The billionaire's dept of love のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

CHAPTER 21: Ang Hatol ng KatahimikanKatabi ko ang aking anak na si Xander na mahimbing na natutulog at walang kamalay malay sa bagyong haharapin ng kanyang ina,patungo kami ngayon sa mansyo. Sa kabilang dulo ng upuan, nakaupo si Liam—na parang Isang estates sa galit at Pag dududa. Ang tanging naririnig ay ang mahinang ugong ng makina at ang mabilis na tibok ng aking puso na parang gustong kumawala sa aking dibdib.Pagdating sa mansyon, binuhat ni Liam si Xander nang walang kibo at dinala ito sa silid ng bata. Sumunod ako, Nang mailapag niya ang aming anak, hinarap niya ako sa pasilyo."Sa study room. Ngayon din," maikli niyang utos. Ang boses niya ay hindi sumisigaw, pero ang talim nito ay sapat na para hiwain ang aking kaluluwa.---### Ang Paglilitis sa DilimPumasok ako sa study room—isang silid na puno ng mga libro at amoy ng lumang leather at alak. Naupo si Liam sa likod ng kanyang dambuhalang mesa, habang ang folder na ibinigay ni Mark ay nakalatag sa gitna. Ang liwanag ng l

CHAPTER 23: Ang Palihim na PagkilosMaagang umalis si Liam para sa isang out-of-town meeting. Narinig ko ang pag-andar ng sasakyan niya bago pa man sumikat ang araw. Para sa akin, pagkakataon na ito. Habang wala siya, mas malaya akong makakagalaw nang hindi binabantayan ang bawat kilos ko.Mabilis akong nag-ayos. Isang simpleng t-shirt, maong, at sumbrero lang ang isinuot ko para hindi ako agad mamukhaan sa labas."Yaya Rosa, lalabas lang po ako sandali. Pakibantayan na lang po muna si Xander," pakiusap ko kay Yaya nang makita ko siya sa kusina. Pagkaalis ko ng mansyon, sumakay agad ako ng taxi patungo sa isang maliit na cafe para makipagkita kay Leo.### Ang Bagong SandataPagdating ko sa cafe, nakita ko na agad si Leo sa isang sulok. Iniharap niya ang laptop niya sa akin at ipinakita ang mga dokumentong nahanap niya. "Tingnan mo ito, Clara. Noong nakaraang buwan, may malaking pera na pumasok sa account ni Mark galing sa kumpanya ni Samantha. Bayad ito para sirain ka."Inilabas ni Le

CHAPTER 25: Ang Patibong sa DilimMaaliwalas ang sikat ng araw paglabas ko ng mansyon. Ang langit ay kulay asul na asul, walang bakas ng kahit anong ulap, at ang simoy ng hangin ay tila humahalik sa aking balat. Pakiramdam ko, pati ang panahon ay nakikisimpatya sa akin sa araw na ito. Parang sinasabi ng uniberso na ngayong araw, magsisimulang magliwanag ang katotohanan pagkatapos ng napakahabang panahon ng kadiliman at paninira sa buhay ko. Sa bawat hakbang ko patungo sa garahe, nararamdaman ko ang gaan ng aking loob, isang pakiramdam na matagal ko nang hindi natitikman.Nagmaneho ako patungo sa isang tago pero eleganteng coffee shop sa labas ng lungsod. Pinili namin ni Leo ang lugar na ito dahil bihira rito ang mga mata ni Samantha at alam kong hindi ito madalas puntahan ng mga tauhan ni Liam. Habang nasa biyahe, hindi mawala ang kaba sa dibdib ko—hindi dahil sa takot, kundi dahil sa pananabik sa kung anong katotohanan ang naghihintay sa akin.Pagpasok ko sa loob ng shop, sinalubong

CHAPTER 27: Ang Maruming KatotohananBuong gabi akong hindi nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sulat na iniwan ni Leonardo kagabi. Ang balak nilang pag-kidnap kay Xander—ang Plan B nina Samantha at Mark—ay tila isang kutsilyo na paulit-ulit na sumasaksak sa dibdib ko. Paanong ang isang babaeng nagpapanggap na magiging ina ng anak ko ay may kakayahang magplano ng ganitong uri ng kasamaan?Habang tinitingnan ko si Xander na mahimbing na natutulog sa tabi ko, lalong tumitindi ang gigil na nararamdaman ko. Ang kanyang maliliit na kamay at payapang paghinga ang tanging nagpapakalma sa akin, pero kasabay nito ang matinding pangako sa sarili ko: hinding-hindi ko hahayaan na kahit dulo ng kuko nila ay dumampi sa anak ko. Gusto ko nang sugurin si Samantha sa kabilang kwarto, kaladkarin siya sa buhok, at ipamukha sa kanya ang lahat ng nalaman ko. Pero pinigilan ko ang sarili ko. Sa larong ito, ang unang mawalan ng pasensya ang siyang matatalo. At hindi ako papayag na

CHAPTER 29: Ang lamat sa PundasyonPagkatapos ng matinding sigawan sa sala, iniwan ni Liam si Samantha na nakaupo sa sofa at tila hindi makapaniwala sa narinig. Marahas na umakyat si Liam sa itaas, ang bawat hakbang niya ay mabigat, pahiwatig ng bigat ng kanyang nararamdaman. Pero hindi siya dumeretso sa kanilang kwarto. Sa halip, pumasok siya sa kwarto ni Xander.Tahimik ang loob ng silid, tanging ang mahinang tunog ng aircon ang naririnig. Nilapitan ni Liam ang kama ng anak at tinitigan ang payapang mukha ng bata habang natutulog. Sa gilid ng kama, sa ibabaw ng side table, nakita ni Liam ang isang naka-frame na picture. Litrato namin ito noong buo pa ang aming pamilya—nakangiti kaming tatlo, hawak ni Liam si Xander habang ako naman ay nakasandal sa kanyang balikat.Hinawakan ni Liam ang frame. Bakas sa kanyang mga mata ang pangungulila. Marahil ay naiisip niya kung paano nauwi sa ganito ang lahat. Simula nang pumasok si Samantha sa buhay namin, unti-unting nawala ang katahimikang it