Imperative Mama คุณแม่จำเป็น (Mpreg)

Imperative Mama คุณแม่จำเป็นEP.2 ร่างกายของใคร??..“พ้นขีดอันตรายแล้วครับ เดี๋ยวพักติดตามอาการประมาณ 2-3 วัน ถ้าไม่มีอาการผิดปกติอะไร ก็กลับบ้านได้เลยครับ” เสียงคนพูดคุยกัน และเสียงดังอื้ออึงทั่วบริเวณที่มีคนพลุกพล่านเดินผ่านไปมาให้วุ่นก้องอยู่ในโสตประสานของคนที่พึ่งได้สติ อินค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ แล้วแสงไฟสว่างค่อย ๆ แทรกเข้ามาแทนที่ความมืดให้จางหายไป“คุณหมอคะ คนไข้รู้สึกตัวแล้วค่ะ” เจ้าหน้าที่พยาบาลสังเกตเห็นว่าคนไข้มีการขยับตัวก็รีบหันไปแจ้งหมอเจ้าของไข้ให้รีบเข้าไปดูคนไข้ที่พึ่งได้สติ“คนไข้รู้สึกเจ็บตรงไหนมั้ยครับ เดี๋ยวคนไข้มองตามแสงไฟนี้นะครับ อ่า..ดูเหมือนจะปกติดีนะครับ คุณ ดารินทร์ เก่งมากเลยนะครับที่อดทนผ่านมาได้” คุณหมอตรวจดูอาการเบื้องต้นตามปกติ และคนไข้ก็ทำตามอย่างว่าง่าย แต่มีสิ่งเดียวที่เจ้าตัวรู้สึกผิดปกติไปคือชื่อที่คุณหมอเรียกตัวเขาเอง ดารินทร์ งั้นเหรอ หมายถึงใครกัน“ดารินทร์เมื่อไรเธอจะรู้จักโตสักที เธอเป็นแม่คนแล้วนะ ขอร้องล่ะ ช่วยทำตัวให้ดีขึ้นหน่อยเถอะ ไม่งั้นก็ยกลูกให้ฉันซะ” ใครกันนะผู้ชายคนนี้มายืนพูดเรื่องที่เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด เราเป็นแม่คน หมายถึง

Imperative Mama คุณแม่จำเป็นEP.4 ที่ทำงานของมะม๊า..10.00 น.“รับอะไรดีคะ” อินเดินเข้ามาในร้านชานมไข่มุก บรรยากาศในร้านน่ารักมากตกแต่งในสไตล์มินิมอล แต่ในมุมหนึ่งก็มีตุ๊กตาหมีมากมายคงไว้สำหรับลูกค้าที่พาเด็ก ๆ มาด้วย และพนักงานก็ยิ้มแย้มแจ่มใสให้ความรู้สึกดีตั้งแต่ที่ก้าวเข้ามาในร้าน“เอ่อคือผมมาสัมภาษณ์งานครับ” หลังจากที่อินกดสมัครงานในแอปพลิเคชันได้ประมาณ 2 วันต่อมาก็มีคนโทรมาให้เข้าไปสัมภาษณ์งานและอินก็ได้เข้ามาที่ร้านนี้ก่อนเพราะอยู่ใกล้ที่พักเดินทางด้วยการเดินเท้าแค่ 5 นาทีก็ถึงที่ทำงานแล้วคงจะดีไม่น้อยถ้าเขาได้งานที่นี่“อ๋อ พี่รอแป๊บนะคะ เดี๋ยวหนูตามเจ้าของร้านให้ค่ะ” พนักงานหน้าเคาน์เตอร์ยิ้มแล้วบอกให้อินนั่งรออยู่ที่โต๊ะในร้านก่อนแล้วเจ้าตัวก็เดินเข้าไปหลังร้าน“สวัสดีครับ คุณ..” เสียงเรียกดังขึ้นที่ด้านหลังของอินน่าจะเป็นเสียงของคนที่พนักงานบอกว่าเป็นเจ้าของร้านที่พึ่งไปตามออกมา“สวัสดีครับ ผมอิ.. เอ่อ ดารินทร์ครับ” อินลุกขึ้นทักทายอย่างมีมารยาทพร้อมกับแนะนำตัวกับเจ้าของร้าน ตอนแรกอินเกือบลืมตัวแนะนำชื่อตัวเองออกไปเสียแล้วดีที่คิดได้ว่านี่ไม่ใช่ร่างกายของตัวเอง“ผมกฤ

**Warning**1.เหตุการณ์ในเรื่องเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น2.พฤติกรรมบางอย่างของตัวละครมีความไม่เหมาะสม3.โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน||Imperative Mama คุณแม่จำเป็นEP.6 แล้วมันจะมีความหมายอะไร..“พี่รินทร์ไหวเปล่าเนี่ยวันนี้ดูเพลีย ๆ นะ” ส้มสังเกตเพื่อนร่วมงานมาสักพักแล้วว่าดูสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีสักเท่าไรก็อดเอ่ยถามเพราะความเป็นห่วงไม่ได้ เพราะตอนนี้อินสภาพเหมือนคนไม่มีสติอยู่กับตัว“ไม่เป็นไร พอดีเมื่อคืนพี่นอนดึกไปหน่อยนะ”“นั่งก่อนก็ได้นะพี่เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง” เจ๋งเดินมาคว้าไม้ถูพื้นมาถือไว้เองเพื่อให้อินเดินไปนั่งพัก“อื้อ ขอโทษนะ พี่พักแค่แป๊บเดียว เดี๋ยวพี่เอาขยะไปทิ้งให้นะ”“ไม่เป็นไรพี่รินทร์ไม่ต้องคิดมากนะ เจ๋งมันทำได้อยู่แล้ว”“ครับ ๆ เชิญสาว ๆ นั่งพักกันก่อนได้เลยครับ”ส้มได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะออกมาพร้อมกับอินที่เห็นเพื่อนร่วมงานอายุน้อยกว่าพูดเล่นกันแบบนี้ประจำแต่ก็ช่วยเหลือกันเป็นอย่างดี“แล้ววันนี้จะไปรับเด็ก ๆ ไหวมั้ยพี่รินทร์ เอางี้เดี๋ยวส้มทำน้ำหวานให้พี่รินทร์ดื่มหน่อยดีกว่าจะได้สดชื่น” ส้มมองอินแล้วก็ยิ่งเป็นห่วงเพราะหน้าเพื่อนรุ่นพี่ดูซีดลงเรื่อย ๆ“ขอบคุณนะส้ม”

**Warning**1.เหตุการณ์ในเรื่องเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น2.พฤติกรรมบางอย่างของตัวละครมีความไม่เหมาะสม3.โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน||Imperative Mama คุณแม่จำเป็นEP.8 ไปอยู่ด้วยกันซะ..“พรุ่งนี้ก็ได้หยุดแล้ว” เจ๋งนั่งลงที่เก้าอี้หลังงานทำความสะอาดร้านเสร็จในวันสุดท้ายก่อนถึงวันหยุดงาน“พี่รินทร์ก็ได้เจอแฝดแล้วอะดิ ว่าแล้วก็อยากเจอบ้างจัง” ส้มพูดไปคิดถึงเด็กแฝดไปด้วย ถ้ายังอยู่กับแม่ เธอก็คงได้เจอทุกวันแล้ว แถมได้ฟัดแก้มอ้วนของไพลินให้หนำใจอีกด้วย“ไว้มีโอกาสพี่พามาเที่ยวนะ”“ไม่รู้บอสเป็นไงบ้างไปดูสาขาใหม่”“ก็คงดีแหละมั้ง เห็นหายไปหลายวันแล้ว ตอนแรกคิดว่าจะมาจีบพี่รินทร์ทุกวันซะอีก”“จีบอะไรเจ๋ง อย่าพูดไปทั่วนะ เดี๋ยวพี่กฤษณ์เสียหาย” อินรีบตอบปฏิเสธอย่างเร็วเมื่ออยู่ ๆ เจ๋งก็พูดอะไรออกมาก็ไม่รู้ แล้วไปรู้ได้ยังไงว่าเจ้านายมาจีบคนแบบเขา“ฮ่า ๆ พี่ก็ปฏิเสธซะ มันยิ่งดูรู้เลยนะครับ ว่าเรื่องจริง”“พอ ๆ พี่รินทร์เขินหมดแล้ว แต่ถ้าคบกันบอสหนูดีอย่างงี้เลยน้า” ส้มพูดไปยกนิ้วโป้งเป็นการการันตีเจ้านายตัวเองไปด้วย ใช้ว่าอินจะไม่รู้ว่าเขาดี แต่อินไม่อยากเอาเรื่องมาให้ตัวเองคิดมากเพิ่มอีก