All Chapters of จับหัวใจคาสโนว่า(วี่): Chapter 31 - Chapter 40

ภาพเด็กหญิงตัวน้อยที่นอนในอ่างแก้ว ทำให้บรรดาน้าๆยิ้มแก้มปริ ใบหน้าเล็กยิ้มน้อยๆจนคนเห็นอดหลงไม่ได้ ลูกสาวของเพื่อนรักนอนหลับตาพริ้ม ไม่รู้เรื่องเลยว่า กำลังถูกแอบถ่ายรูปไปนับร้อยรูปจากฝีมือน้าทั้งหลายที่กรี้ดกร้าดกับความน่าชังของหลานสาวคนแรก  " เอ็นดูน้อนนนนทำไมน่าชังแบบนี้ "  ลูกตาลบอกออกมา แล้วมองหน้าคุณแม่ที่นอนยิ้มอย่างมีความสุข ท้องที่สาหัสทั้งแม่ทั้งพ่อ อาการแพ้ท้องยาวนานกว่า5เดือน ทำให้ทรมานหนักมาก แต่คุ้มค่าเหลือเกินที่ได้ลูกสาวมา  " ไม่ต้องมีลูกเองแล้ว เลี้ยงหลานนี่แหละ น้าจะสปอยเต็มที่ "  แพรพลอย ส่งถุงแดงให้เพื่อนแล้วจับมือเอาไว้แน่น " ให้หลานยะ ไม่ได้ให้แม่ไม่ต้องมาซึ้ง" ของขวัญรับขวัญหลานสาวที่ไข่มุกเลือกมา

งานแต่งงานในโบสถ์ใจกลางเมือง ที่เป็นพิธีสำคัญทางศาสนา และเป็นเพียงงานเดียวที่ทั้งคู่เลือกจัดงาน ไม่มีงานเลี้ยงในโรงแรมใหญ่โต ไม่มีขบวนแห่ขันหมาก มีเพียงพิธีการในโบสถ์ที่เรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความเป็นมงคลของการเริ่มต้นชีวิตคู่ของคนทั้งสองคน   ช่างแต่งหน้าเบอร์ต้นของเมืองไทยถูกจองตัวมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ สำหรับเจ้าสาวคนสวย ชุดแต่งงานที่ตัดโดยคนไทย ราคาไม่แพงนัก แต่เป็นสไตล์ที่เจ้าสาวชื่นชอบเหลือเกิน ลูกไม้และคริสตัลที่ประดับบนชุด ถูกปักด้วยมือทั้งหมด ภายในเวลา1เดือน ตามที่ได้รับมอบหมายมา   ซุ้มประตูและดอกไม้ที่ประดับสถานที่จัดตกแต่งโดยฝีมือน้องชายของเจ้าบ่าวกับกลุ่มเพื่อนช่างดอกไม้นับสิบคนที่เนรมิตโบสถ์เก่าแก่ที่คงเสน่ห์เอาไว้ แต่สวยเหมือนอยู่ท่ามกลางดอกไม้ สาวๆที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวเลือกเดรสสั้นสีชมพู เป็นธีมของงานวันนี้ เจ้าสาวออกแบบชุดเพื่อนเจ้าสาวแต่ละคนให้ไม่ซ้ำกันเลย พร้อมกับมอบต่างหูเพชรให้เพื่อนเป็นของขวัญก่อนจะเริ่มงาน   เจ้าสาวเกล้าผมมวย

" ลูกสาว เพื่อนพ่อ ที่เข้ามาป่วนหัวใจตั้งแต่แรกพบ จนนายตำรวจหนุ่มที่เพิ่งลาออกจากราชการ ตกลงรับปากพ่อและเพื่อนพ่อ ว่าจะดูแลแก้วตาดวงใจอย่างดีที่สุด " “หวงโว้ย “ นายตำรวจหนุ่มบอกกับตัวเองในใจ รถตู้คันใหญ่ ขับเข้ามาจอดในบริเวณบ้านทรงไทย ที่มีอาณาเขตกว้างขวาง รายล้อมด้วยต้นไม้ใหญ่ นับสิบชนิด ร่มรื่นสวยงาม ชายวัยกลางคน เดินลงมาจากบ้านและยิ้มต้อนรับครอบครัวของเพื่อนสนิท ที่หอบหิ้วกันมาจากกรุงเทพ เพื่อมาเยี่ยมเยียน หลังจากไม่ได้พบกันมานานหลายปีชายวัยกลางคน ที่เป็นหัวหน้าครอบครัว ลงมาจากรถก่อนเป็นคนแรก แล้วโผเข้ากอดเพื่อนรักด้วยความดีใจ" เป็นไงท่านสจ. ไม่ได้พบกันมานาน สบายดีใช่ไหม "สจ.ยิ้มแล้วมองเพื่อนรัก ที่เป็นกำนันในพื้นที่ บีบมือสัมผัสกัน" ก็อย่างที่เห็น พ่อม่ายอย่างข้า จะมีความสุขเท่ากับพ่อกำนัน ที่มีเมียแสนดี และลูกชายที่เรียนดี เป็นนักเรียนเตรียมได้ยังไงกันเล่า “" อย่าพูดให้มากความเถอะ สจ. ถึงอย่างไร เอ็งก็มีแก้วตาดวงใจอยู่อีกคน "พ่อกำนันพูดถึง เด็กหญิงตัวน้อย ที่ลงมาจากรถตู้ พร้อมยกมือไหว้ทำความเคารพ ผู้ใหญ่อย่างเรียบร้อยสวยงาม" ใช่สิ ข้ามีลูกตาล ที่ข้ารักสุดหัวใจ "พ่อที่รั

" มาแจ้งความค่ะ " นักศึกษาสาว ยืนอยู่หน้าโต๊ะแจ้งความร้องทุกข์ นายตำรวจหนุ่มจบใหม่ ยิ้มจนตาหยี ที่เห็นคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า " สวัสดีครับ มีอะไรให้ช่วยเหลือครับ " ผู้หมวดยิ้มกับคนตรงหน้า โชคดีเหลือเกินที่พี่เชฐไม่อยู่ ออกไปตรวจที่เกิดเหตุ ไม่งั้นเค้าคงไม่ได้มาทำหน้าที่ " กระเป๋าสตางค์หายค่ะ มีบัตรประชาชน ใบขับขี่ แล้วก็บัตรเครดิตค่ะ " เสียงหวานบอกด้วยความสุภาพ แม้จะโมโหตัวเอง หงุดหงิดมากเพียงใด แต่ก็คิดว่า ตัวเองคงสะเพร่าเอง นายตำรวจหนุ่มรีบดำเนินการทันที ก่อนจะขอเบอร์โทรศัพท์เอาไว้ เผื่อจะติดต่อกลับไป " รบกวนลงเบอร์โทรศัพท์ไว้นะครับ เผื่อจะติดต่อกลับ " มือบางกำลังจะเขียนเบอร์ตัวเองส่งให้ แต่ชายวัยกลางคน กลับยื่นนามบัตรของตัวเองแทน"

 ร้านอาหารกึ่งผับในช่วงวันศุกร์แน่นขนัดไปหมดแทบจะทุกที่ เพราะคนที่เพิ่งเลิกงานนัดกันมาสังสรรค์ก่อนหยุดยาว สาวสวยหลายคนสั่งอาหารกันเต็มที่ เพราะเจ้ามือออกปากว่าจะเลี้ยงในคืนนี้ เจ้าของงานหอบเสื้อผ้าแบบใหม่มาแจกพร้อมรอยยิ้มสดใส เสื้อผ้าของไข่มุก ขายดีมากเพราะเพื่อนช่วยดันกันเต็มที่ " ควรจ่ายค่ารีวิวค่ะเพื่อน เพราะยอดขายเพื่อนปังมาก " ลูกตาลรับถุงกระดาษจากเพื่อนสาวแล้วบ่นออกมา ไข่มุกคนนี้เก่งมากจริงๆ ขายเสื้อกำไรหลักสิบเลี้ยงดูตัวเองมาตั้งแต่เรียน จนตอนนี้มีร้านมีตึกเป็นของตัวเองจนได้ " ขอบใจมากจริงๆลูกตาล แค่พวกเพื่อนใส่ถ่ายรูป ก็ขายดีแล้ว ไม่ต้องนางแบบด้วย " เจ้าของแบรนด์บอกยิ้มๆแล้วมองอาหารตรงหน้าที่สั่งมาแน่นโต๊ะ " กินเหอะ หิวแล้ว " เจ้ามือบอกยิ้มๆก่อนจะโดนสะกัดด้วยการขอถ่ายรูปอีกหลายนาที แล้วจึงจะเริ่มกิน