บทที่ 20 ฉันมาทวงของฉันคืนอันที่จริงแม่อยากให้ค้างด้วย หากเริ่มมีอาการแพ้ท้องจะได้มีคนช่วยดู แต่คืนนี้ฟองคลื่นขอกลับไปตั้งหลักบอกสามีก่อน แม่เห็นว่าเธอพอไหวจึงยอมปล่อยกลับบ้านตามลำพังโดยรับปากจะไม่ก้าวก่าย ลูกสาวขอแจ้งน่านนทีและครอบครัวฝั่งนั้นเองเธอคิดอย่างถี่ถ้วนดีแล้ว อย่างไรก็ควรบอกพ่อของลูกให้ทราบ แม้เขาต้องทิ้งการเรียนกลางคันแล้วบินกลับด่วน เพราะผู้เป็นพ่อย่อมมีสิทธิ์และส่วนร่วมในตัวลูกอีกครึ่งหนึ่งเช่นกัน ร่างอ้อนแอ้นบีบมือระงับความตื่นเต้นขณะขึ้นลิฟต์ส่วนตัวเข้าบ้าน อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าก็จะได้บอกข่าวดีพี่น้ำแล้วอารามรีบร้อนจึงไม่เฉลียวใจสักนิด กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ติดในลิฟต์ ไฟหน้าบ้านเปิดทิ้งไว้และรองเท้าผู้หญิงกับเด็กสองคู่วางหน้าประตู มีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือนอรอลินกับลูกสาวเจ้าของบ้านผงะตัวแข็งทื่อราวโดนน้ำเย็นจัดราดหัว ความปีติอิ่มเอิบใจเมื่อครู่หายเกลี้ยง เหลือเพียงคำถามดังก้องในหัว หล่อนเข้ามาในบ้านของเราได้อย่างไร อดีตคนรักเขามองเธอหัวจดเท้าด้วยสายตาเต็มไปด้วยคำถามเช่นกัน โดยปฏิเสธจะรับรู้ว่าภรรยาคนปัจจุบันของเขาชื่อ ฟองคลื่น“คุณ...” หลายอึดใจทีเดียวกว่าจะหาเสียงต
Last Updated : 2026-01-07 Read more