LOGINสามปีแห่งการครองคู่ คือสามปีที่เธอสูญเสียเลือดเนื้อและหยาดน้ำตาไปถึงสามครั้ง ในวันที่โหลวซิงอิ๋นต้องเผชิญกับความแตกสลายจากการสูญเสียลูกน้อยเป็นครั้งที่สาม เหยียนเฟยฝาน ผู้เป็นสามีกลับเลือกที่จะทิ้งเธอไว้กับความอ้างว้างในกลิ่นอายยาฆ่าเชื้อของโรงพยาบาล เขาเร่งรีบเดินจากไปเพื่อเฝ้าดูพี่สะใภ้ให้กำเนิดทายาทฝาแฝดอย่างชื่นมื่น ทอดทิ้งให้เธอจมอยู่กับความเงียบงันและร่องรอยแห่งความเจ็บปวดเพียงลำพัง วินาทีที่ก้าวเท้าออกจากโรงพยาบาลด้วยร่างกายที่ซูบเซียวจนแทบจะปลิวไปตามลม ทว่าแววตาของเธอกลับแน่วแน่และเย็นเยียบกว่าครั้งไหน ๆ เธอตัดสินใจยุติพันธนาการที่ล่ามโซ่ชีวิตไว้ด้วยการยื่นหนังสือหย่าให้แก่ว่าที่อดีตสามี “เราหย่ากันเถอะ ทุกอย่างก็เพื่อตัวคุณเอง” “หย่า? คุณแน่ใจ? ถ้าอยากจะเรียกร้องความสนใจ ก็ไม่เห็นต้องเสแสร้งอ้างว่าทำเพื่อผมให้มันดูสูงส่งนักเลย!” โหลวซิงอิ๋นไม่ได้โต้ตอบสิ่งใด เธอเพียงแต่ยกยิ้มบางเบาที่ดูแฝงไปด้วยความเวทนา ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะปรายหางตามองกลับมา เธอทำเพื่อเขาจริง ๆ เพราะนับจากนี้ เธอไม่ต้องทนเป็นเบี้ยล่างให้เขาอีกต่อไป ในเมื่อตอนนี้ ได้พบกับร่มเงาใหม่ ต่อให้เหยียนเฟยฝานจะมีอำนาจล้นฟ้าในเมืองจิงเฉิง แต่สำหรับคนผู้นั้นแล้ว เหยียนเฟยฝานก็เป็นเพียงมดปลวกที่ไม่อาจเทียบเคียง เมื่อพันธนาการขาดสะบั้น โหลวซิงอิ๋นก็ไม่จำเป็นต้องสวมหน้ากากหญิงสาวผู้อ่อนแออีกต่อไป ทันทีที่ตัวตนที่แท้จริงของเธอค่อย ๆ ถูกลอกออกมาทีละชั้น สมาชิกตระกูลเหยียนที่เคยตราหน้าและดูถูกเธอก็ถึงกับเบิกตาค้างด้วยความตื่นตะลึง นี่หรือ ยัยเด็กกำพร้าไร้หัวนอนปลายเท้าที่ใครจะรังแกก็ได้คนนั้น? ประธานบริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่ “ซิงอิ๋น หย่าสักทีเถอะครับ ผมรอรับขวัญแทบไม่ไหวแล้ว” เจ้าพ่อตระกูลมหาเศรษฐีลึกลับ “หย่า! ถ้าไม่หย่าฉันจะบดขยี้ตระกูลเหยียนให้หายไปจากแผนที่โลกซะ!” ทนายความระดับสากลผู้ไร้พ่าย “คดีหย่านี้ไม่มีคำว่าแพ้ ขอเพียงคุณชายตามองผมสักครั้ง ผมก็พร้อมจะถวายชีวิตให้” เหยียนเฟยฝานเคยลำพองใจว่าโหลวซิงอิ๋นคือของตายที่จะไม่มีวันพรากจากเขาไปได้ จนกระทั่งวันที่เขาตระหนักว่าเธอกลายเป็นดวงดาวที่อยู่ไกลเกินเอื้อม ความมั่นใจและทิฐิที่เคยค้ำคอพลันพังทลายลงกลายเป็นเศษซากที่ไร้ชิ้นดี...
View Moreตอนนี้ทั้งร่างของโหลวซิงอิ๋นเต็มไปด้วยกลิ่นอายอันตรายและดุดันแม้แต่ตู้หลานเจินที่เมื่อก่อนเคยกดเธอไว้ใต้ฝ่าเท้า พอเห็นเธอในสภาพแบบนี้ก็ยังตกใจไม่น้อยยิ่งไม่ต้องพูดถึงเหยียนเซียง!สองสามวันที่ผ่านมานี้ หลังจากถูกโหลวซิงอิ๋นจัดการ เธอก็ว่าง่ายขึ้นมาก อย่างน้อยก็ไม่กล้าแสดงออกต่อหน้าแล้วว่าจะต่อต้านโหลวซิงอิ๋นต่อไปตอนนี้เมื่อเห็นโหลวซิงอิ๋นจัดการเซี่ยอวี่ปิงแบบนั้น ตู้หลานเจินก็รู้สึกสะใจเสียยิ่งกว่าอะไร!เหยียนเซียงเองก็เหมือนกัน...!ไม่กล้าเข้าไปห้ามก็ส่วนหนึ่ง แต่พวกเธอก็ไม่มีทางปกป้องเซี่ยอวี่ปิงเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้วเซี่ยอวี่ปิงถูกเหยียบจนรู้สึกว่าขาของตัวเองแทบจะหักแล้ว!"ปะ ปล่อยฉันนะ ฉันเจ็บ..."เธอเจ็บมากจริง ๆเธอดิ้นรนอยากจะดึงเข่าของตัวเองออกมาจากใต้เท้าของโหลวซิงอิ๋นแต่โหลวซิงอิ๋นออกแรงมากเกินไป มากจนเธอไม่มีทางหนีได้เลย!เมื่อเห็นว่าโหลวซิงอิ๋นไม่สะทกสะท้านเซี่ยอวี่ปิงก็หันไปมองตู้หลานเจินอย่างน่าสงสารอีกครั้ง "แม่ ช่วยหนูด้วย ช่วยหนูที""หล่อนจะช่วยเธอเหรอ? หึ!"เมื่อเห็นเซี่ยอวี่ปิงร้องขอความช่วยเหลือจากตู้หลานเจิน โหลวซิงอิ๋นก็หัวเราะเยาะออกมาและเสี
ตอนนี้เซี่ยอวี่ปิงไม่อยากให้เหยียนเฟยฝานพูดต่อจริง ๆ แต่ท่าทางหวาดกลัวของเธอ เมื่ออยู่ในสายตาของเหยียนเฟยฝานกลับกลายเป็นอีกความหมายหนึ่งยิ่งทำให้เหยียนเฟยฝานปักใจเชื่อมากขึ้นว่า โหลวซิงอิ๋นข่มขู่เซี่ยอวี่ปิงสายตาอันตรายของเขาจับจ้องไปที่ใบหน้าของโหลวซิงอิ๋น "ดี โหลวซิงอิ๋น เธอนี่เก่งจริง ๆ!"โหลวซิงอิ๋น: "วางใจเถอะ ยังมีที่เก่งกว่านี้อีก!"จะมาอธิบายอะไรมันก็ไร้สาระทั้งนั้นตอนนี้ต่อให้เซี่ยอวี่ปิงออกมาชี้แจงเพื่อให้เธอพ้นผิดด้วยตัวเอง เหยียนเฟยฝานก็ไม่มีทางเชื่อเชื่อใจกันนักใช่ไหม?งั้นก็เชื่อกันไปตลอดชีวิตเลย...โหลวซิงอิ๋นจะทำให้พวกเขาได้รู้ซึ้งว่าความเชื่อใจนี้จะนำความทุกข์ทรมานมาให้พวกเขามากแค่ไหน!"เธอยังคิดจะทำอะไรอีก?"โหลวซิงอิ๋น: "เก๋อหลัว""ครับ คุณหนู""ตอนนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้าเขา โยนเขาออกไป!"เขาที่ว่า หมายถึงเหยียนเฟยฝานนี่คือสิ่งที่เธออยากทำที่สุดในตอนนี้เธอไม่ได้ตอบคำถามของเหยียนเฟยฝานตรง ๆ แต่สั่งให้เก๋อหลัวเรียกคนมาโยนเหยียนเฟยฝานออกไปทันที!สาวใช้สองสามคนรับคำสั่ง แล้วเดินตรงเข้าไปหาเหยียนเฟยฝานทันทีเมื่อเหยียนเฟยฝานเห็นดังนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไป
เมื่อเห็นท่าทีเย็นชาแข็งกระด้างของโหลวซิงอิ๋น ลมหายใจของเหยียนเฟยฝานก็สะดุดอย่างแรงยิ่งกว่าเดิม"เธอยังคิดจะทำอะไรอีก?"โหลวซิงอิ๋น: "ตอนนี้ฉันทำอะไรได้ตั้งเยอะ คุณไม่รู้หรือไง?"ถามว่าเธอยังคิดจะทำอะไรอีกงั้นเหรอ?ก็ลองถามดูสิว่าช่วงนี้มีเรื่องอะไรบ้างที่เธอยังไม่เคยทำ? เธอทำมาหมดแล้ว!อยากทำอะไรก็ทำอย่างนั้น ใช้ชีวิตตามใจอย่างอิสระเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ความอัดอั้นที่เคยกดทับโหลวซิงอิ๋นเอาไว้ ตอนนี้ล้วนสลายหายไปจนหมดและคำพูดที่ว่า 'ตอนนี้ฉันทำอะไรได้ตั้งเยอะ' ของเธอ ก็ยิ่งทำให้เลือดทั่วร่างของเซี่ยอวี่ปิงเหมือนไหลย้อนกลับอย่างห้ามไม่อยู่ใช่ ตอนนี้คนที่มีอำนาจทำอะไรก็ได้มากที่สุดในบ้านเก่าตระกูลเหยียนก็คือโหลวซิงอิ๋นเธออยากทำอะไรก็ทำได้!ตอนนั้นเซี่ยอวี่ปิงคงถูกเหยียนเฟยฝานขู่จนสติแตกไปแล้วจริง ๆ ถึงได้คิดแต่จะรีบเอาตัวรอดให้ผ่านด่านของเหยียนเฟยฝานแต่กลับลืมไปว่าตอนนี้ในตระกูลเหยียนทั้งหมด คนที่ห้ามไปหาเรื่องมากที่สุด ความจริงก็คือโหลวซิงอิ๋นเซี่ยอวี่ปิงรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก"เฟยฝาน คุณเลิกพูดเถอะ"เธอมองเหยียนเฟยฝานอย่างน่าสงสารเป็นครั้งแรกที่เธอหวังว่าเห
หลังจากได้บทเรียนจากเรื่องก่อนหน้านี้ ตอนนี้เหยียนเฟยฝานก็รู้แล้วว่าการใช้กำลังบังคับโหลวซิงอิ๋นไม่มีความหมายเลยแม้แต่น้อยคนที่เธอพามาด้วยพวกนี้แข็งแกร่งมาก!ถึงแม้ลูกน้องในมือเขาจะมีมาก แต่เขารู้ดีว่า ทันทีที่เขาเรียกคนมา โหลวซิงอิ๋นก็มีแต่จะเรียกคนมาเพิ่มยิ่งกว่าเดิมอีกอย่างก็คือ...สุดท้ายแล้ว เขาก็ยังไม่อยากทะเลาะกับโหลวซิงอิ๋นจนถึงขั้นนั้นเพียงแต่ความอดทนและการอดกลั้นของเขากลับไม่ได้แลกมากับการที่โหลวซิงอิ๋นจะรู้จักยับยั้งตัวเองอย่างตอนนี้ที่เขาเรียกให้โหลวซิงอิ๋นหยุด แต่โหลวซิงอิ๋นกลับเดินตรงไปนั่งที่ห้องอาหารทันทีคนรับใช้ทยอยยกอาหารเช้ามาเสิร์ฟให้เธออย่างเป็นระเบียบพอทุกคนเห็นภาพนี้...เดิมทีหลายวันมานี้คนตระกูลเหยียนก็แทบไม่ได้กินข้าวกันอยู่แล้ว ตอนนี้พอเห็นเสี่ยวหลงเปากับเกี๊ยวนึ่งที่กำลังร้อนกรุ่น ทุกคนก็แทบจะได้ยินเสียงตัวเองกลืนน้ำลายแม้แต่ตู้หลานเจินที่กำลังโกรธและทะเลาะอยู่ก็ยังเป็นเช่นนั้นโหลวซิงอิ๋นกินซาลาเปาไปหนึ่งลูก "อืม ซาลาเปาวันนี้อร่อยจริง ๆ ไส้อร่อยมาก"ช่วงนี้เธอกินแต่อาหารบำรุงมาตลอดของพวกนั้นดีกับร่างกายก็จริง แต่กินแล้วแทบไม่มีรสชาติ กิ
เจียงถังที่เดินกลับมายังห้องผู้ป่วยเพื่อหยิบโทรศัพท์ที่ลืมทิ้งไว้ในห้อง ทันได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพอดีจนเธอถึงกับตกตะลึงเธอตั้งใจจะปรี่ตัวเข้าไปดูอาการของโหลวซิงอิ๋นทว่าเหยียนเฟยฝานกลับตวัดสายตาอันเย็นชามาที่เธอเจียงถังเองก็เริ่มมีน้ำโห “ซิงอิ๋น”เหยียนเฟยฝานในตอนนี้ผมเผ้าเริ่มยุ่งเหยิง เส้นเ
ทว่า ในจังหวะที่เขาเริ่มก้าวเท้าจะวิ่งไปหาโหลวซิงอิ๋นนั่นเอง จู่ ๆ ขาก็พลันหนักอึ้งเมื่อก้มลงมอง ก็เห็นเซี่ยอวี่อิงที่เพิ่งจะร้องไห้โฮเมื่อครู่ กลิ้งตกจากรถเข็นลงไปกองกับพื้นเธอหมดสติไปแล้ว!กลุ่มคนที่ล้อมรอบอยู่ต่างพากันกรีดร้องด้วยความตกใจ “ตายแล้ว เลือด เลือดออกเยอะมากเลยค่ะ...”ฝีเท้าของเห
เมื่อนึกถึงโปรเจกต์เมืองหลงวานเต้าเฉิงที่ตัวเองอดหลับอดนอนทุ่มเทแรงกายแรงใจออกแบบมานานหลายเดือน แววตาของโหลวซิงอิ๋นที่มองเหยียนเฟยฝานก็ยิ่งทวีความเยาะหยันและเย็นชามากขึ้นบรรยากาศรอบข้างพลันเงียบสงัดลงราวกับป่าช้าผ่านไปเกือบครึ่งนาที เหยียนเฟยฝานถึงได้เค้นเสียงถามออกมาอย่างยากลำบาก “คุณหมายความว่
โทสะของเหยียนเฟยฝานพุ่งทะลุขีดจำกัดเขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายออกไปด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด โดยไม่กี่วินาทีต่อมา ปลายสายก็กดรับทันที “ครับคุณชาย”“ไปเช็กมาเดี๋ยวนี้ว่าเจียงถังกับเมียฉันอยู่ไหน”ผู้ช่วยส่วนตัวของเขา นามว่า จัวกวาง ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะขานรับคำสั่ง “รับทราบครับ”“เดี๋ยวนี้
Ratings
reviewsMore