บททั้งหมดของ Zillionaire's Wife: บทที่ 21 - บทที่ 30

Sa kabilang banda may isang taong nagpupuyos sa inis ang nagmamasid sakanila kani kanina pa. Kitang kita niya kung paano maging sweet ang pinsan niya kay Julianna. Hindi man niya marinig ang usapan nang mga ito, sapat na sa'kaniya ang mga nakikita nang kaniyang mga mata at nagkaka mabutihan na nga sila. "Mukhang huli na naman pala ako," usal niya. Ang sama kasi nang ugali ko, kaya hindi kataka taka na ma fall si Alexa sa pinsan ko. Ang bait kasi nito at hindi kagaya ko matandang hukluban na masungit pa. Akala ko pa naman ito na ang simula nang magandang pakikitungo ko sa'kaniya, pero mali pala ako. Ito ang bagong simula nang wawasak nang puso ko. Mabuti na rin 'to, dahil ayaw kung masaktan sa huli. Masyadong bata pa ito at mukhang hindi pa ito handa sa pang seryosong buhay. She is a typical girl, who wants fun and enjoy life. Like her niece, Alleli, her bestfriend. Masyado pang bata at walang alam sa buhay kundi magliwaliw. Teka, nasaan na nga ba ang pamangkin niyang 'yun. Gabi na at

Ayan ang tagpong naabutan ni Julianna at halos madurog ang puso niya sa'kaniyang nakikita. Nagtatakbo siya at sakto namang nakita niyang dumaan si Wilma at nag aaya na mag-inuman kami. Kaya pumayag na lamang ako. Gusto kung magpakalunod sa alak ngayon, dahil pakiramdam ko brokenhearted ako. Ang sakit palang makita na nakikipag halikan sa iba ang mahal mo. Para kang tinarakan ng palaso sa puso. Nang nag-iinuman na kami bigla ko na naman naalala ang kaninang nakita ko. Arrgh! ang sakit sa ulo. Parang gusto kong iumpog na lang ang ulo ko hanggang sa wala na akong maalala pa. Panay flashback nang halikan nila sir Alex at ni mistisa. Kaya nga ayaw ko ng love life dahil para sa'akin sakit lang ng ulo ang dala nito sa buhay ko. Wala pa nga akong love life pero sumasakit pa rin ang ulo ko, sa mga naganap. "Cheers," sigaw ni Wilma. Sabay taas nang baso nito. Naki gaya naman ako rito tinaas ko rin ang baso ko. Hindi ako pala inom nang alak, kapag may okasyon lang at ganito na may nara

"Are you looking for something?" biglang tanong niya nang mapansin na nakatingin ako sa may pintuan. Na nilabasan ni sir Kiefer. "Wala naman sir, umalis na pala siya." bulong ko. Pilit kung pinasigla ang sarili ko nang sandaling 'yon. Ayokong mahalata ni sir Clark na malungkot ako. "May business meeting na si Kiefer," sagot niya. Bakit may kailangan ka ba sa'kaniya? biglang tanong nito. "Bakit napunta sa'kaniya ang usapan natin sir?" patay malisya na tanong ko. "Akala ko kasi hinahanap mo siya. Anyway, nag dala nga pala ako nang foods at baka gusto mo nang kumain?" alok nito. Tamang tama ay medyo gutom na rin talaga ako. "Salamat sir, hindi ko tatanggihan yan." sagot ko. "Hmmm! Can you call me Clark na lang. Masyadong formal kasi. Hindi rin naman ako ang boss mo, guest lang ako rito." sagot niya. Natutuwa naman ako na nagtatagalog pala siya. Hindi tulad nang mga ilang araw ayoko na lang siyang maka usap. Medyo nagtampo ako rito, dahil pinahirapan niya akong mag eenglish tapos

Nasa harapan na ako nang lahat nang employee sa resort, at kanina ko pa rin hinahanap si Julianna pero hindi ko siya man lang makita. Alam kung marami nang nag hihintay nang speech ko kaya naman nag simula na rin akong mag salita sa harapan nila. Sinimulan ko sa pag bati sa kanila nang; "Good evening everyone." bati kong panimula sa lahat nang taong naroroon. Natutuwa akong maraming pumunta kahit short notice lang. "Good evening sir." sigaw nang mga loyal employee sa resort. Kasama na rito ang grupo nila Alona, na makakatanggap nang cash rewards sa pagiging loyalista nila sa resort. "You know that I can't do it on my own. Founding this resort is really hard for me, but with your extra efforts, hardwork, dedication and help to me also. Impossible makes it possible, so that my resort is your success too. And more success to come with us." wika ko sabay taas nang wine glass at sabay sigaw nang cheers! The Crowd says; cheers! cheers! cheers!cheers.. "Before, I forgot may mga ilang

Para tuloy akong nanunuod nang soap opera kung saan nagpapaalam ang lalaki sa girlfriend niya. "Pero bakit? Akala ko ba hindi mo ko iiwan huh? Pare pareho lang kayong lahat mga nang-iiwan." sigaw nito. "Julianna, babalik naman ako. Hwag ka nang magalit, please." wika nito. "Hindi na kahit hwag ka nang bumalik pa. Hindi kita kailangan from now on kakalimutan na kita. Burado ka na sa friends list ko," wika niya. Ano raw! Friend List? Tama naman ang pagkakarinig ko, hindi pa naman malabo ang pandinig ko. Magkaibigan lang sila, tapos kung makahabilin 'tong pinsan ko akala mo asawa niya na. Hindi ko tuloy maiwasang mapatawa. Nakalimutan kung may moment ang dalawang magkaibigan. Ewan ko ba bigla akong sumaya nang marinig ko 'yon mula kay Julianna. "Julianna naman, don't make it too hard for me. Kailangan ako ni Mom sa L.A, aayusin ko lang ang papers mo isasama na kita pagbalik ko." pagpapaliwanag nito. "No need na nga. Bingi ka ba? o sadyang ayaw mo kung pakinggan. Ang sabi ko