Short
ดอกบัวร่วงโรยกลิ่นอายโรยรา

ดอกบัวร่วงโรยกลิ่นอายโรยรา

作家:  คิง完了
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
9チャプター
2.3Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

นอกใจ

ความหลงใหล

ภรรยาสาว

รักนอกการวางแผล

ความคลุมเครือ / ความคลุมเครือ

ฉันอัดอั้นกับความใคร่มานาน จนฮอร์โมนเริ่มแปรปรวนแล้ว เพราะอย่างนั้นฉันจึงไปยังร้านนวดที่พี่สาวแนะนำ หวังว่าจะรักษาความว่างเปล่าในร่างกายของฉันให้หายได้ เมื่อมืออันร้อนผ่าวของช่างนวดหนุ่มร่างกำยำลูบไล้ลงบนร่างกายของฉัน แต่ฉันกลับรู้สึกว่า ไฟปรารถนาทั้งร่างลุกโชนยิ่งกว่าเดิม จนจวนจะกลืนกินสติของฉัน……

もっと見る

第1話

บทที่ 1

深水紗夜(ふかみ さや)は思っていた。

十年の片思い、五年の結婚。

たとえ氷のように冷たい鉄の心でも、自分が少しずつ温めればいつか変わるはずだと。

でもそれは、結局すべて彼女ひとりの思い込みに過ぎなかったのだ。

浴室からはシャワーの音が聞こえていた。

紗夜はベッドのそばに立ち、ふとスマホに届いた一枚の写真を見る。

それは、京浜(きょうはま)でも最高級と言われる西洋レストラン。

テーブル越しに向かい合って座る長沢文翔(ながざわ ふみと)と一人の女性。

柔らかな光の中で、彼の目元は優しく穏やかだった。

紗夜はその女性を知っていた。

竹内彩(たけうち あや)――文翔の元恋人だ。

彼女は先月、海外から戻ってきたばかり。

その夜、文翔は紗夜を放り出し、彼女に会いに行っていた。

文翔にとって彩は、忘れられない存在。

そして紗夜は、真っ白な壁に不意に現れた、目障りなシミのような存在。

浴室のドアが開き、文翔がバスローブ姿で現れた。

湿った蒸気が彼の背後に立ちのぼる。

紗夜はスマホを置き、振り向こうとしたその瞬間、彼の高くて細身の体がすぐ背後に迫っていた。

彼は彼女の顎をつかみ、顔を覗き込む。

「んっ......」

紗夜は眉をしかめたが、文翔は力を緩めない。

むしろ、彼女が苦しむ顔を見ると満足そうに唇を奪い、顎を握りしめ、腰を掴んでベッドへと押し倒した。

「ちょっと......」

紗夜は胸に手を当てて制止した。

「今日は......体調が悪いの......」

夕食の後から、胃が痛み出していた。

だが文翔は、彼女の言葉にただ鼻で笑った。

「お前は五年前から俺に付きまとってきたよな。今さら清純ぶる演技でも始めたのか?」

その口調には、あからさまな嘲りがにじんでいた。

紗夜の顔がサッと青ざめる。

「そんなこと、してない――」

だが言葉の途中で、文翔は容赦なく彼女をベッドに投げつけた。

優しさなど一片もなく、愛も思いやりもなく、ただ欲望だけがぶつけられた。

紗夜は痛みに眉を寄せ、唇を噛みしめて耐えるしかなかった。

表面上は禁欲的で上品に見える彼だが、彼女に対しては一切の思いやりを見せず、まるで憎んでいるような態度を取っていた。

紗夜は耐えながら、その美しく整った顔を見つめた。

まるで神が自ら彫刻したような完璧な容貌。

なのに、その顔には冷たい表情しかなく、どんな時であっても優しさはなかった。

でも彼女は、見てしまったのだ。

写真の中で彩を見つめる彼の、あの優しい眼差しを。

彼にも、あんな優しい一面がある。

ただ、その優しさは自分に向けるものではなかっただけだった。

震えるような一瞬。

本来ならば、満たされたその感覚は優しさであるべきなのに、紗夜の心の中には、水を吸って膨れ上がったスポンジのような何かが詰まっていて、今にも息が詰まりそうだった。

目尻から、涙がひとしずく、零れ落ちる。

「泣くな」

文翔は彼女の涙を指で拭い去り、身体を離すと、後処理を済ませ、一箱の薬を紗夜の前に差し出した。

紗夜は布団を引き寄せて身を起こし、無言で薬を受け取った。

避妊をしていたはずだが、それでも彼は慎重すぎるほど慎重だった。

というのも、五年前、彼女はあの「事故」の夜に妊娠してしまい、そのことがきっかけで家族の手配によって彼との結婚が決まったのだった。

文翔との結婚は表には出されなかったが、そのせいで彩が傷つき、海外へと去ったことは事実だった。

だから文翔は、きっと紗夜を憎んでいるのだろう。

でなければ、あんなにも毎回彼女を壊すような行為をとるわけがない。

目の前の薬を見つめるだけで、紗夜の胃に鈍い痛みが走った。

「......飲まなきゃいけないの?」

文翔は何も言わず、一杯の水を差し出した。

それだけで十分だった。

紗夜は唇を噛み、水を受け取って薬を飲み込んだ。

ちょうどその時、文翔のスマホが鳴った。

「ああ、今行く」

彼の声が少し柔らかくなり、手近の上着を手に取った。

こんな夜更けに彼を呼び出し、そして彼があんな声で応じる相手など、紗夜には彩以外に思い当たる人物はいなかった。

それでも、つい口をついて出た。

「こんな遅くに、どこ行くの?」

「お前には関係ない」

それだけ言い捨てて、文翔は振り返りもせずに寝室を出て行った。

紗夜は、彼の背中を見送った。

階段のオレンジ色の明かりの中で、その背はだんだん遠ざかっていった。

紗夜はまぶたを伏せ、瞳の奥に寂しげな色が揺れた。

薬のせいなのか、胃の痙攣がまた始まっていた。

彼女はベッドに横たわり、身体を小さく丸める。

数分後、部屋のドアがノックされ、使用人が声をかけてきた。

「奥様、本日ご主人様と若様がお着替えになったお洋服はすでに洗濯室に持っていきました。今お洗濯いたしましょうか、それとも明日にいたしますか?」

胃を押さえながらしばらくじっとしていた紗夜は、ようやく身体を起こして答えた。

「......今やるよ」

明日には明日の用事がある。

文翔は他人に自分の下着類を触られるのを嫌う。

だから彼のシャツはすべて紗夜が手洗いしていた。

息子もまた、小さい頃からホコリにアレルギーがあり、衣類には特別気を遣っていた。

使用人に任せるのも心配で、彼の部屋の掃除も文具の整理も、毎日欠かさず彼女自身が行っていた。

紗夜が体調の悪い体を引きずりながら洗濯室へ行くと、中から使用人たちのひそひそ声が聞こえてきた。

「服まで自分で洗ってるなんて、あの「長沢奥様」が?ただの家政婦じゃない?」

「しっ!そんなこと言ったら、クビにされるよ」

「でも、事実でしょ......」

そのとき洗濯室のドアが開き、使用人たちは紗夜が立っているのを見て、青ざめて硬直した。

「お、奥様......」

震える声に、紗夜は穏やかに言った。

「ここは私がやるから、大丈夫よ」

「は、はいっ」

使用人たちはすぐに逃げるようにその場を離れた。

彼女たちが去ると、紗夜の目元に浮かんでいた微笑みがすっと消え、まぶたを伏せて、文翔の衣類が入ったカゴの前に歩み寄る。

手に取ったシャツからは、かすかなバラの香水の匂いが残っていた。

香り高く、誘惑的なその匂いは、紗夜が日頃絶対に身につけない種類のものだった。

長沢家の花を日々管理している彼女は、香りが混ざるのを防ぐために、強い香水は一切つけない。

つまり、この香りは彩のものだ。

近い距離でなければ、相手の香りが服に移らない。

紗夜の指先が微かに震えた。

深く息を吐いて、気持ちを落ち着ける。

文翔には愛されていない。

でも彼女には、息子がいる。

たとえ夫に愛がなくとも、母と子の間には血の繋がりがある。

それが唯一の救いだった。

だからこそ、紗夜は「長沢奥様」としての役割を果たし続ける。

息子を、正々堂々と長沢家の後継者にするために。

だが、息子の衣類を手に取った瞬間、胃の中が急にかき回されるように苦しくなった。

「っ......!」

紗夜は口を押さえ、洗面所に駆け込み、便器に向かって夕食をすべて吐き出した。

吐けば少しは楽になるかと思っていたが、次々と押し寄せる激痛に、意識が遠のきそうになる。

彼女は最後の力を振り絞って、洗面台のガラス容器を突き落とした。

ガシャン。

その音に気づき、長沢理久(ながざわ りく)が駆け寄ってきた。

理久は、紗夜と文翔の息子。

そして、紗夜がこの五年、希望のない結婚生活の中で唯一心の拠り所としてきた存在だった。

「理久......」

紗夜の目がぱっと明るくなり、彼に手を伸ばす。

よかった、息子はまだ自分を心配してくれていた......

だが、その手が触れる寸前、理久は一歩後ろに下がり、彼女を避けた。

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
9 チャプター
บทที่ 1
ในช่วงแรกที่ฉันเริ่มสัมผัสเรื่องเร่าร้อน มันก็เหมือนเปิดประตูสู่โลกใบใหม่ ที่เมื่อก้าวเข้าไปแล้วก็ยากจะหันหลังกลับฉันหลงใหลความรู้สึกที่ไหลซ่านไปทั่วร่าง ร่างกายสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกนั้นรุนแรงเสียจนแทบกลืนกินชีวิตประจำวันที่เคยเรียบง่ายจืดชืดของฉันไปหมด แม้กระทั่งความว่างเปล่าหลังทุกอย่างสงบลง ก็ยังดูน่าหลงใหลอย่างประหลาดแต่ไม่นาน ความว่างเปล่านั้นก็เริ่มไม่อาจถูกเติมเต็มได้อีกต่อไป มันค่อย ๆ กลายเป็นความกระหายที่เผาผลาญฉันอยู่ทุกวันสามีจึงพยายามหาหนทางอื่น ทั้งอุปกรณ์ ทั้งวิธีการใหม่ ๆ ลองมานับไม่ถ้วนทว่าสุดท้าย ทุกอย่างก็ไร้ผลเขาบอกว่าฉัน “ป่วย”บอกว่าไม่มีผู้ชายคนไหนรับไหวเมื่อเพื่อนสนิทรู้เข้า ก็แนะนำให้ฉันไปที่ร้านแพทย์แผนจีนเฉพาะทาง บอกว่าการบำบัดแบบกดจุดช่วยระบายไฟในร่างกาย รักษาอาการนี้ได้ความโดดเดี่ยวและความไม่อิ่มเอมมันทรมานเกินจะทนหลังจากลังเลอยู่นาน ฉันก็ตัดสินใจลองดูร้านนั้นซ่อนตัวอยู่ลึกในตรอกแสงไฟภายในสลัว การตกแต่งเรียบง่ายแต่ดูประณีตพนักงานหญิงพาฉันเข้าไปยังห้องส่วนตัว ภายในมีเพียงเตียงเดี่ยวหนึ่งตัว และตู้ไม้เล็ก ๆ ข้างเตียง ที่วาง
続きを読む
บทที่ 2
ในตอนแรก ฉันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะรู้สึกตึงเครียดแต่ไม่นานก็สังเกตได้ว่าเขามุ่งมั่นกับการบำบัดอย่างแท้จริง ไม่ได้วอกแวกไปทางอื่น ฉันจึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลงดูเหมือนว่าเขาจะเป็นมืออาชีพจริง ๆหลี่หยางยิ้มแล้วพูดว่า “คุณเหยา ผมไม่ค่อยได้เจอลูกค้าที่สวยแบบคุณบ่อยนัก”“จริงเหรอคะ?”ฉันกำลังเคลิบเคลิ้มอยู่กับแรงมือที่หนักแน่นแต่พอดีของเขา ดวงตาปรือครึ่งหนึ่งอย่างสบายใจพอได้ยินแบบนั้น ก็อดหัวเราะเบา ๆ อย่างเขินอายไม่ได้“ฉันรู้ว่าคุณพูดเอาใจ ฉันอายุ 30 แล้ว สามีก็มักจะบ่นว่าฉันไม่เหมือนเดิม”“ไม่ใช่อย่างนั้นครับ” หลี่หยางส่ายหน้าช้า ๆ อย่างหนักแน่นมือของเขาเคลื่อนไปตามร่างกาย สอดรับกับคำพูด ราวกับกำลังดูแลผลงานศิลป์อย่างละเอียดถี่ถ้วน“ผิวของคุณขาวเนียน ละเอียดราวกับเต้าหู้อ่อน ไม่ต่างจากสาววัยยี่สิบเลย”ปลายนิ้วไล้ผ่านช่วงเอว ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนต่ำลง“รูปร่างก็ดีมาก ดูอิ่มเอิบและกระชับ”สัมผัสผ่านขอบผ้า แล้วไล้ไปตามต้นขาอย่างแผ่วเบา“ความมีเนื้อมีหนังพอดีแบบนี้ต่างหาก คือเสน่ห์ของผู้หญิง ผมกลับไม่ชอบกระแสนิยมที่ผอมบางเกินไปในตอนนี้”จากนั้น เขาก็ถอนมือออกอย่างเหมาะสม เหลือไว้
続きを読む
บทที่ 3
นิ้วทั้งสิบของหลี่หยางแยกออก โอบรับฉันไว้ทั้งหมดเขาเคลื่อนไหวเป็นจังหวะสม่ำเสมอ วนเบา ๆ ด้วยแรงที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆฉันรับรู้ถึงแรงกดนั้นชัดเจนจนใจเต้นแรง ใบหน้าร้อนผ่าวความปรารถนาเหมือนเพลิงลุกโชนลมหายใจฉันถี่ขึ้น เสียงครางแผ่วก็หลุดออกมาโดยไม่อาจห้ามหลี่หยางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “พี่ครับ ดูเหมือนจะมีบางจุดอัดแน่นอยู่ ถ้าไม่ดูแลให้ดี อาจส่งผลต่อสุขภาพในระยะยาวได้นะ”“อืม… ฝากด้วยนะคะ”ฉันเอ่ยตอบด้วยความเหนื่อยหอบ แม้แต่เตียงก็ส่งเสียงครางตามแรงเคลื่อนไหวแต่ความรู้สึกที่ถูกดูแลอย่างละเอียดนั้น ทำให้ฉันเคลิบเคลิ้มจนแทบไม่อาจถอนตัวทันใดนั้นมือของหลี่หยางก็หยุดลงกะทันหันฉันลืมตาขึ้นอย่างงุนงง มองเขา“เกิดอะไรขึ้นคะ?”ตอนนั้นเองที่ฉันรู้ตัวว่า เสียงของฉันเริ่มสั่น“เติมขี้ผึ้งอีกนิดครับ” หลี่หยางตักขี้ผึ้งสีขาวขึ้นมาใหม่ “ต่อไปจะเป็นช่วงต้นขา ขอให้พี่เอนตัวพิงหมอนนะครับ”“ค่ะ…”แม้จะยังเขินอายแต่ความคาดหวังต่อการบำบัดที่สบายตัวนั้น มากกว่าความอายไปแล้วฉันขยับตัวขึ้นเล็กน้อยก้มลงมอง เห็นว่าบริเวณช่วงบนถูกปกคลุมด้วยขี้ผึ้งสีขาวเมื่อสัมผัสอากาศ จึงเกิดความเย็
続きを読む
บทที่ 4
และฉันก็หลงใหลจนไม่สนใจเรื่องศีลธรรมหรือความซื่อสัตย์ฉันเพียงอยากจะจมดิ่งอยู่กับเขาในทะเลแห่งความปรารถนา ณ เวลานี้อย่างเต็มที่แต่ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดนั้นจู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูอย่างรีบเร่งดังขึ้น“คุณหลี่! รีบเปิดประตูเร็ว!”หลี่หยางหยุดมือทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง “ทำอะไรน่ะ? ไม่รู้เหรอว่าผมกำลังยุ่งอยู่?”ฉันเองก็เริ่มรู้สึกผิดหวังร่างกายที่ยังเต็มไปด้วยความรู้สึกปรารถนา พลันเกร็งตัวและดิ้นเล็กน้อย“ขอโทษนะ คุณหลี่…” เสียงผู้หญิงจากด้านนอกประตูพูดอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “มีคนมาตามคุณเย่า บอกว่าเป็นสามีของคุณ”สามีฉันงั้นเหรอไฟแห่งความปรารถนาในตัวฉันดับลงทันที ราวกับถูกสาดน้ำเย็นเต็มตัว“เป็นไปได้ยังไง? ทำไมเขาถึงรู้ว่าฉันมาที่นี่?”สามีฉันช่วงนี้ทั้งแผนกยุ่งกับโปรเจกต์ใหญ่ กลับบ้านก็เกือบเที่ยงคืนตอนนี้ก็เพิ่งหกโมงเย็นเอง จะเป็นไปได้ยังไง!“คุณหลี่ รีบออกมาเร็ว ลูกค้าตื่นเต้นมาก”“บอกว่าถ้าเย่าไม่ออกมาจะพังร้าน ผมเองก็จนปัญญาจริง ๆ”เมื่อได้ยินเสียงด้านนอก แม้ร่างกายยังเต็มไปด้วยความปรารถนา เราก็ไม่สามารถทำต่อได้หลี่หยางนำเสื้อผ้าของฉันมาให้ แล้วใช้
続きを読む
บทที่ 5
หลี่หยางเป็นคนตัวสูงใหญ่ รูปร่างกำยำ แข็งแรง แถมยังหนุ่มแน่นพอเขาออกแรง ชายในทันใดนั้นก็เจ็บจนทำหน้าเหยเก“ปล่อย!”ชายคนนั้นถลึงตาแทบแตก ก่อนจะหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา“เห็นเมื่อกี้พวกแกลงมาด้วยกัน แกก็คือชู้ของยัยแพศยานี่ใช่ไหม?”“ปล่อยมือซะ วันนี้กูจะซัดแกให้ตาย!”หลี่หยางขมวดคิ้วแน่น ดึงฉันไปไว้ด้านหลัง คอยปกป้องอยู่ข้างหน้า“คุณผู้ชาย กรุณาอย่าใส่ร้ายกันมั่วๆ ที่นี่คือร้านนวดแผนจีนที่ถูกต้องตามกฎหมาย”“คุณเหยามาที่นี่ ก็แค่เพื่อใช้นวดแผนจีนช่วยผ่อนคลายอาการอัดอั้นภายในร่างกาย เหตุที่เป็นแบบนี้ ล้วนเกิดจากชีวิตคู่ของคุณสองคนที่ไม่ราบรื่น”“ถ้าคุณใส่ใจเธอจริง ก็ควรใช้เวลาอยู่กับเธอให้มากขึ้น ไม่ใช่เอาแต่ใช้ความรุนแรงกับภรรยาของตัวเอง…”ในใจฉันเจ็บปวดคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบกัน กลับยังคิดแทนฉันได้ถึงเพียงนี้แล้วสามีที่อยู่กับฉันมาหลายปีล่ะ?“ไสหัวไป!”หลี่หยางยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกชายคนนั้นกัดฟันตะโกนขัดขึ้นมา“กูจะจัดการกับผู้หญิงสำส่อนนี่ ยังไงมันเกี่ยวอะไรกับแก?”“พวกแกได้นอนกันหรือเปล่า พวกแกก็รู้แก่ใจ! ไป กลับบ้าน!”“กูจะให้แกคุกเข่ากลางหมู่บ้าน อธิบายให้ชัด แล้วเรียก
続きを読む
บทที่ 6
หลี่หยางแค่นหัวเราะเย็นชา “ปากก็ด่าภรรยาบริสุทธิ์ของตัวเองว่าเป็นผู้หญิงต่ำช้า แต่ตัวเองกลับเล่นสนุกสุดเหวี่ยงอยู่ข้างนอก เมียน้อยตั้งสามสี่คน!”“ถ้ายังกล้าลงมือกับเธออีก ฉันจะเอาของพวกนี้ออกมาเปิดโปงต่อสาธารณชนทันที!”“หมายความว่ายังไง?” ฉันเหมือนถูกฟ้าผ่า มองสามีอย่างไม่อยากเชื่อสายตาแต่เขาไม่พูดอะไรสักคำ ไม่แม้แต่จะมองฉันด้วยซ้ำ ก้มหน้าเก็บโทรศัพท์แล้วเผ่นหนีไปอย่างทุลักทุเล“พี่สาว ดูเอาเองเถอะ”หลี่หยางเดินเข้ามา หยิบโทรศัพท์ของเขาออกมาบนหน้าจอ ปรากฏภาพสามีของฉันกับผู้หญิงหลายคน นอนอยู่ด้วยกันในห้องโรงแรม ท่าทางแนบชิดเกินงาม พร้อมกับคลิปสั้นๆ อีกจำนวนหนึ่งหัวใจฉันเหมือนดับวูบ ขาอ่อนจนแทบยืนไม่อยู่หลายปีมานี้ ฉันถูกความต้องการและศีลธรรมทรมานอยู่ตลอด กลัวว่าตัวเองจะทำผิดต่อเขาแต่ไม่คิดเลยว่า เขากลับเป็นฝ่ายที่…“ฮือ ๆ …” ฉันร้องไห้ออกมาทันทีจากนั้น ก็รู้สึกว่าตัวเองถูกหลี่หยางดึงเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดอุ่นของเขา“คะ…คุณรู้ได้ยังไงว่าเขานอกใจ?”หลี่หยางหัวเราะเย็น “เมื่อกี้ตอนซัดเขา เขาเอากระเป๋าฟาดผม การ์ดเล็ก ๆ ในประเป๋าหล่นออกมาหลายใบล้วนเป็นร้านนวดแถวเดียวกัน ผมจะไ
続きを読む
บทที่ 7
ช่วงเวลาหลังจากนั้นขั้นตอนการหย่าระหว่างฉันกับสามีก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นเพราะมีหลักฐานที่หลี่หยางช่วยจัดหาให้ ฉันจึงได้ทรัพย์สินส่วนใหญ่มา และยังสามารถซื้อบ้านหลังเล็กที่เช่าอยู่ด้วยเงินสดเต็มจำนวนแม้เขาจะไม่พอใจ และกล่าวหาว่าฉันเองก็มีชู้ในศาลแต่กลับไม่สามารถนำหลักฐานใดๆ ออกมาได้เรื่องทั้งหมดจึงยุติลงเพียงเท่านั้นฉันได้งานใหม่ ชีวิตประจำวันค่อยๆ เต็มไปด้วยกิจกรรมมากมายแต่ร้านนวดแผนจีนแห่งนั้น กลับถูกสั่งปิดหลังจากนั้นได้สองเดือนหลี่หยางบอกว่า ร้านนวดทั้งถนนถูกกวาดล้างส่วนใหญ่แอบทำธุรกิจผิดกฎหมายร้านของพวกเขาแค่โดนลูกหลงไปด้วยหลังจากนั้น หลี่หยางก็ไปหางานเป็นโค้ชสอนว่ายน้ำเขายกเลิกสัญญาเช่าห้องเดิมตามคำแนะนำของฉัน แล้วย้ายมาอยู่กับฉันแต่เขายืนยันจะจ่ายค่าเช่าให้ฉันทุกเดือนฉันเถียงเขาไม่ชนะเลยเมื่อใช้ชีวิตร่วมกันทุกวัน เราก็ค่อยๆ สนิทกันมากขึ้นทำอาหารด้วยกัน เดินเล่นด้วยกันความสัมพันธ์พัฒนาอย่างรวดเร็วหลี่หยางเหมือนน้องชายที่รู้ใจ เหมือนเพื่อนที่ดีที่สุด เขาคอยอยู่ข้างฉันเงียบๆ เสมอจากการพูดคุยหลายครั้ง ฉันได้รู้ว่าหลี่หยางมีพื้นฐานครอบครัวไม่ดี ฐาน
続きを読む
บทที่ 8
ฉันนึกถึงเหตุการณ์วันนั้นที่ร้านนวด หัวใจก็พลันรู้สึกคันยุบยิบขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่แม้จะหย่ากับสามีแล้ว แต่ในเรื่องนี้ ฉันก็ยังคงโหยหาอยู่ลึกๆ เพียงแค่มีหลี่หยางอยู่เป็นเพื่อน และคอยช่วยนวดผ่อนคลาย อาการนั้นก็ทุเลาลงไปบ้างแต่ยามดึกสงัดฉันก็ยังอดไม่ได้ ต้องแอบหยิบของใช้ส่วนตัวออกมา ปลอบประโลมตัวเองเงียบๆขณะที่ฉันกำลังเหม่อลอยอยู่ จู่ๆ ก็มีเพื่อนร่วมงานของเขาคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้“โอ้โห พี่เหยา มาหาเสี่ยวหลี่อีกแล้วเหรอ”ฉันหันไปมอง เป็นเพื่อนร่วมงานของหลี่หยาง เขาแซ่หวัง มาทำงานก่อนเขาสองปีเป็นหนุ่มผิวคล้ำ ร่างกายกำยำฉันพยักหน้าตอบอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะ”“ไปนั่งรอทางนี้ก่อนก็ได้ เสี่ยวหลี่ยังต้องสอนอีกพักหนึ่ง วันนี้คอร์สเขาถึงหนึ่งทุ่มเลยนะ”เสี่ยวหวังทักทายอย่างกระตือรือร้น พาฉันไปที่ห้องพักด้านข้างฉันดูเวลา เพิ่งจะเลยหกโมงมาเล็กน้อย จึงเดินตามเขาไปในห้องพักจัดวางอย่างเรียบง่ายในห้องมีเตียงเดี่ยวสองเตียง ตู้เหล็กเก็บของสองสามตู้ กับเก้าอี้ไม่กี่ตัวเสี่ยวหวังยื่นน้ำมาให้ฉันอีกแก้ว“ขอบคุณค่ะ” ฉันยิ้มตอบด้วยความซาบซึ้ง“งั้นพี่พักก่อนนะ ผมออกไปล่ะ”พูดจบ เ
続きを読む
บทที่ 9
แต่เพราะฤทธิ์ยา เสียงของฉันจึงอ่อนยวบ ไร้เรี่ยวแรง ไม่มีพลังข่มขู่ใดๆ“อย่าร้องไปเลย ตอนนี้ในสถานที่นี่มีแค่พวกเราสามคน ไอ้หน้าจืดของเธอก็กำลังยุ่งสอนอยู่ข้างนอก ! ”เสี่ยวหวังแค่นหัวเราะ ก่อนจะกดร่างฉันลงไว้ด้านล่าง ยกมือกระชากเสื้อออกในคราวเดียว จนเผยให้เห็นเสื้อผ้าชั้นในสีดำ“เซ็กซี่ไม่เบาเลยนี่ ! ”เสี่ยวหวังถ่มน้ำลาย ยิ้มอย่างลามก “เขาว่าผู้หญิงสำส่อนชอบใส่สีดำ ดูท่าจะจริง ! ”“ถ้าจะโทษก็โทษที่เธอเอาแต่เดินยั่วยวนอยู่ตรงหน้าฉัน ! ”เสี่ยวซุนพูดน้อยกว่า แต่กลับโหดกว่า เขาชักมีดเล็กออกมา ลากเฉียดผ่านแก้มฉันอย่างแผ่วเบา“ว่านอนสอนง่ายหน่อย พอพวกเราสมใจแล้ว ก็จะปล่อยเธอไป”“ไม่งั้น……”ฉันกลัวจนตัวสั่นไปทั้งร่างจากนั้นก็เห็นเสี่ยวซุนใช้ปลายมีดจัดการกับเสื้อผ้าชั้นในของฉันอย่างหยาบกระด้างสัดส่วนของร่างกายปรากฏออกมา ทำให้สองคนตรงหน้ายิ้มอย่างได้ใจยิ่งขึ้น“โคตรเลย ของดีจริงๆ ! ”“เร็วเข้า ถอดกระโปรงเธอออก ฉันทนไม่ไหวแล้ว ให้ฉันก่อน ! ”ฉันได้แต่มองดูพวกเขาค่อยๆ ทำลายการป้องกันของฉันทีละชิ้น ความสิ้นหวังถาโถมจนถึงขีดสุดเสี่ยวหวังผลักเสี่ยวซุนที่ร้อนรน “รีบอะไรนัก ฉันก่อน
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status