บททั้งหมดของ The Billionaire’s Contract: บทที่ 131 - บทที่ 140

"Tama na, hindi ba't natuyo na ang likod? Irish Vance! Umupo ka nang maayos." Pwersahang pinaupo ni Alarich si Irish sa upuan ng kanyang dressing table. Tinitigan lamang ni Irish ang lalaki sa pamamagitan ng repleksyon sa harapan niya. Irish Vance? Bakit sa pagkarinig ng pangalang iyon ay muling bumilis ang tibok ng kanyang puso? Sinubukan ni Alarich na patuyuin ang buhok ni Irish kahit na sa totoo lang ay hindi pa niya ito nagagawa kailanman. Syempre, kaninong buhok ba ang kanyang pinatuyuan maliban sa kanyang sarili? Ngunit patuloy niya itong ginagawa nang may lubos na pag-iingat. Sa totoo lang, naramdaman ni Irish na ang ginagawa ni Alarich ay lalong nagpapahaba ng proseso ng pagpapatuyo ng buhok. Ngunit nahihiya rin siyang tumanggi nang makita kung gaano kaseryoso si Alarich sa ginagawa nito. Hindi siya makapaniwala. Ang lalaking akala niya'y napakalamig noon ay ngayo'y nagsusuklay ng kanyang buhok. "Mahilig ka talagang sumilip sa akin, ano?" tanong ni Alarich na pasulyap na tu

"Sa simula, ganyan din ang naramdaman ko. Pero maniwala ka, nakita ko rin iyon. Hindi kasinghusay noong gumagamit ako ng gamot, pero... nagbabago ito nang kaunti.""Sa tingin ko, lahat ng ito ay may kinalaman sa sikolohikal. Hindi ka pa ba nakipagtalik sa babae mula nang sabihing impotent ka? Hindi mo talaga ginamit iyon bago mo makilala si Irish, at ang gamot ang naging trigger. Kaya sa tingin ko, ang utak mo ang nagpoprograma sa sarili nito. Ang paniniwalang hindi ka na makakatayo ay naka-ukit nang malalim hanggang sa aktwal na maapektuhan ang iyong organ. Maaaring mangyari iyon sa ilang kaso. Oo, maaaring ganyan nga." Para bang nagbubulung-bulungan si Dave sa kanyang sarili.Mula kanina ay sinusubukan niyang maghanap ng siyentipikong paliwanag tungkol dito."May ganun ba talaga?" Naramdaman ni Alarich na kakaiba iyon. Paano nangyari iyon?"Syempre. Napakalakas ng utak. Alam mo, ang kasong ito ay tila pareho sa false pregnancy. Kung saan ang isang babae na labis na gustong magkaanak

Kumaway si Irish saglit bago siya pumasok sa kanilang sasakyan. Tinulungan siya ni Alarich na umayos ng kanyang wedding gown na sa totoo'y simple lamang kahit na disenyo ito ng isang kilalang taga-disenyo. Ganoon man lang ang kanyang nalalaman.Di nagtagal ay pumasok na rin ang lalaking kanyang bagong pinakasalan at agad silang umalis sa pinagdausan ng kanilang kasal.Tumingin si Irish sa tanawin sa labas. Hindi niya masyadong nasiyahan ang maliit na kapilyang nasa ibabaw ng isang luntiang burol na malayo sa ingay ng lungsod. Hindi alam ni Irish kung saan natagpuan ni Alarich ang lugar na iyon. Ngunit ang tiyak, dinala niya ito roon isang araw bago ang kasal at sinabing doon sila ikakasal."Maganda, di ba?" tanong ni Alarich habang inilalapit ang kanyang katawan sa kanyang asawa. Sumabay siya sa pagtingin sa labas ng bintana kung saan ang luntiang burol ay parang isang karpet, ang ibabang bahagi nito ay may hangganan sa isang maliit na lawa na tila presko at hindi pa nagagalaw."Oo. N

"Madalas kong dadalawin si Mama pagkatapos nito. Dapat sumunod si Mama sa pag-inom ng gamot para mabilis siyang makalabas sa lugar na ito." Sa totoo lang, ayaw ni Irish na maghiwalay nang ganito kabilis sa kanyang ina. Lalo na't ngayon ay mukha talagang normal ang kanyang ina, kahit na paminsan-minsan ay tila lumalayo ang isip nito. Ngunit sa karamihan, talagang normal siya.Napangiti si Lily—ang Ina ni Irish—nang may pagmamahal na tipikal ng isang ina at hinaplos ang braso ng kanyang anak. "Ang mahalaga ngayon, talagang panatag na ang loob ko dahil mayroon nang nag-aalaga sa'yo." Tiningnan ni Lily ang kanyang manugang nang may parehong lambing."Tulad ng aking pangako. Aalagaan ko kayo ni Irish. Gusto kong gumaling kaagad ang aking biyenan upang makasama namin. Magiging masaya iyon." Sinalubong ni Alarich ang kamay ng kanyang biyenang gustong yumakap sa kanya."Dalangin ko na magkaro'n na kayo ng anak. Sa ganoon, mas magiging masigla ang inyong tahanan." Walang malay na sabi ni Lily.

Patuloy na lumapit si Alarich kay Irish, na sa hindi malamang dahilan ay awtomatikong nahiga at agad na napunta ang lalaki sa itaas niya. Ang kanilang mga katawan ay magkadikit, ang tanging hadlang lamang ay ang tuwalya na suot ni Irish. Saglit na nagtagpo ang kanilang mga mata bago muling dumapo ang marahang halik sa mga labi ni Irish.Ang halik ay dahan-dahang naging mas marahas kasabay ng pagsisimula ni Alarich na tanggalin ang pagkakabit ng tuwalya na humahadlang sa kanilang mga balat na magkadikit."Ugh..." napigilang ungol ni Irish nang magdikit ang kanilang mga balat, na nagdulot ng isang kuryenteng dumaloy nang malalim, mas malalim kaysa karaniwan. Ang kanilang mga bibig ay patuloy na magkadikit habang nagsisimula na ang kamay ni Alarich.Hinaplos ng kamay na iyon ang malambot na burol sa dibdib ni Irish na nagpakiliti sa babae. Marahang pinihit ang tuktok nito hanggang sa hindi na makontrol ni Irish ang kanyang katawan.Agad na binitawan ni Alarich ang kanyang mga labi. Nguni