บททั้งหมดของ หลังแท้งสามครั้ง ฉันโค่นคนเลวทั้งเมือง: บทที่ 351 - บทที่ 360

สุดท้ายเหยียนเฟยฝานก็ดื่มจนเมา เขาล้มลงบนตัวของเหลียงโย่วทันทีเหลียงโย่วขมวดคิ้วมองลู่อวี้ชวน "ส่งเขากลับบ้านเก่าตระกูลเหยียนไหม?""อย่าส่งกลับเลย โยนไว้โรงแรมเถอะ"ตอนนี้บ้านเก่าตระกูลเหยียนคงถูกอาละวาดจนวุ่นวายเละเทะไปหมด เหยียนเฟยฝานต้องไม่อยากกลับไปแน่นอนเมื่อนึกถึงโหลวซิงอิ๋น ลู่อวี้ชวนก็อดนับถือเธอไม่ได้...แต่ก็สมควรแล้วสำหรับคนตระกูลเหยียนพวกนั้นถึงแม้เขาจะสนิทกับเหยียนเฟยฝานมาก แต่พฤติกรรมของตู้หลานเจิน เหยียนเซียง และคนอื่น ๆ นั้นก็ช่าง...โดยเฉพาะเซี่ยอวี่ปิง!มีเพียงเหยียนเฟยฝานเท่านั้นที่ไม่รู้ว่าตอนเซี่ยอวี่ปิงทำงานอยู่ในบริษัท แค่สายตาที่เธอใช้มองเขาก็ผิดปกติแล้วตอนนั้นเหยียนเฟยยวนยังมีชีวิตอยู่...ลู่อวี้ชวนกับเหลียงโย่วตั้งใจจะส่งเหยียนเฟยฝานไปโรงแรม แต่ผลปรากฏว่า...พวกเขากลับอึ้งไปทันที!เมื่อมาถึงโรงแรมหลังจากพนักงานต้อนรับยืนยันตัวตนของเหยียนเฟยฝานแล้ว ก็ยื่นเอกสารคืนให้พวกเขาโดยตรง "ขอโทษค่ะ ทางเบื้องบนมีคำสั่งว่าตอนนี้คุณชายรองเหยียนไม่สามารถเข้าพักในโรงแรมของเราได้!"ลู่อวี้ชวน: "..."เหลียงโย่ว: "..."เมื่อทั้งสองได้ยินคำพูดนี้ก็ราวกับได้ยินเ

ลู่อวี้ชวนกับเหลียงโย่วก็ดูออกว่าตู้หลานเจินกำลังรู้สึกกระอักกระอ่วนลู่อวี้ชวนรีบพูดขึ้นว่า "พี่รองดื่มเหล้ามากเกินไป พวกเราจึงมาส่งเขา เดี๋ยวพวกเราขอตัวพาพี่รองเข้าไปข้างในก่อนนะครับ"พูดจบ ทั้งสองก็กำลังจะพยุงเหยียนเฟยฝานเข้าไปทว่าในตอนที่เดินผ่านข้างตัวตู้หลานเจิน ตู้หลานเจินกลับคว้าเสื้อของลู่อวี้ชวนเอาไว้ "เดี๋ยวก่อน""มีอะไรเหรอครับคุณป้า?""พาเขาไปส่งที่โรงแรมเถอะ" ตู้หลานเจินเอ่ยด้วยความลำบากใจเล็กน้อยตอนนี้โหลวซิงอิ๋นอาละวาดจนบ้านกลายเป็นแบบนี้ แถมวันนี้เหยียนเฟยฝานยังได้รับบาดเจ็บอีกนังสารเลวนั่นตั้งใจกลับมาแก้แค้นและทรมานพวกเธอโดยเฉพาะ...เธอสูญเสียลูกชายไปแล้วหนึ่งคน!หลานสาวก็ไม่อยู่แล้วเช่นกันตอนนี้เธอไม่อยากให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเหยียนเฟยฝานอีก ดังนั้นต่อให้ต้องออกไปพักที่โรงแรม เธอก็ไม่อยากให้เหยียนเฟยฝานกลับมาอยู่ที่นี่นังสารเลวนั่นชอบเผานักใช่ไหม?ถ้ามีความสามารถก็เผาโรงแรมทั้งเมืองกั่งเฉิงให้หมดสิ ตัดทางถอยของพวกเธอให้สิ้นซากไปเลย!ตู้หลานเจินคิดเอาไว้แล้ว...พวกบ้านในชื่อตระกูลเหยียนไม่เหลือแล้วก็ช่างมันเถอะ พรุ่งนี้เธอจะพาเซี่ยอวี่ปิงกับเหยียน

ทางฝั่งบ้านเก่าตระกูลเหยียนตู้หลานเจินมองเหยียนเฟยฝานที่เมาจนไม่ได้สติ ก่อนจะเรียกคนมาช่วยพาเขาเข้าไปข้างในตอนแรกพอเห็นคนของโหลวซิงอิ๋น เธอก็ตะโกนเรียกทันที!เพราะทันทีที่เข้าประตูมา คนกลุ่มแรกที่เห็นก็คือคนของโหลวซิงอิ๋น...!ทว่าคนของโหลวซิงอิ๋นกลับไม่สนใจเธอเลยแม้แต่น้อย!เรื่องนี้ทำให้ตู้หลานเจินที่เคยชินกับการวางตัวเป็นคุณนายของบ้านโกรธจนผมแทบตั้งสุดท้ายเธอต้องไปตามพ่อบ้านของตระกูลเหยียน ให้เขาพาคนมาช่วยพาเหยียนเฟยฝานเข้าไปแน่นอนว่าไม่มีทางพาไปที่ห้องของโหลวซิงอิ๋นเด็ดขาดต่อให้เธออยากพาเขาเข้าไป แต่หน้าประตูห้องของโหลวซิงอิ๋นมีคนเฝ้าอยู่เต็มไปหมด เธอก็พาเข้าไปไม่ได้อยู่ดีสุดท้ายจึงพาเหยียนเฟยฝานกลับไปยังห้องของเขาเองท่ามกลางอาการมึนเมา...ได้ยินเพียงเหยียนเฟยฝานพึมพำว่า "ซิงอิ๋น ซิงเอ๋อร์..."ตู้หลานเจิน: "..."เมื่อได้ยินเขาพึมพำด้วยน้ำเสียงเมามายเช่นนี้ เธอก็ยิ่งโกรธจนหน้ากลายเป็นสีเขียว!"แกยังคิดถึงมันอยู่อีกเหรอ!"เธอแทบจะเป็นบ้าแล้วจริง ๆตลอดทั้งวันนี้โหลวซิงอิ๋นแทบจะเอาชีวิตพวกเธออยู่แล้ว แต่ลูกชายไม่ได้เรื่องของเธอกลับยังพึมพำเรียกหาโหลวซิงอิ๋นอยู่ตร

ตู้หลานเจินซึ่งเอ็นดูเซี่ยอวี่ปิงมาโดยตลอดเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบแต่เธอไม่ได้เข้าไปช่วยเหมือนเหยียนเซียง จึงไม่ถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยเมื่อกลับเข้าห้อง เธอคิดจะโยนเสื้อผ้าสองตัวลงไปให้ตู้หลานเจินกับเหยียนเซียง!ทว่าบริเวณทางเดินด้านนอกเต็มไปด้วยคนของโหลวซิงอิ๋น...อีกทั้งห้องของเธอก็ไม่ได้หันไปทางนั้น มีเพียงห้องที่โหลวซิงอิ๋นพักอยู่ตอนนี้เท่านั้นที่อยู่ตรงตำแหน่งพอดีเธอคงเข้าไปในห้องของโหลวซิงอิ๋นเพื่อโยนเสื้อผ้าลงไปไม่ได้อยู่แล้วโทรศัพท์ของเซี่ยหงหยางดังเข้ามา ทันทีที่เซี่ยอวี่ปิงรับสาย เธอก็ร้องไห้ออกมาด้วยความน้อยใจ "แม่~"เมื่อเซี่ยหงหยางที่อยู่ปลายสายได้ยินน้ำเสียงของเซี่ยอวี่ปิงก็ตกใจขึ้นมาทันที "เป็นอะไรไป? ร้องไห้ทำไม?""ยัยเด็กบ้า ก่อนหน้านี้แม่ก็บอกลูกแล้วไม่ใช่เหรอว่าผู้หญิงช่วงพักฟื้นหลังคลอดห้ามร้องไห้เด็ดขาด ลูกเห็นคำพูดของแม่เป็นแค่ลมผ่านหูหรือไง?"เซี่ยหงหยางที่อยู่ในสายตำหนิด้วยความหงุดหงิดกระวนกระวายเมื่อฟังจากน้ำเสียง เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เธอเองก็มีเรื่องกลุ้มใจมากมายเช่นกันเซี่ยอวี่ปิง: "แม่จะกลับมาเมื่อไหร่?"ในตอนที่ถามคำถามนี้ น้ำเส

โหลวซิงอิ๋นบอกแล้วว่าแค่คว่ำยังไม่พอ!ดังนั้นเก๋อหลัวจึงยกเก้าอี้ขึ้นมาแล้วทุบโต๊ะอาหารจนพังต่อหน้าตู้หลานเจินกับเหยียนเฟยฝานทันทีเสียงเก้าอี้กระแทกลงบนโต๊ะอาหารดัง 'ปัง ปัง โครม' ราวกับเสียงปีศาจมันดังวนเวียนอยู่ในใจของทุกคนไม่หยุดตู้หลานเจินรู้สึกราวกับเก้าอี้ตัวนั้นกำลังฟาดลงบนร่างของเธอโดยตรง"นี่บ้านของฉัน พวกแกกำลังทำอะไรกัน?"เธอย้ำครั้งแล้วครั้งเล่าว่าที่นี่คือบ้านของเธอทว่าไม่มีใครเก็บคำพูดของเธอไปใส่ใจ และไม่มีใครสนใจเธอเลยแม้แต่น้อยโต๊ะอาหารถูกทุบจนพังยับเยินห้องอาหารทั้งห้องกลายเป็นภาพเละเทะวุ่นวายโหลวซิงอิ๋นมองเหยียนเฟยฝานด้วยรอยยิ้มมุมปาก "ตอนนี้พอใจหรือยัง?"เหยียนเฟยฝาน: "..."ตู้หลานเจิน: "แก แก แก...""อยากด่าฉันเหรอ? ถ้าครั้งนี้ยังด่าอีกจะไม่ได้จบแค่การตบปากแล้วนะ"เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ สายตาของโหลวซิงอิ๋นก็พลันเย็นเยียบ "ครั้งนี้ฉันจะให้พวกเธอฉีกปากคุณทิ้งทันที!"ตู้หลานเจิน: "..."เดิมทีเธอคิดจะอ้าปากด่า แต่เมื่อเจอกับความเหี้ยมโหดของโหลวซิงอิ๋น เธอก็ต้องกลืนคำพูดเหล่านั้นกลับลงไปทั้งหมดจากนั้นจึงหันไปมองเหยียนเฟยฝาน "กะ แกเห็นแล้วใช่ไหม? ขนา