Napakaliit na bagay lang niyon pero para kay Ysabel, parang may kung anong matalim na bagay na dahan-dahang bumaon sa kanyang dibdib.Dati, sa tuwing hinahatid siya ni Xavier, palagi itong nananatili sa kinatatayuan. Hinihintay nitong makaalis muna ang kanyang sasakyan bago tumalikod.Minsan, kahit malayo na ang kotse, kapag lumilingon siya sa likuran ay nakikita pa rin niyang nakatayo roon si Xavier. Tahimik, nakatitig at pinapanood ang kanyang pag-alis. Pero ngayon, hindi man lang ito lumingon.Ang likod ni Xavier habang papalayo ay tila napakalamig. At sa hindi maipaliwanag na dahilan, pakiramdam ni Ysabel ay hindi lang pisikal na distansya ang namamagitan sa kanilang dalawa, parang unti-unti na ring lumalayo sa kanya ang lalaki, at hindi niya alam kung paano iyon pipigilan.Humigpit ang pagkakahawak ni Ysabel sa kanyang bag. Kung dati ay pagseselos lang ang nararamdaman niya tuwing ipinagtatanggol ni Xavier si Mayumi, ngayon ay may mas mabigat na damdaming nagsimulang gumapang sa
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
