All Chapters of The Billionaire’s Contract: Chapter 141 - Chapter 150

"Kaya ngayong araw ko kayo pinatawag dito ay upang ipakilala siya." Ang mabigat na boses ni Alarich ay umalingawngaw sa malaking conference room ng kompanya. Si Irish na nakaupo sa upuang nakaposisyon sa gitna ng silid ay nakaupo lamang nang puno ng tensyon. Lahat ng mata ng mga taong tila may mahahalagang posisyon sa kompanyang ito ay nakatingin sa kanya ngayon. "Siya ay si Irish Vance, siya ang aking asawa."Nang marinig ang sinabi ni Alarich, halos lahat ng mukha sa silid ay nagulat. Tumingin si Irish sa lalaking nakatayo sa kanyang tabi. Si Alarich ay nagbalik lamang ng isang matamis na ngiti.Hindi malaman kung bakit, o marahil ito ay naging tradisyon na.Bigla na lamang halos sabay-sabay na tumayo ang mga empleyado na kalaunan ay nalaman ni Irish na mga pinuno ng mga sangay at dibisyon. Nang makita silang lahat na nakatayo, napilitan ding tumayo si Irish, ngunit naguguluhan pa rin siya kung ano ang gusto nila."Maligayang pagdating sa kompanya, Ginang," sabay-sabay nilang bati.

Huminga nang malalim si Irish at bahagyang napahinto ang kanyang hakbang nang makarating sila sa harap ng tahanan ng pamilya Vance na sa hindi malamang dahilan ay tila iba ang aura.Nang makita ang kanyang asawang tila nag-aalinlangan sa pagpasok, tinitigan lamang ni Alarich ang mukha ng kanyang asawa na patuloy na nakatingin sa marangyang bahay na parang palasyo."Huwag kang matakot." Ngumiti si Alarich upang pakalmahin siya.Inilihis ni Irish ang kanyang tingin kay Alarich. Paano siya hindi matatakot. Noong huling beses na pumasok siya sa tahanang ito, siya ay lumabas na walang malay.Pagkatapos nito, ano kaya ang kakaharapin niya?"Huwag kang matakot. Sa pagkakataong ito, hindi na siya maglalakas-loob na gumawa ng kahit ano sa atin. Hindi na niya kailanman kayang labanan ang relasyong ito." Marahang hinimas ni Alarich ang likod ng kamay ng kanyang asawa gamit ang kanyang hinlalaki. Naging komportable agad si Irish dahil doon.Pinili ni Irish na magtiwala sa sinabi ng kanyang asawa.

Matamis na ngumiti si Irish at inilapag ang kanyang kamay sa dibdib ng kanyang asawa. "Dahil siya ang nag-iisang pamilya mo. Alam kong may problema ka sa iyong lolo. Ngunit kung wala siya, hindi sana tayo nagkita. Marahil, kung hindi siya nagmalasakit sa'yo noon, ngayon, ang nakahandusay sa higaan na iyon ay ikaw. Maaaring mali ang kanyang paraan noong hindi niya pinakinggan ang iyong sakit noon, ngunit tingnan mo, dahil sa kanya, nakakalakad ka pa rin. Gusto ko lang kunin ang bahaging iyon at magpasalamat sa kanya." Napakalambing na sabi ni Irish habang tinititigan nang malalim si Alarich.Nang marinig iyon ni Alarich ay medyo natauhan siya. Totoo nga ang sinabi ni Irish. Kung walang pagsisikap at matinding hangarin ng kanyang lolo, tiyak na sumuko na si Alarich sa kanyang pagkabulag at ngayon ay hindi na siya makakatayo at makakasama si Irish. Marahil, matagal na niyang tinapos ang kanyang buhay.Tinitigan ni Alarich ang katawan ng kanyang lolo na nakahandusay nang mahina at walang

Huminga nang malalim si Irish habang tinititigan ang kanyang sarili na nakasuot ng eleganteng salem-colored gown na lubos na bumabagay sa kanyang maputing balat. Ang kanyang buhok ay tinulungan na ni Ruby na ayusin sa modernong low bun na may kaunting aksesorya. Ang kanyang mukha ay pinahiran ng magaan na makeup na lalong nagpatingkad ng kanyang kagandahan."Hand ka na ba?" tanong ni Alarich na pumasok na nakasuot ng kanyang pormal na amerikana. Si Ruby na kanina ay naroon pa sa silid ay agad na umalis. Hindi tama na manatili sa loob kapag ang Ginoo at Ginang ay nag-iisa na."Ehm, sa tingin ko ay handa na ako." Muli na namang sinuri ni Irish ang kanyang sarili. Naisip niya na si Ruby ay talagang may talento. Nagagawa niya ang lahat upang matulungan si Irish."Oo, malapit na silang dumating." Muli na namang sumulyap si Alarich sa kanyang relos na bihira ngunit kilalang tatak.Lumapit ang lalaki sa kanyang asawa. Bahagyang yumuko upang ipantay ang kanyang mukha sa mukha ni Irish, at ang

"Paano mo naman itinuring na biyenan ang babaeng baliw na iyan? Ako ang nagpalaki kay Irish. Ako ang mas karapat-dapat na ituring mong biyenan." Tila pinipigilan ni Elisa ang kanyang emosyon sa pagsasalita."Ang pagpapakain lamang ay hindi nangangahulugang pinalaki ninyo siya. Biyenang ama. Patawarin ninyo ako sa aking paggalang. Ngunit kung hindi kayo komportable sa presensya ng aking biyenang ina, baka maintindihan ko kung ayaw ninyong sumali sa hapunang ito. Ina, tara na, sa silid-kainan na tayo." Muli na namang mariing sinabi ni Alarich.Ngunit malambing at magalang ang kanyang boses kay Lily.Agad na humakbang si Alarich upang akayin si Lily patungo sa silid-kainan. Syempre, sinundan ni Irish ang kanyang asawa na dumaan sa apat na tao na tila nakatingin lamang sa kanila."Paano? Uuwi na lang ba tayo?" tanong ni Handerson.Kahit na ang kalahati ng kanyang kaluluwa ay gustong manatili upang makita kung gaano kaganda ang kanyang unang pag-ibig."Oo, Ina, umuwi na lang tayo. Hiyang-h