Humugot ng mahabang hininga si Alarich at saka lumapit nang mas malapit kay Irish. Tinitigan ang mga matang nawalan na ng kinang. May sakit at kawalan ng tiwala na makikita."Oo. Wala ka na ngang maibibigay. Ngunit hindi ko kailanman inisip na makasama ka dahil sa kung ano ang mayroon ka. Mahal kita kung sino ka. Parang pambobola. Ngunit patutunayan ko. Na ang lahat ng ito ay totoo." Diretsong tinitigan ni Alarich ang magagandang matang patuloy na nakatingin sa kanya. Si Irish ay natigilan lamang, nalunod sa kadiliman ng mga matang umalipin sa kanya."Dinala kita rito. Hindi upang buksan ang lumang alaalang iyon. Pumunta ako rito dahil natatakot ako na sa Villa, malulungkot ka dahil maraming alaala roon noong ikaw ay buntis. Sa aking tahanan, ayaw ko nang bumalik doon. Gusto kong bumili ng bahay, ngunit ang paghahanap ng tamang bahay ay hindi kasingdali ng pagpihit ng palad. Ang bahay na ito ay ibinigay ko sa iyo noon dahil matagal ko na itong pinagnanasaan. Kaya, hindi kita dinala ri
اقرأ المزيد