กว่าจะรู้ว่ารักเธอ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

รถเก๋งคันสวยขับไปบนทางขึ้นเขา จอดจะไปจอดที่ลานตั้งแคมป์ ที่อยู่ไม่ไกลนัก บรรยากาศในช่วงนี้ อากาศกำลังจะเข้าฤดูหนาว เพื่อนๆหลายคน มาเที่ยวที่นี่ กันเป็นกลุ่ม แต่คนติดแฟน ไม่ได้มา เพราะอยากจะให้เธอ สอบเสร็จก่อน ปีแรก สำหรับการเข้ามหาวิทยาลัย กำลังจะสิ้นสุดลง และ การคบกันเป็นแฟน ก็จะครบปีแล้ว เช่นกัน" หนาวนะคะ " เธอที่บ่นมาตลอดทาง บอกกับแล้วเดินตามมาติดๆ ก่อนจะเห็น ทะเลหมอก และ บ้านพัก ตรงหน้า " อะไรคะเนี่ย "ความคิดว่าจะถูกพามาลำบาก ถูกเปิดเผยจนหมด บ้านพักหลังเล็กตรงหน้า ที่เช่าในวันธรรมดา ถูกแสนถูก ทำให้คนที่งบน้อย พอจะมีกำลังจ่าย ได้ หลังจากออมเงินมานานหลายเดือน " พี่เห็นหนูเครียด ก็เลยพามาเที่ยวกัน " ใบหน้าสวยหวานยิ้มกว้าง แล้วก็เดินเข้าไปข้างใน ที่นอนอันเล็ก ที่ปูเอาไว้ กับ ของใช้ที่มีอยู่ครบทุกอย่าง และ อยู่กับเค้า เพียงสองคน " คิดอะไรอย

เสียงเฮดังลั่นสนาม การแข่งขันฟุตบอลจบลงแล้ว ไฟฟ้ากำลังเอาชนะช่างยนต์ไปได้ ด้วยการแตะลูกโทษ และ คนที่ท้อปฟอร์มที่สุด ก็คงจะเป็น ชานน ที่เป็น คนยิงประตูคนสุดท้าย ปิดท้ายการแข่งขัน ได้อย่างงดงาม ท่ามกลางความกดดัน ของเพื่อนร่วมทีม ที่ไม่มีใคร กล้าออกไปยิง ลูกสุดท้าย ของการแข่งขันรุ่นพี่ที่มาเชียร์ ส่งเสียงโห่ร้อง ด้วยความดีใจ ศึกแห่งศักดิ์ศรี ที่มีมาอย่างยาวนาน จบลงไปแล้วอีกปี น้ำใจนักกีฬาที่ทุกคนมีให้กัน ทำให้เหล่ารุ่นพี่ ยิ้มกว้าง ก่อนจะเฮละโลกันไปที่ร้าน หมูกะทะ ที่อยู่ติดรั้ว วิทยาลัย" พี่ ผมมากับแฟน "คนที่มาเชียร์ สวมเสื้อกีฬาของเค้า สวมหมวกปิดหน้าปิดตา นั่งรออยู่เงียบๆ ก่อนการแข่งขัน หลังจากจบสิ้นแล้ว ชานนก็วิ่งมาอุ้ม แฟนตัวเอง ลงไปในสนาม ท่ามกลางสายตาคนอื่นนับร้อย หรืออาจจะถึง พัน ที่นั่งกันเต็มที่พื้น" เออ พาแฟนมึงไปด้วย แฟนพวกกู ก็ไป จะได้รู้จักกันไว้ "น ถ้าไม่ไป อย่าโกรธกันนะ "เพราะเกรงใจแฟนมาก ทำให้บอกออกไปนักกีฬาฟุตบอลใส่เสื้อสีน้ำเงิน วิ่งตรงมาที่รถ ที่สตาร์ทเครื่องรอ อยู่แล้ว" หนู พี่เค้าชวนไปเลี้ยง " เธอได้ยินมาจากอีกทางหนึ่งแล้ว ว่าเค้ามีที่ต้องไปต่อ" สัญญาก่อนว่า

เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นเพียงสองครั้ง คนที่รออยู่แล้ว ก็เปิดประตูออก แล้วโผเข้ามาหาเค้าทันที ใบหน้าที่ปกติ เกินกว่าที่ควรจะเป็น ทำให้เธอ ขยับตัวออก " เหนื่อยหรอคะ ขี่รถมาตั้งไกล " เธอมองเค้า ที่เดินเข้ามาในห้อง ถอดรองเท้าออก แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ " หิวข้าวไหมคะ กินอะไร ให้หนูสั่งให้เลยไหม " เธอถามเค้า เหมือนเช่นทุกครั้ง ชานนเดินกลับเข้ามาในห้อง ปิดประตูระเบียง แล้วโผเข้าหาเธอ " พี่นน " เธอเรียกเค้า ได้เท่านี้ ก็ถูกเค้าจู่โจมเข้ามา ริมฝีปากนุ่มนวล จูบเธอ อย่างเร่าร้อน แล้วถอดเสื้อเธอออก ปลดตะขอชั้นใน แล้วโยนลงข้างเตียง   " คิดถึงพี่ไหม พี่คิดถึงหนู " เค้าบอกกับเธอเสียงสั่นมองคนตรงหน้า ที่หน้าแดงไปหมด ด้วยสายตา เร่าร้อน  

รูปคู่ในโทรศัพท์มือถือ แม้ว่า ความคมชัด จะไม่ชัดเจน แต่เค้าก็มองเห็นทุกอย่างได้ดี รอยยิ้มสดใส กับ เสียงหัวเราะของเธอ ยังคงอยู่ในสมอง ภาพที่กอดกัน จับมือกัน แม้กระทั่งเวลานอนด้วยกัน วนเวียนย้อนคืนมา เค้ามีเพียงเธอคนเดียว ตลอดเวลา เค้ามีเพียงเธอ ที่เป็นคนสำคัญ  เสียงไขกุญแจหน้าห้อง ดังขึ้นก่อนฟ้าจะสว่าง คนที่นอนไม่หลับตลอดทั้งคืน อาบน้ำเปลี่ยนชุด แล้วขี่รถออกจากหอพัก มาตั้งแต่เช้า เพื่อจะไปหาเธอ เค้าอยากจะให้เธอ คิดใหม่ อีกสักครั้ง คิดว่า เค้า จะทำยังไงต่อไป เพื่อให้เธอ กลับคืนมา  ร่างบอบบาง นอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ใบหน้าสวยหวาน ที่เค้าหลงใหล ยังหลับไม่รู้สึกตัว เสื้อยืด ที่สวมมา ถูกถอดออกจากตัว พร้อมกับกางเกงยีนส์ตัวหนา ทั้งเนื้อทั้งตัว เค้ามีเพียง กางเกงนอน เพียงตัวเดียว  ผิวกายเย็นๆที่สัมผัสคนที่นอนอยู่ทำให้เธอ สะดุ้งตื่น มือหนาจับมือ

ผู้เป็นพ่อ ยิ้มแก้มปริ กว่าทุกวัน เพราะมีความสุข ลูกสาวคนเดียว ที่ได้ดังใจทุกอย่าง นั่งเคียงข้างกับ ลูกชายเพื่อน ที่เป็นคนใหญ่คนโต ในกระทรวง  " ตอนนี้ก็เป็นคู่หมาย รอลูกสาวผม เรียนจบ ก็จะได้หมั้นกัน แล้วก็แต่งทันที " รอยยิ้มของพ่อ มาจากน้ำตาและความเศร้าใจของคนเป็นลูก อย่างแท้จริง ชายหนุ่มจับมือบอบบางเอาไว้ แล้วมองหน้าจืดเจื่อนของเธอ ในตอนแรกที่ได้พบบุษกร เค้ายอมรับว่าเธอสวย แต่ไม่ได้มีเสน่ห์ดึงดูดใจอะไร ถ้าเทียบกับ ผู้หญิงคนอื่น ที่อยู่รอบตัว แต่พอได้ใช้เวลาด้วยกับ บุษกร เป็นเหมือนน้ำเย็น ที่อยู่ใกล้แล้ว รู้สึกสบายตัว เธอไว้ตัว เธอนิ่งเฉย แต่มันก็ทำให้เค้า อยากได้เธอมาครอบครอง   " ผมดีใจ ที่คุณอา วางใจให้ผม ได้ดูแลน้องบุษ ผมรับรองว่า จะดูแลน้องบุษ อย่างดี " ผู้ใหญ่ที่นั่งกันอยู