All Chapters of คลั่งรักซาตาน I: Chapter 71 - Chapter 80

คีนโน้มหน้าไปข้างแก้มของตะวัน ลมหายใจร้อนเป่ารดแก้มก่อนที่ริมฝีปากจะแนบลงไป หัวใจดวงน้อยเต้นถี่รัว ดวงตาพร่าเลือนเมื่อหยาดน้ำตากำลังก่อตัวขึ้นมา “จะทำไงดี ตะวันรักคุณคีน รักเหมือนจะตายถ้าไม่มีคุณคีนอยู่ข้างๆ อย่าทิ้งตะวันไว้ข้างนอกเพียงลำพังนะคะ” คีนยิ้ม ดวงตาซาตานอ่อนลง เขาไม่เคยมองใครด้วยสายตาแบบนี้มาก่อน สายตาที่บอกให้เธอรู้ว่าชีวิตเขาเป็นของเธอคนนี้แล้ว ตะวัน คีนประคองร่างที่เชื่อมต่อกันอย่างแนบแน่น ร่องสาวของตะวันที่ไม่ว้าเหว่แล้วในตอนนี้กำลังจะได้รับสิ่งที่เธอตั้งใจและรอคอยมาหลายวัน คีนขยับสะโพกส่งแท่งเนื้อค่อยๆเคลื่อนออกมาจากร่องสาว อ๊ะ อื้ม อื้ม อ้าร์สส เสียงครางเล็กๆ ดังออกมา เมื่อจังหวะที่ดุดันกลับเข้าหาเธออย่างแรง ทุกจังหวะที่ช้าแต่แนบแน่นไปเรื่อยๆ ยังคงขยับอยู่ คีนไม่ต้องการผู้ชมหนังสด ริมฝีปากบดเบียดกดไว้ที่ซอกคอขาว เมื่อเขาเองก็เสียวซ่านไม่แพ้กับร่างบอบบางที่ฝังเขี้ยวบนผิวกายเขาบริเวณท่อนแขน ลมหายใจร้อนต่างเป่ารดใส่ผิวกายของอีกฝ่ายยามที่จุดหลอมรวมฝ่ายดูดกลืนก็ทำหน้าที่ได้อย่างน่าประทับใจ ฝ่ายที่ล้วงล้ำที่ไม่อาจจากไปนาน ร่างกายต่างให้ต

“แล้วกำหนดส่งสินค้าเมื่อไหร่?”            “คืนนี้ครับ”            “ถ้าเราส่งไม่ได้ เสียหายมากมั้ยคะ?”            “คุณตะวันกำลังหมายถึงอะไรเหรอครับ?”            “ตะวันแค่เผื่อไว้นะคะ ถ้าสินค้าของเราถูกกักระหว่างทางหรือถูกจับได้ ทุกอย่างก็จะกลับมาที่คุณคีนอีกครั้ง เราไม่ส่งหรือยกเลิกสินค้าล็อต นี้ได้มั้ยคะ?”            “เส้นทางการขนส่ง ไม่มีใครรู้ครับ และทุกคนจะรู้ก่อนส่งแค่ครึ่งชั่วโมง และเราจะจัดเส้นทางการวิ่งไว้ถึงสามเส้นทางไม่เคยถูกจับได้ คุณคีนจะวางแผนอย่างรัดกุมในเรื่องนี้”            “แม้แต่ทางมิซาโต้ก็ไม่รู้เหรอคะ?”

“ครับ นาย” อาเคียวรับคำสั่ง และเดินไปคว้าแขนของตะวันทันที “คุณตะวันถูกย้ายแล้วครับ” เสียงของลูกน้อง ทำให้ทิมต้องหันไปมองหน้าจอ ที่แสดงตำแหน่งของตะวัน “ส่งคนของเราตามไป อย่าให้รู้ตัว” ทิมออกคำสั่ง และเร่งจัดการส่งสินค้าให้เสร็จเร็วไว เพราะทิมมีที่ที่ต้องไป เหลืออีกไม่กี่ชั่วโมง คีน ชอว์น กำลังจะได้รับการปล่อยตัว ตะวันลงจากรถ เมื่อเธอถูกพามายังสถานที่ที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีสถานที่แบบนี้บนผืนแผ่นดินนูนาวุตแห่งนี้ด้วย ภายนอกเป็นที่โล่งกว้าง มีรถมากมายจอดไว้ เหมือนเป็นแหล่งท่องเที่ยว ด้านหน้าเป็นสิ่งก่อสร้างที่ตกแต่งด้วยแสงไฟ แบบเพลิงไหม้ เหมือนกับว่าเธอกำลังเดินเข้าสู่ดินแดนนรกโลกันต์ “เดินไป!” ตะวันขยับเดินไปตามคำสั่งนั้น เธอสะบัดตัว ไม่ต้อง การให้ อาเคียวมาแตะต้องตัวเธอ ประตูไม้ขนาดใหญ่ถูกเปิดกว้าง ให้เธอเดินเข้าไป ตะวันกะพริบตาเมื่อในนี้มืดมาก ข้างนอกถึงแม้จะเข้าสู่ช่วงพลบค่ำ แต่ท้องฟ้ายังมีแสงให้เธอ และดวงไฟที่ประดับเอาไว้มากมาย แต่ข้างในนี้มืดมาก ตะวันถูกบังคับให้เดินต่อ เธอค่อยๆเปิดดวงตาขึ้น เสียงดนตรีดังมา

“ตะวัน!” คีน และทิมวิ่งขึ้นไปบนเวทีนั้นทัน “ตะวัน!” คีนเข้ากอดร่างที่ไม่มีสติแล้ว คีนยกร่างของตะวัน ทิมจัดการปลดพันธการที่ข้อมือทั้งสองของตะวันอย่างรวดเร็ว            คีนกอดร่างบางที่ไร้สติแนบแน่น ดวงตาแดงก่ำ เมื่อเขารู้สึกเจ็บปวดกับสิ่งที่ตะวันได้รับ            “มิ ซา โต้!!!!”  คีนตะโกนออกมาสุดเสียง ด้วยความคับแค้น ดวงตาแดงก่ำด้วยความอาฆาต กรามแกร่งขบกันแน่น            “ไม่! ออกไป...”            “ชู่วววววว ตะวัน ตะวัน” คีนกอดรัดร่างบางไว้ เมื่อตะวันร้องออกมาเป็นครั้งที่สามแล้วในคืนนี้ คีนกอดตะวันในอ้อมแขน บนเตียงนอนใหญ่ในห้องนอนของเขา            “คุณคีน ฮือออออ ช่วยที อย่าเข้ามา”  คีนรัดร่างบ

“เลือกเอาคีน ว่าจะให้ตะวันมีชีวิตต่อไปหรือว่าแกจะเก็บเธอไว้เป็นเพียงความทรงจำ กับการสิ้นสุดของชีวิตเธอ” ฟิลิปพูดจบ หันหลังเดินจากไป ทิ้งลูกชายที่คุกเข่าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวด คีนอกหักเป็นครั้งแรก รักครั้งแรกของคีนคือตะวัน มันจบทั้งๆที่ยังไม่ได้เริ่ม            และอีกครั้งที่ลูกชายคนเดิม หัวใจยังเป็นดวงเดิม ฟิลิปคิดว่าห้าปี คีนที่มี    ผู้หญิงเข้ามามากมาย คีนคงไม่สนใจตะวันแล้ว แต่ทุกอย่างไม่เปลี่ยนคีนยังรักตะวัน มีสิ่งเดียวที่เปลี่ยนไป คือ หลังจากที่คีนคุกเข่าขอตะวันกับเขาอีกครั้งเมื่อหลายวันก่อน ฟิลิปยังคงไม่ยอม เมื่อตะวันเป็นเครื่องบรรณาการที่คุ้มค่ามาก ครั้งนี้คีนแข็งข้อ เขาไม่ยอมแพ้ คีนกลับต่อสู้ สู้กับเขาที่เป็นพ่อ สู้กับมิซาโต้ ไร้ความกลัว เพื่อผู้หญิงคนนั้น คนเดิมที่คีนเคยยอมแพ้มาแล้วครั้งหนึ่ง            ‘ผมยอมอีกไม่ได้แล้วครับ’            &ldq