All Chapters of คลั่งรักเฮียวาคิม: Chapter 1 - Chapter 9

4 ปีที่เเล้ว “ คุณแม่ขา น้องไอ ขอไปบ้านคุณป้าได้มั้ยคะ “ เด็กสาวในวัย 15 ปี พูดถามคนเป็นแม่ของตัวเองด้วยรอยยิ้มที่สดใส หลังจากที่เธอได้ช่วยแม่ของเธอทำขนมเสร็จเรียบร้อยเเล้ว ” ได้สิลูกแต่หนูต้องเอาขนมบัวลอยมะพร้าวอ่อน ไปฝากคุณลุงคุณป้าแทนแม่ด้วยนะคะ “ เอวา ผู้เป็นแม่ของไอลดา พูดกับลูกสาวของตัวเองด้วยรอยยิ้มเช่นกัน บ้านของเธอกับบ้านของคุณหญิงวารินทร์นั้นอยู่ติดกัน เลยทำให้เอวาเเละวารินทร์สนิทกันมาก เวลาที่ทำขนมหรือทำอะไรก็มักจะทำเผื่อกันเเบบนี้ตลอด ” ได้เลยค่ะ แต่คุณแม่ต้องตักเผื่อ เฮียวาคิมด้วยนะคะ “ วาคิมนั่นคือลูกชายของบ้านหลังนั้น และก็เป็นคนที่ไอลดาแอบปลื้ม ทั้งที่เธอกับเขาอายุห่างกันถึง 10 ปี ตอนนี้ไอรดาเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 3 แต่วาคิมนั้นอยู่ในวัยทำงานแล้ว ” หึ ได้สิลูก เดี๋ยวแม่ตักไปเยอะๆเลย ดีมั้ยคะ “ คนเป็นแม่ที่รู้ว่าลูกสาวของตัวเองนั้นชอบเล่นและก็ปลื้มหลานชายของเธอ แต่เรื่องแบบนี้เธอไม่ได้ห้ามความคิดของลูก เพราะเห็นว่า ไอลดา ยังเด็กอยู่ อีกอย่างเด็กๆทั้งสองเวลาเจอกัน วาคิมก็มักจะหนีหน้าไอลดาอยู่แล้ว คงเป็นเพราะลูกสาวของเธอคงพูดมากเกินไป ” งั้นเดี๋ยวหน

“ ครับ ” วาคิมยิ้มให้น้อง แล้วก็นั่งเงียบปล่อยให้แม่และเด็กสาวข้างบ้านที่อายุน้อยกว่าเขาเป็นสิบปีนั่งคุยกันไป ไม่คิดเลยว่า เด็กที่พูดเก่งคนนั้น และตามเขาตั้งแต่เด็กๆ โตขึ้นมาก็ยังไม่ต่างจากเดิม เธอยังพูดเก่งเหมือนเดิม มีเพียงร่างกายเธอเท่านั้นที่เปลี่ยนไป เธอโตเป็นสาวเต็มตัวเเล้ว ระหว่างที่แม่ของเขาพูดคุยกับไอลดา มันก็มีความคิดหนึ่งที่เกิดขึ้นมาในหัวของชายหนุ่ม มันทำให้เขาคิดย้อนไปถึงอดีตคนรักของเขาที่ไม่สามารถเข้ากับแม่ของเขาได้เลยต่างจากไอลดาที่แม่ของเขารักนักรักหนา แต่มันก็อาจจะจริงเพราะผู้หญิงคนนั้นต่อหน้าเขาเธอทำดีทุกอย่างแต่พอลับหลังเขาเธอก็เป็นอีกแบบ ซึ่งนิสัยตรงกันข้ามกับไอลดาสะสิ้นเชิง วาคิมนั่งคิดอะไรไปเรื่อย จนกระทั่งแม่ของเขาพูดกับเขาขึ้นมา “ วาคิม ที่คอนโดใหม่ของเรายังมีห้องว่างอยู่มั้ย ” คุณหญิงนารินทร์ ที่พอรู้ว่าหลานสาวจะออกไปใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกบ้านด้วยความที่เธอเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแล้ว และมหาวิทยาลัยก็ค่อนข้างไกลจากบ้านจึงทำให้ เด็กสาวต้องออกไปใช้ชีวิตนอกบ้านและมหาวิทยาลัยของเธอก็ ไม่ไกลจากคอนโดใหม่ของวาคิม ที่กำลังเปิดตัวขายอยู่ในตอนนี้ ซึ่งคอนโดของเราทุกโครงการ

วาคิม ขับรถมารับไอลดาที่หน้าบ้านของเธอพอมาถึงตามมารยาทเขาก็ไม่ลืมที่จะเดินเข้าไปภายในบ้านของเด็กสาว ด้วยความที่บ้านของเธอเขาก็เคยเข้าออกอยู่หลายครั้ง จึงทำให้เขาคุ้นชินกลับบ้านของเธอพอสมควร วาคิมเดินเข้ามาภายในบ้านหลังนี้ เขาก็ได้พบกับพ่อของไอลดาที่นั่งอยู่ วาคิมจึงเดินเข้ามาหาคนเป็นอา “ คุณอาสวัสดีครับ ” ขุนพลที่เห็นหลานชายเข้ามาทักทายเขาก็ละสายตาออกจากหนังสือที่อ่านแล้วมองมาที่ใบหน้าของหลานชายคนนี้ทันที“ สบายดีนะวาคิม ไม่ได้เจอกันนานเลย ” ขุนพลยิ้มให้กับหลานชาย แล้วก็พูดกับหลานชายของตัวเอง เพราะว่าเขาก็ไม่ได้เห็นหน้าหลานชายคนนี้มานานแล้วแต่ที่หลานชายเข้ารับตำแหน่งเต็มตัวงานที่บริษัทนั้นก็คงจะจะยุ่งไม่เหมือนกับตอนเด็กที่เราเจอกันอยู่บ่อยครั้ง“ ครับคุณอาสบายดีนะครับ ” วาคิม เดินมานั่งที่โซฟากับคุณอาของเขาและก็เอ่ยถามชายวัยกลางคนท่านนี้ ต่อให้ท่านจะมีอายุเพิ่มมากขึ้นแต่ความหล่อของคุณอาขุนพลก็ยังคงเหมือนเดิม“ ก็สบายดีว่าแต่เรา ทำไมวันนี้มาบ้านอาได้ล่ะ ” ชายวัยกลางคนไม่รู้ว่าลูกสาวของตัวเองจะออกไปข้างนอก เพราะตอนที่เห็นลูกสาวกลับมาจากบ้านของหลานชายลูกสาวก็รีบขึ้นไปบนห้องทันที“ มา

“ อืม ถ้าเราชอบก็ย้ายเข้ามาอยู่ได้เลย ส่วนเรื่องอื่นเดี๋ยว เฮียจะไปคุยกับพ่อของเราเอง ” วาคิมพูดกับเด็กสาวเพราะว่า เรื่องอื่นเช่นเรื่องที่เขาให้น้องอยู่ที่นี่ฟรี เขาไปคุยกับครอบครัวของน้องเอง เพราะรู้อยู่แล้วว่า ทางบ้านของเธอก็จะจะต้องเกรงใจเขาแต่สำหรับเขาเรื่องแค่นี้มันเป็นเรื่องเล็กน้อยเพราะห้องนี้มันก็เป็นห้องที่เขาทำไว้พักผ่อนเอง “ ค่ะ ” “ งั้นเรากลับกันเลยไหม ” วาคิม จึงได้เอ่ยถามคนตัวเล็กต่อทำให้คนที่เพิ่งจะหายจากอาการเหนื่อยจากการเดินชมทั่วทั้งชั้นของห้องนี้ เธอก็พยักหน้าให้กับพี่ แล้วทั้งสองคนก็พากันเดินออกมาจากห้องของเขาโดยลงมาจากลิฟท์ส่วนตัว ” เวลามาอยู่ที่นี่ก็ใช้ลิฟท์ตัวนี้ไม่ต้องไปใช้รวมกับคนอื่น “ เขาบอกกับน้อง เพราะลิฟท์ตัวนี้ สามารถขึ้นมาบนชั้นนี้ได้เพียงแค่ตัวเดียวเพราะตัวอื่นจะขึ้นมาสุดแค่ชั้นล่างของเขาไม่สามารถมีใครขึ้นมาบนนี้ได้ถ้าไม่ใช่ลิฟท์ส่วนตัวของเขา “ ค่ะ ” คำบอกของพี่เธอก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ จนกระทั่งลิฟท์ถูกเปิดออกที่ชั้นล่างสุด ทั้งสองจึงเดินออกมาจากลิฟท์และมาที่รถของชายหนุ่มทันที ภายในรถ คนตัวเล็กที่รู้สึกอยากแวะห้างก่อนเธอไม่รู้ว่าพี