Tahimik na tinitigan ni Juan ang bungo at nag-isip, balisa ang mukha. “Katawang puno ng lason… bakit hindi nalalason ang dragon habang buhay…” May ideyang sumagi sa isip niya, mabilis dumating at mabilis ding nawala. Kaunting pahiwatig lamang ang nakuha niya bago muling nalito.Malamig siyang tiningnan ni Wan. Nang makitang lalo siyang nakakunot-noo, nagsalita ito, “Lason ang bumubuo sa katawan ng dragon—laman, buto, mga lamang-loob, maging laway. Kaya likas na hindi ito naaapektuhan…”Biglang may ideyang sumiklab sa isip ni Juan. Lalong luminaw iyon at unti-unting nawala ang pagkunot ng kanyang noo. Sa huli, tumawa siya at itinago ang bungo sa sisidlang imbakan.“Kung hindi kaya ng katawan ko ang enerhiyang Yin, gagawin kong ganap na kaisa nito ang katawan. Sa ganoon, kakayanin ko ito.” Huminga siya nang malalim, tumingin kay Wan, at lumapit.Lalong namutla si Wan. Napaatras siya hanggang sa dingding, nanginginig. Magpapakamatay na sana siya nang may mapait na ngiti nang magsalita si
Leer más