All Chapters of พิศวาสทาสเมียเด็ก: Chapter 31 - Chapter 40

เด็กสาวกำหมัดแน่นมองหน้ารุ่นพี่อย่างเครียดแค้นคอยดูเถอะเธอจะทำให้ผู้หญิงคนนี้หมออนาคตและออกไปจากวงการนี้ให้ได้เลยคอยดู!!เข้าฉากวันนี้คนที่มีปัญหาที่สุดก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจากแองเจิ้ล"มีอะไรคะน้องแองเจิ้ล" ผู้ช่วยเทรลเลอร์เอ่ยถามเพราะเธอก็เหนื่อยกับเด็กคนนี้มากพอแล้ว"เปล่าค่ะแองเจิ้ลแค่คิดว่าถ่ายมันออกมาได้ไม่ดีเท่าไหร่ เซ็ทนี้แองเจิ้ลขออยู่ข้างหน้าได้มั้ยคะ" เด็กสาวพูดขึ้นซึ่งเทรลเลอร์ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเธอก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเด็กคนนี้จะไปสุดที่ไหนการถ่ายงานยาวมาถึงเซ็ทสุดท้ายแต่..."อ๊ะ" เพล๊ง!! แองเจิ้ลตั้งใจทำแก้วกาแฟตกใส่ฟีน่าจนเศษแก้วบาดเท้าเธอจนเลือดไหลออกมา"อร๊าย น้องฟีน่า" เทรลเลอร์และเทียน่าพร้อมทีมงานรีบวิ่งเข้ามาดูหญิงสาวด้วยความเป็นห่วง"อึก เจ็บ" เธอกุมเท้าเอาไว้เพื่อห้ามเลือดก่อนจะถูกส่งโรงพยาบาล"ฮือ แองเจิ้ลไม่ได้ตั้งใจนะคะแก้วมันลื่น ฮือ" คนเจ็บไม่ร้องแต่คนทำตกกลับร้องไห้ซะงั้นซึ่งงานนี้ไม่มีใครสนใจเธอเพราะห่วงฟีน่าเด็กสาวที่ยิ้มอย่างชอบใจเธอแอบได้ยินว่าแฟนชั่นโชว์อาทิตย์หน้าเทรลเลอร์จะให้ฟีน่าใส่ชุดฟินาเล่ซึ่งเธอไม่ชอบให้ผู้หญิงคนนั้นได้ดีกว่าเธอหรอกตามจริ

แกร๊ก!! มาเฟียใหญ่กลับมาจากบริษัทตรงเข้ามาหาฟีน่าเพราะเป็นห่วงว่าเธอจะทำอะไรได้ไม่คล่องแคล่ว"ดีขึ้นหรือเปล่า" เขาเปิดประตูเข้ามาก่อนจะคุกเข่าลงบนพื้นห้องยกเท้าเะอขึ้นมาดูอย่างถือวิสาสะ"อ๊ะ! ไม่ต้องค่ะมันสกปรก" เธอพยายามจะดึงเท้าออกจากมือเขาเมื่อเห็นว่าเขาจับเท้าเธอก่อนจะเดินออกไปหยิบเอากล่องทำแผลมาทำให้เธออย่างเป็นประจำ"อย่าดื้อ!!" เขาพูดเสียงดุๆ จนเธอยอมสงบปากสงบคำมองดูการกระทำของเขาพร้อมรอยยิ้ม"เสร็จแล้ว" จุ๊บ!! เขาทำแผลให้เธอสักพักก่อนจะจูบเบาๆ ที่ข้อเท้าของเธอเบาๆ จนเธอตกใจ"อ๊ะ!! ทำแบบนี้ทำไมคะรู้หรือเปล่ามันสกปรก" เธอชักเท้าออกมองเขาอย่างไม่เข้าใจและความหมายของการกระทำนี้มันทำให้เธอใจเต็นแรงจูบที่เท้าหมายความว่าให้ความเคารพและยกให้เป็นของสูงและเทิดทูนไว้เหนือหัว"คุณป๋ารู้หรือเปล่าคะว่าจูบที่เท้ามันมีความหมาย" เธอมองหน้าเขาอย่างจริงจัง"อืม รู้สิ" เขาพูดราวกับไม่ได้สนใจในความหมายอะไร"หิวข้าวหรือเปล่าฉันให้คนสั่งอาหารมาให้อีกสักหนึ่งชั่วโมงถึงจะมาถึงไปอาบน้ำเถอะ" เขาอุ้มเธอแนบอกก่อนจะถอดผ้าทั้งสองอาบน้ำด้วยกันโดยที่ไม่มีเครื่องอย่างว่าเกิดขึ้นจนเธองง"ทานข้าวเถอะไม่ต้องสงสั

พิมมาดากลับมาพร้อมความเมามายก่อนจะเปิดประตูห้องเข้ามาก่อนจะมองเห็นว่ามีชายคนที่เธอแอบรัก"คิดถึงพิมพ์รอคะถึงมานั่งรอที่ห้องแบบนี้" น้ำเสียงหย่อนยานเพราะความเมาพูดขึ้นแต่เขากลับเงียบ"พิมพ์รักคุณนะคะ" เธอเดินเข้ามาสวมกอดเขาอย่างถือวิสาสะก่อนจะถูกเขาผลักออกจนเธอหน้าเสีย"อ๊ะ ชอบความรุนแรงก็ไม่บอก" จู่ๆ เธอก็ทำอะไรในสิ่งที่เราคาดไม่ถึงคืบเธอเปลื้องผ้าโชว์ร่างกายเปลือยเปล่าล่อนจ้อนต่อหน้าเขาแต่เขาก็ไม่คิดพิศวาสเธอจนเธอหน้าเสียอีกครั้ง"พิมพ์ทำขนาดนี้คุณยังจะปฏิเสธพิมพ์อีกเหรอคะ" อายุเธอแค่สามสิบปรายๆ แต่ยังคงสวยเหมือนตอนเรียนมหาลัยอยู่"ฉันไม่เคยคิดที่จะพิศวาสเธอ ใส่เสื้อผ้าซะ!!" น้ำเสียงดุดันพูดขึ้นอย่างไม่ชอบใจกับการกระทำของเธอเพราะคนเดียวเท่านั้นในตอนนี้ที่เขาคิดพิศวาสก็คือฟีน่า"อึก ทำไมคะทำไมคุณถึงไม่รักฉันบ้างฉันทำทุกอย่างก็เพื่อรักคุณคนเดียว" เธอสะอึกสะอึ้นไห้ออกมาต่อหน้าเขา"เป็นเพราะนังนั่นใช่มั้ยคะคุณถึงไม่รักฉันแต่ไปเอากับอีเด็กร่าน เหอะ เป็นคนที่เท่าไหร่ของมันแล้วหล่ะ มันทำอะไรคุณถึงหลงมันนักหนา!!""ฮึก ทำไมคุณถึงไม่รักพิมพ์บ้าง พิมพ์ทำทุกอย่างก็เพราะรักคุณ!!""แม้กระทั่งฆ่าพี

"อ้วก แหวะ อ้วก อึก แหวะ" หญิงสาวลุกออกมาจากเตียงตั้งแต่ช่วงเช้ามืดในขณะที่อีกคนกำลังนอนหลับไม่รู้สึกตัว"อึก แหวะ อ้วก" เธอโก่งคออาเจียนอยู่สักพักก่อนจะล้างหน้าล้างตาพูดพึมพำกับลูกในท้อง"ตัวเล็กอย่าแกล้งหม่ามี๊สิคะเด็กดี" ช่วงนี้เธอตื่นขึ้นมาอาเจียนในช่วงเช้าอยู่บ่อยครั้ง"เป็นอะไร โรคกระเพาะกำเริบอีกแล้วหรอ" เขาตื่นขึ้นมาไม่เห็นเธอจึงเดินเข้ามาดูเมื่อได้ยินเสียงเธออาเจียนในห้องน้ำตั้งแต่เช้ามืด"ฮรึก ค่ะ" เธออ้วกน้ำหูน้ำตาไหลก่อนจะล้างหน้าก่อนจะถูกช้อนอุ้มขึ้น"ดีขึ้นเเล้วใช่มั้ย" มือหนาช้อนอุ้มร่างเล็กมาไว้ในอ้อมกอดเพราะตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลนี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วเขาก็หายดีพร้อมดูแลเธอเรียบร้อย"ต่อไปนี้กินข้าวเยอะๆ จะได้ไม่อ้วกฉันจะให้ลูกน้องซื้ออาหารบำรุงและของมีประโยชน์มาไว้ให้" เขาพูดกำกวมจนเธอใจเต้นตึกตัก"คะ หมายความว่ายังไง?" เธอมองหน้าเขาอย่างจริงจังแต่เขาก็ไม่ได้เผยอะไรออกมาจากแววตาคู่นั้น"เปล่าหรอกแค่อยากให้ทานอาหารให้ตรงเวลาเธอเป็นโรคกระเพาะนิ" ตามจริงเขารู้แล้วว่าเธอท้องดูจากอาการและมั่นใจเพราะเห็นยาบำรุงครรภ์ในกระเป๋าสะพายของเธอแต่เขายังไม่อยากพูดอะไรในตอนนี้เพราะกำล

เช้านี้หญิงสาวเงียบมากกว่าปกติจนเขาอดที่จะเข้ามาถามเธอไม่ได้ฟอด!! "หม่ามี้เป็นอะไรรับ" มาเฟียใหญ่เดินมากอดหอมหญิงคนรักตามปกติโดยที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะซวย"คุณรักหนูมั้ยคะ" เธอเอ่ยถามเสียงเรียบนิ่งแต่ดวงตากับจ้องเขาอย่างสงสัยเขาแกล้งแสดงต่อหน้าเธอได้เนียนจริงๆ ที่ทำดีกับเธอคงไม่ใช่เพราะรักเธอหรอกแต่เพียงแค่รู้สึกผิดมากกว่าที่ทำลายความอบอุ่นเดียวของเธอไปกับมือตัวเอง"รักสิครับ ทำไมถึงถามแด๊ดดี๊ หื้ม" เขาคุกเข่าลวตรงหน้าเธอก่อนจะดึงมือเธอมากดจูบก่อนจะซบหน้าลงหน้าท้องที่เริ่มป่องออกมาของเธอ"รักหนูหรอคะ คุณมีอะไรปิดบังหนูอยู่หรือเปล่า" เธออยากจะรู้ว่าเขาจะเปิดปากบอกเธอมั้ยหรือจะให้เธอเป็นคนโง่อยู่แบบนี้ที่หลงเชื่อคำว่ารักจากเขา"เปล่าครับ แด๊ดดี๊จะปิดบังอะไรหนูหล่ะคนดี" เขาพูดเสียงอบอุ่นหากเป็นเมื่อก่อนเธอคงยิ้มอย่างมีความสุขกับการออดออนของเขาแล้ว"รักหนูมั้ยคะ" เธอเอ่ยถามประโยคนี้ของเขาอีกครั้งและเขาก็ตอบเพียงคำเดิม"รักสิครับแด๊ดดี๊รักหนูกับลูกมากเลยครับ" เขาทำเสียงออดอ้อน"รักแล้วทำกับหนูแบนนี้หรอคะ เห็นหนูโง่นักหรอ!!" เธอตวาดลั่นก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสุข"หมายความว่าอะไรครับแล้วคน