All Chapters of ดอกบัวร่วงโรยกลิ่นอายโรยรา: Chapter 1 - Chapter 9

ในช่วงแรกที่ฉันเริ่มสัมผัสเรื่องเร่าร้อน มันก็เหมือนเปิดประตูสู่โลกใบใหม่ ที่เมื่อก้าวเข้าไปแล้วก็ยากจะหันหลังกลับฉันหลงใหลความรู้สึกที่ไหลซ่านไปทั่วร่าง ร่างกายสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกนั้นรุนแรงเสียจนแทบกลืนกินชีวิตประจำวันที่เคยเรียบง่ายจืดชืดของฉันไปหมด แม้กระทั่งความว่างเปล่าหลังทุกอย่างสงบลง ก็ยังดูน่าหลงใหลอย่างประหลาดแต่ไม่นาน ความว่างเปล่านั้นก็เริ่มไม่อาจถูกเติมเต็มได้อีกต่อไป มันค่อย ๆ กลายเป็นความกระหายที่เผาผลาญฉันอยู่ทุกวันสามีจึงพยายามหาหนทางอื่น ทั้งอุปกรณ์ ทั้งวิธีการใหม่ ๆ ลองมานับไม่ถ้วนทว่าสุดท้าย ทุกอย่างก็ไร้ผลเขาบอกว่าฉัน “ป่วย”บอกว่าไม่มีผู้ชายคนไหนรับไหวเมื่อเพื่อนสนิทรู้เข้า ก็แนะนำให้ฉันไปที่ร้านแพทย์แผนจีนเฉพาะทาง บอกว่าการบำบัดแบบกดจุดช่วยระบายไฟในร่างกาย รักษาอาการนี้ได้ความโดดเดี่ยวและความไม่อิ่มเอมมันทรมานเกินจะทนหลังจากลังเลอยู่นาน ฉันก็ตัดสินใจลองดูร้านนั้นซ่อนตัวอยู่ลึกในตรอกแสงไฟภายในสลัว การตกแต่งเรียบง่ายแต่ดูประณีตพนักงานหญิงพาฉันเข้าไปยังห้องส่วนตัว ภายในมีเพียงเตียงเดี่ยวหนึ่งตัว และตู้ไม้เล็ก ๆ ข้างเตียง ที่วาง

นิ้วทั้งสิบของหลี่หยางแยกออก โอบรับฉันไว้ทั้งหมดเขาเคลื่อนไหวเป็นจังหวะสม่ำเสมอ วนเบา ๆ ด้วยแรงที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆฉันรับรู้ถึงแรงกดนั้นชัดเจนจนใจเต้นแรง ใบหน้าร้อนผ่าวความปรารถนาเหมือนเพลิงลุกโชนลมหายใจฉันถี่ขึ้น เสียงครางแผ่วก็หลุดออกมาโดยไม่อาจห้ามหลี่หยางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “พี่ครับ ดูเหมือนจะมีบางจุดอัดแน่นอยู่ ถ้าไม่ดูแลให้ดี อาจส่งผลต่อสุขภาพในระยะยาวได้นะ”“อืม… ฝากด้วยนะคะ”ฉันเอ่ยตอบด้วยความเหนื่อยหอบ แม้แต่เตียงก็ส่งเสียงครางตามแรงเคลื่อนไหวแต่ความรู้สึกที่ถูกดูแลอย่างละเอียดนั้น ทำให้ฉันเคลิบเคลิ้มจนแทบไม่อาจถอนตัวทันใดนั้นมือของหลี่หยางก็หยุดลงกะทันหันฉันลืมตาขึ้นอย่างงุนงง มองเขา“เกิดอะไรขึ้นคะ?”ตอนนั้นเองที่ฉันรู้ตัวว่า เสียงของฉันเริ่มสั่น“เติมขี้ผึ้งอีกนิดครับ” หลี่หยางตักขี้ผึ้งสีขาวขึ้นมาใหม่ “ต่อไปจะเป็นช่วงต้นขา ขอให้พี่เอนตัวพิงหมอนนะครับ”“ค่ะ…”แม้จะยังเขินอายแต่ความคาดหวังต่อการบำบัดที่สบายตัวนั้น มากกว่าความอายไปแล้วฉันขยับตัวขึ้นเล็กน้อยก้มลงมอง เห็นว่าบริเวณช่วงบนถูกปกคลุมด้วยขี้ผึ้งสีขาวเมื่อสัมผัสอากาศ จึงเกิดความเย็

หลี่หยางเป็นคนตัวสูงใหญ่ รูปร่างกำยำ แข็งแรง แถมยังหนุ่มแน่นพอเขาออกแรง ชายในทันใดนั้นก็เจ็บจนทำหน้าเหยเก“ปล่อย!”ชายคนนั้นถลึงตาแทบแตก ก่อนจะหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา“เห็นเมื่อกี้พวกแกลงมาด้วยกัน แกก็คือชู้ของยัยแพศยานี่ใช่ไหม?”“ปล่อยมือซะ วันนี้กูจะซัดแกให้ตาย!”หลี่หยางขมวดคิ้วแน่น ดึงฉันไปไว้ด้านหลัง คอยปกป้องอยู่ข้างหน้า“คุณผู้ชาย กรุณาอย่าใส่ร้ายกันมั่วๆ ที่นี่คือร้านนวดแผนจีนที่ถูกต้องตามกฎหมาย”“คุณเหยามาที่นี่ ก็แค่เพื่อใช้นวดแผนจีนช่วยผ่อนคลายอาการอัดอั้นภายในร่างกาย เหตุที่เป็นแบบนี้ ล้วนเกิดจากชีวิตคู่ของคุณสองคนที่ไม่ราบรื่น”“ถ้าคุณใส่ใจเธอจริง ก็ควรใช้เวลาอยู่กับเธอให้มากขึ้น ไม่ใช่เอาแต่ใช้ความรุนแรงกับภรรยาของตัวเอง…”ในใจฉันเจ็บปวดคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบกัน กลับยังคิดแทนฉันได้ถึงเพียงนี้แล้วสามีที่อยู่กับฉันมาหลายปีล่ะ?“ไสหัวไป!”หลี่หยางยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกชายคนนั้นกัดฟันตะโกนขัดขึ้นมา“กูจะจัดการกับผู้หญิงสำส่อนนี่ ยังไงมันเกี่ยวอะไรกับแก?”“พวกแกได้นอนกันหรือเปล่า พวกแกก็รู้แก่ใจ! ไป กลับบ้าน!”“กูจะให้แกคุกเข่ากลางหมู่บ้าน อธิบายให้ชัด แล้วเรียก

ช่วงเวลาหลังจากนั้นขั้นตอนการหย่าระหว่างฉันกับสามีก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นเพราะมีหลักฐานที่หลี่หยางช่วยจัดหาให้ ฉันจึงได้ทรัพย์สินส่วนใหญ่มา และยังสามารถซื้อบ้านหลังเล็กที่เช่าอยู่ด้วยเงินสดเต็มจำนวนแม้เขาจะไม่พอใจ และกล่าวหาว่าฉันเองก็มีชู้ในศาลแต่กลับไม่สามารถนำหลักฐานใดๆ ออกมาได้เรื่องทั้งหมดจึงยุติลงเพียงเท่านั้นฉันได้งานใหม่ ชีวิตประจำวันค่อยๆ เต็มไปด้วยกิจกรรมมากมายแต่ร้านนวดแผนจีนแห่งนั้น กลับถูกสั่งปิดหลังจากนั้นได้สองเดือนหลี่หยางบอกว่า ร้านนวดทั้งถนนถูกกวาดล้างส่วนใหญ่แอบทำธุรกิจผิดกฎหมายร้านของพวกเขาแค่โดนลูกหลงไปด้วยหลังจากนั้น หลี่หยางก็ไปหางานเป็นโค้ชสอนว่ายน้ำเขายกเลิกสัญญาเช่าห้องเดิมตามคำแนะนำของฉัน แล้วย้ายมาอยู่กับฉันแต่เขายืนยันจะจ่ายค่าเช่าให้ฉันทุกเดือนฉันเถียงเขาไม่ชนะเลยเมื่อใช้ชีวิตร่วมกันทุกวัน เราก็ค่อยๆ สนิทกันมากขึ้นทำอาหารด้วยกัน เดินเล่นด้วยกันความสัมพันธ์พัฒนาอย่างรวดเร็วหลี่หยางเหมือนน้องชายที่รู้ใจ เหมือนเพื่อนที่ดีที่สุด เขาคอยอยู่ข้างฉันเงียบๆ เสมอจากการพูดคุยหลายครั้ง ฉันได้รู้ว่าหลี่หยางมีพื้นฐานครอบครัวไม่ดี ฐาน

แต่เพราะฤทธิ์ยา เสียงของฉันจึงอ่อนยวบ ไร้เรี่ยวแรง ไม่มีพลังข่มขู่ใดๆ“อย่าร้องไปเลย ตอนนี้ในสถานที่นี่มีแค่พวกเราสามคน ไอ้หน้าจืดของเธอก็กำลังยุ่งสอนอยู่ข้างนอก ! ”เสี่ยวหวังแค่นหัวเราะ ก่อนจะกดร่างฉันลงไว้ด้านล่าง ยกมือกระชากเสื้อออกในคราวเดียว จนเผยให้เห็นเสื้อผ้าชั้นในสีดำ“เซ็กซี่ไม่เบาเลยนี่ ! ”เสี่ยวหวังถ่มน้ำลาย ยิ้มอย่างลามก “เขาว่าผู้หญิงสำส่อนชอบใส่สีดำ ดูท่าจะจริง ! ”“ถ้าจะโทษก็โทษที่เธอเอาแต่เดินยั่วยวนอยู่ตรงหน้าฉัน ! ”เสี่ยวซุนพูดน้อยกว่า แต่กลับโหดกว่า เขาชักมีดเล็กออกมา ลากเฉียดผ่านแก้มฉันอย่างแผ่วเบา“ว่านอนสอนง่ายหน่อย พอพวกเราสมใจแล้ว ก็จะปล่อยเธอไป”“ไม่งั้น……”ฉันกลัวจนตัวสั่นไปทั้งร่างจากนั้นก็เห็นเสี่ยวซุนใช้ปลายมีดจัดการกับเสื้อผ้าชั้นในของฉันอย่างหยาบกระด้างสัดส่วนของร่างกายปรากฏออกมา ทำให้สองคนตรงหน้ายิ้มอย่างได้ใจยิ่งขึ้น“โคตรเลย ของดีจริงๆ ! ”“เร็วเข้า ถอดกระโปรงเธอออก ฉันทนไม่ไหวแล้ว ให้ฉันก่อน ! ”ฉันได้แต่มองดูพวกเขาค่อยๆ ทำลายการป้องกันของฉันทีละชิ้น ความสิ้นหวังถาโถมจนถึงขีดสุดเสี่ยวหวังผลักเสี่ยวซุนที่ร้อนรน “รีบอะไรนัก ฉันก่อน