บททั้งหมดของ กรงรักทายาทมาเฟีย (25+): บทที่ 51 - บทที่ 60

50[ภาขวัญ]ดูเจ้าตัวเล็กเขาดูอดทนเก่งนะโจ๊กถ้วยที่เขากินอยู่ฉันตักเกลือใส่สองช้อน และเมื่อวานฉันก็รู้ว่าแกงเขียวหวานมันหวานเกินไป แต่คุณเอริคไม่ปริปากพูดอะไรเลย เขาทนกินไปหลายคำ กินน้ำตามเป็นพักๆ แถมยังบอกว่าอร่อยด้วยมันคือบททดสอบ ฉันอยากรู้ว่าเขาแคร์ฉันรึเปล่าแต่เขาแคร์ ทั้งที่ไม่จำเป็นเลย... ฉันจึงตักโจ๊กจากถ้วยตัวเองยื่นไปป้อนเขาบ้าง ซึ่งคุณเอริคมองช้อนแต่ไม่ยอมกิน"กินดูสิ โจ๊กถ้วยนี้อร่อยนะ" "มาจากหม้อเดียวกัน กินถ้วยฉันถ้วยเธอต่างตรงไหน" ฉันพยายามจ่อช้อนที่ปากเขา บังคับให้กินให้ได้"ลองดูค่ะ" คุณเอริคถอนหายใจก่อนสุดท้ายจะตัดสินใจกิน ใช่ค่ะเขาชะงักและมองหน้าฉันทันที ก่อนที่จะตบโต๊ะ 'ปึง!' จนถ้วยโจ๊กกับช้อนกระดอนขึ้น"เธอแกล้งฉัน?!""เปล่า ก็แค่อยากรู้อะไรนิดหน่อย""อยากรู้อะไร?""อยากรู้ว่าคุณแคร์ฉันรึเปล่า แต่ตอนนี้ฉันได้คำตอบแล้วค่ะ... คุณแคร์ฉัน ยอมกินอาหารรสชาติแปลกถึงสองมื้อโดยไม่บ่นสักคำ"เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที แต่ฉันเห็นนะว่าแก้มคุณเอริคแดงไปถึงหู"หึ ช่วงนี้ต่อมรับรสฉันไม่ค่อยดี เธอกินอิ่มแล้วก็เตรียมตัวซะ ฉันตั้งใจจะเข้าเมืองไปโรงพยาบาล" โรงพยาบาล? ไปทำไม?"ค

52[ภาขวัญ]ของขวัญคริสต์มาส"แน่ใจเหรอคะว่าจะให้เนกไทสีชมพูกับคุณเอริค" เรากำลังกลับบ้าน และป้าแคทก็ถามฉันแบบนี้รอบที่สี่แล้ว สีชมพูแล้วมันทำไม? เขาจะได้สดใสขึ้นบ้าง ผู้ชายอย่างคุณเอริคเขาต้องการสีสัน อย่างน้อยๆคริสต์มาสปีนี้ก็ไม่ได้แย่"ฉันตัดสินใจแล้วค่ะ สีนี้แหละโอเคที่สุดแล้ว""กลัวว่าคุณเอริคไม่ใส่ แล้วคุณภาขวัญเสียใจน่ะสิ""ฉันไม่เสียใจหรอก ถ้าเขาไม่ใส่และตลกมัน อย่างน้อยๆก็ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นไม่ใช่เหรอคะ" ป้าแคทหันมายิ้มให้ฉัน... ก่อนจะส่งมือมาตบไหล่เบาๆ"คุณเอริคโชคดีมากที่เจอผู้หญิงอบอุ่นอย่างคุณและได้สร้างครอบครัวด้วยกัน ขอให้มีตัวเล็กเร็วๆนะ"ฉันยิ้มตอบป้าแคท แล้วลูบท้องตัวเองโชว์"ลืมบอกเลย ตอนนี้ฉันท้องสองเดือนแล้วค่ะ""โอ้พระเจ้า จริงเหรอเนี่ย!" ป้าแคทดีใจมากเธอแทบจะจอดรถจับท้องฉันเลย และหลังจากนั้นก็พูดจ้อใหญ่ว่าอยากเห็นลูกคุณเอริค ถ้าคุณเอริคมีลูกเขาอาจจะดีขึ้น แต่ฉันไม่ได้เล่าหรอกนะว่าสถานะฉันตอนนี้เป็นยังไง และลูกที่กำลังมีอยู่มีไปทำไม นั่งยิ้มและเออออไปตามที่ป้าแคทรู้จากปากคุณเอริคเท่านั้นแต่เมื่อจะถึงบ้านป้าแคทก็ชะลอจอดรถริมฟุตบาทดื้อๆ"อ้าวจอดทำไมคะ รถเสียเหร

54[ภาขวัญ]เคียงบ่าเคียงไหล่'ปัง ปัง ปัง!''ปัง ปัง ปัง!'เสียงปืนที่กระหน่ำยิงบ่งบอกว่าข้างบนกำลังยากลำบาก เขาจะไหวไหม เจ็บบ้างรึยัง ถ้าเจ็บ... จะมีกำลังสู้คนพวกนั้นได้ไหม ทำไมวันคริสต์มาสใจร้ายกับคุณเอริคขนาดนี้ หรือฉันควรทำอะไรสักอย่าง? อยู่เฉยๆแบบนี้ไม่ดีแน่ อย่างน้อยๆก็ไปช่วยสกัดพวกมันไม่ให้เกิดการสูญเสียเท่านั้นแหละฉันก็หันมองรอบๆห้องหาปืน MP5 อีกกระบอกและเตรียมแม็กที่บรรจุกระสุน 9 mmสิบแม็ก ที่ใช้ปืนชนิดเดียวกันก็เพื่อง่ายต่อการเติมกระสุน และไม่พอแค่นั้นฉันยังหยิบระเบิดควันสามลูกใส่กระเป๋าคาดอกไว้ด้วย แอบหนักแต่พอไหว และเมื่อเรียบร้อยพร้อมลุย ฉันก็รีบสะพายปืนไว้บนไหล่ก้าวขึ้นบันไดไปเปิดประตูแต่พอโผล่หัวขึ้นไปเท่านั้นพวกมันก็หันขวับมาทันที'ปัง!' ฉันหลบลงเหมือนเดิมแล้วรีบเปิดกระเป๋าหยิบระเบิดควันออกมา ก่อนที่จะดึงสลักและโยนไปที่พวกมันทันที 'ฟี๊~~~~'หลังจากนั้นก็ค่อยๆโผล่หัวดูลาดเลาทีละนิด ฟังเสียงรองเท้าที่วิ่งให้วุ่นท่ามกลางควันขาว เอาล่ะ เสร็จฉัน!'ปัง ปัง ปัง ปัง!' ฉันกราดยิงใส่กลุ่มควันจนได้ยินเสียงคนล้มระนาว ก่อนจะรีบออกมาจากห้องใต้ดินปิดประตูไว้ แล้วถือปืนวิ่งไปห

56[ภาขวัญ]เอริคที่เปลี่ยนไป"แกดูอวบๆขึ้นนะ""ไม่นะ ฉันน้ำหนักเท่าเดิม สงสัยอากาศหนาวมั้ง" ใยไหมขมวดคิ้ว ที่ฉันยังไม่บอกเรื่องท้องเพราะไม่อยากให้เรื่องนี้ถึงหูครอบครัว เดี๋ยวทางไลออนดรากอนจะลุกเป็นไฟส่งคนมาตายอีก รอไปเลยหนึ่งปีฉันจะอุ้มลูกกลับไปเอง ตอนนั้นจะเดือดก็คงเดือดไม่ทันแล้ว ฉันเดินหน้ามาไกลมาก ที่สำคัญใกล้จะสำเร็จแล้วด้วย แต่เรื่องแต่งงานปิดใยไหมไม่ได้ ข่าวออกโครมๆว่านักธุรกิจไฟแรงเอริค ชาร์ลส์แต่งงานกับสาวไทยบนเรือยอร์ชสุดหรู แต่ฉันบอกเพื่อนแล้วว่าอย่าพึ่งบอกซานิกับพอลเดี๋ยวเรื่องจะถึงหูครอบครัวฉัน ซึ่งใยไหมก็รับปาก"ว่าไปเรื่อย แล้วเป็นไงบ้างช่วงนี้ได้คุยกับใครบ้างไหม ดูแกมีความสุขดีไม่เหมือนคนถูกจับตัวมาเลยนะ" ฉันยิ้ม ก็ฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ทำไมถึงมีความสุขก็ไม่รู้ไม่เข้าใจตัวเอง"ฉันไม่ได้คุยกับใครเลย มือถือลืมอยู่ที่เกาะ""อ๋อ... แต่ฉันได้ข่าวจากซานิว่าทางนั้นเขาเร่งมือบูรณะโรงงานให้เสร็จเร็วๆจะได้เอาตัวแกกลับ ฉันโดนจี้ถามเหมือนกันว่าแกเป็นยังไง แต่ก็บอกได้แค่สบายดี ตอนนี้พอลเกลียดฉันมากกว่าเดิมเพราะฉันไม่ให้ข้อมูลฝั่งคุณเอริค เหนื่อยใจอ่ะ ทางนั้นเพื่อน ทางนี้ก็พี่

58ข้อเสนอลับๆม่านหมอกมองหน้าเจ้านายอย่างหวั่นใจ การไปเผชิญหน้ากับฝ่ายตรงข้ามคนเดียวถือเป็นเรื่องที่อันตรายมาก แต่ขัดใจเอริคไม่ได้ ม่านหมอกหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดรหัสประเทศและต่อสายหาภาคิณ ก่อนจะเปิดสปีกเกอร์โฟนวางมือถือไว้ตรงหน้าเอริคหัวหน้าผู้ก่อการร้ายสูบบุหรี่พ่นควันออกมาครั้งแล้วครั้งเล่ารอจนปลายสายรับ...(สวัสดีครับ) ริมฝีปากสวยยิ้มที่มุมปาก เขาพอรู้มาว่าพี่คนรองของภาขวัญเป็นคนมีเหตุผลและฉลาด แต่ไม่คิดว่าจะรับสายแปลกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแบบนี้"ไฮ... ภาคิณ"(ใคร?)"เอริค ชาร์ลส์ หัวหน้าผู้ก่อการร้ายรุ่นสาม"ภาคิณตั้งสติและควบคุมอารมณ์ได้ดี เขาเงียบไปสักพักก่อนจะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ(มีธุระอะไร?)"พรุ่งนี้กูจะบินไปดูโรงงานที่พวกมึงบูรณะ เตรียมพร้อมไว้ล่ะ"(ภาขวัญเป็นยังไง เธอมาด้วยรึเปล่า)"ภาขวัญสบายดี แต่ไปอังกฤษรอบนี้เธอไปด้วยไม่ได้ อีกอย่างกูมีเรื่องเจรจากับพวกมึงอีกเรื่อง หวังว่าพวกมึงจะชอบข้อเสนอใหม่"(เหอะ...) ภาคิณแค่ลอบหัวเราะออกมา เขาเชื่อว่ามันไม่ใช่ข้อเสนอที่ดีแน่ๆ"ต้อนรับกูอย่างสมเกียรติด้วยล่ะ"เขาทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มที่มุมปากก่อนจะพยักหน้าให้ม่านหมอกก