All Chapters of คลั่งรักเฮียวาคิม: Chapter 101 - Chapter 110

สามวันต่อมาตอนแรกวาคิมเขาตั้งใจว่า จะใช้เวลาอยู่กับคนตัวเล็กและก็ครอบครัวของน้องรวมไปถึงแม่ของเขา แต่ด้วยความที่งานที่บริษัทนั้นมันมีปัญหาจึงทำให้ประธานหนุ่มอย่างเขาต้องเลือกที่จะบินกลับมาแก้ปัญหานี้ก่อนจึงไม่ได้กลับพร้อมคนตัวเล็ก“ อีกสองวันเจอกันที่กรุงเทพ ระหว่างที่เฮียไม่อยู่ห้ามดื้อนะรู้ไหม ” แต่กว่าที่เขาต้องบินกลับวาคิม ตัวเขาก็ได้กำชับกับคนตัวเล็กเอาไว้เพราะกลัวว่าเวลาที่เธออยู่ทางนี้เธออาจจะซุกซนก็ได้ ซึ่งบอกเลยว่าเขาไม่ค่อยไว้ใจคนตัวเล็กสักเท่าไหร่ไม่ค่อยไว้ใจในความดื้อของเธอ ถึงแม้ว่าไอลดาเธอจะมีความเรียบร้อยอยู่พอสมควรแต่เรื่องความแอบดื้อเธอก็มีมากเช่นกัน“ หนูจะไปดื้อที่ไหนคะไม่ดื้อแน่นอนค่ะเฮียเดินทางกลับอย่างปลอดภัยนะคะ ” คำพูดของพี่ทำให้คนตัวเล็กเธอก็ต้องพูดตอบเขาเธอจะไปดื้อที่ไหนกันเพราะตอนนี้ไม่ได้มีกลุ่มเพื่อนของเธอมาเที่ยวด้วยแต่มีเพียงแค่ครอบครัวของเธอและก็แม่ของเฮียเท่านั้นมีแต่ผู้ใหญ่ทั้งหมดเธอจะดื้อได้ยังไง“ ก็ดีถือว่าเฮียบอกเราไว้แล้วเพราะถ้าเกิดเฮียรู้ว่าหนูแอบดื้อบอกเลยว่าถ้ากลับกรุงเทพเมื่อไหร่ได้นอนจมเตียงอย่างแน่นอน ” “ ค่า หนูทราบแล้วค่ะ ” คำพูดของเ

“ ลูกมีอะไรจะบอกกับแม่มั้ย ” หลังจากที่วาคิมเดินตามคนเป็นแม่ ของตัวเองมาที่ห้องนั่งเล่นแล้วทั้งสองคนก็นั่งที่โซฟาตัวใหญ่ภายในห้องและคนเป็นแม่อย่างคุณหญิงวารินทร์ เธอก็ไม่รอช้าที่จะเอ่ยถามลูกชายของตัวเองทันที“ ถ้าผมบอกว่ามีล่ะครับ ” วาคิมพูดประโยคนี้ และก็จ้องมองใบหน้าของแม่ตัวเองเพื่อดูอาการของแม่ว่าท่านจะมีท่าทียังไงแต่เมื่อเห็นว่าตอนนี้แม่ของเขาก็ยังคงนิ่งอยู่จึงทำให้วาคิมเลือกที่จะพูดต่อ“ ผมกับน้องเราทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันแล้วครับ ” และในที่สุดวาคิมเขาก็ได้พูดประโยคนี้กับแม่ คำพูดของลูกชายทำให้คนที่เป็นแม่ยังคงนิ่งอยู่แต่ในใจของหญิงวัยกลางคนนั้นเธอกับรู้สึกดีใจดีใจมากที่ลูกชายของเธอนั้น มีความสัมพันธ์ดีๆกับหลานสาวของเธอ“ ตั้งแต่ตอนไหน ” เสียงของหญิงวัยกลางคนยังคงถามลูกชายด้วยน้ำเสียงที่นิ่งที่สุด และใบหน้าของเธอก็ยังไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรออกมาการที่แม่ของเขาเงียบแบบนี้จึงทำให้วาคิม เริ่มรู้สึกไม่ดีเพราะกลัวว่าแม่จะโกรธที่เขาล่วงเกินอะไรน้องไป แต่อีกความคิดหนึ่งเขาก็ คิดว่าแม่ของเขาอาจจะ กำลังคิดอะไรอยู่ก็ได้ท่านถึงได้แสดงท่าทีนิ่งขนาดนี้“ ตั้งแต่ตอนที่น้องย้ายไปอยู่คอนโ

ช่วงเย็นไอลดาเธอก็เดินทางออกมาจากบ้านโดยที่คนตัวเล็กนั้นไม่ได้จะออกไปเที่ยวไหนกับกลุ่มเพื่อนของเธอ เธอเดินทางมาจนถึงคอนโดหรูที่เธอพักอาศัยอยู่ พอมาถึงคนตัวเล็กเธอก็ขึ้นไปบนห้องพักของเธอทันทีโดยที่ไม่ลืมจากส่งข้อความ บอกกับคุณพี่“ หนูมาถึงคอนโดแล้วนะคะ เฮียยังทำงานไม่เสร็จอีกหรอคะ ” เธอส่งข้อความบอกกับพี่ไว้เพียงเท่านั้นและไอลดาเธอก็วางโทรศัพท์ราคาแพงของเธอลงบนโต๊ะและก็เดินเข้าไปในห้องนอนเพื่อที่จะดูความเรียบร้อยของห้อง ปกติแล้วคอนโดนี้จะมีแม่บ้านรบกวนเพื่อให้กับเธออาทิตย์ละห้าวันตามที่เธอได้บอกกับเฮียเอาไว้ ห้องพักนี้จึงไม่ได้ดูรกและก็ไม่สะอาด แกร๊ก!!!ระหว่างที่ไอลดากำลังเดินดูความเรียบร้อยของห้องเธอก็ไม่ทันได้ยินเสียง คนที่เปิดประตูเข้ามาใหม่จนกระทั่งเสียงทุ้มพูดขึ้นพร้อมทั้งกลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยลอยเข้ามาใกล้เธอ“ คิดถึงเด็กน้อยของเฮียจัง ” ช่วงหลังเฮียวาคิมมักจะพูด คำหวานอะไรแบบนี้ออกมาอยู่บ่อยครั้งจึงทำให้ไอลดาเธอก็เริ่มที่จะคุ้นเคยกับคำหวานนี้ของเฮียคนตัวเล็กเธอจึงหันหน้ามาหาพี่และไม่ลืมที่จะส่งยิ้มหวานให้กับพี่“ เราเพิ่งห่างกันแค่ไม่กี่วันเองนะคะ ” เธอบอกกับพี่จะว่าไปเธอกับ

ทั้งสองคนร่วมฉลองสถานะใหม่ที่มีให้กันกว่าวาคิมจะปล่อยให้ไอลดา น้องได้นอนพักผ่อนก็เล่นเอาคนที่ต้องรองรับอารมณ์ของเขาเธอสลบคาอกเขาไปและก็เป็นเขาที่เป็นคนพาน้องมาอาบน้ำชำระร่างกายทั้งที่น้องกำลังหลับอยู่ ซึ่งก็มีบ้างที่คนตัวเล็กส่งเสียงครางและงอแง เวลาที่ถูกสายน้ำพัดผ่านร่างกาย “ อื้อ หนาว ” เสียงหวานอื้ออึงในลำคอ และมือเล็กนี้ก็ปัดปลายเพื่อไม่ให้พี่ยุ่งกับการนอนหลับของเธอ “ ใกล้เสร็จแล้วเด็กดี ” แต่วาคิมก็ช่วยจัดการอาบน้ำให้น้องจนในที่สุด เขาก็อาบน้ำให้คนตัวเล็กจนเสร็จและวาคิมก็อุ้ม เด็กน้อยของเขาออกมาจากห้องน้ำแล้วก็พาเธอมานอนที่เตียงนุ่มโดยที่เขาก็ไม่ลืมที่จะเดินไปหยิบชุดนอนตัวบางเพื่อมาสวมใส่ให้น้อง น้องจะได้นอนได้อย่างสบายตัว ว่าคิมจัดการคนตัวเล็กนอนได้อย่างสบายตัวแล้วเขาก็ไม่ลืมที่จะดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมตัวให้กับคนตัวเล็กด้วยและเขาก็เดินกลับเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้งเพื่อที่จะอาบน้ำชำระร่างกาย และก็ออกมานอนกอดคนตัวเล็กนุ่มนิ่มนี้ โดยที่วันพรุ่งนี้เขาตั้งใจว่าจะพาไอลดาไปพบแม่ของเขาในฐานะเด็กน้อยข้างบ้านหลานสาวของแม่แต่ไปพบในฐานะ แฟนของเขานั่นเองเช้าวันต่อมาวาคิม ที่วันน

หลังจากที่ไอลดาเธอรีบวิ่งลงจากรถไปแล้วหลังจากที่เธอหอมแก้มเขา วาคิมก็มองตามหลังคนตัวเล็กที่วิ่งหายไปในอาคารเรียนของเธอทันทีด้วยรอยยิ้ม จะว่าไปตั้งแต่ที่เขามีไอลดาเข้ามาในชีวิตเขาก็นับไม่ได้เลยว่าวันนึงเขายิ้มไปแล้วกี่ครั้งต้องยอมรับเธอเข้ามาเป็นสีสันในชีวิตให้เขาได้เป็นอย่างดีมากๆ วาคิมขับรถ ออกมาจากมหาวิทยาลัยที่คนตัวเล็กเรียนแล้วก็ขับมาที่บริษัทของเขาพอมาถึงประธานหนุ่มก็เดินเข้าไปภายในบริษัทของตัวเองด้วยท่าทางที่สง่าและมีหน้าตานิ่งขรึมต่างจากตอนที่เขาอยู่กับน้องอย่างสิ้นเชิงเพราะเวลานี้เขาต้อง อยู่ในฐานะผู้บริหารระดับสูงและก็จะทำท่าทีขี้เล่นเหมือนตอนอยู่กับไอลดาไม่ได้เพราะว่าเขาต้องคีบลุกเอาไว้เพื่อที่จะทำให้พนักงานของเขาเกรงกลัว วาคิม พอมาถึงตัวของเขาก็เข้าไปในห้องทำงานของตัวเองทันทีและก็ต้องพบกับผู้เป็นพ่อและก็แม่ของตัวเองที่นั่งอยู่ในห้องทำงานเขาไม่รู้เลยว่าท่านทั้งสองคนมาตั้งแต่ตอนไหนกันไม่เห็นมีใครแจ้งเขาเลยอีกทั้งแม่ของเขาก็ไม่เห็นโทรบอกเขาเลยด้วยซ้ำ“ พ่อแม่สวัสดีครับ ” วาคิม จึงเดินเข้ามาที่ท่านทั้งสองที่นั่งอยู่บนโซฟาภายในห้องทำงานของเขาทันทีและก็ไม่ไม่ลืมที่จะยกมือไหว้ผู้ใ