“เราออกมาแล้วครับ” คีนยิ้ม เมื่อประโยคสุดท้ายของทิมดัง นั้นคือทิมออกจากโรงแรม เข้าสู่ถนนหลักแล้ว “พ่อ เป็นอะไรมั้ยครับ” คีนเอ่ยถามฟิลิป เมื่อแสงไฟกลับมาแล้ว ทุกอย่างปกติ “แก!” มิซาโต้เข้ากระชากคอเสื้อคีนอย่างรวดเร็ว “หยุดนะ!” ฟิลิป เสียงดัง เพราะยังไงคีนก็ต้องมาก่อนสิ่งใด “ตะวัน แก เอาตะวันไปใช่มั้ย” “เธอหายไปเหรอ” คีนถามกลับเสียงราบเรียบ และจับมือมิซาโต้ออกจากคอเสื้อ อย่างสุขุม นิ่งสงบ “คุณฟิลิป คุณทำแบบนี้ไม่ฉลาดเลย” “เรื่องนี้พวกเราไม่รู้เรื่อง” คีนเป็นฝ่ายตอบ “ไม่รู้! ไฟดับ เสียงบ้าบอ แล้วยังไง แกจะบอกฉันว่า ตะวันเป็นคนทำอย่างนั้นเหรอ?” “ตะวัน ยายเด็กนั้นทำเรื่องแบบนี้ไม่เป็นหรอก” คีนตอกกลับใส่ มิซาโต้ ซึ่งเป็นเรื่องจริง ตะวันไม่มีทางคิดแผนเด็กๆแบบนี้ แต่ต้องเป็นแบบนี้แหละถึงจะดูว่าไม่ใช่คนระดับคีนจะทำ ‘จิตวิทยา’ “นายครับ” อาเคียว เรียกมิซาโต้ เมื่อเขาเห็นว่าพื้น ตรงที่ตะวันยืนอยู่ชุ่มเปียก และมีจดหมายเล็กๆ วางอยู่บนพื้นน้ำ มิซาโต้ เดินไปรับกระดาษนั้น
Terakhir Diperbarui : 2025-12-26 Baca selengkapnya