“ใจเย็นสิ” เขาจุ๊บไหล่เธอ แล้วดึงคนตัวเล็กให้มานั่งบนตักเขา ให้เธอจับคันเบ็ดอันเดียวกับเขา กระซิบบอกเธอว่าให้วางมือนิ่งๆ “เงียบแล้วก็ตั้งใจฟัง การรับรู้สัมผัสที่ปลายเบ็ด ถ้ารับรู้ถึงการกระตุกที่ปลายเชือก ก็รีบดึงขึ้นทันที” สายฟ้าพูดสอนเธอไปพร้อมกับเอาแก้มเขามาแนบที่แก้มนุ่ม จุ๊บ แก้มนุ่มไปหลายฟอด “เข้าใจแล้วค่ะ” เราสองคนเงียบ เพราะกำลังจดจ่ออยู่กับปลายเบ็ด มะนาวรอคอย และแล้วก็มีแรงกระตุกจากปลายสาย มะนาวออกแรงดึงขึ้น ปลาหมึกสีขาว ตัวใหญ่พอสมควรติดเบ็ดขึ้นมา “โอ๊ะ! พี่สายฟ้า หนูตกได้แล้ว ตัวใหญ่กว่าของพี่อีก”คนตัวเล็กหัวเราะดีใจ พร้อมหันมาพูดอวดเขา “ใหญ่กว่าที่ไหน พี่ว่าของพี่ใหญ่กว่านะ” “พี่หมายถึงอะไร” เธอหันมามองคนเจ้าเล่ห์ที่ชอบพูดเข้าเรื่องทะลึ่งอยู่เรื่อย “ก็พูดถึงหมึกกล้วย กินหน่อยไหม บรรยากาศแบบนี้เราควรกินนะ” เขาพูดพร้อมกับทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่เธอ ใช้สายตามองเธอให้มะนาวรู้ว่าเขาอยากให้เธอทำอะไร เขาเก็บอุปกรณ์ แล้วพากันไปล้างมือ มานั่งจิบแชมเปญกันต่อ มะนาวนั่งมองพระจันทร์และดวงดาวบนท้องฟ้า เสียงคลื่นลมเย็นๆ บรรยากาศชวนให้...เหมือนที่สายฟ้าพูดจริงๆ นั่นแหละ สายฟ้าเด
続きを読む
