All Chapters of One Sinful Night With My Possessive Uncle (SSPG): Chapter 301 - Chapter 310

Kabanata 43 Kimberly's POV Nakatayo siya sa pintuan. Nakasuot siya ng itim na suit. Puti ang kanyang long-sleeve. Walang kurbata. Ang kanyang buhok ay maayos na naka-ayos. Ang kanyang mukha ay may ngiti. "Miss me, Attorney?" nakangising tanong niya. "Ano'ng ginagawa mo rito?" tanong ko. "Bakit ka nandito?" "Nagkataon lang," sabi niya. "May meeting ako rito." "Meeting?" tanong ko. "Ano'ng meeting?" "Confidential," sabi niya. "Hindi ko pwedeng sabihin." "Cameron—" "Kim," sabi niya. "Miss mo ako?" "Hindi," sagot ko. "Hindi kita na-miss." "Sure ka?" "Oo," sabi ko. "Sure na sure ako." "Miss din kita, Attorney. Huwag mo nang i-deny ma hindi mo ako na-miss." Tumagal ako ng ilang segundo. "Cameron—" Bago pa ako makapagsalita, sinandal niya ako sa dingding. Ang kanyang katawan ay dumikit sa aking katawan. Ang kanyang dibdib ay mainit sa aking dibdib. Hinalikan niya ang aking mga labi. Ang kanyang mga kamay ay humawak sa aking baywang. Ang kanyang mga daliri ay kumapit sa akin

Kabanata 45 Kimberly's POV Mabilis ko siyang hinila patungo sa parking lot dahil walang masyadong tao roon. Ang mga sasakyan ay nakaparada sa magkakasunod na hilera. Pumasok kami sa loob ng kotse ko. Isinara ko ang p***o. "Kim, huwag mo akong itaboy," sabi niya. "Gusto lang kitang makita." Tumagal ako ng ilang segundo. "Cam," sabi ko. "How's life lately?" "Okay naman," sabi niya. "Busy sa trabaho." "Trabaho?" tanong ko. "Ano'ng trabaho mo ngayon?" "Security guard pa rin," sabi niya. "Sa mall." "Ah," sabi ko. "Okay." "May bago ka bang kliyente?" tanong ko habang inaamoy ang bulaklak na binigay niya. "May iba ka bang ginagawang session?" "Session?" tanong niya. "Anong session?" "Yung... session natin," sabi ko. "Yung tinuturuan mo ako." "Ah," sabi niya. "Wala." "Wala?" tanong ko. "Bakit wala?" "Kasi," sabi niya. "Ikaw ang huli kong kliyente." Napahinto ako sa pag-amoy at tumingin sa kanya. "Imposibleng wala kang bagong kliyente," sabi ko. "Magaling ka naman." "Magalin

Kabanata 47Cameron's POVKatatapos lang ng meeting ko sa club nang makasalubong ko ang asawa ni Kim. Pagkakita ko pa lang sa kanya na naglalakad papunta sa direksyon ko, may kutob na agad akong may kakaiba. Hindi normal ang pagdating niya. Nakakalat ang mga tauhan niya sa iba't ibang parte ng entrance, tahimik na inoobserbahan ang bawat taong pumapasok at lumalabas ng club. Halatang hindi aksidente ang pagpunta niya rito.Si Michael Alcantara ay may titig na nagsasabing may sadya siya."Pwede ba kitang makausap?" diretsong tanong niya.Napatingin ako sa paligid. Ang mga bodyguard niya ay nakapuwesto malapit sa exit, sa bar, at sa hagdan. Hindi nila itinago ang presensya nila. Gusto nilang malaman kong wala akong madaling lusutan."Narinig kong isa kang high-end gigolo," sabi niya sa mababa ngunit malinaw na boses. "Dati mong kliyente ang asawa ko."Nagsalubong ang mga kilay ko.Hindi ko nagustuhan ang paraan ng pagkakasabi niya. Parang may bahid ng paninisi ang salitang kliyente, na

Kabanata 48Cameron's POV "Business ko na 'yan kapag inaalok mo ako ng pera para makasama mo sa kama," mabilis kong sagot. "Asawa ka ni Kim. Nangako ka sa kanya. Tapos ngayon, nandito ka at gusto mong pagtaksilan ko ang tiwala niya—""Don't lecture me about trust," putol niya, biglang tumalim ang boses. "You slept with my wife. Tinanggap mo ang pera niya. Alam mong may asawa siya, pero ginawa mo pa rin."Bubuka pa sana ang bibig ko para sumagot, pero hindi niya ako binigyan ng pagkakataon."Hindi naman kita sinisisi," sabi niya, mas kalmado na ang tono. "Naiintindihan ko kung bakit siya lumapit sa 'yo. Hindi ko naibigay ang kailangan niya. Hindi ko kayang ibigay."Huminga siya nang malalim."Because the truth is... matagal na akong ganito. Simula pa noon, lalaki na talaga ang kinahuhumalingan ko."Dahan-dahan siyang naglakad papunta sa sofa at mabigat na naupo. Para bang hindi na niya kayang buhatin ang bigat ng inamin niya habang nakatayo. Isinuklay niya ang mga daliri sa buhok niya

Kabanata 49 Kimberly's POV Pauwi na ako nang makasalubong ko si Michael sa hallway bitbit ang fresh flowers. The moment I saw him standing there with that bouquet in his hands, my heart swelled. The flowers were beautiful. Red roses mixed with white lilies, wrapped in brown paper and tied with a simple ribbon. It was the kind of arrangement that took thought and effort. Napangiti ako dahil kahit papaano ay ramdam ko talaga ang kaniyang pagbabago. These past few weeks, he had been different. More attentive. More present. He would come home early. He would ask about my day. He would hold my hand while we watched TV at night. It felt like the old Michael was coming back to me. Matapos kong kunin ang bulaklak, hahalikan ko na sana siya, pero mabilis kong napansin ang maliit na parang kiss mark sa leeg niya. It was right below his jaw, a faint reddish mark that looked exactly like a hickey. My heart stopped for a second. I felt the blood drain from my face. Hinawakan ko iyon. Mabilis n