All Chapters of คลั่งรักซาตาน I: Chapter 101 - Chapter 106

  ทำไม ทำไม ทำไมครับพ่อ เสียงในหัวผมตะโกนกึกก้องเสียงดัง แต่ไม่มีใครได้ยินเลย ผมเท่านั้นที่ได้ยิน และผมก็ไม่รู้ว่าคำตอบมันคืออะไร ผมจึงไม่อาจตอบคำถามที่หัวผมตะโกนถามออกไป            ตอนนี้ตะวันคงรู้แล้วว่าเขาไม่ได้กลับบ้าน กลับไปหาเธอ เขาถูกคุมตัวอยู่ที่นี่ และพรุ่งนี้เขาจะถูกส่งไปฝากขังที่ทัณฑสถานชาย รอคำตัดสิน ตามข้อกล่าวหาว่าผมฆ่าพ่อตัวเอง แรงจูงใจเพราะผมรู้ว่าพ่อไม่ใช่พ่อแท้ๆ ตลกชะมัด!!!  หลักฐานบ้าบอคอแตก หลักฐานที่ไม่มีความจริง หลักฐานไม่มีความถูกต้อง แต่ใครเล่าจะรู้ ยกเว้นแต่พวกเขาเอง แคทรีน เธอรู้ แต่เธอเดินทางมาไม่ได้ เธอท้องแก่ใกล้คลอดมาก“ลาก่อนตะวัน ฉันคงไม่อาจกลับไปหาเธอได้แล้ว ขอโทษนะที่ผิดสัญญากับเธอ สัญญาที่ฉันบอกกับตัวเอง ตะวันฉันรักเธอ ฉันหวังว่าเธอจะเจอใครสักคนที่จะปกป้องดูแลเธอต่อไป ฉันจะขอเธอได้มั้ย? ว่าอย่ากลับไปหามิซาโต้ เธอจะเชื่อฟังฉันมั้ยถ้าฉันขอแบบนี้กับเธอ”            “นักโทษมีญาติมาขอพบ” เช

    “คุณคีน จะขอ ตะวัน แต่งงาน”  ขอออกไปแล้ว รู้คำตอบอยู่แล้วว่าตะวันจะต้องตอบตกลง ตกลง ไม่มีทางเป็นแบบอื่น แต่เรื่องที่ไม่มีงานเลี้ยงยิ่งใหญ่ สวยงาม ตะวันจะน้อยใจมั้ย เสียใจมั้ย เพราะผู้หญิงทุกคนชอบแบบนั้น งานแต่งงานในฝันของผู้หญิงทั้งโลก            “ตะวัน จะว่าคุณคีนมั้ย ถ้าคุณคีน ไม่มีงานแต่งงานที่ใหญ่โต สวยงาม แค่เราไปโบสถ์ไปสาบานตนต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้า” ถามออกไปในที่สุด ต้องถาม และคำตอบของตะวัน...            “ค่ะ แค่นั้นพอแล้ว แค่เป็นคุณคีน คุณคีนคนนี้ ตะวันไม่ต้องการอะไรอีกเลย...ที่ได้อยู่ มันมาก มากกว่าที่ตะวันคิดไว้ เรื่องนี้ตะวันไม่กล้าแม้แต่จะฝัน แม้แต่จะคิด หรือลงไว้ในรายการความฝันอันสูงสุด แต่มันกลับเกิดขึ้น ดีจังเลย”            มาโบสถ์ในวันรุ่งขึ้น มาแค่สามคน ผม ตะวัน และทิม แต่คงต้องคุยกับทิมก่อน ผมรู้ว่าทิมแอบรักตะวัน ทิมไว้ใจไ

“ก็หลายอย่างที่เกิดขึ้น นายท่านไม่ได้เป็นแบบที่ใครๆคิดว่าท่านโหดเหี้ยม ความจริงทั้งหมดมันคืออะไรเหรอคะ?”            “ใช่! มันมีความจริงมากกว่านั้น อาลีน่าป่วยเป็นมะเร็งระยะที่สอง ตอนนั้นที่รู้ก็มาถึงขั้นนั้นแล้ว อาลีน่าขอร้องพ่อ ว่าอย่าบอกและให้แคทรีนรู้ว่าเธอป่วยและกำลังจะตาย เพราะแบบนั้นจะทำให้แคทรีนเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างมาก และจะพยายามที่จะติดตามไปอยู่กับอาลีน่า ซึ่งอาลีน่าไม่ต้องการแบบนั้น เพราะมะเร็งเป็นโรคที่ทรมานไม่น้อย การทำคีโมทุกครั้งมันเจ็บปวดมาก อาลีน่าไม่รู้ว่าจะสามารถครองสติได้นานแค่ไหน เธอไม่อยากกลายเป็นอะไรไม่รู้ในสายตาและความรู้สึกของแคทรีน อาลีน่าไม่อยากให้แคทรีนจดจำภาพแบบนั้น ซึ่งพ่อก็เข้าใจ แต่พ่อขอตั้งเงื่อนไขเดียว ว่าอาลีน่าจะต้องเข้ารับการรักษาในทุกขั้นตอนตามที่แพทย์แนะนำ โอกาสมันมีเสมอ พ่อเชื่อแบบนั้น และอาลีน่ารับปากเงื่อนไขนั้นของพ่อ และจากไป จากบ้าน จากแคทรีนไปทุกอย่างเป็นความลับ และยังเป็นความลับมาโดยตลอด พ่อได้ไปเยี่ยมบ้าง แต่อาการของเธอไม่ดีขึ้นเลย มีแต่ทรุดกับทรุด เธอทรมา