All Chapters of กว่าจะรู้ว่ารักเธอ: Chapter 21 - Chapter 30

" มาแล้ว แฟนกูมาแล้ว " เสียงที่บอกก่อนจะไปถึง ทำเอาทุกคนหันมามอง บุษกรในชุดแปลกตา เดินเข้าไปในงาน ด้วยสีหน้า เรียบเฉย ผู้ชายหลายคน มองเรียวขาขาว แล้วยิ้มออกมา ไอ้ไม้มันตาถึงชิบหาย ผู้ชายที่รู้ใจกัน พยักหน้ากัน เมื่อเห็นเธอ เป้าหมายวันนี้ มาแล้ว  " ดื่มอะไรดีครับ น้องบุษ " ความจริงเธอไม่อยากดื่ม ไม่อยากทำอะไรเลย แต่เค้า กลับถ่ายรูปคู่กับเธอ ส่งไปให้พ่อเธอดู ไลน์ส่วนตัวที่คนเป็นลูก แทบจะไม่เคยส่งไปหา ถ้าไม่ใช่เพราะมีธุระจริงๆ แต่คนข้างๆ สามารถส่งไปหาได้ อย่างสบายๆ " เบียร์ก็ได้ค่ะ "  เธอบอกกับเค้า ชายหนุ่มยิ้มกว้างทันที ใครต่อใคร คงไม่รู้ ว่าเธอมีความลับ ทุกคืน เธอจะหลับไปพร้อมกับเบียร์2-3 กระป๋อง ถ้าไม่กิน เธอจะต้องร้องไห้ คิดถึงเค้า ความเครียด ความกดดัน ทำให้เธอ ต้องหาทางระบายมันออกมาบ้าง

เธอหลับไปแล้ว แต่เค้ากลับนอนไม่หลับ หลายเดือนที่ผ่านมา เค้าพยายามใช้ชีวิตให้อยู่กับร่องกับรอย ตั้งสติของตัวเอง และพยายามโฟกัสอยู่ที่อนาคตของตัวเอง แต่พออยู่คนเดียว แต่พอได้กลับมานอน ภาพของเธอ ก็ตามกลับมาย้ำเตือนเค้าอยู่เสมอ เสียงที่เธอบอกเลิก เสียงที่เธอไล่เค้าไป เสียงที่เธอบอกกับเค้า ว่าอย่ามายุ่งกับเธอ มันไม่อาจจางหาย ยิ่งได้รับรู้ ว่าเธอคบคนอื่น เธอมีความสุข เค้าก็ยิ่งแค้นใจ เธอต้องทุกข์ใจ กว่าเค้า ร้อยเท่าพันเท่า  ชานนมองใบหน้าขาวใส ที่หลับไปอีกครั้ง ด้วยความอ่อนเพลีย จากการ ถูกกระทำ อย่างเร่าร้อน เธอกินน้อย และ อาเจียนออกมา ร่างกายซูบผอม ดูไม่สดใส จนเค้าอดสงสารไม่ได้ แต่พอนึกถึง สิ่งที่ตัวเอง ถูกกระทำ หัวใจก็ปวดร้าว ไปหมด ความรู้สึก ทั้งแค้น ทั้งห่วง มันเป็นแบบนี้ นี่เอง  พนักงานของรีสอร์ต นำอาหารเช้ามาเสิร์ฟให้ เค้าค่อยๆ ลุกจากเตียง แล้วออกมารับถาดอาหาร  ข้าวต้มร้อนๆ สองถ้วย ถูกนำมาวางเอาไว้ แล้วเค้าก็ไปปลุกเธอ มือหนาลูบที่แก้มของเธอ แล้วขบติ่งหูเบาๆ ด้วยร

ผู้เข้าร่วมการอบรม ทยอยเดินออกจากห้องประชุม ของโรงแรม งานอบรมของหน่วยงานภายในภาครวมสิบกว่าจังหวัด เสร็จสิ้นแล้ว คนที่เร่งเวลา เดินออกมา เป็นคนแรกๆ ตรงไปที่ลานจอดรถ รถเก๋งป้ายแดงจอดติดเครื่องอยู่ เจ้าของรถ เดินตรงไป แล้วเปิดประตูเข้าไปนั่ง หญิงสาวที่เป็นคนขับ สวมชุดสวยหวานกว่าทุกวัน นั่งอ่านหนังสือรอเค้าอยู่ นานนับชั่วโมง  " ขอโทษครับ ช้ามากเลย " หญิงสาวพยักหน้า แล้วขยับตัวไปหาเค้า ประคองแก้มเอาไว้ แล้วจูบหน้าผากเบาๆ  " คิดถึงจัง " คนถูกอ้อน ยิ้มกว้าง แล้วจูบตอบกลับไปทันที " พี่ยอมให้ทุกอย่าง หนูจะทำอะไรพี่ยอมให้หมด เลย " คนที่ยอมเธอทุกอย่าง บอกเสียงเบา  " จริงนะ ยอมจริงนะ " 

แขกผู้ใหญ่ในงาน มองชายหนุ่มอีกคนที่อยู่เคียงข้าง ลูกสาวคนเดียว ของผู้เสียชีวิต ด้วยสายตาอยากรู้ วงใน หรือ ใครที่พอจะรู้ ถึงความสัมพันธ์ของสองบ้าน ก็มอง ชายหนุ่มอีกคน ที่ยืนอยู่ด้านนอก ร่างสูงใหญ่ ผิวขาว สวมแว่นสายตา ยืนคุยกับแขกผู้ใหญ่ในงาน อย่างคุ้นเคย ส่วนอีกคน ก็เคียงข้าง คุณบุษกร ไม่ห่าง  พิธีสวดพระอภิธรรมตลอดห้าคืน สิ้นสุดลงแล้ว สายตาอ่อนโยน ที่มองกันและกัน มันเป็นภาพที่ใครต่อใคร ก็มองเห็น แม้จะไม่มีการสัมผัสร่างกาย ไม่มีการโอบประคอง แต่ทุกย่างก้าว ของเธอ มีผู้ชายอีกคน คอยอยู่เบื้องหลัง พิธีการในงานกำลังจะสิ้นสุดลง หญิงสาวจับมือคนข้างตัว เดินขึ้นไป ข้างบน ร่างไร้วิญญาณของผู้เป็นพ่อ นอนแน่นิ่ง อยู่ในนั้น ชีวิตคนเรา มีเพียง เท่านี้ " คุณพ่อ บุษกราบลาอีกครั้งนะคะ บุษขอให้คุณพ่อ ไปในทางที่สงบ ไม่ต้องทุกข์ ไม่ต้องเจ็บ ไม่ต้องยึดติด ส่วนบุษ จะอยู่กับพี่นน เราจะอยู่ด้วย

หญิงสาวในชุดนอนสีชมพูหวาน กำลังจะทาครีมบำรุงผิว หลังจากอาบน้ำเสร็จ เสียงเปิดประตูห้อง ทำให้เธอ เงยหน้าไปมอง  ชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น เดินเข้ามา แล้วดึงขวดโลชั่น ออกจากมือ " พี่นน อย่าแกล้งค่ะ "ชานนส่ายหน้าแล้วยิ้ม ก่อนจะถอดเสื้อกับกางเกงของตัวเองออกแล้วโยนลงตระกร้า เสื้อผ้า " อย่าทาเลย มันขม " คำตอบที่เค้าบอกกับเธอ ทำเอาคนที่รู้ความหมาย ยิ้มกว้าง แล้วเอามือลูบแก้มของเค้า  " เหงื่อชุ่มแบบนี้ หนูไม่ยอมให้ขึ้นเตียงหรอกค่ะ" " พี่ล้างจานให้แล้ว ถูบ้านให้แล้ว ขอรางวัลคนขยัน ได้ไหม " เธอพยักหน้า แต่เอามือดัน ตัวเค้าเอาไว้ " ไม่อาบน้ำก่อนหรอคะ " " เดี๋ยวอาบพร้อมกัน พี่จะบริการให้ถึงใจ "