บททั้งหมดของ Tame Me: Sweet Defiance: บทที่ 11 - บทที่ 20

“Are you sure ayaw mong ihatid kita sa altar?” tanong ni Draven habang nakatayo sa gilid ng dressing room.Araw iyon ng kasal ni Chlorothea at Lysander. Sa malaking convention hall ng Empire Mall, pag-aari ng mga Ashcroft,idaos ang seremonya. Isang linggo pa lamang mula nang ipahayag ng dalawang matanda ang kasunduan, ngunit agad na itinulak ang kasal. Parang may hinahabol. Parang may kinatatakutan, lalo na’t lantad ang pagtutol ng dalaga mula pa sa simula.Hindi agad sumagot si Chlorothea. Nakatayo siya sa harap ng salamin, tuwid ang likod, hindi nanginginig ang kamay.“You don’t need to,” wika niya, malamig ang tinig. “It’s not like I’m marrying this man because I like him.”Hindi siya tumingin sa ama.“Your family wanted this. I’m just a pawn.”Sa wakas, humarap siya kay Draven.“And don’t act like you’re a father to me.” Parang ma

Ang reception hall ng Empire Mall ay nilamon ng liwanag at katahimikan, hindi iyong katahimikang mapayapa, kundi iyong pinipili. Crystal chandeliers, mahahabang mesa, at mga taong sanay ngumiti kahit may iniisip na kalkulasyon.Sa sandaling pumasok sina Lysander at Chlorothea, sabay ang palakpakan.Hindi masigla. Hindi rin pilit na masaya. Isa iyong palakpak ng mga taong marunong kumilala ng power shift.Naramdaman agad ni Lysander ang pagbabago sa hangin. Mga opisyal ng gobyerno. Mga board members ng Ashcroft Group at Thessara Corporation. Ilang mataas na opisyal ng militar. Lahat ay may sariling interes sa kasal na ito.Isang strategic union. Yung akala nilang  pagpapakasal dahil sa pangako ng dalawang magkaibigan biglang naging isang kasalan na nahaluan nang politika. Hindi na naman siya nagtataka. Dalawang malaking pamilya syempre gagamitin ang selebrasyon na iyon para mapalawak ang network ng mga nandoon. Bukod sa mga business Tycoon na

Nakatago sa anino ang itim na sasakyan, halos lumulunok ng liwanag habang nakaparada sa di-kalayuan mula sa gate ng unibersidad. Ang ilaw ng poste ay kumikislappar ang babalang walang pumapansin.“Sigurado ka bang dito nag-aaral ang asawa ng heneral?” tanong ng lalaking nasa back seat. Mahina ang boses, ngunit sapat ang lamig nito para magpatigil ng paghinga.“Yes, sir.” Sagot ng tauhan sa unahan. Walang pag-aalinlangan. Inabot niya ang isang larawan. “Kakapasok lang po niya rito ilang linggo matapos ang kasal.”Tinanggap ng lalaki ang larawan.Isang ngiti ang bumungad sa kanya malinis, inosente. Kuha mula sa pahina ng pahayagan. Isang masayang balita para sa publiko. Isang kahinaan para sa kanya.“Ganito pala ang mukha ng dahilan kung bakit buo pa rin ang loob ng isang halimaw,” wika niya. Hindi siya tumitingin sa larawan bilang tao kundi bilang target.Matagal niyang hinanap ang general na iy

Biglang napatili si Chlorothea kasabay ng sabay-sabay na sigawan ng mga sibilyan sa ibaba nang marinig ang malakas na kalansing ng bakal.Isang kadena ang naputol.Bahagyang umuga ang kanyang katawan. Kumapit ang kanyang mga daliri sa kahoy na kinatatayuan niya, nanginginig, pawis na pawis ang palad.Mama---Sumikip ang dibdib niya nang masilip ang taas ng posibleng kababagsakan. Sa ibaba, nagkukumahog ang mga pulis, sibilyan, at mga reporter, ang ilan ay sumisigaw ng “Tulungan siya!” habang ang iba nama’y napapaatras sa takot.Nakita niya ang mga pulis na pinagbabaril nang tangkain nilang pumasok sa gusali.Isang paalala. Hindi ito palabas. At hindi rin nagbibiro ang lalakiNanghihina ang kanyang tuhod. Gusto niyang umupo, bumaba ang bigat ng katawan, ngunit hindi siya makagalaw. Isang maling galaw lamang, at maaaring bumigay ang kahoy sa ilalim niya.Huminga siya nang malalim. Isa. Dalawa.Kailangan mong manatiling gising. Kailangan mong manatiling buhay. I won’t die here. I still h

. Ilang sandali pa dumating na ang mga rescue team. Isa sa rescue vehicle ay may Ladder. Huminto ito sa tapat nang Air cushion saka iniunat ang ladder tungo kay Chlorothea at Lysander.  Isa sa mga rescue officer ang umakyat sa ladder upang tulungan si Chlorothea.“Be Careful.” Wika ni Lysander habang tinutulungan ito nang Rescue officer na bumaba sa ladder. Habang pababa ang dalaga. Nanginginig pa ang tuhod niya dahil sa pag-alog nang ladder. At habang nakatingin siya sa ibaba tila umiikot ang paningin niya.“Don’t look down. Just stay calm and take one step at a time.” Wika ni Lysander na nakalambitin pa rin sa Kadena. Napahinto naman sa pagbaba ang dalaga at tumingin sa Binatang heneral.“Think about yourself, General. Kaya kung bumaba.” Anang dalaga, dahilan para mapatingin ang mga rescuer sa dalawa saka nagkatinginan. Tama ba ang naririnig nila? Nag-aaway ang dalawa?“Stop being stubborn and watch your steps.” Wika ng binata na hindi pinakinggan