บททั้งหมดของ คลั่งรักซาตาน I: บทที่ 51 - บทที่ 60

คีนปล่อยร่องสาวให้เป็นอิสระ แต่แค่เสี้ยวไม่กี่วินาที ตะวันหอบหายใจ รอคอย สะโพกขยับเข้าหาทันทีเมื่อส่วนปลายตัวตนของคีน ชอว์นสัมผัสต้องกลีบสาว และถูไถสัมผัสปุ่มเนื้อระหว่างกลีบดอกที่มันถูกแย้มกลีบ ไล่ลงต่ำรีรออยู่ที่ปากทางร่องสาว เพียงเสี้ยววินาที ทุกอย่างหายลับไปทันที คีนใช้แรงอย่างไม่ต้องรีรอหรือถนอมร่องสาว เพราะเธอไม่ต้องการแบบนั้น คีนเรียนรู้และจดจำตะวันในทุกๆความต้องการ ตะวันเร้าร้อน เธอถึงต้องการความเร้าร้อน ตะวันเรียกร้อง เธอถึงต้องการความรุนเรง ความรุนแรงในเวลาที่ร่องสาวของเธอถูกเติมเต็ม เติมเต็มด้วยแก่นกายของเขา และเขาเท่านั้น สิ่งนี้ตะวันจะต้องเรียนรู้เพิ่มเติม ในอีกไม่นานต่อจากนี้ คีน ไม่รีรอ เพราะเขาเองก็ไม่ชอบทะนุถนอม อ่อนโยน กับคู่นอนของเขาทุกคน สะโพกขยับ เพื่อให้แก่นกายขับเคลื่อน ตะวันแขม่วท้องเหมือนเธอคิดว่าเขาจะจากไป และนั้นทำให้เธอที่ร่องสาวคับแคบพออยู่แล้ว ยิ่งตอดรัด รัดแน่นท่อนแข็งแรงของเขา คีนขบกรามแน่นขึ้น เมื่อเจอการตอบสนองกลับแบบนี้ --ดี ดีมาก-- คีนคิดในใจ แต่แสดงออกมาด้วยเสียง ซู๊ดดดดดด เป่าปากออกมา อ้า อ้า อ้า ตะวันคราง ร้องแ

“อะ...อีกข้อล่ะครับ?” คีนยิ้ม เมื่อหนึ่งในนั้นที่มองสำรวจเขา และยังพอมีความคิดว่าให้พวกมันทั้งเจ็ดรุมกันมาก็ไม่มีทางชนะเขาได้ แค่ได้ยืดลมหายใจต่อจากห้านาทีเป็นเจ็ดหรือแปดนาทีเท่านั้น “ฉันมีงานให้ทำ เป็นการทำแค่ครั้งเดียว พวกนายฉันหมายถึงเพื่อนของพวกนายด้วย นอกจากพวกนายสองคนจะรอด ยังมีค่าเหนื่อยให้กับพวกนายและเพื่อนอีกห้าคนของนายได้ใช้กันอย่างสบายไปอีกหลายวันเลย” ข้อเสนอที่สองทำให้ โจรกระจอกทั้งสองหันมามองหน้ากัน เพื่อที่จะถามความเห็นของกันและกัน คีนยิ้มเมื่อเขารู้คำตอบนั้นแล้ว Grrrrr Grrrrr เสียงเรียกเข้า --มิซาโต้-- “สวัสดีค่ะ” คำทักทายแบบฉบับตะวันที่มีให้กับมิซาโต้ “ที่รัก เที่ยงนี้ผมขอโทษ งานด่วน ไปทานข้าวกับตะวันไม่ได้...” “ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงคุณอย่าลืมทานอะไรด้วยนะคะ” “อื้ม! เย็นนี้เจอกันนะ” “ค่ะ เย็นนี้” ตะวันวางสาย และยังนั่งอยู่ เธอควรสั่งอาหารมากินบนห้อง เพราะเธอไม่อยากพบเจอมนุษย์คนไหนเลย ขอเวลาส่วนตัวสักหน่อย เพราะช่วงบ่ายคนก็จะนำชุดมาให้พร้อมกับช่างแต่งหน้าทำผม ที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้เธอแล้ว

“คุณก็รู้ว่าพ่อเคยห้ามอะไรฉันได้” คีนยิ้ม นาตาลีเป็นตัวอย่างฉบับสาวใจแตกที่อยู่ในครอบครัวที่มีฐานะพ่อเป็นข้าราชการระดับสูง แต่มีเวลาให้กับครอบครัวน้อย นาตาลีเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียว เธอกำพร้าแม่เหมือนกับเขา ถูกเลี้ยงมาโดยพ่อที่ไม่ค่อยมีเวลาให้ นาตาลีถูกตามใจจนเคยชิน อะไรที่เธออยากได้หรือต้องการเธอก็จะเอาให้ได้ แต่ไม่ใช่เขาแน่นอน สำหรับคีนแล้ว นาตาลีเป็นเพียงแค่คู่นอนที่เขาสนุกด้วยก็เท่านั้นแบบช่วงสั้นๆ            ตะวันหันหน้ากลับมาอย่างไม่พอใจ เมื่อเห็นท่าทางสนิทสนมของคีนกับ  ผู้หญิงคนนั้น --หึง-- ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเธอตอนนี้            “เข้าไปข้างในกัน” ตะวันหันมายิ้มกับมิซาโต้ เดินเคียงข้างเขาเข้าไปยังสถานที่จัดงานด้านในจริงๆ มิซาโต้อยู่ในชุดสูทที่ตะวันไม่ค่อยแปลกใจ เพราะเธอเห็นลุ๊คแบบนี้ของเขาบ่อยจนชินตา มิซาโต้จัดเป็นผู้ชายที่เนี๊ยบในการแต่งตัวตั้งแต่ที่เธอรู้จักเขาจนถึงตอนนี้      &nb

คีนจับมือทั้งสองของตะวันไว้ เมื่อเธอพยายามจะผลักเขาออก ไม่มีการเล้าโลม ไม่มีรีรอให้เธอพร้อม และเขายังซับความชุ่มฉ่ำบริเวณร่องสาวออกจากเธอจนเกือบหมด ไม่เจ็บก็ไม่รู้จะว่ายังไง แต่ที่แน่ๆสิ่งที่คีนต้องการให้ตะวันเรียนรู้ ดูเหมือนมันจะประสบความสำเร็จ ไร้ซึ่งเสียงร้อง แต่คีนรับรู้ถึงอาการเกร็งทั้งตัวของตะวันได้ “บอกฉันสิว่าเธอเจ็บ” คีนแช่นิ่งอยู่ในนั้น “เจ็บ” ตะวันเสียงเข้ม ปากเธอสั่น หัวใจเธอแทบหยุดเต้น “แค่นี้ยังน้อยไปตะวัน ถ้าเธอคิดว่ามากแล้ว ฉันบอกได้เลยว่ายังน้อยมิซาโต้ทำได้มากกว่านี้อีก และถ้ามันต้องลงทุนกับเธอเยอะเพียงนี้ คนอย่างมันต้องเรียกคืนจนคุ้มแน่ๆ” “คุณคีน คุณทำแบบนี้ทำไม?” “เพราะสิ่งนี้...” คีนจับมือข้างซ้ายของตะวันมาตรงหน้า “...เธอยอมสวมแหวนของมัน หมั้น หมั้นกับมัน และฉันล่ะ? สถานะใหม่ ชู้...ขอบใจมากตะวันที่รัก” ตะวันเงียบ ความเจ็บปวดในดวงตาของคีน เธอเห็นมัน “อยาก จะ ทำอะไร ก็ เชิญ” ตะวันจ้องตาคีนกลับท้าทายเขา เธอจะอดทน ถ้ามันจะช่วยลดความเจ็บปวดในดวงตาเข้มลงได้บ้าง อ๊ะ อ๊ะ อื้ม อื้ม ตะวันกัด

“ขอโทษ” ตะวันหันกลับไปที่เจ้าของเสียงนั้น คีน --เขาต้องการอะไร-- ตะวันคิดในใจ “มีอะไร?” มิซาโต้ ที่ไม่ค่อยชอบหน้าคีน ถามกลับเสียงห้วนๆ “อยากจะขอแลกคู่เต้นรำ” คีนพูดสั้น สั้นจนตะวันเบิกตากว้าง “พอดีฉันมีงานนะ และพรุ่งนี้เธอก็จะกลับแล้ว ก็แค่อยากกล่าวลาสักสองสามนาที” ตะวันหลี่ตาลง พูดสั้นแบบตอนแรกน่าจะดีกว่า เพราะคำขยายของเขาทำให้เธอรู้สึกโหวงๆ “ขอเวลาสักสองสามนาทีนะคะ” ตะวันหันไปขอกับมิซาโต้ เมื่อประโยคขยายความของคีนพูดกับตะวันมากกว่า แต่ก็ได้ยินกันทุกคนที่ยืนนิ่งๆอยู่ตรงนั้น มิซาโต้พยักหน้า แต่เขาไม่แลกคู่... “ผมจะเดินไปส่งคุณที่โต๊ะ” มิซาโต้หันมาพูดกับนาตาลี ที่ต้องทำตามนั้นอย่างไม่เต็มใจ เพราะไม่เป็นแบบที่คีนบอกไว้ เธอได้เต้นคู่กับเขาจริง แต่แค่หนึ่งหรือสองนาที และแทนที่เธอจะได้เต้นคู่กับผู้ชายมาดขรึมคนนี้ เขากลับเลือกที่จะไปส่งเธอที่โต๊ะ เธออยากจะกรีดร้อง “อ๊ะ!” ตะวันร้องออกมาเล็กน้อย เมื่อคีนดึงเธอเข้ามาแนบกาย แนบมากเกินไป “คุณคีน!” ตะวันปรามคีน เตือนสติเขา “ออ! ลืมไป ตอนนี้อยู่ในฐานะน้องสาวสินะ! ต่อหน้าต