All Chapters of คลั่งรักเฮียวาคิม: Chapter 91 - Chapter 98

เสียงเรียกของแม่ ทำให้ไอลดาที่รู้สึกตัวเธอก็ต้องรีบลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจพอเห็นว่าตอนนี้แม่ของเธอกำลังยืนอยู่ด้านข้างเตียงของเธอ เธอจึงรีบหันไปมองด้านข้าง เพราะกลัวว่าแม่ของตัวเองจะเห็นว่าตอนนี้บนเตียงของเธอมีอีกคนหนึ่งนอนอยู่แต่พอเธอหันมองแล้ว ไม่มีเฮียวาคิม หญิงสาวตัวเล็กเธอถึงกับโล่งอกและถอนหายใจยาวออกมา การกระทำแปลกไปของลูกสาวทำให้เอวาที่ยืนอยู่ถึงกับต้องพูดและก็ถามลูกสาว“ หนูมองหาใครลูก ” เพราะความผิดปกตินี้ของลูกสาวเหมือนกับว่า ลูกไม่ได้อยู่คนเดียวตามความรู้สึกของคนเป็นแม่ทำให้เอวาก็นั่งลงที่ด้านข้างลูกสาวบนเตียงของไอลดาแรกก็จ้องหน้าลูกสาวด้วยความสงสัย“ ป่าวค่ะ ไม่ได้มองหาใครแค่ตกใจเท่านั้น คุณแม่เข้ามาไม่ให้ส้มให้เสียงเลย ” คำถามของแม่ทำให้ไอลดาเธอก็ต้องพูดเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจมีของแม่ สิ่งที่ลูกสาวพูดทำให้แม่อย่างเธอก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะคิดว่าลูกคงจะตกใจที่เธอมาเรียกอย่างที่ลูกพูด“ แม่เห็นหนูยังไม่ตื่นสักทีเลยเข้ามาดู แล้วนี่ไม่สบายหรือเปล่า ” เสียงของหญิงวัยกลางคน เลยพูดถามลูกสาว พร้อมกับใช้หลังมือของเธอทาบลงมาที่หน้าผากเหล็กของลูกสาวเพื่อต้องการเช็คอุณหภูมิในร่างกาย

หลังจากที่วาคิมหาข้ออ้างให้กับตัวเองได้แล้วชายหนุ่มเขาก็ได้แยกตัวกับแม่ของเขา เพราะว่าแม่ของเขาต้องไปเตรียมชุดที่จะไปเที่ยวกับครอบครัวของน้องส่วนวาคิม เขาก็ได้ให้ลูกน้องของตัวเองนำกระเป๋าเสื้อผ้าเดินทางตามไปให้เขาทีหลัง ด้วยความที่เสื้อผ้าทั้งหมดของเขาไม่ได้มีอยู่ที่บ้าน ที่มีอยู่ที่นี่ก็มีส่วนน้อย หลังจากที่แม่ของเขาเตรียมตัวเพียงไม่นานรถของบ้านเขาก็ได้ขับมารับครอบครัวของน้องที่บ้านของเธอ ซึ่งเขามั่นใจว่าน้องน่าจะรู้เรื่องที่เขาจะไปเที่ยวกับน้องแล้ว พอมาถึงรอเพียงไม่นานครอบครัวของน้องก็ขึ้นมาบนรถตู้ของบ้านเขาซึ่งผู้ใหญ่ก็นั่งกันอยู่ที่โซนเบาะด้านหน้าส่วนวาคิม เขาก็นั่งที่ด้านหลังโดยมีไอลดาก็นั่งอยู่ด้านหลังกับเขาเช่นกัน “ จนได้นะคะ ” คนตัวเล็กที่ขึ้นมาบนรถเธอก็เดินมานั่งที่ข้างพี่โดยที่พ่อและแม่ของเธอรวมไปถึงคุณป้าท่านก็ไม่ได้ว่าอะไร ระหว่างที่รถกำลังขับอยู่ไอลดาเธอก็หันมากระซิบที่ด้านข้างหูของพี่ “ อะไร ” คำถามของน้องตัวของวาคิมเขาก็รู้ความหมายดีว่าน้องคงจะหมายถึงอะไรแต่เขาทำเป็นไม่รู้เรื่อง “ หนูว่าเฮียก็น่าจะรู้อยู่ว่าหนูหมายถึงอะไร ว่าแต่เฮียว่างหรอคะถึงได้มาด้วยได้แบบนี้ ”

” ไอลดา นั่งดีๆ “ ระหว่างที่วาคิมนั่งทำงานอยู่โดยมีคนตัวเล็กนั่งอยู่บนตักของเขา แต่ด้วยความที่ไอลดานั่งถูไปถูมา ก้นของเธอมันเริ่มบดกับช่วงกลางหว่างขาของเขา ทำให้แก่นกายใหญ่ของเขาเริ่มที่จะพองตัวขึ้น จนวาคิมต้องเอ่ยห้ามน้อง เพราะกลัวว่าตัวเองจะทนไม่ไหว แล้วจับไอลดากระแทกทั้งที่เขายังคงทำงานไม่เสร็จ ” หนูแค่เกรง กลัวว่าเฮียจะทำงานไม่ถนัด “ เสียงหวานบอกกับพี่ ตามที่เธอคิด เพราะว่าหากถ้าเธอนั่งอยู่บนนี้อีกนาน เธอก็กลัวว่า เฮียจะเหนื่อยหรือเมื้อยล้า ” ไม่ต้องเกร็ง ทำตัวตามสบายได้เลย แต่ถ้าเธอยังขยับตัวและบิดก้นอยู่แบบนี้ เธอจะโดนกินนะ “ เสียงทุ้มพูดกับเธออีกครั้ง และคำพูดของพี่มันก็ทำให้ไอลดา เธอหยุดทันทีและนั่งตัวตรงไม่ขยับตัวไปทางไหน จนกระทั้งผ่านไปสักพักใหญ่ งานตรงหน้าที่เขาทำก็เสร็จ วาคิมเลยหอมแก้มเนียนนุ่มนี้ของน้องฟอดใหญ่ๆ ฟอดดดด!!!!” เฮีย “ คนตัวเล็กที่นั่งเกร็งอยู่นาน พอโดนหอมแก้มอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอก็ต้องหันมามองทางพี่ แล้วทำแก้มป่องอย่างน่ารักมากๆ จนเขาแทบจะอดใจไม่อยู่ ที่จะต้องหอมน้องอีกครั้ง ฟอด!!! ” อื้อออ เสร็จแล้วใช่มั้ยค่ะ “ ไอลดายกมือขึ้นมาวางทาบที่แก้มเล็กๆของเธอ

“ นิดหน่อยค่ะ ” “ งั้นตัวเล็กพักผ่อนดีกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้เดินไม่รอด พ่อแม่หนูคงจะสงสัย ” โชคดีที่เมื่อคืนนี้ เขาได้ปล่อยไปบ้างแล้ว จึงทำให้คืนนี้แค่ครั้งเดียว เขาก็โอเค วาคิมเลยปล่อยให้คนตัวเล็กได้นอนพักผ่อนได้ “ ค่ะ ” เธอพยักหน้าให้พี่ เพียงไม่นานไอลดาเธอก็ปิดเปลือกตาลงทันที ด้วยความเหนื่อยล้ามากๆ วาคิมที่เห็นเขาเลยยอมถอนท่อนเนื้อใหญ่ของตัวเองออกจากร่องรักของน้ำ แล้วลงมายืนที่ปลายเตียง สายตาคมของประธานหนุ่มจ้องมองส่วนนั้นของน้องที่มีน้ำคาวสีขาวขุ่นของเขาไหลย้อยออกมาอยู่ สองเท้าหนักของเขาเลยเดินไปที่ห้องน้ำหรู เพื่อเดินไปหยิบผ้าผื่นเล็กชุบน้ำมาจัดการเช็ดร่างกายให้น้อง โดยที่ไม่ลืมเช็ดทำความสะอาดตรงนั้นให้น้องด้วย หลังจากเสร็จวาคิมก็กลับไปอาบน้ำและมานอนกอดน้อง และตัวเขาก็จะเดินออกไปจากห้องของน้องในช่วงเช้า เพื่อไม่ให้แม่ของเธอหรือใครๆมาเห็นว่าเขาอยู่กับน้องทั้งคืน เช้าวันต่อมาไอลดานั่งทานข้าวเช้ากับพ่อและแม่ของเธอรวมไปถึงแม่ของเฮียวาคิมด้วย แต่บนโต๊ะอาหารนี้ไม่ได้มีเฮียวาคิมร่วมโต๊ะอยู่ด้วย สงสัยเฮียยังไม่ตื่นไม่รู้ว่าเมื่อคืนนี้ตอนที่เธอหลับอยู่ เฮียออกไปจากห้องตอนไหน แต่มันก็