ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+

หม่อมราชวงศ์ฟ้าพราว ดุษฎีรังสรรค์ยืนมองเงาสะท้อนของตัวเองผ่านกระจกเงาแบบตั้งพื้นบานใหญ่อยู่ในห้องแต่งตัวเจ้าสาวซึ่งก็คือห้องนอนของเธอภายในวังดุษฎีรังสรรค์นั่นเอง ภาพที่เห็นคือ หญิงสาวรูปร่างบอบบางอยู่ในชุดไทยจักพรรดิประยุกต์สีแดงเลือดนกปักดิ้นทองซึ่งขับให้ผิวขาวนวลของเธอดูผุดผาดน่ามองยิ่งขึ้น ผมดำขลับนุ่มสลวยดุจเส้นไหมที่ยาวถึงกลางหลังถูกเกล้าขึ้นเป็นมวยต่ำอย่างเรียบง่ายไว้บริเวณเหนือท้ายทอยส่งให้ใบหน้ารีรูปไข่ที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างปรานีตสมกับที่วันนี้เป็นวันพิเศษโดดเด่นชวนมอง ฟ้าพราวจัดว่าเป็นหญิงสาวที่สวยมากเครื่องหน้าทุกส่วนสอดรับกันอย่างลดตัว วันนี้ควรเป็นวันที่เธอมีความสุขที่สุดในชีวิต ทว่าดวงตากลมโตสีคาราเมลกลับฉายแววเศร้าสร้อยอย่างปิดไม่มิด “ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยสิคุณหญิง นี่งานแต่งงานนะไม่ใช่งานศพ ทำหน้าอย่างกับมีใครตาย” น้ำเสียงแดกดันของหม่อมมาลินีที่ดังขึ้นด้านหลังทำให้ราชนิกุลสาวต้องหลับตานิ่งแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อข่มอารมณ์ก่อนที่จะหันไปเผชิญหน้ากับแม่เลี้ยง หม่อมเจ้าดนัยเทพ ดุษฎีรังสรรค์ ท่านพ่อขอ

ภูริดลกำข้อมือเล็กของหม่อมราชวงศ์ฟ้าพราวไว้แน่นขณะลากตัวเธอออกมาที่หน้าตึกใหญ่โดยไม่สนใจว่าเท้าเปลือยเปล่าของหญิงสาวที่กำลังเหยียบย่ำไปบนพื้นซีเมนต์ที่ร้อนระอุเพราะดูดซับความร้อนจากไอแดดยามใกล้เที่ยงเอาไว้จะแสบร้อนเพียงใด“อู้ย...” ฟ้าพราวส่งเสียงซี้ดซ้าดในลำคอพลางกระโดดด้วยปลายเท้าสลับข้างกันไป “เป็นอะไร” “พื้นมันร้อน แสบเท้าไปหมดแล้วเนี่ย” ตอบพลางหงายฝ่าเท้าที่แดงจัดให้อีกฝ่ายดู หนุ่มชาวไร่ยิ้มหยัน แต่แทนที่จะเห็นใจ เขากลับพูดค่อนแคะ “ผู้ดีตีนแดง” “คุณก็ลองเดินเท้าเปล่าบนปูนซีเมนต์ร้อนๆ นี่ดูมั่งสิ จะได้รู้ว่ามันร้อนแค่ไหน” “พื้นร้อนแค่นี้ผมไม่สะดุ้งสะเทือนหรอก” “หนังหนา” เธอว่าเบาๆ แต่เขาก็ได้ยิน “ไม่ทันไรก็ด่า ‘ผัว’ แล้วเหรอ” “คนเถื่อน หยาบคาย” ฟ้าพราวสวนกลับอย่างไม่ยอมกัน “แค่นี้ยังน้อย ผมเถื่อนได้มากกว่านี้อีกร้อยเท่าพันเท่า คุณหญิงเตรียมตัวรับมือกับผัวเถื่อนคนนี้เอาไว้ให้ดีก็แล้วกัน” ว่าแล้วก็ช้อนร่างเล็กขึ้นอุ้มหน้าตาเฉย “ว้าย!”

บ้านของภูริดลเป็นบ้านไม้ท่อนซุงชั้นเดียวสไตล์ตะวันตกยกพื้นสูง มีบันไดสามขั้นเพื่อเดินขึ้นสู่ตัวบ้าน ภายใต้ความสลัวของแสงไฟสีนวลเพียงดวงเดียวที่เปิดอยู่เหนือประตูหน้าบ้านทำให้ฟ้าพราวมองเห็นบรรยากาศโดยรอบไม่ชัดนัก แต่ก็พอดูออกว่าบ้านหลังนี้มีพื้นที่กว้างขวาง มีสวนหย่อมที่ปลูกไม้ดอกซึ่งส่งกลิ่นหอมยามค่ำคืนอยู่ด้านข้างตัวบ้าน“เข้าไป” ผู้เป็นเจ้าของบ้านบอกพลางเปิดประตูค้างไว้เพื่อรอให้ฟ้าพราวเดินเข้าไปก่อน เมื่อเธอเดินเข้าไปแล้วเขาจึงเดินตามหลังเข้าไปภายในห้องโถงมืดสลัว มีเพียงแสงไฟจากภายนอกส่องเข้ามาพอให้มองเห็นเลือนลาง ภูริดลไม่เปิดไฟ แต่กลับกำข้อมือเล็กของเจ้าสาวที่ยังอยู่ในชุดไทยจักรพรรดิไว้แน่นแล้วพาเดินไปที่ห้องนอนซึ่งอยู่ด้านในสุด“ห้องนอนของเรา” เขาบอกพลางเดินไปกดสวิตช์เปิดไฟ“ของเราเหรอ” ฟ้าพราวขมวดคิ้วอย่างข้องใจ“ใช่” เขาเน้นเสียงหนักแน่น “ห้องนอนของคุณหญิงกับผม หรือจะเรียกอีกอย่างว่า ‘ห้องหอ’ ก็ได้”“เอ่อ...ฉันคิดว่า...” ราชนิกุลสาวพูดตะกุกตะกักอย่างลำบากใจ“คิดว่าเราแต่งงานกันด้วยความไม่เต็มใจแล้วผมจะแยกห้องนอนกับคุณหญิงงั้นสิ” ภูริดลพูดอย่างรู้ทัน“ก็ควรเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหร

เท่านั้นแหละ คนหน้าโหดถึงกับหลุดรอยยิ้มขบขันออกมาให้เห็นเป็นครั้งแรก จากนั้นร่างเล็กก็ถูกอุ้มออกจากห้องน้ำมาวางบนเตียง ภายในห้องนอนตอนนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นซ่านจมูกของกอญัก และมีเสียงเพลงรักท่วงทำนองอ่อนหวานจากเครื่องเล่นแผ่นเสียงคลาสสิคดังคลอเบาๆ ซึ่งน่าจะเป็นความตั้งใจของภูริดลตั้งแต่แรกที่เปิดเพลงเพื่อสร้างบรรยากาศสำหรับประกอบกิจกรรมในคืนเข้าหอ ฟ้าพราวทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากนอนหายใจหอบสะท้าน ประสานสายตากับชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างเตียง เขาถอดเสื้อยืดสีขาวออกอย่างใจเย็นโดยไม่ละสายตาไปจากเรือนร่างเกือบเปลือยของเธอเลย สายตาของเขาลากจากใบหน้าแดงระเรื่อผ่านริมฝีปากเต็มอิ่มที่เผยอขึ้นเล็กน้อยเพราะหายใจไม่ทันไปยังทรวงอกอวบที่โผล่พ้นขอบผ้ามาครึ่งเต้า ต่ำลงไปยังโคนขาที่ปลายผ้าแหวกออกจนเกือบเปิดเผยนวลเนื้อส่วนสงวน สายตาที่เร่าร้อนดั่งเปลวไฟของเขาทำให้กล้ามเนื้อเร้นลับกึ่งกลางกายของเธอเต้นตุบตับจนต้องเบียดขาเข้าหากันเพื่อบรรเทาความปรารถนาที่ทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ ภูริดลหัวเราะเสียงต่ำในลำคออย่างเย้ยหยันปฏิกิริยาที่จุดติดไวของฟ้าพราวแล้วหยิบกอญักที่

คนที่ทำเป็นใจกล้าเดินแก้ผ้ายั่วสามีพอเข้ามาถึงในห้องน้ำก็เข่าแทบทรุดต้องเกาะขอบเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าเอาไว้เป็นหลักยึด ราชนิกุลสาวผู้สูงศักดิ์ที่ถูกอบรมเรื่องกิริยามารยาทในวังมาตั้งแต่จำความได้ ไม่เคยทำตัวว้าวซ่าขนาดนี้มาก่อนเลย ถ้าหม่อมแม่ยังมีชีวิตอยู่เธอต้องโดนก้านมะยมจนน่องลายแน่นอน ฟ้าพราวทิ้งเวลาครู่หนึ่งให้ขาหายสั่นแล้วเงยหน้าขึ้นมองสภาพตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ เธอเห็นรอยแดงระเรื่อเป็นจ้ำกระจายตัวอยู่ตามเนินอกและซอกคอหลายรอย พลันนั้น ใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที คนหื่น! คิดแล้วก็เริ่มกังวล ภูริดลหื่นมากขนาดนี้ การใช้แผนยั่วให้อยากแล้วปล่อยให้ค้างไม่น่าจะเป็นผลดีกับตัวเธอสักเท่าไหร่ และยังไม่ทันไร ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดเข้ามา “คุณ! เข้ามาทำไม” หญิงสาวถอยกรูดไปชิดผนังห้องน้ำ กวาดตามองหาผ้าขนหนูเพื่อจะเอามาปกปิดร่างกาย ทว่าไม่มีสักผืนจึงรีบหันหลังให้เขาซึ่งคิดว่าจะน่าอายน้อยกว่าให้เขาเห็นข้างหน้าทั้งหมด “เมื่อกี้ยัง ‘หน้าด้าน’ เดินแก้ผ้ายั่วผัวอยู่เลย แล้วตอนนี้จะมาอายอะไร” พูดพลางเดินเข้ามาลูบไล้บั้นท้ายเปลือยเป