All Chapters of สุดสวาทมาเฟียยอดรัก: Chapter 51 - Chapter 60

“แอนนาเคยไปเที่ยวแล้ว จำไม่ได้เหรอ” นิโคโล่เอ่ยถามอย่างเอ็นดู“แอนนาเคยไปมาแล้วเหรอคะ” เธอทำท่าคิด ขมวดคิ้วยุ่ง ริกคาโด้เห็นแล้วทำท่าจะปราม แต่น้องชายชิงพูดเสียก่อน“ไม่ต้องคิดแล้ว ดูท่าแอนนาจะปวดหัว” นิโคโล่รีบห้าม เพราะไม่อยากให้เด็กสาวฝืนตัวเองหากคิดไม่ออก“แอนนาจำไม่ได้จริงๆ ค่ะ แต่ฟังคุณนิกเล่า แอนนารู้สึกอยากไปมากๆ เลยนะคะ” เสียงใสๆ เอ่ยบอกพร้อมกับท่าทางชวนฝันตามประสาเด็ก“ไว้ว่างๆ ก็ไปสิ เดี๋ยวพาไป” นิโคโล่เหล่ตามมองพี่ชายหน้านิ่งเขารู้ดีว่า... ภายใต้ใบหน้าเรียบสนิทของพี่ชาย มีความไม่พอใจซุกซ่อนเอาไว้ นั่นคือการที่เขาและอารีแอนน่าคุยกันอย่างออกรสและถูกคอกันดี ดูๆ ไปเหมือนเขาจะแย่งซีนความสนใจของเด็กสาวที่มีต่อพี่ชายไปมากทีเดียวแต่ดวงตาคมกริบของพี่ชายหาได้ทำให้หนุ่มหล่ออารมณ์ดีกลัวอย่างที่ควรจะเป็น เพราะเขารู้ดีว่าริกคาโด้จะไม่หลุดมาดต่อหน้าลูกน้องอย่างเด็ดขาด เนื่องจากจะเสียการปกครอง แม้จะรู้สึกเช่นไรกับเด็กสาวที่เป็นสีสันของโต๊ะอาหารอยู่ในขณะนี้ ก็จะไม่แสดงออก แถมยังปากแข็งไม่ค่อยจะยอมรับความจริงว่าตัวเองก็อยากกินเด็กในปกครองขนาดไหนใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้น แต่ไม่มีใครกล้าว่าหรอ

แต่เขาก็พอเดาทางได้ว่าคนปากแข็งใจแข็งอย่างพี่ชายของเขา ไม่มีวันหลุดมาดหรือปริปากบอกใครในเรื่องที่ตัวเองหลงรักเด็กได้เลย“ทำงานตอนนี้นี่นะพี่ชาย โห... มันดึกแล้วนะครับ ผมว่าพี่พักผ่อนดีกว่า”“ไอ้นิก” เสียงเคร่งของพี่ชายทำให้นิโคโล่ปิดปากเงียบ ก่อนจะค่อยๆ เดินออกมาเพราะเริ่มเห็นอารมณ์ที่แสนจะหงุดหงิดของพี่ชาย“สู้ๆ นะพี่ริก” นิโคโล่ผิวปากชอบใจ ก่อนจะเดินกลับห้องนอนของตัวเองบ้าง แล้วต้องหน้างอเมื่อโบน่ายังช่วยมาเรียจัดการกับอารีแอนน่าอยู่ในห้อง เขาคาดคะเนว่าคืนนี้คงอดแอ้มพี่เลี้ยงสาวต่อ เพราะมาเรียต้องพาหลานสาวกลับห้องอย่างแน่นอน และก็เป็นจริงตามคาด...ทางด้านอารีแอนน่า… เธอเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง เพราะมาเรียเป็นคนอธิบายให้ฟังอย่างละเอียด ก่อนจะช่วยเธอเปลี่ยนผ้าปูที่นอนที่คาวคลุ้งไปด้วยกลิ่นเลือดโดยมีโบน่าคอยช่วยอยู่ไม่ห่าง“ยังปวดท้องอยู่ไหมคะคุณแอนนา” มาเรียเอ่ยถามอย่างห่วงใย“ปวดหน่วงๆ ค่ะป้ามาเรีย” อารีแอนน่ากดหน้าท้องของตัวเองแล้วบอกด้วยสีหน้าเหยเก“ทานยาแล้ว เดี๋ยวอาการจะค่อยๆ ดีขึ้นค่ะ เอาถุงน้ำร้อนประคบเอาไว้นะคะ” มาเรียกดร่างเด็กสาวนอนลงอย่างอ่อนโยน ก่อนจะให้อารีแอนน

“อ๋อ... เหรอคะ นึกว่าต้องใส่แบบนี้ตลอด แอนนาคงอกแตกตาย”“เป็นเด็กเป็นเล็ก” ริกคาโด้แทบหลุดขำ เขานึกตามกับประโยคที่ว่าอกแตกตาย น่าจะเป็นอกบวมๆ ของเธอเสียมากกว่า“ไม่เล็กแล้วค่ะ ตัวโตแล้ว แอนนาอยากความจำกลับมาเร็วๆ”“ทำไมล่ะ”“ก็อยากจำได้ไงคะ คุณริกถามแปลกๆ”“แล้ว... ยังจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ” เขากลั้นใจถามรอดูสีหน้าของสาวน้อยตรงหน้า“ยังค่ะ พอแอนนาพยายามคิดก็รู้สึกปวดหัวมากๆ เลยค่ะ”เด็กสาวตอบเสียงเศร้าคอตก ริกคาโด้มองแล้วก็นึกสงสาร ตลอดหลายวันมานี้ เขาไม่เคยให้เธอพยายามนึกอะไร หรือจดจำเรื่องราวอะไร เพื่อให้เธอฟื้นความทรงจำ เหตุผลคือต้องการให้เธอเจ็บปวดน้อยที่สุดและช้าที่สุดริกคาโด้คิดว่า... หากเป็นตัวเขาเองเกิดความจำเสื่อมขึ้นมา แล้วฟื้นความทรงจำกลับมาในภายหลัง ปรากฏว่าคนที่รักที่สุดและเป็นญาติคนเดียวที่เหลืออยู่ได้ตายจากไป คงแทบสิ้นสติตามไปเป็นแน่ แต่ถึงกระนั้นจิตใจของเขาอาจจะเข้มแข็งกว่าเด็กสาวอ่อนต่อโลกอย่างอารีแอนน่า ที่ไม่อาจรับความเป็นจริงได้“งั้นไม่ต้องคิดนะ หมอบอกว่าแอนนาจะฟื้นความทรงจำกลับมาเอง ไม่ต้องคิดให้ปวดหัวหรอก” เขากอดปลอบ เด็กสาวพยักหน้ารับอย่างดีใจที่เธอไม่ต้องคิดอะไร

ชายหนุ่มรีบดึงมือนิ่มไปเกาะที่ขอบสระ แต่ร่างอวบกลับยิ่งเกาะเขาแน่นขึ้น คล้ายหวาดกลัวจนเขาแทบทรงตัวอยู่ในน้ำไม่ได้ เพราะเธอดูตื่นเต้นแปลกๆ แถมยังมีอาการผวาอีกด้วย“ใจเย็นๆ กลัวเหรอเด็กน้อย” เขาปลอบใจ จำได้ว่าเธอเคยจมน้ำตอนห้าขวบ น่าแปลกที่เขาจำทุกอย่างเกี่ยวกับเธอได้อย่างยอดเยี่ยม ไม่เคยลืมเลือนแม้แต่น้อยยิ่งปลอบริกคาโด้ก็ยิ่งร้อนรุ่มไปหมด เขารู้สึกทรมานอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเมื่ออยู่ใกล้เธอ อาจเป็นเพราะร่างกายของเธอกำลังเสียดสีกับสัดส่วนของเขาคล้ายกำลังปลุกเร้าแรงราคะให้โหมกระพือ ลุกโชนไปด้วยแรงปรารถนามาเฟียหนุ่มอยากจะรัดเธอให้จมหายเข้าไปในร่างเขานัก แล้วกระหน่ำร่างกายโหมใส่เธออย่างดุเดือด ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขากำลังเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส“คุณริกอย่าปล่อยแอนนานะคะ” เธอยังเกาะเขาเอาไว้จนชายหนุ่มแทบกระดิกตัวไม่ได้“ใจเย็นๆ สิ ฉันไม่ปล่อยให้เธอจมน้ำหรอก”“แอนนาเคยจมน้ำ แอนนากลัว”“ไม่ต้องกลัวเด็กน้อย ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว และจะอยู่ใกล้ๆ ไม่ไปไหน เธอไม่มีวันจมน้ำแน่นอน โอเคไหม”เสียงทุ้มนุ่มหูเอ่ยปลอบโยนจนเธอเริ่มจะคลายใจมากขึ้น ความจริงเขาต้องให้เธออยู่ตรงขอบสระก่อน ให้เธอเกาะเอาไว้แล้วใช้ข

“หอม หวาน ไม่เคยเปลี่ยน” เขาพึมพำกับยอดอกสีสดลามเลียความหอมกรุ่นนั้นจนชื้นหมาด ยิ่งเห็นร่างน้อยกระสับกระส่ายด้วยความกระสันซ่าน เขายิ่งรู้สึกอยากจะแนบชิดหลอมรวมเป็นหนึ่งกับเธอมากขึ้นไปอีก“คุณริก อ๊า...” เสียงครางสุดสยิวเปล่งออกมาจากริมฝีปากอิ่มเมื่อความร้อนชื้นเกลี่ยไปบนกลีบกุหลาบสาว เธอบิดกายเร่าๆ ด้วยความทรมานจนแทบจะทานทนไม่ไหว“เด็กน้อย ฉันจะนวดให้เธอสบายขึ้นนะ” ริกคาโด้กระซิบที่ริมหูเล็กๆ เขาจับเธอแยกขาออกจากกัน แล้วลมหายใจของมาเฟียหนุ่มก็สะดุดลงในทันทีที่ได้ยลโฉมความงดงามของคนตรงหน้า ไม่ว่าจะกี่ครั้ง เธอก็ยังคงงดงามน่าปรารถนาไม่เคยเปลี่ยน“ยังสวยเหมือนเดิม นางฟ้าตัวน้อยของฉัน” เขาแทบจะมุดหน้าลงซุกไซ้ที่หลืบเร้นซอกหวานฉ่ำเยิ้มกลางกายสาว แต่เขากลัวเด็กสาวจะตกใจจึงค่อยๆ ก้มลงละเลียดดื่มโดยการตวัดชิวหาสากร้อนเข้าสัมผัสกับกลีบกายสาวหอมกรุ่นอย่างแผ่วเบา“อื้อ...” เสียงครวญครางด้วยความกระสันซ่านทำให้ริกคาโด้ลูบมือสัมผัสกับสะโพกสวยเพื่อปลอบประโลมคนที่ตื่นเต้นจนขยุ้มผ้าปูที่นอนอย่างรุนแรง แต่กลับไม่รู้ตัว“ชูวว์... ใจเย็นเด็กน้อย ฉันกำลังเตรียมพร้อมเพื่อการนวด” ทุกอิริยาบถของหญิงสาวเป็นที