บททั้งหมดของ กรงรักทายาทมาเฟีย (25+): บทที่ 21 - บทที่ 30

21[ภาขวัญ]ต่อรองอีกครั้ง"ถ้ามาแล้วทำตัวไม่มีประโยชน์ กลับไปซะ""นี่มึงกล้าไล่กูเหรอ?""กูจะทำงาน ไม่มีเวลาพูดเรื่องไร้สาระ""แต่งานที่มึงทำ ตำแหน่งที่มึงได้มันคือของกู กูใหญ่ที่สุดในที่นี่"คนเป็นพ่อไม่คิดจะห้ามเลยเหรอ บ้าเถอะ อีเอเธอร์คือผู้ชายที่น่ารังเกียจที่สุดที่ฉันเคยเจอเลย บ้าอำนาจ บ้ากาม หมกมุ่น เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง"ยกผู้หญิงคนนั้นให้พี่แกก็จบเรื่อง จะมีลูกกับแกหรือกับพี่แกก็ไม่ต่างกัน" นี่ความคิดคนเป็นพ่อเหรอ สกปรก!"คุณเอริคครับ ทางไลออนติดต่อมาแล้ว" เมื่อพี่หมอกเดินมาบอก ริมฝีปากสวยก็ค่อยๆเผยยิ้มให้พ่อและพี่ตัวเอง ก่อนที่คุณเอริคจะกลับมารับหน้ากากไปใส่แล้วนั่งลงข้างๆฉัน ส่วนสองพ่อลูกทำตัวไม่มีประโยชน์จริงๆ นอกจากจะไม่ออกความเห็นยังยืนอยู่ไกลๆมองมาด้วยสายตาโกรธจัด แต่สายตาที่อีบ้าเอเธอร์มองฉันเป็นสายตาที่จ้องจะเอาให้ได้ ตอนนี้กลับกลายเป็นคนข้างๆอยู่ด้วยแล้วปลอดภัยที่สุดภาพในทีวีหมุน Loading... ราวๆสิบวินาทีก็ฉายภาพกลุ่มของฉันขึ้นมา ทุกคนอยู่กันครบเหมือนเดิม แต่คนที่ยืนหน้าสุดเป็นคนเจรจาคือพี่พายุ พี่ชายฉันยืนล้วงกระเป๋ากางเกงมองมาด้วยสายตาท้าทาย หรือว่า... เอมิ จะอยู

23[ภาขวัญ]ขึ้นฝั่งวันต่อมา...วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันเห็นคุณเอริคนอนอยู่ข้างๆ ตอนตื่นมาเห็นเขาและเผลอไปโดนตัวแอบตกใจเหมือนกัน ฉันจึงนอนนิ่งๆอยู่สักพัก ก่อนที่จะหันไปมองหน้าเขาเป็นระยะจมูกโด่งสวยมาก เวลาหลับตานอนอยู่เฉยๆ ก็ดูไม่มีพิษไม่มีภัยดีนะ"มองอะไร""เปล่า!" ฉันรีบดีดตัวลุกขึ้นเมื่อโดนจับได้ ก่อนจะคว้าเสื้อคลุมมาใส่แล้วก้าวขาลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ แค่ชินก็พอนะภาขวัญ แกอย่าใจเต้นนะ ยังไงเขาก็คือศัตรู ฉันเตือนตัวเองไว้ก่อนจะเปิดน้ำล้างหน้าแปรงฟัน ข้างนอกอากาศเริ่มหนาวแล้วไนลาเตรียมเสื้อโค้ทบางๆไว้ให้ฉันกับถุงน่องรองเท้าบูท ซึ่งชุดทั้งหมดเป็นของเอมิ พอรู้ว่าเป็นของเธอฉันก็ไม่ได้ติดใจอะไรใส่ได้สบายมาก ถึงไลฟ์สไตล์จะไกลจากฉันไปนิดก็เถอะ โค้ทของเธอคือสีชมพู บูทขาว เสื้อคอเต่าด้านในก็ขาว มันหวานแหว๋วไปหมด ในขณะที่ฉันชอบสีเอิร์ธโทนและแต่งตัวเรียบๆ•••"จะไปไหนกัน" ขณะที่ฉันกับคุณเอริคและลูกน้องบางส่วนเตรียมตัวไปขึ้นเรือ คุณเอเธอร์ก็เดินมาถาม ซึ่งตานั่นมองฉันหัวจรดเท่าก่อนจะยิ้มที่มุมปาก"น่ารักนะภาขวัญ" ฉันถอยไปหลบหลังคุณเอริคทันที และแน่นอนว่าเขาเดินมายืนขวางเหมือนเดิม แต่ไม่ไ

25[ภาขวัญ]ออกงานด้วยกันในฐานะ 'เมีย'แอบอึ้งนะที่เห็นอะไรแบบนี้ คุณเอริคดูแข็งยิ่งกว่าหินไม่อ่อนโยนและไม่สนใจใคร แถมเรื่องนี้ก็ไม่คุยกับฉันด้วย อยู่ๆหนังสือก็โผล่มาให้เห็นเลย เขาอยากมีลูกอยากเป็นพ่อคนจริงๆ หรืออยากใช้เด็กเป็นเครื่องมือเร็วๆกันแน่?เรามีอะไรกันทุกวันฉันสุ่มเสี่ยงมาก แอบปลงเรื่องนี้และทำใจยอมรับ แต่ถ้าโชคยังเข้าข้างประจำเดือนมาฉันจะหาทางป้องกันยังไงดี ฉันไม่อยากท้อง ไม่อยากมีลูกไปสืบทอดกลุ่มพวกก่อการร้ายฉันเก็บหนังสือไว้เหมือนเดิมก่อนจะเปิดถุงต่อไป เป็นถุงซิปที่พาดอยู่บนโต๊ะอาหาร เดรสเกาะอกสีชมพูอ่อนมีโบว์เฉียงตรงกลาง ออกไปทางน่ารักสมวัย ซึ่งฉันต้องใส่มันคืนนี้กับเครื่องเพชรที่เขาซื้อให้'แกร๊ก'คุณเอริคกลับมาด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียว และมาพร้อมผู้หญิง ฉันจึงวางชุดลงแล้วตัดสินใจเดินออกไปแทน"ห้ามออกไป""ฉันไม่อยากอยู่ฟังเสียงครางใคร" ฉันตอบโดยไม่มองหน้าแม้แต่น้อย แต่เมื่อจะเดินสวนมืออุ่นก็คว้าแขนไว้ทันที"อยู่ในนี้ นี่คือคำสั่ง" ฉันหันกลับไปมองหน้าเขาด้วยสายตาราบเรียบ "อย่าทำให้ฉันรังเกียจคุณไปมากกว่านี้เลย ฉันเห็นหนังสือที่คุณซื้อมา ย้อนแย้งดีนะอยากเป็นพ่อคนแต่ทำตัวไม

27ง้อแล้วนะไม่ทันไรเขาก็ออกคำสั่งกับเธอแล้ว แต่เมื่อเจอสายตาพิฆาตกลับมาเอริคก็รีบประคองสถานการณ์ ทั้งหมดคือผลประโยชน์เท่านั้น เขาแค่อยากมีลูก เอริคกัดฟันท่องในหัวก่อนจะวางมือที่แขนภาขวัญเบาๆ"เธอบอกจะทำตามข้อตกลง""ใช่ แต่ฉันโกรธที่คุณจะให้เลือดเนื้อเชื้อไขของฉันไปเป็นโจร"จริงอยู่ที่บอกจะทำแท้ง แต่เมื่อมีมาแล้วไม่รู้จะตัดสินใจทำได้รึเปล่า บางครั้งเธออาจจะกลับไปพร้อมลูกก็ได้ ส่วนพ่อเชิญไปไกลๆ"คุณฆ่าคนบริสุทธิ์วางระเบิดที่สาธารณะ ในนั้นอาจจะมีลูกใครอยู่ก็ได้ วันไหนที่เป็นพ่อแม่คนคุณจะรู้สึกว่าสิ่งที่ทำมันโคตรสารเลว""ท้องแล้วสินะ""อะไรของคุณ?""เธอเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นแม่แล้วนี่" ภาขวัญเบือนหน้าหนี เธอเบื่อจะสู้รบกับเอริคและอยากกลับบ้านเร็วๆ แต่มือปลาหมึกไม่หยุดลวนลาม ถ้าจะเอาก็ต้องเอาให้ได้"ถ้าฉันผิดที่ปากไม่ดีกับเธอ... งั้นฉันจะใช้ปากทำให้เธอมีความสุข"เข้าทางตัวเองชัดๆ"จะทำให้ได้ใช่ไหม" ภาขวัญถามจริงจัง ก่อนจะพลิกตัวกลับมามองหน้าเขาอีกครั้ง ต้องอยู่อีกเป็นปีๆขัดขืนก็เหนื่อยเปล่าเธอจะยอมเขาให้จบเรื่อง แต่เมื่อเอริคกำลังจะโน้มลงไปจูบ นิ้วชี้เรียวก็แตะที่ริมฝีปากเขา"ใส่ถุงย

29[ภาขวัญ]อาการแปลกๆพอเราซื้อหนังสือเสร็จก็ไปจัดเต็มกับเสื้อผ้าของใช้อีกรอบ การขึ้นฝั่งไม่ได้ขึ้นมาดูกิจการหรอกเพราะมีคนดูแลให้เขาอยู่แล้ว แต่มาโปรยเงินเล่น อยากได้อะไรไม่ต้องคิดเยอะ ซื้อทุกอย่าง แต่ขากลับแปลกมากอยู่ๆคุณเอริคก็สั่งเปลี่ยนรถเป็นรถโรลส์รอยซ์แทน "คุณเอริคเป็นอะไร"ฉันถามไนลา ไม่อยากถามเขา"คุณเอริคเหมือนจะไม่สบายค่ะ" ฉันมองคุณเอริคทันที เขาดูแข็งแรงมากๆเอาอะไรมาไม่สบาย เมื่อเช้าก็ยังดีๆอยู่เลย ฉันมองด้วยความสงสัยอยากจะถามอาการเหมือนกันว่าเป็นยังไง แต่กลัวเขาเข้าใจผิดว่าเป็นห่วงจนขึ้นรถมือหนาก็นวดขมับตัวเองไม่หยุด ฉันเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีจึงตัดสินใจถาม"คุณปวดหัวเหรอ?""นิดหน่อย""ปวดแบบไหน ไมเกรน? หรือปวดท้ายทอย""ช่างเถอะ" คุณเอริคตอบปัดแล้วมองออกไปนอกกระจก เขาดูเหมือนคนใช้ความคิดตลอดเวลาราวกับสงสัยว่าตัวเองกำลังเป็นอะไร ฉันจึงไม่กวนปล่อยให้เขาใช้เวลากับตัวเอง ก่อนที่ถึงที่พักจะรีบขึ้นห้องถอดสูทและนอนที่โซฟา ฉันขึ้นมาด้วยเพราะอยากรู้ว่าเขาเป็นอะไร แค่นี้จริงๆนะ ไม่ได้เป็นห่วง ถ้าเขาป่วยก็ตายๆไปเลยฉันจะได้กลับบ้านเหมือนคุณเอริคจะรู้ว่าฉันแช่ง เขาลุกขึ้นนั่งทันที