Ang payat na dalagita na maputing-maputi ang balat at namumugto ang mga mata ay nakaupo sa harap ng dalawang larawan sa ibabaw ng kabaong. Ilang oras na siyang hindi gumagalaw at nakatitig lang doon, at nakakalungkot itong tingnan para sa lahat ng dumating.“Fatima, anak, tanggapin mo na. Kapag ganyan ka, lalo lang mag-aalala ang mama at papa mo. Makinig ka kay tita, ha.”Si Criselda, ang matalik na kaibigan ng ina ni Fatima, ay agad lumapit at niyakap ang dalagita. Mahal na mahal niya ito na parang tunay na anak, lalo na’t napakasakit ng sinapit ng dalaga. Parehong kinuha ang kanyang mga magulang, ang huling sandalan niya, sa isang aksidente sa sasakyan.“Tita Criselda…,” mahinang tawag ni Fatima.Yumakap siya nang mahigpit sa kaibigan ng kanyang ina, desperadong naghahanap ng sandalan. Sa edad na labing-walo, parang gumuho na ang buong mundo niya sa isang iglap.“Pasensya na, anak. Pero kailangan mong magpakatatag. Ayaw nila na nakikita kang ganito.”Mas hinigpitan ni Criselda ang ya
Magbasa pa