All Chapters of รักนะยัยซุปตาร์: Chapter 21 - Chapter 30

Ploy talkเช้าวันต่อมาวันนี้เป็นวันที่พี่เฟยเจินต้องเดินทางกลับฮ่องกงแล้ว เขาเหลือเวลาแค่อีกไม่กี่ชั่วโมงที่จะได้อยู่กับฉัน"พี่คะ แหวนหมั้นที่พี่สวมให้ หนูถอดเก็บเอาไว้ก่อนได้ไหมคะ เดี๋ยวคนอื่นเห็นจะสงสัยค่ะ""ได้ครับ" "พี่ไม่โกรธหนูใช่ไหมคะ ถ้าหนูไม่สวม" ฉันกังวลว่าคู่หมั้นจะโกรธ เขายิ่งขี้หึงอยู่ด้วย"ไม่โกรธครับ พี่เข้าใจและไว้ใจหนู แต่พี่จะไม่มีวันถอดของพี่ออกนะครับ" เขาพูดและส่งรอยยิ้มหวานละมุนอบอุ่นมาให้ฉันด้วยความเข้าใจ"พี่ต้องกลับไปจัดเตรียมของที่บ้านไหมคะ""ไปครับ หนูไปกับพี่นะ""ได้ค่ะ งั้นเราลงไปทานข้าวเช้ากันก่อน และรีบไปบ้านพี่ต่อนะคะ"“ครับ”เราใช้เวลาทานมื้อเช้าประมาณหนึ่งชั่วโมง จากนั้นพี่เฟยเจินก็พาฉันไปที่บ้านของเขา และเมื่อรถขับเข้ามาในหมู่บ้าน ฉันก็ต้องตกใจเล็กน้อย เพราะหมู่บ้านที่เขาอยู่เป็นหมู่บ้านระดับมหาเศรษฐี บ้านของเขาใหญ่ราวกับคฤหาสน์ อีกทั้งบริเวณรอบๆ บ้านก็มีพื้นที่ใช้สอยเยอะ ซึ่งจากการประมาณด้วยสายตา น่าจะหลายไร่อยู่ ถัดจากบ้านเขาไป จะเป็นบ้านของน้องชาย และจากนั้นก็เป็นบ้านของพ่อแม่ ซึ่งอยู่ใกล้ๆ กัน"พี่สร้างบ้านไว้ใหญ่โตแบบนี้ แล้วใครมาอยู่ล่ะคะ พี่

Fei Zhen talk[ผมเจ็บปวดที่ต้องลาจากพลอย แม้ในใจรู้ว่ามันคือการจากลาชั่วคราว แต่สำหรับผมแค่วันเดียวมันเหมือนนานเป็นแรมปี] เมื่อเครื่อง landing ถึงภาคพื้นดินฮ่องกง ผมรีบส่งข้อความบอกเธอทันที จากนั้นผม และหยาง ซีห่าว ก็มุ่งตรงกลับมานอนพักที่โรงแรมของตระกูลผม เพื่อพรุ่งนี้เราจะเริ่มคุยธุรกิจที่จะร่วมลงทุนกัน ส่วนเฟยหลง...น้องชายผม อาสาไปส่งเอวารีนที่บ้านแม่เธอแล้วผมบอกกับตัวเองเสมอว่า จะรีบจัดการทุกอย่างให้จบภายในสามเดือน เพราะผมจะกลับไปใช้ชีวิตที่ไทยกับเมียอย่างถาวรแล้ว เมื่อผมถึงโรงแรม พลอยก็ส่งข้อความกลับมา เธอยังไม่หลับ เธอรอให้ผมถึงฮ่องกงก่อน เธอถึงจะวางใจและนอนหลับได้ เธอช่างน่ารักจริงๆ ไว้ถ้ามีเวลา ผมจะกลับไปจัดให้หายคิดถึงสักหน่อย เพราะสมองของผม...คิดถึงแต่ภาพเธอ ก่อนจะหลับตานอน ผมยังหยิบมือถือมาดูรูปของเธอ และภาพงานหมั้นของเราสองคนเธอสวยงามมากจริงๆ ทั้งหน้าตาและรูปร่าง รูปภาพในงานวันหมั้น เธอดูงดงามราวกับภาพวาด ชุดสีขาวบริสุทธิ์ผุดผ่อง มันส่งให้เธอดูสง่างามมากยิ่งขึ้นไปอีก ผมไม่อยากจินตนาการถึงวันแต่งงานเลย เธอจะสวยงามมากแค่ไหน ยิ่งคิดผมก็ยิ่งอยากเร่งแต่งงานกับเธอ แต่ผมก็ต้องเ

Fei Zhen talkตอนนี้พลอยเขินจนแก้มแดงระเรื่อ"พี่มีของขวัญให้หนูด้วยนะครับ" ขณะที่ผมกำลังพูด มือของผมก็ควานหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋า"อึก" พลอยกลืนน้ำลายลงคอทันทีที่เห็น...มันคือไข่สั่นสีดำ ที่มอบความสุขให้เธอเมื่อครั้งที่แล้วผมถือมันมาและเดินเข้าไปโอบกอดที่เอวของเธอ จากนั้นผมก็ยื่นใบหน้าไปหอมที่หัวเธอหนึ่งครั้ง และผมก็ก้มลงไปกระซิบที่หูของเธอว่า..."พี่รู้ว่าบางครั้งหนูมีอารมณ์ หนูควรพกมันไว้ ยามที่เราต้องไกลกัน มันช่วยหนูได้ครับ" เสียงกระซิบแหบพร่า ทำให้เธอเริ่มหวั่นไหวไปทั่วร่างกาย ซึ่งผมสัมผัสได้เมื่อมือของผมลูบไล้ไปตามร่างกายเธอที่ตอนนี้ขนตามแขนเริ่มลุกชูชันด้วยความเสียวซ่าน และสายตาของเธอที่มองกลับมาที่ผม เหมือนกำลังขอร้องอ้อนวอนให้ผมกระแทกเธอเสียที"หนูลองใช้มันให้พี่ดูหน่อยสิครับ เผื่อหนูใช้ผิดใช้ถูก พี่จะได้สอนให้ตอนนี้" ผมยังคงพูดยั่วอารมณ์เธอให้เตลิดแล้วเตลิดอีก"พี่อ่ะ ทำหนูเขินไปหมดแล้ว""อย่าเขินเลยครับ"ผมไม่ใช่แค่พูด ตอนนี้มือของผมค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าเธอ จนกระทั่งร่างกายพลอย เหลือเพียงแค่บราและแพนตี้เท่านั้น เธอรับไข่สั่นไปจากมือผม จากนั้นเธอก็เดินขึ้นไปนั่งบ

Fei Zhen talkผมมองเธอจากจอทีวี เธอเก่งรอบด้านจริงๆ ทั้งการร้องเพลงและการเต้น เธอทำให้แฟนเพลงประทับใจในตัวเธอ การแสดงโชว์ของเธอ Perfect มากๆ ไม่มีผิดพลาดเลย ผมมั่นใจว่าเสียงชื่นชมจะมีมากกว่าเสียงติติงแน่นอน ดีแล้ว...ผมอยากให้เธอมีความสุข ยิ่งถ้ามีเสียงชื่นชม มันยิ่งเป็นกำลังใจชั้นดีให้คนทำงานแบบเธอ ซึ่งผมจะคอยเป็นกำลังใจให้เธอเสมอและแม้เราจะอยู่ไกลกัน เราก็โทรคุยกันตลอด ระยะทางหรือการทำงานของเรา ไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไรเลย เราต่างเชื่อมั่นในกันและกัน เราทะเลาะกันน้อยมากๆ เรียกว่าแทบไม่มีเลยก็ได้ ส่วนใหญ่จะเป็นการงอนกันนิดหน่อยแค่นั้น และเราก็สามารถเคลียร์จบได้ภายในวัน และสำหรับงานของผม...ตอนนี้ผมยังต้องรีบจัดการธุรกิจที่เหลือให้มันเรียบร้อยเสียที เหลือเวลาอีกเพียงสองเดือน ช่วงนี้ผมทยอยสอนงานให้เฟยหลงไปเรื่อยๆ และได้พาเฟยหลงไปแนะนำให้ผู้ถือหุ้นแต่ละบริษัทรู้จักบ้างแล้วเฟยหลงเรียนรู้งานไว เป็นคนคิดเร็ว ทำเร็ว และตัดสินใจได้เด็ดขาด ดูแล้วมีความน่าเกรงขามมากกว่าผมด้วยซ้ำ แม้น้องชายผมจะอายุน้อยกว่าผมถึงห้าปี แต่เวลาทำงาน ดูเป็นผู้ใหญ่มากๆ ไม่ได้ดูเด็กเลย พนักงานชื่นชอบในความเป็นผู้นำของเขา

Ploy talkฉันออกทัวร์คอนเสิร์ตจนครบตามกำหนดการ และถึงเวลาที่ฉันจะทำตามความตั้งใจของฉันอีกหนึ่งอย่าง คือเรียนปริญญาตรีให้จบ แต่ฉันก็ยังไม่ทิ้งงานศิลปินนะ ฉันยังมีโชว์ตัวตามรายการต่างๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศอยู่บ้างตอนนี้ฉันตัดสินใจเลือกได้แล้วว่าจะเรียนคณะบริหารธุรกิจ เอกการจัดการ โดยฉันเรียนออนไลน์ที่ University of Oxford สหราชอาณาจักร ซึ่งฉันตั้งใจเรียนมากเพราะมีคนรักคอยดูแลให้คำปรึกษาตลอด ผลการเรียนของฉันจัดว่าใช้ได้เลยทีเดียว ฉันคุยกับทางค่ายว่าปีหน้าฉันจะออกอีกหนึ่งอัลบั้ม เพื่อให้แฟนเพลงหายคิดถึง…หนึ่งปีผ่านไปพี่เฟยเจินจัดการธุรกิจที่ฮ่องกงเรียบร้อยแล้ว และเขาได้ย้ายมาดูแลธุรกิจที่ไทยอย่างเต็มตัว ตอนนี้ฉันเรียนมาได้หนึ่งปีแล้วและกำลังโปรโมทเพลง single แรกเพื่อเตรียมออกอัลบั้มใหม่ คุณไพโรจน์ได้เรียกฉันกับพี่ฟ้าใสเข้าประชุมโดยนัดเข้าพบนอกสถานที่ ซึ่งเป็นร้านอาหารที่อยู่แถบชานเมือง ระหว่างคุยงานจะมีการทานข้าวไปด้วย เขานัดหมายให้เราสองคนเข้าพบประมาณหนึ่งทุ่ม"วันนี้ คุณไพโรจน์นัดหนูกับพี่ฟ้าใสคุยงานนะคะ" ฉันโทรบอกพี่เฟยเจิน ขณะกำลังเดินทางไปกับพี่ฟ้าใส[ที่ไหนครับ]"ร้านอาหารแ