"เรื่องอะไร ฉันไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับเธอทั้งนั้น"เจิ้งหนานอิง รีบโวยวายกลบเกลื่อนในทันที หากแต่ใบหน้าที่ตื่นตระหนกจนซีดเซียวนั้นก็ทำให้ซูหย่าฉินรับรู้ได้ในทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังหวาดกลัวตนเอง"คุณเจิ้งหนานคัง คุณคงจะไม่ผิดคำสัญญาที่ลงนามเอาไว้ใช่หรือไม่"ไม่เพียงแค่เอ่ยปากพูด แต่ซูหย่าฉินยังนำเอกสารที่เจิ้งหนานอิงลงนามออกมาแสดง เจิ้งหนานคังเห็นหลานสาวของตนเองทำเรื่องโง่เขลาซ้ำซากในใจก็ยิ่งขุ่นเคืองทว่ากลับทำได้เพียงไกล่เกลี่ยเท่านั้น"คุณซู ถือว่าเห็นแก่หน้าผมช่วย ปล่อยหลานสาวคนนี้สักครั้งได้ไหมครับ""แล้วหากครั้งนี้แม่ของผมเป็นคนเสียเปรียบ หลานสาวของคุณจะเห็นแก่หน้าของพ่อผมไหม""พ่อของแกเป็นใครกันทำไมฉันต้องไว้หน้าด้วย ไม่รู้จักเจียมตัวจริงๆ"เพี้ยะ! ความอดทนของเจิ้งหนานคังพลันขาดลง สะบัดฝ่ามือใส่ใบหน้าของหลานสาวเต็มแรง เจิ้งหนานอิงที่ไม่ทันตั้งตัวถึงกับล้มลงไปกองกับพื้น"คุณอา นี่คุณตีฉันเพื่อคนไร้การศึกษาพวกนี้หรือคะ""หุบปาก!"เจิ้งหนานคังตวาดลอดไรฟันเสียงสั่น เจิ้งหนานอิงก็รีบขยับตัวเพื่อลุกขึ้น แต่เซียวอี้เหยากลับเดินมายืนเบื้องหน้าอีกฝ่าย พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง
続きを読む