Zillionaire's Wife のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

Imbes na halikan niya ako sa labi sa noo lumanding ang labi nito. Bigla naman akong napa dilat at yumuko, pakiramdam ko napahiya ako doon."Ikaw ha, akala mo ba hahalikan kita?" pang aasar nito. Tinaas ko ang ulo ko at sinamaan ko siya nang tingin."Joke lang, hindi ka naman mabiro. Nga pala busy ka ba bukas?" tanong niya."Bukas? Hindi naman. Hwag mong sabihin may pina plano ka na naman matandang hukluban ka." biro ko rito. Na miss ko kasing tawagin siya nang ganon. "Wala naman gusto ko lang mag joy ride kutong lupa," balik na pang aasar nito."Tsee! Mukha ba talaga akong kutong lupa?" tanong ko. Alam ko naman na hindi ako maganda, pero kutong lupa the nerve, hindi ko yata matanggap 'yon."Ahmm! Maliit ka kasi kaya ganon. Pero hindi ka naman mukhang kutong lupa, pang inis ko lang sayo 'yon. Effective naman 'di ba?" natatawang wika nito."Ah! Ganon, binabawi ko na pala ang oo ko," pang aasar ko pa rito. Sabay takbo para habulin niya ako."Julianna, wala nang bawiin." sigaw nito haban

"Sorry, sir!" pag hingi ko nang paumanhin. Hindi ko naman kasi sinadya yon, natakot lang ako na baka mahalikan na niya ako. "Okay lang! Sige na mag rest ka na, balik na ako nang room. Sigaw ka na lang kung may kailangan ka." bilin nito, bago lumabas nang kwarto. Kanina pa naman naka alis si sir pero hindi parin ako dinadalaw ng antok. Kinuha ko ang cellphone ko at nagplay ng music pero mas hindi yata nakatulong sa'akin ang pakikinig nito, biruin mo ba naman kasi ang ganda ng bungad ng kanta sa'akin. Bakit 'di na lang totohanin ang lahat, tila pati ang universe e' nanadya. Ay! ewan. Ipinikit ko na lamang ang aking mga mata at nagbabakasakaling makakatulog ako ng mahimbing. Samantalang nakabalik naman na nang room si Kiefer. At kanina pa rin 'di mawaglit waglit sa isipan ko ang maamong mukha ni Julianna at muntik ko na siyang manakawan ng halik, pasalamat na lang talaga na nagka kuryente na at hindi na ako nadaramg pa. Alam kung bata pa ito at halata naman sa dibdin nito na parang bu

"Pero, hindi pa ako ready. Gusto ko munang makapag isip, pero sana itigil muna ang pagpapadala nang isang truck na bulaklak. Nag sasayang ka lang nang pera mo, simpleng effort mo lang at makasama kita masaya na ako." sagot ko. Dahil ayon naman ang totoong nararamdaman ko. Hindi naman ako tulad nang ibang babae na social, simpleng babae lang ako at hangad na sumaya. "Okay, mag hihintay ako hanggang sa handa ka na. Pero bukas asahan mo mag isang truck ulit," biro nito kaya naman bigla ko siyang nakurot nang hindi sinasadya. "Aray ha! Hindi pa nga kita asawa ginagawa muna akong battered husband." pang aasar nito. "Ah! ganon, sige next year na ako mag iisip kung sasagutin ba kita o hindi na," biro ko. Gusto ko lang malaman ang magiging reaksyon niya. Mukhang napa sama yata ang biro ko. Bigla niya akong hinatak palapit sa'kaniya at kinulong sa mga bisig niya. "S-sir Kiefer." nauutal na sambit ko, dahil hindi ko kinakaya ang malagkit niyang tingin. "What? Do you want more closer

Nakaramdam ako nang takot habang umaandar ang sasakyan nakapiring pa rin ang mga mata ko. Nananalangin na sana walang mangyaring masama sa'akin at kung sino man ang hayop na kumuha sa'akin mananagot siya, sa oras na makawala ako rito humanda siya. Nakakarinig na ako ng mga yabag palapit sa kinaroroonan ko. "Maswerte ka naka gapos ako kundi malalagot ka sa'akin," usal koNatahimik ang mga yabag ramdam kung nasa harapan ko na siya at maya maya lang hinahaplos na nito ang buhok ko, sabay alis nang piring ko. Nagulat ako nang makita ko kung sino ang nasa harapan ko. "Ikaw?" gulat na tanong ko, dahil hindi ako makapaniwalang siya ang nagpa dukot sa'akin."Yes! It's me, sorry kung---" Hindi ko na siya pinatapos mag salita isang hampas sa dibdib nito ang ginawa ko. Walang hiyang tanda na 'to, sobrang tinakot ako. "Sorry! Ayaw mo kasing sumama sa'akin. Kaya heto na lang ang naisip kung paraan." sagot nito sabay ngiti. Hayan na naman ang ngiti niya na nakaka tunaw sa'akin."Dami mong alam t

Kinabukasan nagising ako nang nakayakap pa rin ito sa'akin. Kaya pinilit ko nang kumawala bago pa ito magising at makita ang ayos namin at isa pa sobrang nakakahiya. Tumayo na ako sabay labas ng kuwarto. Nagpalinga linga muna ako sa buong bahay at hinahanap ang kasambahay nito, para ibilin. Sana hindi muna rin lumabas si sir pag nagising ito, dahil hindi ko alam kung paano i-explain sa'kaniya kung bakit nandito ako. Sakto naman dumaan ang mayordoma rito at binili ko sa'kaniya na huwag sasabihin ang nangyari. Matapos kung makapag bilin umalis na rin ako rito at bumalik nang kwarto ko. Naglalakad ako patungong kwarto ko at nang makarating ako rito, pumasok ako at sumalampak sa kama. Ipinikit ko ang ang aking mga mata at gusto kung umidlip muna. Sino ba naman kasing makakatulog nang maayos gayong nakasubsob ka sa malapad na dibdib nito at nakakapa mo ang matigas na pandesal nito sa katawan. Hanggang na hindi ko namamalayan na naka tulog na rin pala ako nang mahimbing. Kanina pa ak