บททั้งหมดของ เสี่ยงรักร้ายนายไม่สนิท: บทที่ 91 - บทที่ 100

“ม๊า ป๊า คุณลุงคุณป้า คุณน้า สวัสดีคะ” ฉันเข้าไปทักทายญาติผู้ใหญ่ที่ตอนนี้มีครอบครัวพี่ไทม์อยู่ด้วย“ม๊าคิดว่าลูกจะมาไม่ทัน ถ่ายภาพเครือญาติแล้วลูก ขอบคุณตาไทม์มากนะลูก ที่พาน้องมาทัน” คุณพีรญาเอ่ยกับไทม์“ไม่เป็นไรครับคุณน้า”“ลิลลี่ละพรีน ลิี่มายัง” คุณน้ามารดาของยัยลิลลี่หันมา ถามฉัน“เห็นพี่พราวบอกว่า มาแล้วนะคะ” ฉันหันไปเอ่ยกับคุณน้า“โน้นไงครับ น้องลิลลี่มาโน้นแล้ว” เสียงพี่ไทม์เอ่ยมา ยัยลี่ก็ไม่น้อยหน้าฉันนะคะ งานนี้นางสวยสะพรั่งมาในชุดราตรีสีเทาเงินพราวระยิบระยับและยังควงเป้ หนุ่มถาปัตงานดีมาด้วย โอ้โห้ ไม่ต้องคบให้เหนื่อยก็ควงกันมาเลย ธรรมดาที่ไหนยัยลี่ของฉัน ยัยลี่เดินมาหาฉัน จากนั้นไม่นานเฮียภูมิก็มาถึงงาน“เด็กๆ มากันคบแล้ว ม๊าว่าเราไปถ่ายภาพรวมกันเถอะลูก”“เชิญคับคุณน้า” มารดาเอ่ยจบร่างบางในชุดราตรีสีโอรสก็เดินควงไทม์ไปกับบิดา มารดา พี่ชายและเครือญาติของเธอ แต่ขณะที่เดินมานั้น สายตาของฉันกับสะดุดเข้ากับร่างสูงอันคุ้นตาในชุดสูดสีเข้มในมือถือแก้วไวน์ขึ้นไปกระดก สายตาเราปะทะเข้าหากันอย่างจังๆ จะหลบยังไงก็ไม่ทันเสียแล้วด้านพรีนที่บังเอิญเจอแทคิณอย่างไม่ตั้งใจ เท้าที่ก้าวเดิน

ด้านพรีนหลังจากเสร็จพิธีในช่วงเย็นแล้วนั้น ฉันเหลือบมองภายในงานแต่ก็ไม่เจอแทคิณ แต่นั้นสมาร์ทโฟนของฉันยังคงสั่นเตือนไม่หยุด ไม่ต้องถามให้มากความว่าเป็นสายของใคร ฉันเลิกสนใจสายแทคิณและเลือกไปสนุกช่วงอาฟเตอร์ปาร์ตี้กลับพวกเพื่อนๆ พี่ๆ กลุ่มเจ้าสาว ซึ่งเพื่อนพี่พราวก็มีหลายคนที่ฉันรู้จักเป็นอย่างดี“ว้าว สาวสวยแห่งคณะวิศวะการบิน” เสียงอันคุ้นหูที่ดังมาจากด้านหลัง“โรม นายมางานนี้ด้วยเหรอ” ฉันหันไปฉีกยิ้มหวานให้โรม“ไม่น่าถามวะพรีน เธอก็รู้นิหว่า” นั้นนะสิ ฉันลืมไปว่าครอบครัวเรารู้จักกัน มาคบทั้งโรมทั้งราม และน้องสาวของเขาที่นานๆ ทีจะเห็นออกงานที“ฮะ...อืม”“วันนี้สวยวะ สวยจนฉันไม่คิดว่าเป็นเธอ” ดีเทลที่ยืนข้างโรมหันมาชมฉัน“เหอะ ปกติอยู่คณะ ไม่เห็นจะชม วันนี้อะไรเข้าสิงนาย ถึงได้มาชมฉัน” ฉันว่าให้กับดีเทลเพื่อนร่วมคณะ“ป่าวก็เห็นเพื่อนสวย ชมหน่อยไม่ได้ไง” ดีเทลไม่พูดเปล่าแต่นั้นจังหวะนั้น นายนั้นกับยื่นแก้วไวน์มาให้ฉัน“ให้ฉัน” ฉันถามดีเทล“อืม...ฉันได้มาสูตรใหม่จากเจ้าบ่าว” เมื่อดีเทลเอ่ยมาเช่นนั้น ก็ไม่ติดนะลองดู ฉันก็หยิบแก้วไวน์จากดีเทลขึ้นมาจิบ“หืม...รสชาติดี หอมมาก” เสียงหวานเอ่ยก

“ไอ้คนทุเรศ คนบ้า ไอ้ไอดอล โรคจิต นาย...มัน” ด้านพรีนที่คิดเป็นตุเป็นตะ เช้ามาอยู่ในชุดแบบนี้ไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน ที่ตอนนี้ทั้งหมอน ทั้งผ้าห่ม เธอโกรธหนักปามันใส่เขาไม่ยั้งมือ“เห้ย...พรีน ใจเย็นๆ ดิวะ” แทคิณได้แต่ตะโกนห้ามและหลบผู้หญิงบ้าพลัง พรีนในตอนนี้ยัยนี้น่ากลัวสุดๆ เธอพร้อมจะกระโจนใส่ผมได้ทุกเมื่อ“นายทำอะไรฉัน ฉันเกลียดผู้ชายส่ำส่อน มีข่าวกับใครไปทั่ว ฉันไม่เอาผัวแบบนาย” พรีนตะเบ่งเสียงลั่นห้องด้วยท่าทีเหลืออด หน็อยแน่รวมหัวให้ดีเทลมอมฉัน แล้วพาฉันมาที่ไหนก็ไม่รู้“แบบฉันแล้วไงวะ เกลียดมากเลยเหรอ สุดท้ายไม่ว่าวันนี้หรือวันไหนๆ เกลียดมากขาดไหน ฉันก็เป็นผัวเธอ” ตื่นมาก็เอาเลย ไม่ได้เอาเธอนะครับ แต่กับโวยวาย ปาหมอนใส่หัวผม แทคิณเอ่ยจบร่างสูงก็ไม่รอช้า เขารู้ว่าจะปราบพยศคนอย่างพรีนได้ยังไง มือหนากระชากคนโวยวายเข้ามาปิดปากเก็บเสียง ตอนนี้อยู่บนแพริมแม่น้ำ ขืนปล่อยให้พรีนแหกปากโวยวายแบบนี้ มีหวังห้องข้างๆ ด่าตายพอดี ห้องแบบนี้ไม่ได้เก็บเสียงนะครับ ปากผมนี้แหละจะปิดเสียงให้พรีนเอง เก่งมากเก่งเกินเรื่องโวยวายผัวนิ ตื่นมาเจอหน้าเป็นไม่ได้โวยผัวยืนหนึ่งก็พรีนนี้แหละริม ฝีปากหนาประกบจู

แทคิณเมื่อพรีนเอ่ยมาเช่นนั้นผมก็ไม่รอช้า ร่างสูงเปลือยเปล่าโชว์ท่อนเอ็นขนาดไซส์มหึมาต่อหน้าคนตัวเล็กทันที ด้านพรีนที่เห็นลองมาก็หลายครั้งแต่ก็จุกอยู่นะ ร่างสูงไม่รีรอมือหนาจับท่อนมังกรจ่อกเข้าร่องกลีบดอกไม้สวยของคนใต้ร่างและดันสะโพกเข้าทันที“อ่า/อืม” ทั้งสองหลุดเสียงออกมาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ด้านพรีนของเขาไม่ใช่เล็กก็จุกและจี๊ดๆ อยู่นะ ด้านแทคิณที่กันเข้าที่ละนิดเพราะเขาไม่อยากให้พรีนนั้นรู้เจ็บ ถึงจะดูดกลื่นกินของผมมาก็หลายครั้งแล้ว แต่ด้วยขนาดและไซส์ที่ขยายไม่ธรรมดากลัวพรีนจะบอบซ้ำเสียก่อน“ขยับ ทีฉันไม่ไหวแล้ว” ด้านพรีนที่ทนความเสียวทรมานไม่ไหว จู่ๆ อารมณ์ความต้องการมันก็พุ่งขึ้นมาเองฉันจะทนให้แทคิณแช่ไว้ได้ยังไง“คับพรีน” แทคิณเอ่ยจบสะโพกหนาก็ขยับเคลื่อนจังหวะเข้าๆ ออกทันที มือเรียวจิกเข้าที่ท่อนแขนแข็งแรง“อ่า...อืม” ยิ่งแทคิณขยับฉันยิ่งเสียว“แน่นมาก ที่รัก” เสียงแหบกระเส่าตอบกลับ ด้านแทคิณ พรีนห่างกับผมนานนับเดือน เธอไม่ยอมคืนดีกับผมและไง แต่ยัยตัวแสบของผมก็ครางขอผมไม่หยุด เมื่อใบหน้าสวยกัดริมฝีปากอย่างได้อารมณ์ ไม่ไหวแล้วครับ จากที่ขยับสะโพกอย่างเนิบนาบ แต่ตอนนี้อารมณ์ความต้

“ขอโทษนะคับ ต่อจากนี้ไปฉันจะไม่ทำให้เธอหวาดระแวงเรื่องของเราอีก” แทคิณไม่พูดเปล่า แต่เขาจะสร้างความเชื่อใจให้กับเธอ มือหนาโอบกอด และลูบเข้าที่เนินเนื้ออกอวบ ริมฝีปากหนาฉกเข้าที่ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างนุ่มนวล เขาจูบเธออย่างอ่อนโยน ราวกับสร้างความเชื่อใจใหม่ให้กับเธอ เสียงเล็กหลุดหายไปในลำคอ เธอก็เอียงลำตัวเข้ากับจูบอันเร่าร้อนของเขา จูบที่หอมหวานที่ทั้งคู่ต่างมอบให้ซึ่งกันและกันด้านแทคิณบรรยากาศดี วิวก็สวยส่วนคนตรงหน้านั้นก็สวยมากถึงจะซั่มพรีนไปสองรอบติด และพรีนน่ากลืนกินแบบนี้มีรอบสามแน่นอน ด้วยวิวและบรรยากาศที่เป็นใจแบบนี้เขาจะอดใจยังไงให้ไหว ลิ้นหนาตวัดเข้าโพรงปากหวานของคนตัวเล็กอย่างพอใจ ไม่ว่าจะปากหรือส่วนไหนของพรีนก็หอมหวานตาตึงใจเขาไปหมด ทั้งสองจูบกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ถึงลิ้นฉันจะถอยๆ จากลิ้นร้อนช่ำชองของแทคิณและมืออุ่นๆ บีบขย้ำที่เนิ้นเนื้ออกอวบๆ แต่นั้นร่างกายฉันกับขนลุกสั่นสะท้านไปทั้งตัว“จ๊วบ จ๊วบ” เสียงลิ้นของเราสัมผัสกัน แทคิณดูด ส่วนฉันเลียเป็นอะไรที่ลงตัวสุดๆ และตอนนี้ฉันรับรู้ได้ถึงความผิดปกติท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของคนใต้ตักผงาดและแข็งขึ้นมา“อ่า...อืม” แทคิณเน้นริมฝีปากหนา