Babysitter พี่เลี้ยงมาเฟียโอเมก้า의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

บทที่ 18ของเล่นของอันเดอร์บอสเวนิสได้สติสลับกับตกอยู่ในห้วงอารมณ์จากการฮีทอยู่อย่างนั้นลากยาวถึงสิบห้าวัน หลังจากนั้นเขาจึงได้สติกลับมาโดยสมบูรณ์ ช่วงเวลาที่เอาแต่มั่วสุมก่อนหน้ารีดเรี่ยวแรงของเขาไปจนหมด ช่วงล่างถูกใช้งานจนพังยับเยิน แค่จะยืนขาก็สั่นพั่บจนทรงตัวไม่อยู่แล้ว ทั่วทั้งตัวที่ปวดล้าก็เต็มไปด้วยร่องรอยบอบช้ำและรอยกัดจนไม่อยากจะสัมผัสน้ำให้แสบผิว นอกจากร่างกายจะถูกทำลายแล้วเขายังโดนใส่กุญแจมือล่ามไว้ในห้องนอนของอัลฟ่า ปลายสายโซ่ล่ามไว้ให้ยาวพอที่เขาจะไม่สามารถเอื้อมไปถึงประตูหรือหน้าต่างได้ เพราะวอลเตอร์เคยถูกเขาหลอกให้เชื่อว่านักฆ่าผู้นี้ปลดล็อกกลอนได้แทบทุกรูปแบบช่วงเวลาหลังจากผ่านพ้นการฮีทไปแล้วจึงเป็นช่วงพักฟื้นฟูร่างกายให้หายจากอาการบาดเจ็บ แต่โอเมก้าที่โดนล่ามไว้ในห้องนอนของอัลฟ่าใจโฉดอย่างไรก็ไม่มีทางได้พักฟื้นอย่างเต็มที่ เสื้อผ้าที่ให้เขาสวมใส่ก็มีเพียงเสื้อเชิ้ตสีแดงเข้มตัวหลวมโพรกที่อีกฝ่ายมักใส่เป็นประจำดวงตาเรียวคมปรายมองแผ่นหลังกำยำของวอลเตอร์ที่กำลังค้นตู้เสื้อผ้าอยู่ บนแผ่นหลังอัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามของอัลฟ่ามีอีกสิ่งหนึ่งที่เขาไม่เคยรู้มาก่อน เพราะก่อนหน้าน

บทที่ 19ผม...เป็นเหยื่ออาชญากรรมครับเวนิสหนีมาได้ แต่ตอนนี้เขาไม่มีอะไรเลย และไม่รู้ว่าควรไปที่ใด ที่เดียวที่เวนิสนึกออกคือบ้านเด็กกำพร้า แต่มาร์สขายเขากับน้องสาวไปแล้ว หากกลับไปมาร์สจะต้องส่งตัวเขาให้กาวิโนทันทีอย่างแน่นอน ไม่มีทางที่เวนิสจะกลับไปโดยเด็ดขาดฐานทัพของกาวิโน แคลนตั้งอยู่ในประเทศซีนาร์ บ้านเกิดของเขา มาเฟียที่พ่อแม่แท้ ๆ ของเวนิสและวีนัสเข้าไปยุ่งเกี่ยวจนถูกจ้างนักฆ่ามาสังหารตั้งแต่แรกก็คือกาวิโน แคลน อิทธิพลของกาวิโนในประเทศซีนาร์นั้นไม่เหมือนเซเทอร์ในประเทศเอเรียล กาวิโนไม่ได้มุ่งเน้นแต่ธุรกิจมืดแบบเซเทอร์ พวกเขายังใฝ่หาการร่วมมือกับองค์กรต่าง ๆ ทั้งตำรวจ ทั้งรัฐบาล รวมถึงธุรกิจยักษ์ใหญ่แทบทั้งหมดต่างก็เป็นพันธมิตรของกาวิโน แคลนกันทั้งนั้น หน่วยงานตรวจสอบคนเข้าออกประเทศก็ไม่เว้นเวนิสติดอยู่ในถิ่นศัตรูโดยสมบูรณ์สายเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้น อย่างน้อยนอกจากอาวุธกับเลือด สิ่งที่ติดตัวเวนิสมาด้วยก็คือโทรศัพท์"..." เวนิสไม่ได้พูดว่ามาร์โกครับตามเคย เขากำลังสับสนไปหมด จนไม่รู้ว่าควรจะกล่าวสิ่งใด"มาร์โก รับสายสักที นึกว่าไปตายอยู่ที่ไหนแล้วซะอีก!""สจ๊วต?""ก็ใช่น่ะสิ นา

บทที่ 21แม่จะปกป้องลูกเอง เวอร์โก"อึก!""คุณแม่สูดหายใจเข้าลึก ๆ ค่ะ อย่าร้องออกมา ใช้แรงที่ร้องรวบรวมเอาไว้แล้วเบ่งลงก้นตอนที่มดลูกบีบตัวนะคะ"เวนิสเจ็บปวดจนแทบจะไม่ได้ยินเสียงของหมอท่ามกลางความวุ่นวายในห้องคลอด ผู้คนมากมายและอุปกรณ์การแพทย์แข่งกันร้องดังระงมพาให้จิตใจสับสน เหงื่อกายไหลคล้อยจนชุ่มไปทั้งตัว ตั้งแต่ท้องลงไปจนถึงปลายเท้าปวดหนึบจนเจียนจะไร้ความรู้สึก แต่การบีบตัวที่รุนแรงคอยย้ำเตือนเขาให้ประคองสติเอาไว้ ให้เขาอดทนเพื่อลูกการบีบตัวระลอกใหม่แล่นลงไปทั้งช่วงล่าง เวนิสอยากกรีดร้องออกมาสุดเสียง แต่เขาต้องฝืนกลั้นเอาไว้ เวนิสกัดปากแน่นจนเลือดซึม ทุ่มแรงทั้งหมดไปกับการเบ่ง"เบ่งค่ะ!""อื้อออออ!"การฉีกขาดเพื่อเปิดทางส่งคลื่นความร้าวระทมแล่นริ้วขึ้นมาตามสันหลัง เลือดไหลทะลักทลายจากบาดแผล กล้ามเนื้อที่บีบตัวอย่างรุนแรงยิ่งเร่งให้เลือดพุ่งออกจากร่าง"หัวออกมาแล้ว อีกนิดค่ะคุณแม่""เบ่งค่ะ!""อื๊อออออออ!"ความเจ็บปวดของบาดแผลจากการต่อสู้ใดมิอาจเทียบกับความเจ็บปวดในเวลานี้ได้เลย การบีบตัวผ่านไปไม่รู้กี่ครั้งกี่หนจนเวนิสแทบจะประคองสติไว้ไม่อยู่ เรี่ยวแรงเหือดหายไปจนหมด แต่เขาก็ยั

เวนิสหมุนพวงมาลัยมันเลื่อมของรถสปอร์ตสีดำสุดหรู ที่นั่งข้างคนขับติดตั้งเบาะสำหรับนั่งของเด็กเล็กเอาไว้ ในนั้นมีทารกตัวน้อยกำลังหลับสนิทหลังเพิ่งกินอิ่มมาหมาด ๆหลังจากคลอดเวอร์โกที่ชานเมืองประเทศเอฟฟรัง เวนิสก็ย้ายที่อยู่ไปมาได้กว่าห้าเดือนแล้ว ดีที่เงินเก็บเขามีมากพอและที่อยู่เก่าก็สามารถขายทอดตลาดต่อได้ เวนิสจึงยังสามารถอุ้มเวอร์โกตัวน้อยหลบหนีไปมาได้อย่างอิสระเวนิสถอดวิกผมออกแล้วหยิบแว่นกันแดดเลนส์สีเทาขึ้นมาสวม แม้จะเริ่มชินชากับโลกที่มีแสงสว่างจนเปลี่ยนจากเลนส์สีดำทึบมาเป็นสีเทาได้แล้ว แต่ดวงตาที่รับแสงดีเกินไปของเขาก็ยังต้องพึ่งพาเลนส์เหล่านี้อยู่ดีรถสปอร์ตคันหรูแล่นไปบนถนนออกจากเมืองหลวงประเทศอีลินามุ่งหน้าไปยังเขตชานเมือง ที่นั่นมีสวนสาธารณะอันเงียบสงบที่เวนิสชอบอุ้มเวอร์โกมาเดินเล่น เขาคิดจะพาเวอร์โกไปสูดอากาศเสียหน่อยระหว่างรอที่อยู่ใหม่จากสจ๊วตเวนิสก้าวลงจากรถ อ้อมไปเปิดประตูอุ้มลูกน้อยออกมาจากที่นั่งด้านข้าง เมื่อเงยหน้าขึ้นมาอีกทีเขากลับพบเข้ากับใบหน้าของคนตายนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มภายใต้เลนส์สีเทาเบิกกว้าง เขากำลังจ้องเข้าไปในนัยน์ตาสีเดียวกันอีกคู่หนึ่ง"...วีนัส?""พี

ประตูปิดลง เวนิสพูดขึ้นมาโดยไม่รอช้า "ผมต้องไปตามหาลูกครับ""คุณต้องอยู่ที่แคลน""ผมจะอยู่ที่ที่ลูกผมอยู่ครับ"อะเลสซิโอสาวเท้ามาหยุดลงที่ข้างเตียง "เวนิส ตอนนี้คุณไม่มีพันธะแล้ว โซ่ตรวนเดียวที่ยังล่ามคุณไว้อยู่ก็คือเด็กคนนั้น คุณเข้าใจใช่ไหมว่าถ้าผมหาเด็กนั่นเจอจะเกิดอะไรขึ้น"เวนิสชาสันหลังวาบ เขาเข้าใจดี ตามสัญชาตญาณของอัลฟ่าที่ต้องการเป็นเจ้าของโอเมก้าจำเป็นต้องฆ่าลูกที่ไม่ได้เกิดขึ้นจากตน เพื่อให้โอเมก้าพร้อมที่จะมาสืบพันธุ์สร้างเลือดเนื้อเชื้อไขของตนต่อ"อย่าทำแบบนั้นเลยครับ...ผมขอร้อง"อะเลสซิโอยิ้มเย็น "ถ้าเช่นนั้น คุณต้องมีหลักประกันไว้ให้ผม"เวนิสถูกกดตัวลงบนเตียง ผู้ป่วยที่เพิ่งจะเริ่มกินอาหารได้ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะขัดขืน อีกทั้งยังเป็นโอเมก้าที่โดนอัลฟ่าใช้กลิ่นกดข่ม โอเมก้าผู้น่าสงสารได้แต่นอนตัวสั่นปล่อยให้อัลฟ่ากดปลายจมูกลงที่ซอกคอข้างซ้ายอะเลสซิโอจะผูกพันธะกับเขาคมเขี้ยวฝังลงไปในเนื้อนิ่มจนเต็มคำ เวนิสกรีดร้องออกมาด้วยเสียงแหบแห้ง ความเจ็บปวดแทงทะลุผ่านผิวหนังลงลึกไปจนถึงต่อมกลิ่นที่ถูกกระทำจนชอกช้ำไปหมด โอเมก้าปล่อยกลิ่นแห่งความหวาดกลัวอบอวลอยู่เต็มห้องเพียงชั่วครู่ก็