Short
ดอกบัวร่วงโรยกลิ่นอายโรยรา

ดอกบัวร่วงโรยกลิ่นอายโรยรา

Oleh:  คิงTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
9Bab
2.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ฉันอัดอั้นกับความใคร่มานาน จนฮอร์โมนเริ่มแปรปรวนแล้ว เพราะอย่างนั้นฉันจึงไปยังร้านนวดที่พี่สาวแนะนำ หวังว่าจะรักษาความว่างเปล่าในร่างกายของฉันให้หายได้ เมื่อมืออันร้อนผ่าวของช่างนวดหนุ่มร่างกำยำลูบไล้ลงบนร่างกายของฉัน แต่ฉันกลับรู้สึกว่า ไฟปรารถนาทั้งร่างลุกโชนยิ่งกว่าเดิม จนจวนจะกลืนกินสติของฉัน……

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
9 Bab
บทที่ 1
ในช่วงแรกที่ฉันเริ่มสัมผัสเรื่องเร่าร้อน มันก็เหมือนเปิดประตูสู่โลกใบใหม่ ที่เมื่อก้าวเข้าไปแล้วก็ยากจะหันหลังกลับฉันหลงใหลความรู้สึกที่ไหลซ่านไปทั่วร่าง ร่างกายสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกนั้นรุนแรงเสียจนแทบกลืนกินชีวิตประจำวันที่เคยเรียบง่ายจืดชืดของฉันไปหมด แม้กระทั่งความว่างเปล่าหลังทุกอย่างสงบลง ก็ยังดูน่าหลงใหลอย่างประหลาดแต่ไม่นาน ความว่างเปล่านั้นก็เริ่มไม่อาจถูกเติมเต็มได้อีกต่อไป มันค่อย ๆ กลายเป็นความกระหายที่เผาผลาญฉันอยู่ทุกวันสามีจึงพยายามหาหนทางอื่น ทั้งอุปกรณ์ ทั้งวิธีการใหม่ ๆ ลองมานับไม่ถ้วนทว่าสุดท้าย ทุกอย่างก็ไร้ผลเขาบอกว่าฉัน “ป่วย”บอกว่าไม่มีผู้ชายคนไหนรับไหวเมื่อเพื่อนสนิทรู้เข้า ก็แนะนำให้ฉันไปที่ร้านแพทย์แผนจีนเฉพาะทาง บอกว่าการบำบัดแบบกดจุดช่วยระบายไฟในร่างกาย รักษาอาการนี้ได้ความโดดเดี่ยวและความไม่อิ่มเอมมันทรมานเกินจะทนหลังจากลังเลอยู่นาน ฉันก็ตัดสินใจลองดูร้านนั้นซ่อนตัวอยู่ลึกในตรอกแสงไฟภายในสลัว การตกแต่งเรียบง่ายแต่ดูประณีตพนักงานหญิงพาฉันเข้าไปยังห้องส่วนตัว ภายในมีเพียงเตียงเดี่ยวหนึ่งตัว และตู้ไม้เล็ก ๆ ข้างเตียง ที่วาง
Baca selengkapnya
บทที่ 2
ในตอนแรก ฉันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะรู้สึกตึงเครียดแต่ไม่นานก็สังเกตได้ว่าเขามุ่งมั่นกับการบำบัดอย่างแท้จริง ไม่ได้วอกแวกไปทางอื่น ฉันจึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลงดูเหมือนว่าเขาจะเป็นมืออาชีพจริง ๆหลี่หยางยิ้มแล้วพูดว่า “คุณเหยา ผมไม่ค่อยได้เจอลูกค้าที่สวยแบบคุณบ่อยนัก”“จริงเหรอคะ?”ฉันกำลังเคลิบเคลิ้มอยู่กับแรงมือที่หนักแน่นแต่พอดีของเขา ดวงตาปรือครึ่งหนึ่งอย่างสบายใจพอได้ยินแบบนั้น ก็อดหัวเราะเบา ๆ อย่างเขินอายไม่ได้“ฉันรู้ว่าคุณพูดเอาใจ ฉันอายุ 30 แล้ว สามีก็มักจะบ่นว่าฉันไม่เหมือนเดิม”“ไม่ใช่อย่างนั้นครับ” หลี่หยางส่ายหน้าช้า ๆ อย่างหนักแน่นมือของเขาเคลื่อนไปตามร่างกาย สอดรับกับคำพูด ราวกับกำลังดูแลผลงานศิลป์อย่างละเอียดถี่ถ้วน“ผิวของคุณขาวเนียน ละเอียดราวกับเต้าหู้อ่อน ไม่ต่างจากสาววัยยี่สิบเลย”ปลายนิ้วไล้ผ่านช่วงเอว ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนต่ำลง“รูปร่างก็ดีมาก ดูอิ่มเอิบและกระชับ”สัมผัสผ่านขอบผ้า แล้วไล้ไปตามต้นขาอย่างแผ่วเบา“ความมีเนื้อมีหนังพอดีแบบนี้ต่างหาก คือเสน่ห์ของผู้หญิง ผมกลับไม่ชอบกระแสนิยมที่ผอมบางเกินไปในตอนนี้”จากนั้น เขาก็ถอนมือออกอย่างเหมาะสม เหลือไว้
Baca selengkapnya
บทที่ 3
นิ้วทั้งสิบของหลี่หยางแยกออก โอบรับฉันไว้ทั้งหมดเขาเคลื่อนไหวเป็นจังหวะสม่ำเสมอ วนเบา ๆ ด้วยแรงที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆฉันรับรู้ถึงแรงกดนั้นชัดเจนจนใจเต้นแรง ใบหน้าร้อนผ่าวความปรารถนาเหมือนเพลิงลุกโชนลมหายใจฉันถี่ขึ้น เสียงครางแผ่วก็หลุดออกมาโดยไม่อาจห้ามหลี่หยางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “พี่ครับ ดูเหมือนจะมีบางจุดอัดแน่นอยู่ ถ้าไม่ดูแลให้ดี อาจส่งผลต่อสุขภาพในระยะยาวได้นะ”“อืม… ฝากด้วยนะคะ”ฉันเอ่ยตอบด้วยความเหนื่อยหอบ แม้แต่เตียงก็ส่งเสียงครางตามแรงเคลื่อนไหวแต่ความรู้สึกที่ถูกดูแลอย่างละเอียดนั้น ทำให้ฉันเคลิบเคลิ้มจนแทบไม่อาจถอนตัวทันใดนั้นมือของหลี่หยางก็หยุดลงกะทันหันฉันลืมตาขึ้นอย่างงุนงง มองเขา“เกิดอะไรขึ้นคะ?”ตอนนั้นเองที่ฉันรู้ตัวว่า เสียงของฉันเริ่มสั่น“เติมขี้ผึ้งอีกนิดครับ” หลี่หยางตักขี้ผึ้งสีขาวขึ้นมาใหม่ “ต่อไปจะเป็นช่วงต้นขา ขอให้พี่เอนตัวพิงหมอนนะครับ”“ค่ะ…”แม้จะยังเขินอายแต่ความคาดหวังต่อการบำบัดที่สบายตัวนั้น มากกว่าความอายไปแล้วฉันขยับตัวขึ้นเล็กน้อยก้มลงมอง เห็นว่าบริเวณช่วงบนถูกปกคลุมด้วยขี้ผึ้งสีขาวเมื่อสัมผัสอากาศ จึงเกิดความเย็
Baca selengkapnya
บทที่ 4
และฉันก็หลงใหลจนไม่สนใจเรื่องศีลธรรมหรือความซื่อสัตย์ฉันเพียงอยากจะจมดิ่งอยู่กับเขาในทะเลแห่งความปรารถนา ณ เวลานี้อย่างเต็มที่แต่ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดนั้นจู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูอย่างรีบเร่งดังขึ้น“คุณหลี่! รีบเปิดประตูเร็ว!”หลี่หยางหยุดมือทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง “ทำอะไรน่ะ? ไม่รู้เหรอว่าผมกำลังยุ่งอยู่?”ฉันเองก็เริ่มรู้สึกผิดหวังร่างกายที่ยังเต็มไปด้วยความรู้สึกปรารถนา พลันเกร็งตัวและดิ้นเล็กน้อย“ขอโทษนะ คุณหลี่…” เสียงผู้หญิงจากด้านนอกประตูพูดอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “มีคนมาตามคุณเย่า บอกว่าเป็นสามีของคุณ”สามีฉันงั้นเหรอไฟแห่งความปรารถนาในตัวฉันดับลงทันที ราวกับถูกสาดน้ำเย็นเต็มตัว“เป็นไปได้ยังไง? ทำไมเขาถึงรู้ว่าฉันมาที่นี่?”สามีฉันช่วงนี้ทั้งแผนกยุ่งกับโปรเจกต์ใหญ่ กลับบ้านก็เกือบเที่ยงคืนตอนนี้ก็เพิ่งหกโมงเย็นเอง จะเป็นไปได้ยังไง!“คุณหลี่ รีบออกมาเร็ว ลูกค้าตื่นเต้นมาก”“บอกว่าถ้าเย่าไม่ออกมาจะพังร้าน ผมเองก็จนปัญญาจริง ๆ”เมื่อได้ยินเสียงด้านนอก แม้ร่างกายยังเต็มไปด้วยความปรารถนา เราก็ไม่สามารถทำต่อได้หลี่หยางนำเสื้อผ้าของฉันมาให้ แล้วใช้
Baca selengkapnya
บทที่ 5
หลี่หยางเป็นคนตัวสูงใหญ่ รูปร่างกำยำ แข็งแรง แถมยังหนุ่มแน่นพอเขาออกแรง ชายในทันใดนั้นก็เจ็บจนทำหน้าเหยเก“ปล่อย!”ชายคนนั้นถลึงตาแทบแตก ก่อนจะหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา“เห็นเมื่อกี้พวกแกลงมาด้วยกัน แกก็คือชู้ของยัยแพศยานี่ใช่ไหม?”“ปล่อยมือซะ วันนี้กูจะซัดแกให้ตาย!”หลี่หยางขมวดคิ้วแน่น ดึงฉันไปไว้ด้านหลัง คอยปกป้องอยู่ข้างหน้า“คุณผู้ชาย กรุณาอย่าใส่ร้ายกันมั่วๆ ที่นี่คือร้านนวดแผนจีนที่ถูกต้องตามกฎหมาย”“คุณเหยามาที่นี่ ก็แค่เพื่อใช้นวดแผนจีนช่วยผ่อนคลายอาการอัดอั้นภายในร่างกาย เหตุที่เป็นแบบนี้ ล้วนเกิดจากชีวิตคู่ของคุณสองคนที่ไม่ราบรื่น”“ถ้าคุณใส่ใจเธอจริง ก็ควรใช้เวลาอยู่กับเธอให้มากขึ้น ไม่ใช่เอาแต่ใช้ความรุนแรงกับภรรยาของตัวเอง…”ในใจฉันเจ็บปวดคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบกัน กลับยังคิดแทนฉันได้ถึงเพียงนี้แล้วสามีที่อยู่กับฉันมาหลายปีล่ะ?“ไสหัวไป!”หลี่หยางยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกชายคนนั้นกัดฟันตะโกนขัดขึ้นมา“กูจะจัดการกับผู้หญิงสำส่อนนี่ ยังไงมันเกี่ยวอะไรกับแก?”“พวกแกได้นอนกันหรือเปล่า พวกแกก็รู้แก่ใจ! ไป กลับบ้าน!”“กูจะให้แกคุกเข่ากลางหมู่บ้าน อธิบายให้ชัด แล้วเรียก
Baca selengkapnya
บทที่ 6
หลี่หยางแค่นหัวเราะเย็นชา “ปากก็ด่าภรรยาบริสุทธิ์ของตัวเองว่าเป็นผู้หญิงต่ำช้า แต่ตัวเองกลับเล่นสนุกสุดเหวี่ยงอยู่ข้างนอก เมียน้อยตั้งสามสี่คน!”“ถ้ายังกล้าลงมือกับเธออีก ฉันจะเอาของพวกนี้ออกมาเปิดโปงต่อสาธารณชนทันที!”“หมายความว่ายังไง?” ฉันเหมือนถูกฟ้าผ่า มองสามีอย่างไม่อยากเชื่อสายตาแต่เขาไม่พูดอะไรสักคำ ไม่แม้แต่จะมองฉันด้วยซ้ำ ก้มหน้าเก็บโทรศัพท์แล้วเผ่นหนีไปอย่างทุลักทุเล“พี่สาว ดูเอาเองเถอะ”หลี่หยางเดินเข้ามา หยิบโทรศัพท์ของเขาออกมาบนหน้าจอ ปรากฏภาพสามีของฉันกับผู้หญิงหลายคน นอนอยู่ด้วยกันในห้องโรงแรม ท่าทางแนบชิดเกินงาม พร้อมกับคลิปสั้นๆ อีกจำนวนหนึ่งหัวใจฉันเหมือนดับวูบ ขาอ่อนจนแทบยืนไม่อยู่หลายปีมานี้ ฉันถูกความต้องการและศีลธรรมทรมานอยู่ตลอด กลัวว่าตัวเองจะทำผิดต่อเขาแต่ไม่คิดเลยว่า เขากลับเป็นฝ่ายที่…“ฮือ ๆ …” ฉันร้องไห้ออกมาทันทีจากนั้น ก็รู้สึกว่าตัวเองถูกหลี่หยางดึงเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดอุ่นของเขา“คะ…คุณรู้ได้ยังไงว่าเขานอกใจ?”หลี่หยางหัวเราะเย็น “เมื่อกี้ตอนซัดเขา เขาเอากระเป๋าฟาดผม การ์ดเล็ก ๆ ในประเป๋าหล่นออกมาหลายใบล้วนเป็นร้านนวดแถวเดียวกัน ผมจะไ
Baca selengkapnya
บทที่ 7
ช่วงเวลาหลังจากนั้นขั้นตอนการหย่าระหว่างฉันกับสามีก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นเพราะมีหลักฐานที่หลี่หยางช่วยจัดหาให้ ฉันจึงได้ทรัพย์สินส่วนใหญ่มา และยังสามารถซื้อบ้านหลังเล็กที่เช่าอยู่ด้วยเงินสดเต็มจำนวนแม้เขาจะไม่พอใจ และกล่าวหาว่าฉันเองก็มีชู้ในศาลแต่กลับไม่สามารถนำหลักฐานใดๆ ออกมาได้เรื่องทั้งหมดจึงยุติลงเพียงเท่านั้นฉันได้งานใหม่ ชีวิตประจำวันค่อยๆ เต็มไปด้วยกิจกรรมมากมายแต่ร้านนวดแผนจีนแห่งนั้น กลับถูกสั่งปิดหลังจากนั้นได้สองเดือนหลี่หยางบอกว่า ร้านนวดทั้งถนนถูกกวาดล้างส่วนใหญ่แอบทำธุรกิจผิดกฎหมายร้านของพวกเขาแค่โดนลูกหลงไปด้วยหลังจากนั้น หลี่หยางก็ไปหางานเป็นโค้ชสอนว่ายน้ำเขายกเลิกสัญญาเช่าห้องเดิมตามคำแนะนำของฉัน แล้วย้ายมาอยู่กับฉันแต่เขายืนยันจะจ่ายค่าเช่าให้ฉันทุกเดือนฉันเถียงเขาไม่ชนะเลยเมื่อใช้ชีวิตร่วมกันทุกวัน เราก็ค่อยๆ สนิทกันมากขึ้นทำอาหารด้วยกัน เดินเล่นด้วยกันความสัมพันธ์พัฒนาอย่างรวดเร็วหลี่หยางเหมือนน้องชายที่รู้ใจ เหมือนเพื่อนที่ดีที่สุด เขาคอยอยู่ข้างฉันเงียบๆ เสมอจากการพูดคุยหลายครั้ง ฉันได้รู้ว่าหลี่หยางมีพื้นฐานครอบครัวไม่ดี ฐาน
Baca selengkapnya
บทที่ 8
ฉันนึกถึงเหตุการณ์วันนั้นที่ร้านนวด หัวใจก็พลันรู้สึกคันยุบยิบขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่แม้จะหย่ากับสามีแล้ว แต่ในเรื่องนี้ ฉันก็ยังคงโหยหาอยู่ลึกๆ เพียงแค่มีหลี่หยางอยู่เป็นเพื่อน และคอยช่วยนวดผ่อนคลาย อาการนั้นก็ทุเลาลงไปบ้างแต่ยามดึกสงัดฉันก็ยังอดไม่ได้ ต้องแอบหยิบของใช้ส่วนตัวออกมา ปลอบประโลมตัวเองเงียบๆขณะที่ฉันกำลังเหม่อลอยอยู่ จู่ๆ ก็มีเพื่อนร่วมงานของเขาคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้“โอ้โห พี่เหยา มาหาเสี่ยวหลี่อีกแล้วเหรอ”ฉันหันไปมอง เป็นเพื่อนร่วมงานของหลี่หยาง เขาแซ่หวัง มาทำงานก่อนเขาสองปีเป็นหนุ่มผิวคล้ำ ร่างกายกำยำฉันพยักหน้าตอบอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะ”“ไปนั่งรอทางนี้ก่อนก็ได้ เสี่ยวหลี่ยังต้องสอนอีกพักหนึ่ง วันนี้คอร์สเขาถึงหนึ่งทุ่มเลยนะ”เสี่ยวหวังทักทายอย่างกระตือรือร้น พาฉันไปที่ห้องพักด้านข้างฉันดูเวลา เพิ่งจะเลยหกโมงมาเล็กน้อย จึงเดินตามเขาไปในห้องพักจัดวางอย่างเรียบง่ายในห้องมีเตียงเดี่ยวสองเตียง ตู้เหล็กเก็บของสองสามตู้ กับเก้าอี้ไม่กี่ตัวเสี่ยวหวังยื่นน้ำมาให้ฉันอีกแก้ว“ขอบคุณค่ะ” ฉันยิ้มตอบด้วยความซาบซึ้ง“งั้นพี่พักก่อนนะ ผมออกไปล่ะ”พูดจบ เ
Baca selengkapnya
บทที่ 9
แต่เพราะฤทธิ์ยา เสียงของฉันจึงอ่อนยวบ ไร้เรี่ยวแรง ไม่มีพลังข่มขู่ใดๆ“อย่าร้องไปเลย ตอนนี้ในสถานที่นี่มีแค่พวกเราสามคน ไอ้หน้าจืดของเธอก็กำลังยุ่งสอนอยู่ข้างนอก ! ”เสี่ยวหวังแค่นหัวเราะ ก่อนจะกดร่างฉันลงไว้ด้านล่าง ยกมือกระชากเสื้อออกในคราวเดียว จนเผยให้เห็นเสื้อผ้าชั้นในสีดำ“เซ็กซี่ไม่เบาเลยนี่ ! ”เสี่ยวหวังถ่มน้ำลาย ยิ้มอย่างลามก “เขาว่าผู้หญิงสำส่อนชอบใส่สีดำ ดูท่าจะจริง ! ”“ถ้าจะโทษก็โทษที่เธอเอาแต่เดินยั่วยวนอยู่ตรงหน้าฉัน ! ”เสี่ยวซุนพูดน้อยกว่า แต่กลับโหดกว่า เขาชักมีดเล็กออกมา ลากเฉียดผ่านแก้มฉันอย่างแผ่วเบา“ว่านอนสอนง่ายหน่อย พอพวกเราสมใจแล้ว ก็จะปล่อยเธอไป”“ไม่งั้น……”ฉันกลัวจนตัวสั่นไปทั้งร่างจากนั้นก็เห็นเสี่ยวซุนใช้ปลายมีดจัดการกับเสื้อผ้าชั้นในของฉันอย่างหยาบกระด้างสัดส่วนของร่างกายปรากฏออกมา ทำให้สองคนตรงหน้ายิ้มอย่างได้ใจยิ่งขึ้น“โคตรเลย ของดีจริงๆ ! ”“เร็วเข้า ถอดกระโปรงเธอออก ฉันทนไม่ไหวแล้ว ให้ฉันก่อน ! ”ฉันได้แต่มองดูพวกเขาค่อยๆ ทำลายการป้องกันของฉันทีละชิ้น ความสิ้นหวังถาโถมจนถึงขีดสุดเสี่ยวหวังผลักเสี่ยวซุนที่ร้อนรน “รีบอะไรนัก ฉันก่อน
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status