เรนเดียร์ตื่นขึ้นมาตอนสายของวันใหม่ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่นของพันแสงบนเตียงนอนหนานุ่มในห้องนอนเดิมซึ่งเป็นห้องหอของทั้งคู่ หญิงสาวย้อนคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็จำได้ว่า พันแสงเป็นคนอุ้มเธอออกจากห้องน้ำในห้องนอนแขกกลับมานอนในห้องนี้ แถมยังสั่งอีกว่าต่อไปห้ามหนีไปนอนที่ห้องโน้นอีกเด็ดขาดหญิงสาวค่อยๆ ดันตัวเองออกจากวงแขนแข็งแกร่งที่โอบรัดอยู่รอบตัวอย่างแผ่วเบาเพราะไม่อยากให้คนที่ยังหลับอยู่ตื่นขึ้นมาตอนนี้ วันนี้เป็นวันหยุด เขาควรได้พักผ่อนอย่างเต็มที่“จะไปไหน” พันแสงกระชับอ้อมแขนรั้งร่างบอบบางให้กลับเข้าสู่อ้อมกอดอีกครั้ง แล้วกดปลายจมูกซุกไซ้ไปตามพวงแก้มและซอกคอหอมละมุน ในขณะที่มือข้างหนึ่งก็เลื้อยต่ำลงไปลูบคลำอยู่ที่สะโพกและบั้นท้ายกลมกลึง“ไม่เอาค่ะพี่ซัน” เรนเดียร์พรวดพราดลุกขึ้น “ใจคอจะไม่ให้เดียร์พักบ้างเลยเหรอคะ คนอะไรหื่นได้ตลอดเวลา” ประโยคหลังนั้นเธอบ่นอุบอิบเบาๆ“ก็เดียร์น่ารักขนาดนี้พี่จะอดใจไหวได้ยังไง” พันแสงลุกขึ้นมาบีบปลายจมูกเล็กๆ ของคนตรงหน้าด้วยความเอ็นดู “แล้วต่อไปก็ห้ามคิดที่จะหนีพี่ไปไหนอย่างเมื่อคืนนี้อีกเด็ดขาด”“กลัวไม่มีของเล่นดิ้นได้ให้เล่นเห
Ler mais