตกลงอยากทานอะไรทานเสร็จจะได้ทานยา” “สปาเกตตีก็ได้ค่ะ” “มะนาวมาช่วยพี่แต่งตัวหน่อยสิ” พอได้ยินแบบนั้นเธอรีบลุกจากเตียงไปช่วยเขา ติดกระดุมแขนเสื้อแล้วก็ผูกเนกไทให้เขา “หล่อรึยัง” “หล่อมากค่ะ” สายฟ้ายิ้ม โน้มตัวลงมาหอมแก้มเธอ “พี่จะกลับดึกรึเปล่าคะ” เขาเลิกคิ้วมองเธอ “อยากให้กลับกี่โมง” “ก็พี่บอกว่าต้องเข้าร้านด้วย จะกลับดึกรึเปล่า” แอลลี่ถามเพราะอยากรู้เรื่องแยมส้ม แต่ไม่กล้าถามเขาตรงๆ “อืม! มีนัด ต้องเข้าร้าน” “กับแยมส้มเหรอคะ?” เผลอถามเขาออกไปจนได้ ได้แต่บ่นตัวเองในใจ เขายิ้ม “ไม่อยากรู้เหรอว่าแยมส้มเป็นใคร?” “เป็นใครคะ” “แฟนเก่

“หวงจังวะพี่สายฟ้าไปเถอะดูแลให้ครับ” มาโก้พูดแซวพี่ชาย แล้วก็ยิ้มให้มะนาว พายุเดินเข้ามา มะนาวสวัสดีเขา “สายฟ้าล่ะ มะนาว” “พี่สายฟ้าไปเปลี่ยนชุดแล้วค่ะ” “มาโก้รถเป็นไงบ้าง” “แรงมากครับ” “อัดแล้วเครื่องไม่พังแน่นะ สายฟ้ามันเหยียบมิดแน่ๆ” “ทีมพี่ไทเกอร์เป็นคนจัดการครับเรื่องเครื่องยนต์” ไทเกอร์พยักหน้าเพราะพายุสีหน้าดูเป็นกังวล “พี่ดูให้เองพายุไม่ต้องเป็นห่วง” สายฟ้าเปลี่ยนชุดเรียบร้อย ขึ้นนั่งประจำคนขับ ยกนิ้วส่งสัญญาณบอกทุกคน เขาเอารถออกไปลอง “ขับดีจังวะสายฟ้า”พี่ไทเกอร์ยืนกอดอกดูเขาอยู่หันมาพูดกับพายุ “พี่พายุคะ คู่แข่งเป็นใครคะทำไมพี่ๆ ดูเครียดกันจัง” มะนาวหันไปถามพายุ “คู่อริเก่าสายฟ้า แล้วก็มามีเรื่องกับ มาโก้อีก” “มีเรื่องเหรอคะ” สีหน้ามะนาวดูเป็นกังวลขึ้นมาทันที “อืม ผู้ชายก็มีบ้าง มีเรื่องก็ต้องสะสางกันให้จบ”พายุตอบเธอชัดเจน สายฟ้าขับรถเข้ามาจอด ทีมพี่ไทเกอร์ เข้าไปดูเครื่องยนต์ทันที “พี่พายุเวลาเป็นไง” เขาหันไปถามพี่ชาย “ดีนะ สายฟ้าแต่นายดูเครียดๆ ไปหน่อยพี่ว่า ผ่อนคลายหน่อยสิ” “มาโก้ ถ้าพี่แพ้เอาไงต่อ” สายฟ้าถามน้องเพราะเขาเครียดจริง มันทั้งไม่ได้ซ้อ

สายฟ้าเดินกลับมาหาทุกคน “พี่พายุผมจะพามะนาวไปนอนบ้านคุณยาย พรุ่งนี้ค่อยเข้าบ้าน พี่นอนที่คอนโดใช่ไหม” “อืม” “พี่อย่าเพิ่งบอกคุณมี้ว่าผมมา พรุ่งนี้ค่อยไปเจอทีเดียวเลย” “โอเค ตามนั้น” “กลับกันเลยไหม ไม่อยากไปถึงบ้านคุณยายดึกเกินไป” “ไปสิ” “มาโก้อย่าเมาแหกด่านล่ะ เมาก็เรียกคนขับรถ” สายฟ้าอดไม่ได้ที่จะสั่งกำชับน้อง “เข้าใจแล้วครับ” “พี่ไทเกอร์ผมกลับแล้วครับ” “สวัสดีค่ะพี่ไทเกอร์” “โอเคๆ ไว้เจอกัน ขับรถกันดีๆ” “มะนาวขับรถนะ พี่ตั้งแผนที่ให้แล้ว” “ได้ค่ะ พี่โทรบอกคุณยายแล้วเหรอคะ” “พี่lineบอกแล้ว ว่าไม่ต้องจัดที่นอนสองห้องเราจะนอนด้วยกัน” “พูดจริงเหรอคะ” เธอหันมามองเขาตาโต “อืม พูดเล่นทำไม” “แล้วทำไมบอกคุณยายแบบนั้นละคะ” “ก็จะแยกห้องนอนทำไมให้ยุ่งยาก ถึงจะแยกห้องพี่ก็แอบเข้าไปนอนห้องเดียวกับเราอยู่ดี” มะนาวหันมามองค้อนเขา สายฟ้าหัวเราะ @บ้านคุณตาคุณยายของสายฟ้า “หลานสองคนมาด้วยกัน ยายดีใจมากเลยจ้ะ ไม่ได้เจอมะนาวนานเลยลูกคิดถึงจัง” มะนาวกอดคุณยายแล้วก็คุณตา “หนูก็คิดถึงคุณตากับคุณยายมากเหมือนกันค่ะ” “แล้วเรื่องบ้านเรียบร้อยดีใช่ไหมสายฟ้า” คุณตาหันไปถามหลานชาย

เช้าวันต่อมา สายฟ้าขับรถพาคุณยายไปตลาด มะนาวดูจะสนุกสุด “พี่ขับรถแบบนี้ก็เท่ดีนะคะ” “รถกระบะนะเหรอ” “ใช่ค่ะ” คนตัวเล็กนั่งอยู่เบาะหลัง ยื่นหน้ามาพูดใกล้ๆ เขา “รถสายฟ้าแต่ละคัน ยายนั่งลำบาก แบบนี้แหละดีกว่าขนของได้เยอะด้วย” “ใช่ค่ะคุณยาย” มะนาวยิ้มอย่างอารมณ์ดี เห็นด้วยกับคุณยาย “ตลาดข้างหน้านี้ใช่ไหมครับคุณยาย” “ใช่ลูกเลี้ยวเข้าไปจอดด้านหลังตลาดนะ” “ครับ” มะนาวเดินตามหลังคุณยายไปเรื่อยๆ สายตาก็คอยมองนั่นมองนี่ด้วยท่าทางตื่นเต้น “มะนาวลูกอยากทานอะไรบอกยายได้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจนะลูก” “ของเยอะมากเลือกไม่ถูกเลยค่ะ” “มะนาว” สายฟ้าสะกิดเรียกคนตัวเล็กเสียงเบา “คะ?” “เรามีเงินสดไหม แถวนี้เขาสแกนจ่ายได้ใช่ไหม เอ๊ะ! แล้วโทรศัพท์พี่อยู่ไหน” สายฟ้าจับกระเป๋ากางเกงค้นหาโทรศัพท์ของตัวเอง “พี่ลืมไว้ในรถรึเปล่าคะ แต่หนูมีเงินสด พี่จะเอาเท่าไหร่ พี่จะซื้ออะไรคะ” “พี่จะกินทุเรียน” “อันไหนละคะทุเรียน” “นั้นไงที่เป็นหนามๆ” “ไปซื้อสิคะ หนูจ่ายให้ คุณยายคะ หนูจะแวะร้านนี้ก่อนนะคะ” มะนาวรีบบอกคุณยาย และเห็นว่าคุณยายกำลังเลือกซื้อของอยู่ เลยเดินไปกับสายฟ้าสองคน “ได้เดี๋ยวเดินตาม