Semua Bab สุดสวาทมาเฟียยอดรัก: Bab 31 - Bab 40

“ฉันมีเรื่องอะไรจะเล่าให้เธอฟังตั้งหลายเรื่องแน่ะ ฟื้นขึ้นมาสิ ฉันจะได้เล่าให้ฟังสักที ฉันรอเล่าอยู่นะ เป็นเรื่องน่าสนุกๆ ทั้งนั้นเลย จริงๆ นะ ฉันไม่ได้หลอก แต่ฉันพูดเรื่องจริง” เขาจุมพิตหลังมือนิ่มซ้ำๆ คล้ายเป็นการปลุกร่างที่นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ให้ฟื้นขึ้นมา ชายหนุ่มรู้สึกว่าหัวใจด้านซ้ายถูกบีบจนเจ็บร้าวไปหมด ถ้าทำได้เขาอยากจะเจ็บแทนเธอ ป่วยแทนเธอ แน่นิ่งแทนเธอ อยากให้เธอฟื้นขึ้นมาเป็นเด็กสาวที่สดใส ขี้อ้อนและแสนซนเหมือนเดิม และความเจ็บปวดทุกอย่างของเธอ เขาจะขอรับมันเอาไว้เองริกคาโด้คอยเฝ้าดูอาการของหญิงสาวอยู่ตลอดไม่ไปไหน งานหลายอย่างเขาทิ้งให้น้องชายช่วยจัดการ โดยทำหน้าที่คอยให้คำปรึกษาเพียงเท่านั้น เพราะธุรกิจที่เขาดำเนินการอยู่เป็นระบบระเบียบอยู่แล้ว เพียงแค่ให้นิโคโล่เข้าไปเรียนรู้และสานต่อเพียงเท่านั้นแม้นิโคโล่จะยังใหม่กับงานด้านบริหาร แต่เด็กหนุ่มก็มีความมุ่งมั่น เขายังไม่ได้รับตำแหน่งอะไรที่สำคัญๆ ในโรงแรม แต่ทำหน้าที่ผู้ช่วยเพื่อศึกษางานในด้านต่างๆ เท่านั้น เด็กหนุ่มไฟแรงวัยยี่สิบสองกลับสนุกกับงานและไม่เคยคิดใช้อภิสิทธิ์เหนือใคร เพื่อข่มใส่คนอื่นว่าตนเป็นน้องชายเจ้าของโรง

“อยากอาบน้ำเหรอ” เขาถามกลับใบหน้าเหลอหลา เกิดมาใช่ว่ามาเฟียหนุ่มผู้ร่ำรวยอย่างเขาจะเคยดูแลใคร แต่ที่เขาอยากดูแลเด็กสาวเพราะว่าเขารักเธอ... หญิงสาวอันเป็นที่รัก สถานการณ์แบบนี้มันทำให้เขาทรมานสิ้นดีเด็กสาวพยักหน้า เพราะเธอรู้สึกเหนียวตัวอยากอาบน้ำ ปกติมาเรียจะเช็ดตัวให้เสียมากกว่า เพราะไม่อยากให้เธอเดินเหินลุกไปไหนมาไหน เนื่องจากกลัวกระทบกระเทือนกับแผลที่ศีรษะ อีกทั้งอาทิตย์กว่าๆ ที่เธอสลบไสลไม่ได้สติก็ไม่ได้อาบน้ำเลยแม้แต่น้อย“เดี๋ยวแผลจะโดนน้ำ เช็ดตัวดีกว่าไหม” ริกคาโด้มองศีรษะที่ยังมีผ้าก๊อซพันแผลเอาไว้อย่างเป็นห่วง“แผลอยู่ที่หัวนี่คะ แต่แอนนาจะอาบน้ำที่ตัว” เด็กสาวต่อรองกะพริบตาปริบๆ ด้วยความเอาแต่ใจนิดๆ“อย่าดื้อสิแอนนา เดี๋ยวเกิดน้ำกระเด็นโดนแผลล่ะจะทำยังไง” เขาปรามเสียงนิ่ม คล้ายปรามเด็กน้อยแสนดื้อ อารีแอนน่าหน้างอเล็กน้อยคล้ายไม่ยอม “เอาอย่างนี้เดี๋ยวฉันเช็ดตัวให้ดีกว่าไหม สัญญาว่าถ้าหมอให้ออกจากโรงพยาบาลและแผลหายเป็นปกติดีแล้ว จะให้อาบน้ำ” คนเป็นห่วงรีบบอกอย่างเอาใจเมื่อเด็กสาวทำปากยื่นอย่างไม่สบอารมณ์“ก็ได้ค่ะ” อารีแอนน่ารับคำอย่างไม่ค่อยเต็มใจมากนัก ริกคาโด้ถอนใจยาวเมื่อ

“ขอบคุณมาก ผมรู้ว่าคุณจะดูแลเธออย่างดี ผมเชื่อใจคุณ” แล้วร่างลูกน้องคนสนิทจึงค่อยๆ เลือนหายไปในที่สุด“ซันโดร... ซันโดร...”“คุณริกเป็นอะไรคะ”ริกคาโด้ผวาเฮือก เหงื่อไหลเต็มตัวและใบหน้า เขามองคนในอ้อมแขนที่เขย่าแขนเขาอย่างห่วงใย ก่อนจะโผเข้ากอดเธอแนบอก“ฉันฝันน่ะ ไม่มีอะไรหรอก” ริกคาโด้พูดเสียงหอบๆ ขณะที่กอดร่างน้อยเอาไว้ เธอกอดตอบตามประสาเด็กๆ เหมือนอยากช่วยให้เขาคลายจากความไม่สบายใจ“ฝันร้ายเหรอคะ”“เปล่าหรอก ฉันฝันดีต่างหากล่ะ” เขาดึงใบหน้าเด็กสาวมาใกล้ๆ กุมแก้มเธอไว้ด้วยมือทั้งสองข้างแล้วมองทุกอย่างบนใบหน้างดงามนั้นอย่างแสนรัก บางทีเขาอาจจะคิดเรื่องอาเลสซันโดรมากไปเลยเก็บมาฝัน แต่เขายอมรับว่าส่วนลึกของจิตใจก็พยายามจะบอกคนที่ตายไปแล้วว่าเขาจะดูแลน้องสาวอีกฝ่ายอย่างดีที่สุด ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรอีกแล้ว“เหรอคะ”“นอนเถอะเด็กน้อย” ริกคาโด้ทิ้งตัวลงนอน ดึงร่างน้อยมากอดแนบอก กดใบหน้าของเธอให้ซุกกับอกกว้าง คิดอะไรเรื่อยเปื่อยก่อนจะหลับตามเธอไปอีกครั้ง...กิจวัตรประจำวันของทุกๆ วันคือการที่ริกคาโด้ ป้อนข้าว ป้อนน้ำ และก็หลอกป้อนยาอย่างวาบหวามให้แก่เด็กสาว อารีแอนน่าอาการดีขึ้นตามลำดับ จนหมอ

... แล้วค่ารักษาพยาบาลอันน้อยนิดของน้องสาวคนเดียวของลูกน้องที่มีพระคุณต่อเขา ทำไมเขาจะจ่ายให้ไม่ได้ แม้แต่ชีวิตเขาก็มอบให้อารีแอนน่าได้ ในเมื่อชีวิตของเขาเป็นหนี้บุญคุณพี่ชายของเธออยู่“หนูเกรงใจคุณริกค่ะ พี่ซันโดรบอกเสมอว่าคุณเป็นผู้มีพระคุณ อะไรที่ช่วยได้ต้องรีบทำ อะไรที่เป็นภาระเราต้องหัดเกรงใจ อย่าทำให้คุณริกลำบากใจ”เมื่อได้ฟังประโยคของเด็กสาว ริกคาโด้ถึงกับนิ่งอึ้งไป ความจริงเขารู้แล้วว่าพี่น้องคู่นี้ที่เขาเคยช่วยชีวิตเอาไว้มีอุปนิสัยเช่นไร แต่เมื่อได้ฟังก็ยิ่งตื้นตันในน้ำใจของคนทั้งสอง“ไม่ต้องเกรงใจหรอก บอกแล้วไงว่าพี่ชายของเธอช่วยงานฉันเยอะแยะ เรื่องแค่นี้เล็กน้อย รักษาเนื้อรักษาตัวของเธอให้ดี ฉันเป็นห่วงรู้ไหม เดี๋ยวพาไปกินไอติมตามที่สัญญาเอาไว้ ดีไหม” เขาลูบศีรษะเด็กสาวเบาๆ“ค่ะ แอนนาจะไม่ป่วยอีก คุณริกกับพี่ซันโดรจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง แล้วก็จะได้ทำงานหาเงินเยอะๆ เลย” เธอโผเข้ากอดเอวหนาเอาไว้เหมือนเด็กๆ ริกคาโด้สะดุ้งในคราแรก ก่อนจะกอดตอบ จุมพิตที่กลุ่มผมหอมๆ นั้นอย่างแสนรักมาเฟียหนุ่มถึงกับต้องเบือนหน้าหนีเมื่อเห็นแววตาเดียงสาของเด็กสาว เขาไม่อยากโกหกแต่เพราะมันจำเป็น เขาย

พลิกกายนอนหงายแล้วต้องตกตะลึงเมื่อใบหน้าสัมผัสกับกลีบบุปผชาติที่ห่อหุ้มด้วยซับในเนื้อบางสีขาวสะอาดตา ในขณะที่เด็กสาวกำลังคุกเข่าเพราะเสียหลักอยู่บนหน้าเขาอารีแอนน่าทำท่าจะคลานไปข้างหน้า แต่ติดที่ถูกมือจับยึดเอวบางเอาไว้ให้คุกเข่าแยกขาอยู่แบบนั้น“คุณริกปล่อยแอนนานะคะ” อารีแอนน่ารู้สึกแปลกๆ ตามธรรมชาติเพราะเธอเป็นสาวแล้ว ยิ่งลมหายใจร้อนผ่าวของเขาเป่ารดที่เนินสาวก็ยิ่งวาบหวาม แต่ความไร้เดียงสาทำให้ไม่ค่อยเข้าใจว่าอารมณ์ที่รู้สึกคืออะไรกันแน่ริกคาโด้ฝังจมูกกับกลีบบุปผชาติหอมกรุ่นของวัยสาว แต่อาการดิ้นรนของเด็กสาวทำให้เขาได้สติรีบให้เธอคลานไปด้านหน้า เขารีบลุกขึ้นใบหน้าแดงจัด แต่เพราะเธอล้ม กระโปรงสั้นแค่เข่าจึงถลกขึ้นไปถึงสะโพก ทำให้เขาได้เห็นแพนตี้ตัวน้อยเนื้อบางที่ห่อหุ้มกายสาวของเธออยู่ชัดเจน มาเฟียหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายลงคอติดกันหลายครั้งโอ้ว... พระเจ้า! เขาอยากจะบ้า“คุณริกเป็นอะไรคะ” คำพูดของเด็กสาวทำให้ริกคาโด้ได้สติ“ปะ... เปล่า พักกินน้ำกันก่อนนะ” เขาพูดแก้เก้อ ในใจคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แม้ความคิดออกจะชั่วร้ายไปนิด แต่มันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนนี่นา“ดื่มน้ำก่อนเด็กน้อย” ริ