All Chapters of Imperative Mama คุณแม่จำเป็น (Mpreg): Chapter 21 - Chapter 30

**Warning**1.เหตุการณ์ในเรื่องเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น2.พฤติกรรมบางอย่างของตัวละครมีความไม่เหมาะสม3.โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน****||Imperative Mama คุณแม่จำเป็นEP.21 คืนสู่เหย้า..“สวัสดีครับคุณแม่ผมดารินทร์นะครับที่ติดต่อไว้” อินเดินเข้ามาทักทายคุณแม่ประจำมูลนิธิซึ่งเป็นคนเลี้ยงอินมาตั้งแต่เด็กเมื่อได้เห็นรอยยิ้มของคนที่ตั้งใจจะมาเจอเป็นคนแรกทำเอาอินน้ำตารื้นขอบดวงตาสวยร้อนผ่าวแต่ต้องพยายามกลั้นไว้เพราะถ้ามันไหลออกมาคงได้งงกันไปแถวแน่“สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่มาเลี้ยงอาหารเด็ก ๆ นะคะ” คุณแม่รับไหว้ก่อนจะเดินออกจากห้องสำนักงานซึ่งดูใหญ่โตมากขึ้นพนักงานเองก็มากขึ้นต่างจากตอนที่อินเคยอาศัยอยู่“มะม๊าคนอื่นเยอะมาก” เมื่อม๊าออกมาไพลินก็วิ่งไปหาคนเป็นแม่ทันทีก่อนจะชี้มือชี้ไม้ไปทางเด็กที่รอรับอาหารช่วงเช้าของวันอาทิตย์“ไพลินไปแจกวุ่นให้เพื่อนกับม๊ามั้ยครับ”“ไป ๆ ตัวไปแจกวุ่นคุณเต่ากัน”“อือ”“พี่พิชญ์ไปด้วยกันมั้ยครับ” อินหันไปถามคุณพ่อเด็กแฝดก่อนจะเอ่ยชวนจารุพิชญ์ที่กำลังมองสำรวจไปรอบ ๆ มูลนิธิแล้วก็คิดในหัวไปด้วยว่าที่นี่ก็พัฒนาไปมากกว่าที่อื่นที่เขาเคยไปบริจาคข้าวของเครื่องใ

**Warning**1.เหตุการณ์ในเรื่องเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น2.พฤติกรรมบางอย่างของตัวละครมีความไม่เหมาะสม3.โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน||Imperative Mama คุณแม่จำเป็นEP.23 ปะป๊าผิดสัญญา..บ้านใหญ่เลิศศิริกุล“เมื่อวานคุณพิชญ์ไปทานข้าวกับน้องแพรไหมเรียบร้อยดีนะคะประธานใหญ่” สมพิศเลขาสูงวัยรายงานเรื่องที่เจ้านายมอบหมายให้ไปทำเมื่อวานทันทีที่มาถึงบ้านใหญ่“ก็ยังดีที่ไม่รั้น แต่ก็คงทำเพราะไม่อยากให้ฉันไปที่คอนโดนั่นแหละ” ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิดเพราะรู้ทั้งรู้ว่าลูกชายตัวเองเก็บใครไว้ที่คอนโด“ที่คอนโดมีอะไรเหรอคะประธานใหญ่”“สอดรู้จริงนะ” ประธานใหญ่ทำท่าหันไปดุไม่ได้จริงจจังมากนัก และเลขาคู่ใจกันมาตลอดหลายปีก็ทราบดีว่าเจ้านายเป็นคนยังไงเธอจึงยิ้มรับกับคำตำหนิแพรทองอย่างไม่นึกโกรธ“ขอโทษค่ะประธานใหญ่”“แต่ก็ใช่ว่าจะเล่าไม่ได้ ก็มีอีเด็กขยะนั่นอยู่น่ะสิ” นั่นไงล่ะ ถ้าไม่ระบายเรื่องในใจให้คนสนิทฟังแล้วประธานใหญ่ก็ไม่มีใครให้พูดคุยเรื่องลูกตัวเองได้มากนักเพราะความเป็นห่วงหน้าตาทางสังคมตัวเองว่าจะเสียหายถ้ามีใครรู้ว่าลูกชาย LSRK สุดเพอร์เฟคเสียท่าให้อีตัวไม่มีสกุลรุนชาติ“อ๋ออย่างนี้นี่เอง แล้ว

**Warning**1.เหตุการณ์ในเรื่องเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น2.พฤติกรรมบางอย่างของตัวละครมีความไม่เหมาะสม3.โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน||Imperative Mama คุณแม่จำเป็นEP.25 แม่ที่แนะนำใครไม่ได้..“เปิดเข้าไปเลย” ประธานใหญ่หันไปสั่งคนในชุดสูทก่อนที่คนด้านหลังจะเดินมาเพื่อหมายจะเปิดประตูแต่อินก็เปิดออกไปเองเสียก่อนผลัก“สะ..สวัสดีครับ”“หึ ฉันกดกริ่งตั้งนานกว่าจะเปิดได้นะ” เมื่อประตูเปิดออกเองโดยลูกน้องที่มากับประธานใหญ่ไม่ต้องทำหน้าที่เปิดเข้าไปหญิงมีอายุก็ยกยิ้มมุมปากเป็นเชิงสมเพชคนที่อยู่ในห้องของลูกชายทันที“ขอโทษครับ” คนไม่กล้าสบตาเอ่ยขอโทษทั้งที่ยังก้มหน้ามองพื้นอย่างประหม่าในใจอินคิดกลัวอยู่ไม่น้อยที่อยู่ ๆ แม่ของจารุพิชญ์มาถึงที่ห้องทั้งที่เจ้าของห้องไม่อยู่แบบนี้“เสแสร้งทำไม ลูกชายฉันไม่อยู่ที่นี่สักหน่อย” พูดจบหญิงสูงวัยแต่ยังคงดูดีและสง่าเดินแทรกตัวเข้ามาในห้อง ปลายหางตาเหลือบมองอินราวกับว่ามองสิ่งปฏิกูล“เอ่อ..ผมเปล่าครับ เชิญคุณผู้หญิงนั่งก่อนนะครับ”“นี่ห้องลูกชายฉัน ไม่ต้องให้แกมาคอยบอกว่าต้องนั่งตรงไหน” อินลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก คนศักดิ์ต่ำกว่าทำตัวไม่ถูกว่าจะต

**Warning**1.เหตุการณ์ในเรื่องเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น2.พฤติกรรมบางอย่างของตัวละครมีความไม่เหมาะสม3.โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน||Imperative Mama คุณแม่จำเป็นEP.27 ญี่ปุ่นทริปครอบครัว (เสมือนจริง)..“พรุ่งนี้พนักงานไปก่อนได้เลยนะครับ” วันนี้จารุพิชญ์นั่งเคลียร์เอกสารทั้งวันเพราะวันพรุ่งนี้ต้องไปญี่ปุ่นซึ่งเป็นทริปเที่ยวประจำปีของบริษัท“ครับประธาน แล้วจะให้ผมเช็กอินที่พักไว้ให้ก่อนมั้ยครับ” วินเองก็รีบตอบรับคำของประธานทันที“ไม่เป็นไรครับวิน เราจองที่พักไว้ไกลกับที่พักพนักงานอยู่เดี๋ยวจะลำบากเอา” ด้วยความที่จารุพิชญ์พาลูก ๆ และไหนจะแม่ของเด็กแฝดที่ก็ตามไปด้วยอีก ถ้าพนักงานเห็นว่าเขาพาครอบครัวเสมือนจริงของตัวเองไปคงได้มีเรื่องให้ทุกคนนินทาจนสนุกปากทั้งที่เขายังไม่ได้ประกาศเรื่องลูกออกไปด้วยตัวเองแน่“ครับประธาน งั้นเราคงไปเจอกันที่ญี่ปุ่นเลยนะครับ” วินเองก็รู้ดีว่าทำไมประธานต้องไปพักที่ไกลจากที่เดียวกับพนักงานจึงไม่ได้ถามอะไรออกไปมากมาย“ครับ วินกลับไปเตรียมตัวเถอะครับ”“ขอบคุณครับท่านประธานงั้นเจอกันที่ญี่ปุ่นนะครับ” เลขาตอบรับพร้อมกับโค้งตัวเล็กน้อยเพื่อเป็นการบอกลาคนเป็นน

**Warning**1.เหตุการณ์ในเรื่องเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น2.พฤติกรรมบางอย่างของตัวละครมีความไม่เหมาะสม3.โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน||Imperative Mama คุณแม่จำเป็นEP.29 เมื่อโลกทั้งใบพังทลายลง..คำว่า ครอบครัว มันประจักษ์ในใจอินจนรู้สึกถึงมันได้ในชีวิตเป็นครั้งแรกคงจะเป็นตอนนี้ เพราะตั้งแต่กลับมาจากญี่ปุ่นจารุพิชญ์ก็ทำราวกับอินเป็นคนที่เขาเลือกจะใช้ชีวิตคู่ด้วย แม้แต่เรื่องที่อินต้องออกไปทำงานทุกวันเหมือนอย่างเคย คนที่เสมือนเป็นเสาหลักของครอบครัวก็ดูจะไม่ชอบใจมากนักหากแต่อินแค่ไม่ยอมลาออกเท่านั้น“พี่รินทร์มานู้นแล้วพ่อของลูก” ส้มพยักพเยิดใบหน้าไปทางรถหรูที่แล่นเข้ามาจอดหน้าร้านในเวลาเดิมของทุกวันและมักจะลงจากรถมาพร้อมกับเด็กน้อยหน้าตาเหมือนกันที่พอประตูร้านเปิดปุ๊บก็จะได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วดังแว่วมาทันที“มะม๊าไพลินมารับแล้วน้า”“พี่ส้ม พี่เจ๋ง อากฤษณ์ สวัสดีครับ” เด็กทั้งคู่ทักทายคนในร้าน ก่อนที่จารุพิชญ์จะมองแม่ของลูกสลับกับหัวหน้างานไปมาราวกับเช็กว่าทั้งคู่มีอาการอย่างไรต่อกัน แต่ก็เบาใจเพราะแม่เด็กแฝดนั่งลงไปดึงตัวลูก ๆ เข้าไปกอดโดยไม่สนใจเจ้านายตัวเอง จารุพิชญ์จนยกยิ้มพอใจเพ