10[ภาขวัญ] พลาดพลั้งฉันมองหน้าเขาแล้วเม้มปากแน่น ความโกรธแค้นถูกลืมไปชั่วขณะ และไม่พอแค่นั้น... ยังร่่านส่งมือไปลูบหน้าอกเขาด้วยจนมือหนากระชากแขนฉันให้ลุกขึ้นนั่งควบตัก ก่อนจะประคองแก้มจูบอย่างดูดดื่ม เขาเร่งเร้ากดหลัง เขาสอนฉัน แต่ไม่นานเราก็เป็นไปโดยธรรมชาติ ความร้อนระอุข้างในมันสั่งการให้ฉันโหยหาและทำทุกสิ่งโดยสัญชาตญาณฉันร่อนหาจุดรู้สึกดีทะยานหาความสุขที่มากกว่านี้ แต่ขณะที่กอดคอหนา มือใหญ่ก็รวบรั้งผมลงทันทีจนหน้าฉันแหงนขึ้นมองเพดาน เขารุนแรงกับฉันใช้ริมฝีปากร้ายดูดขบตามซอกคออย่างกระหาย ทั้งกัดปลายคาง ทั้งขบติ่งหู จนฉันร่อนเอวเร่าๆสู้เบียดเสียดเนินชายอย่างไม่มีใครยอมใครอยู่ๆก็เสียวขึ้น เสียวขึ้น เหมือนมีอะไรจะปะทุออกมา"เร็ว""เร็วอีก" "มะ ไม่ไหวแล้ว มันจะออกมาแล้ว อื้อ~" ฉันทำตามคำสั่งพร้อมกับมือเขาที่ขยุ้มผมเต็มกำมือ ลงน้ำหนักดึงจนฉันแทบจะหงายหลัง แต่แปลกที่จังหวะที่ทรมานนั้นฉันเกร็งสะบั้น และวิ่งผ่านสนามอารมณ์ได้สำเร็จ"อะ อ๊าาาา!"มือทั้งสิบนิ้วจิกลงหลังเขา ร่องสวาทรัดแก่นกำยำจนแน่นหนัด ชีพจรส่วนที่สอดประสานกันเต้นตุบๆและความรู้สึกทั้งหมดทั้งมวลก็ไปกองอยู่ที่ตรงนั้น
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-26
เข้าสู่ระบบ
