All Chapters of One Sinful Night With My Possessive Uncle (SSPG): Chapter 281 - Chapter 290

Kabanata 22 Kimberly's POV Tumango ako at sumunod sa kusina. Nakahain na ang almusal. Mainit pa ang sinigang, bagong saing ang kanin, at may sunny-side up na itlog sa isang plato. Napaupo ako at kumuha ng kutsara. Pagkatapos ng unang subo, napapikit ako. "Ang sarap." Napangiti si Cameron habang nagtitimpla ng kape. "Sabi ko sa 'yo, kailangan mong kumain." "Tama ka." "Huwag mo nang ulitin ang ginawa mo kagabi." Napabuntong-hininga ako. "Promise." Tahimik kaming kumain ng ilang minuto bago ko siya muling tiningnan. "Cameron." "Hmm?" "Samahan mo 'ko mamayang bumili ng isusuot mo." Napataas ang kilay niya. "Para saan?" "Para sa auction bukas." "May suit naman ako." "Hindi pwede. Gusto kong presentable ka." Napatawa siya. "Attorney, bayaran lang ako." "Ako na ang bahala sa gastos." Agad siyang umiling. "No." "Bakit?" "Ako ang bibili ng suit ko." "Huwag ka nang mahiya." "Hindi ako nahihiya." "Sadyang ayokong pinaggagastos ang babae." Napatawa ako. "Napaka-old fa

Kabanata 24 Cameron's POV "Don't you dare reveal my real identity." Tahimik ang buong VIP lounge matapos kong magsalita. Lahat ng taong naroon ay nakayuko. Mga executive. Mga legal advisers. At ang mga taong matagal nang nagtatrabaho para sa Archangel Group. Kitang-kita sa mukha nila ang pagkagulat. Hindi naman ako nagtataka. Halos limang taon na akong nawawala sa mata ng publiko. Pagkatapos ng aksidenteng ikinamatay ng mga magulang ko, kusang-loob akong naglaho. Iilan na lang ang nakakaalam na buhay ako. Mas kaunti pa ang mga taong nakakita sa mukha ko. Mas ligtas iyon. Hangga't hindi nahahanap ang taong nasa likod ng pagkamatay nina Mommy at Daddy, wala akong balak bumalik bilang Cameron Archangel. Mas gusto kong mamuhay bilang ordinaryong tao. Kung minsan, security guard. Kung minsan, empleyado. At ngayon... Isang gigolo sa paningin ni Kimberly. Hindi niya alam ang totoo. At gusto kong manatiling ganoon. "Sir," maingat na tawag ng isa sa mga executive. "Hindi po ba

Kabanata 26 Cameron's POV Pagdating namin sa condo, agad ko siyang binuhat. Pumasok kami sa elevator. Umakyat kami sa floor niya. Binuksan ko ang pintò ng condo. Pumasok ako. Dinala ko siya sa kwarto. Maingat ko siyang inihiga sa kama. Tumingin siya sa akin. Ang kanyang mga mata ay nag-aalab. "Cameron..." bulong niya. "Yes, Attorney?" "Halikan mo ako." Hindi ako nakasagot. Yumuko ako. Hinalikan ko ang kanyang mga labi. Mariin. Malalim. Mainit. Ang kanyang mga bisig ay pumulupot sa aking leeg. Ang kanyang mga daliri ay kumakapit sa aking buhok. Ang kanyang mga labi ay gumagalaw kasabay ng aking mga labi. Pinulupot niya ang kanyang mga hita sa aking baywang. Hinila niya ako palapit sa kanya. Ang kanyang katawan ay dumidikit sa aking katawan. "Kim," bulong ko. "Huwag kang tumigil," sabi niya. Sinira ko ang kanyang dress. Ang tela ay napunit sa aking mga kamay. Nahubad ang kanyang katawan sa harap ko. Bumaba ang aking mga halik. Mula sa kanyang labi, papunta sa kanyang leeg

Kabanata 28 Kimberly's POV Ang bahay ng mga magulang ko sa Forbes Park ay malaki. Tatlong palapag. May swimming pool sa likod. May hardin na may mga puno ng mangga at iba pang halaman. May malawak na driveway kung saan kasya ang limang kotse. Pero ngayong gabing ito, ang laki ng bahay ay parang nagsisiksik sa akin. Ang mga dingding ay tila lumalapit. Ang kisame ay tila bumababa. Ang hangin ay tila nagiging mabigat kasi nandito si Michael. Ang asawa ko. Ang lalaking iniwan ako limang buwan na ang nakakaraan. Ang lalaking hindi nagparamdam sa loob ng limang buwan. Ang lalaking ngayon ay nakaupo sa sala kasama ang mga magulang ko. Nakatayo ako sa may pintuan ng sala. Tinitigan ko siya. Nakasuot siya ng itim na suit. Puti ang kanyang long-sleeve. May kurbata siyang kulay gray. Ang kanyang buhok ay maayos na naka-ayos. Ang kanyang mukha ay may bahid ng pagod. Pero gwapo pa rin siya. Gwapo pa rin ang asawa ko. "Hubby!" masayang sabi ko nang magtama ang mga mata namin. Tumayo siya mu

Kabanata 30 Kimberly's POV Tahimik ang buong bahay. Ang tanging naririnig ko ay ang aking sariling paghinga at ang mahinang tunog ng mga yabag ko sa hagdan. Bumaba ako mula sa kwarto ko. Ang mga kamay ko ay nanginginig pa rin. Ang mga mata ko ay namumugto pa rin dahil sa kakaiyak. Pero bigla akong natigil nang makita ko ang nasa baba. Nakatayo si Cameron sa sala. Nakikipag-usap kay Michael. Namilog ang mga mata ko. Ano'ng ginagawa niya rito? Paano siya nakapasok? Bakit siya nandito? Dali-dali akong bumaba. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Ang tanging alam ko, kailangan kong malaman kung ano ang pinag-uusapan nila. "Attorney Montefalco," bati ni Cameron sa akin nang makita niya ako. Yumuko siya. Magalang. Parang hindi siya ang lalaking nagturo sa akin ng lahat ng bagay na natutunan ko. Nangunot ang noo ko. "Anong ginagawa mo rito?" pabulong kong tanong. Sinulyapan ko si Michael. Nakatingin siya sa amin. Ang kanyang mga mata ay p