เข้าสู่ระบบสามปีแห่งการครองคู่ คือสามปีที่เธอสูญเสียเลือดเนื้อและหยาดน้ำตาไปถึงสามครั้ง ในวันที่โหลวซิงอิ๋นต้องเผชิญกับความแตกสลายจากการสูญเสียลูกน้อยเป็นครั้งที่สาม เหยียนเฟยฝาน ผู้เป็นสามีกลับเลือกที่จะทิ้งเธอไว้กับความอ้างว้างในกลิ่นอายยาฆ่าเชื้อของโรงพยาบาล เขาเร่งรีบเดินจากไปเพื่อเฝ้าดูพี่สะใภ้ให้กำเนิดทายาทฝาแฝดอย่างชื่นมื่น ทอดทิ้งให้เธอจมอยู่กับความเงียบงันและร่องรอยแห่งความเจ็บปวดเพียงลำพัง วินาทีที่ก้าวเท้าออกจากโรงพยาบาลด้วยร่างกายที่ซูบเซียวจนแทบจะปลิวไปตามลม ทว่าแววตาของเธอกลับแน่วแน่และเย็นเยียบกว่าครั้งไหน ๆ เธอตัดสินใจยุติพันธนาการที่ล่ามโซ่ชีวิตไว้ด้วยการยื่นหนังสือหย่าให้แก่ว่าที่อดีตสามี “เราหย่ากันเถอะ ทุกอย่างก็เพื่อตัวคุณเอง” “หย่า? คุณแน่ใจ? ถ้าอยากจะเรียกร้องความสนใจ ก็ไม่เห็นต้องเสแสร้งอ้างว่าทำเพื่อผมให้มันดูสูงส่งนักเลย!” โหลวซิงอิ๋นไม่ได้โต้ตอบสิ่งใด เธอเพียงแต่ยกยิ้มบางเบาที่ดูแฝงไปด้วยความเวทนา ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะปรายหางตามองกลับมา เธอทำเพื่อเขาจริง ๆ เพราะนับจากนี้ เธอไม่ต้องทนเป็นเบี้ยล่างให้เขาอีกต่อไป ในเมื่อตอนนี้ ได้พบกับร่มเงาใหม่ ต่อให้เหยียนเฟยฝานจะมีอำนาจล้นฟ้าในเมืองจิงเฉิง แต่สำหรับคนผู้นั้นแล้ว เหยียนเฟยฝานก็เป็นเพียงมดปลวกที่ไม่อาจเทียบเคียง เมื่อพันธนาการขาดสะบั้น โหลวซิงอิ๋นก็ไม่จำเป็นต้องสวมหน้ากากหญิงสาวผู้อ่อนแออีกต่อไป ทันทีที่ตัวตนที่แท้จริงของเธอค่อย ๆ ถูกลอกออกมาทีละชั้น สมาชิกตระกูลเหยียนที่เคยตราหน้าและดูถูกเธอก็ถึงกับเบิกตาค้างด้วยความตื่นตะลึง นี่หรือ ยัยเด็กกำพร้าไร้หัวนอนปลายเท้าที่ใครจะรังแกก็ได้คนนั้น? ประธานบริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่ “ซิงอิ๋น หย่าสักทีเถอะครับ ผมรอรับขวัญแทบไม่ไหวแล้ว” เจ้าพ่อตระกูลมหาเศรษฐีลึกลับ “หย่า! ถ้าไม่หย่าฉันจะบดขยี้ตระกูลเหยียนให้หายไปจากแผนที่โลกซะ!” ทนายความระดับสากลผู้ไร้พ่าย “คดีหย่านี้ไม่มีคำว่าแพ้ ขอเพียงคุณชายตามองผมสักครั้ง ผมก็พร้อมจะถวายชีวิตให้” เหยียนเฟยฝานเคยลำพองใจว่าโหลวซิงอิ๋นคือของตายที่จะไม่มีวันพรากจากเขาไปได้ จนกระทั่งวันที่เขาตระหนักว่าเธอกลายเป็นดวงดาวที่อยู่ไกลเกินเอื้อม ความมั่นใจและทิฐิที่เคยค้ำคอพลันพังทลายลงกลายเป็นเศษซากที่ไร้ชิ้นดี...
ดูเพิ่มเติมเดิมทีเหยียนเฟยฝานสงสัยมาตลอดว่าการตายของเหยียนเฟยยวนอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับฟู่เจ๋อแต่ก่อนหน้านี้เขาก็รู้สึกว่าเหตุผลบางอย่างดูจะฟังไม่ขึ้นเท่าไรก่อนที่จะรู้ว่าฟู่เจ๋อกับเซี่ยอวี่ปิงมีความสัมพันธ์แบบนี้ ฟู่เจ๋อกับเหยียนเฟยยวนก็เป็นเพียงคู่แข่งกันในทางธุรกิจต่อให้หลายปีมานี้ทั้งสองจะห้ำหั่นกันมากแค่ไหน เขาก็ยังรู้สึกว่าไม่น่าจะรุนแรงถึงขั้นฆ่าคนได้ดังนั้นถึงจะมีความสงสัยอยู่บ้าง สุดท้ายเพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่หนักแน่นพอ เขาจึงล้มเลิกความคิดนั้นไปแต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว...วินาทีที่เห็นเซี่ยอวี่ปิงขึ้นรถของฟู่เจ๋อ ความสงสัยในใจของเหยียนเฟยฝานก็ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!กระทั่งตอนนี้ มันเปลี่ยนเป็นความปักใจเชื่อไปแล้ว!เมื่อเห็นฟู่เจ๋อที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดนอนอยู่บนพื้นนอกรถ เซี่ยอวี่ปิงก็ยิ่งหวาดกลัวจนใจสั่น!เหยียนเฟยฝาน เขาฆ่าคนได้จริง ๆ...เซี่ยอวี่ปิงหายใจแทบไม่ออก ก่อนจะเอ่ยกับคนในสายว่า "ถึงตอนนี้แม่จะไม่ยอมรับหนูเป็นลูกสาว แม่ก็ช่วยหนูสักครั้งเถอะ หนูไม่รู้จริง ๆ ว่าควรทำยังไงแล้ว"น้ำเสียงที่เซี่ยอวี่ปิงพูดผ่านโทรศัพท์ในตอนนี้แทบจะเป็นการวิงวอนเซี่ยหงห
เขายกมือขึ้นเล็กน้อย จั๋วกวงก็เข้าใจทันที ก่อนจะรับไม้เบสบอลมาจากมือของบอดี้การ์ดเมื่อเห็นไม้ที่หนาเกือบเท่าแขน ฟู่เจ๋อก็เกร็งไปทั้งกระดูก"นะ นายอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะโว้ย!”ไม้หนาขนาดนี้ ถ้าฟาดลงมาบนตัวเขา วันนี้เขาคงถูกตีตายอยู่ที่นี่แน่ทว่ายังไม่ทันสิ้นเสียง ไม้ในมือของเหยียนเฟยฝานก็ฟาดลงบนแผ่นหลังของเขาดัง 'ตึง' ชั่วขณะนั้น ฟู่เจ๋อสูดลมหายใจเย็นเฮือกทันทีเขารู้สึกราวกับหัวใจ ปอด และอวัยวะภายในทั้งหมดกำลังจะถูกเหยียนเฟยฝานฟาดจนกระเด็นออกมาจากร่าง!แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้หายใจหายคอ เหยียนเฟยฝานก็ฟาดลงมาอีกหนึ่งไม้เหยียนเฟยฝานในตอนนี้ราวกับสิงโตที่กำลังคลุ้มคลั่ง เขาเหวี่ยงไม้ใส่ฟู่เจ๋ออย่างไม่ยั้งมือมีหลายครั้งที่ฟาดลงบนศีรษะของฟู่เจ๋อโดยตรง!ตอนแรกฟู่เจ๋อยังไม่คิดจะหลบมากนัก แต่พอเห็นว่าเหยียนเฟยฝานกำลังจะตีเขาให้ตายจริง ๆ เขาก็พยายามปกป้องศีรษะเอาไว้ให้มากที่สุดเขายกแขนป้องศีรษะพลางขยับถอยหลังไปเรื่อย ๆเซี่ยอวี่ปิงที่อยู่ในรถไม่ไกลออกไป เมื่อเห็นท่าทางโหดเหี้ยมของเหยียนเฟยฝานก็ยิ่งตกใจจนตัวสั่นเทิ้ม"หยุดตีได้แล้ว หยุดตี! อ๊ากกกก"ฟู่เจ๋อร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด
เมื่อพูดถึงว่าจะลากเซี่ยอวี่ปิงออกมาจากรถหรือไม่เหยียนเฟยฝานก็หัวเราะเบา ๆ "ไม่ต้องรีบ"สำหรับเซี่ยอวี่ปิง ทางนี้ยังไม่ต้องรีบร้อน"เวลาในค่ำคืนอันหนาวเหน็บมักผ่านไปช้าที่สุด ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปเถอะ"จั๋วกวง: "..."เมื่อได้ยินคำพูดของเหยียนเฟยฝาน เขาก็รู้ทันทีว่าความโกรธที่เหยียนเฟยฝานไม่มีที่ระบายมาตลอดช่วงนี้ ในที่สุดก็หาที่ระบายได้แล้วอย่างสมบูรณ์ไม่นาน ฟู่เจ๋อก็ถูกลากออกมาจากข้างในเดิมทีเขาคิดจะโทรเรียกคนมา แต่ยังไม่ทันได้โทรออก ก็ถูกคนของเหยียนเฟยฝานจับตัวเอาไว้เสียก่อนบอดี้การ์ดหลายคนเดินเข้าไปแล้วหิ้วตัวเขาออกมาราวกับหิ้วไก่!ฟู่เจ๋อดิ้นรนไม่หยุด "พวกแกทำอะไร? ปล่อย ปล่อยฉันนะ! พวกแกรู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นใคร!"เมื่อถูกคนของเหยียนเฟยฝานจับตัวเอาไว้ ฟู่เจ๋อก็ร้อนใจขึ้นมาทันทีก่อนหน้านี้แม้เขาจะไม่ลงรอยกับตระกูลเหยียน แต่ก็ไม่เคยปะทะกันซึ่ง ๆ หน้าอย่างน้อยก็ไม่เคยปะทะกันแบบนี้!ในวินาทีที่เซี่ยอวี่ปิงเห็นฟู่เจ๋อถูกลากออกมาจากข้างในเดิมทีเธอก็เหงื่อเย็นไหลมาตลอดทั้งคืนอยู่แล้ว ตอนนี้เสื้อผ้าบริเวณแผ่นหลังถึงกับเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเธอคว้ามือของป้าเฉินโดยไ
ไม่รู้!เธอไม่รู้อะไรเลยจริง ๆตอนนี้เหยียนเฟยฝานยังไม่ลงจากรถ แต่เขาต้องรู้แล้วแน่นอนว่าเธออยู่ในรถคันนี้ไม่งั้นทำไมรถของเขาถึงได้จอดเฝ้าอยู่ตรงนั้นตลอดล่ะ?แต่จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ยอมลงจากรถ นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่?เซี่ยอวี่ปิงหายใจถี่กระชั้นอย่างหนัก "ฉันก็ไม่รู้แล้วว่าต้องทำยังไง คุณก็จัดการเองละกัน!"พูดจบ เธอก็กดวางสายทันทีทุกวินาทีในตอนนี้ล้วนเป็นความทรมานสำหรับเธอ......อีกด้านหนึ่ง เหยียนเฟยฝานนั่งอยู่ในรถสูบบุหรี่มวนแล้วมวนเล่า!จั๋วกวงมองเขาผ่านกระจกมองหลังแวบหนึ่ง "นายครับ พวกเขาน่าจะรู้ตัวแล้วว่าพวกเราอยู่ที่นี่"ไม่งั้นทำไมฟู่เจ๋อถึงเข้าไปในร้านนานขนาดนั้นแล้วยังไม่ยอมออกมาล่ะ?ต้องเป็นเพราะไม่กล้าออกมาแน่นอนเมื่อเหยียนเฟยฝานได้ยินเช่นนั้น มุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ "รู้ตัวก็ดี!"เขากลัวเสียอีกว่าพวกนั้นจะตาบอดมองไม่เห็นจั๋วกวง: "ให้ตรวจสอบสถานการณ์ของพวกเขาไหมครับ?""เรียกคนมา!"เหยียนเฟยฝานสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชาจั๋วกวง: "ครับ"พูดจบ จั๋วกวงก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกทันทีไม่นานหลังจากนั้นบอดี้การ์ดสิบถึงยี่สิบคนก็มาถึง และ
เจียงถังที่เดินกลับมายังห้องผู้ป่วยเพื่อหยิบโทรศัพท์ที่ลืมทิ้งไว้ในห้อง ทันได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพอดีจนเธอถึงกับตกตะลึงเธอตั้งใจจะปรี่ตัวเข้าไปดูอาการของโหลวซิงอิ๋นทว่าเหยียนเฟยฝานกลับตวัดสายตาอันเย็นชามาที่เธอเจียงถังเองก็เริ่มมีน้ำโห “ซิงอิ๋น”เหยียนเฟยฝานในตอนนี้ผมเผ้าเริ่มยุ่งเหยิง เส้นเ
ทว่า ในจังหวะที่เขาเริ่มก้าวเท้าจะวิ่งไปหาโหลวซิงอิ๋นนั่นเอง จู่ ๆ ขาก็พลันหนักอึ้งเมื่อก้มลงมอง ก็เห็นเซี่ยอวี่อิงที่เพิ่งจะร้องไห้โฮเมื่อครู่ กลิ้งตกจากรถเข็นลงไปกองกับพื้นเธอหมดสติไปแล้ว!กลุ่มคนที่ล้อมรอบอยู่ต่างพากันกรีดร้องด้วยความตกใจ “ตายแล้ว เลือด เลือดออกเยอะมากเลยค่ะ...”ฝีเท้าของเห
เมื่อนึกถึงโปรเจกต์เมืองหลงวานเต้าเฉิงที่ตัวเองอดหลับอดนอนทุ่มเทแรงกายแรงใจออกแบบมานานหลายเดือน แววตาของโหลวซิงอิ๋นที่มองเหยียนเฟยฝานก็ยิ่งทวีความเยาะหยันและเย็นชามากขึ้นบรรยากาศรอบข้างพลันเงียบสงัดลงราวกับป่าช้าผ่านไปเกือบครึ่งนาที เหยียนเฟยฝานถึงได้เค้นเสียงถามออกมาอย่างยากลำบาก “คุณหมายความว่
โทสะของเหยียนเฟยฝานพุ่งทะลุขีดจำกัดเขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายออกไปด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด โดยไม่กี่วินาทีต่อมา ปลายสายก็กดรับทันที “ครับคุณชาย”“ไปเช็กมาเดี๋ยวนี้ว่าเจียงถังกับเมียฉันอยู่ไหน”ผู้ช่วยส่วนตัวของเขา นามว่า จัวกวาง ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะขานรับคำสั่ง “รับทราบครับ”“เดี๋ยวนี้





![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
คะแนน
ความคิดเห็นเพิ่มเติม