Babysitter พี่เลี้ยงมาเฟียโอเมก้า의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

เวนิสดึงนายน้อยที่ยังคงจิตใจไม่มั่นคงให้ลดตัวลงจากที่นั่งตามที่หน่วยปราบปรามอาชญากรรมประกาศสั่งและกระซิบข้างหูเพื่อเรียกสติของอีกฝ่าย"บัญญัติสิบประการข้อหนึ่งกล่าวไว้ว่า ห้ามไปเที่ยวผับและคลับบันเทิง ในสมัยนี้รวมถึงสถานบันเทิงที่ขายสิ่งมึนเมาทุกชนิด คุณลืมแล้วหรือครับ?""พ่อกับพวกลุงรูเพิร์ตก็เคยไปกัน""เลานจ์ส่วนตัวที่สร้างไว้สำหรับให้ความบันเทิงกับคนในแฟมิลีโดยเฉพาะ ไม่มีคนนอกอยู่เลยสักคนเดียวไม่นับหรอกครับ แต่ที่นี่ไม่ใช่ ไนต์คลับแห่งนี้เป็นของคนนอกโดยสมบูรณ์ เจ้าของไม่ได้เป็นพันธมิตรของเซเทอร์ แฟมิลีด้วยซ้ำ คุณวอลเตอร์ คุณตระบัดสัตย์แล้ว หากไม่อยากโดนลงโทษก็ห้ามให้คนอื่นในแฟมิลีรู้เรื่อง ปัญหานี้เราสองคนต้องแก้ไขกันเอง"หน่วยปราบปรามอาชญากรรมในชุดลงสนามเต็มตัวเดินเรียงแถวตรงเข้ามายังโต๊ะที่นั่งของวอลเตอร์ พร้อมกับเหยียดแขนชูอาวุธปืนกลมือประจำตำแหน่งพร้อมกราดยิง นี่ไม่ใช่การค้นหาแบบสุ่ม ดูแล้วหน่วยปราบปรามอาชญากรรมจะมีเป้าหมายที่เล็งไว้อยู่แล้วปืนพกลูกโม่ อาวุธที่เข้ามือวอลเตอร์มากที่สุดในการฝึกซ้อมยิงปืนเมื่อวันก่อนถูกยัดใส่มือของเขา"ทีนี้ก็ตื่นได้แล้วครับ หวังว่าที่ฝึกยิงปืนไป

ประตูห้องนอนของอัลฟ่าขี้เมาถูกเปิดเข้ามาในเช้าวันถัดไป สิ่งที่พี่เลี้ยงเห็นกลับไม่ใช่นายน้อยในสภาพเมาเละนอนทอดกายหมดอาลัยตายอยากอยู่บนเตียงยับย่นเหม็นกลิ่นเหล้าหึ่งห้องนอนของนายน้อยถูกเก็บกวาดทำความสะอาดอย่างดี ผ้าปูเตียงสีแดงเข้มเลอะคราบกาแฟถูกเปลี่ยนใหม่ ผ้าห่มกางขึงจนเรียบตึงอย่างเป็นระเบียบ หมอนนุ่มฟูสองใบตั้งวางเรียงอยู่ที่หัวเตียงส่วนเจ้าของห้องก็มานั่งอยู่ที่โต๊ะหนังสือริมหน้าต่างที่เจ้าตัวปล่อยทิ้งร้างไม่แตะมานานหลายปีแล้ว ในมือของอัลฟ่าหนุ่มยังหิ้วหูถ้วยกระเบื้องเคลือบขลิบขอบทองหรูหรา กลิ่นขมปร่าปนหอมหวานลึกล้ำหอมกรุ่นลอยเอื้อยปะปนกับกลิ่นน้ำยาทำความสะอาดอยู่ในอากาศ วอลเตอร์นั่งจิบกาแฟอย่างสงบนิ่งพลางมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานโตเวนิสหันไปมองประตูดูว่าเขาเข้ามาถูกห้องหรือไม่ ห้องไม่ผิด หรือเป็นคนที่ผิด นายน้อยของเขามีฝาแฝดหรือ?เมื่อหันกลับมาเขาก็สบเข้ากับดวงตาสีมรกตคู่สวย"นี่คือธุรกิจแรกของฉัน"เสียงประตูอัตโนมัติบ่งบอกสัญญาณว่ามีผู้มาเยือน คาร์ลที่เตรียมจะหันไปต้อนรับลูกค้ากลับพบเข้ากับบุรุษในชุดดำทั้งตัววันนี้ แม้แต่ผ้าพันคอก็ยังเป็นสีดำมาร์โกพยักพเยิดบอกให้คาร์ลไปที

บทที่ 8เป็นแค่พี่เลี้ยงก็ดูแลฉันไปก็พอ"ภารกิจขนส่งอาวุธผิดกฎหมายจากเรือที่เสียในประเทศบีเรียกลับมาเอเรียล?" วอลเตอร์ทวนถามภารกิจซ้ำ นี่ก็แค่งานขนส่งเองไม่ใช่หรือไงบอสใหญ่แห่งเซเทอร์ แฟมิลีเคาะนิ้วกับที่วางแขนพลางปรายตามองพิจารณาลูกชาย "ถูกแล้ว แกคงจะรู้อยู่แล้วว่าประเทศบีเรียอยู่ระหว่างสองแก๊งมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดแห่งยุคอย่างกาวิโน แคลนที่ประเทศซีนาร์และเซเทอร์ แฟมิลีที่ประเทศเอเรียล พื้นที่ครึ่งหนึ่งทางฝั่งทิศใต้จึงเป็นเขตของกาวิโน ส่วนครึ่งฝั่งทิศเหนือเป็นของเรา ด้วยเหตุนี้ ในประเทศบีเรียจึงมักเกิดการปะทะของสองแก๊งนี้อยู่บ่อยครั้ง จนกลายเป็นเขตพื้นที่ต้องห้าม ไม่มีใครกล้าตั้งแก๊งมาเฟียขึ้นมาท้าทายอำนาจในประเทศนี้"วอลเตอร์แค่นเสียงอย่างไม่เกรงกลัว "ก็แค่มาเฟียจากกาวิโน จะแค่ไหนกันเชียว""การเติมคลังอาวุธให้กับแฟมิลีสำคัญมาก อาวุธผิดกฎหมายส่วนใหญ่ขนส่งมาร่วมกับเรือขนส่งสินค้าขนาดใหญ่ทั่วไปเพื่อปกปิดอำพราง เรือขนส่งขนาดใหญ่ที่บรรทุกสินค้ามากมายหลายรูปแบบกลับเกิดเหตุขัดข้องขึ้นจนต้องลงจอดก่อนถึงที่หมายกระทบเป็นวงกว้างไม่ใช่แค่กับเซเทอร์ แฟมิลี แต่กระทบกับผู้ที่รอรับสินค้าอย่างอื

บรานโดเลื่อนปืนพกมาจ่อที่ศีรษะของอีกฝ่าย แต่เวนิสไม่ยอมให้เขาได้ทำตามที่ต้องการ กระบอกปืนสไนเปอร์ไรเฟิลถูกลากขึ้นมาปัดมือของอีกฝ่าย บรานโดยกยิ้ม พวกเขาทั้งคู่ประมือกันนับครั้งไม่ถ้วนจนต่างคนต่างรู้จุดอ่อนของอีกฝ่ายดี แม้จะถูกเข้าประชิดตัวแต่ก็ยังพยายามหาทางยืดระยะห่างออกไปด้วยความยาวของปืนสไนเปอร์ไรเฟิลสินะ"ถูกจ้างมาสกัดฉันอีกแล้วรึ? พอดีเลย อยากทดสอบเธออยู่พอดี ว่าหลังจากไปเล่นเป็นพี่เลี้ยงเด็กแล้วฝีมือตกไปบ้างหรือเปล่า"ว่าจบบรานโดก็เหวี่ยงขาเตะเบนลำกล้องของสไนเปอร์ไรเฟิลไม่ให้เล็งมาทางเขาได้ มือซ้ายเก็บปืนพกเข้าข้างเอวแล้วกำหมัดพุ่งตรงเข้าไปที่ใบหน้าของเวนิสปืนสไนเปอร์ไรเฟิลมีน้ำหนักค่อนข้างมาก เมื่อถูกเตะก็ถ่วงให้เวนิสเซตามไปด้วย เวนิสถือโอกาสทิ้งตัวลงเพื่อหลบหมัดของบรานโดและตวัดขาเตะโจมตีไปที่แขนขวาที่บาดเจ็บอยู่ของเขาเท้าของเวนิสกลับถูกจับไว้ได้ก่อนที่จะถึงแขนข้างนั้น บรานโดจับขาเขาไว้แน่นแล้วหมุนพลิกตัวให้อีกฝ่ายคว่ำหน้าลงกับพื้น นักฆ่ามือหนึ่งโถมตัวลงไปทับที่ข้อพับเข่าทั้งสองข้างไม่ให้เหยื่อลุกหนี แขนข้างซ้ายที่ยังดีอยู่ทิ้งศอกกดแขนทั้งสองข้างของอีกฝ่ายไว้บนหลังเวนิสกัดฟัน

ศัตรูเก่าผู้กำลังคลุ้มคลั่งไปด้วยความโกรธกลับมีรูโผล่ขึ้นที่อกซ้าย ชายหน้าเละก้มลงมองอกของตัวเองด้วยความมึนงง เลือดไหลทะลักออกมาก่อนที่เขาจะล้มลง ปรากฏผู้ที่ยกปืนที่ยังมีควันลอยกรุ่นจากปลายกระบอกข้างหลัง"ผมไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือครับ คุณอะเลสซิโอ"อะเลสซิโอเป่าควันที่ปลายปืนแล้วคลี่ยิ้มอ่อนโยนออกมา "แค่แวะมาทักทายน่ะ ผมมีงานต้องไปทำต่อแล้ว คงจะรู้แล้วว่านี่เป็นกับดักของหน่วยปราบปรามอาชญากรรมกลางระหว่างประเทศ คุณเองก็รีบไปจากที่นี่ดีกว่า เวนิส""ผมบอกแล้วไงครับว่าอย่าเรียกชื่อนั้นในที่สาธารณะ"อะเลสซิโอเพียงหัวเราะในลำคอ "แล้วเจอกัน"เมื่อหันหลังกลับไป ในนัยน์ตาสีน้ำตาลอบอุ่นก็กลายเป็นเย็นชาจับขั้วหัวใจ เหตุผลที่เขายิงปืนออกไปนั้นมีเพียงข้อเดียวไอ้สารเลวนั่นบังอาจมาดูถูกพี่เลี้ยงของเขาสูทสีขาวหายไปจากครรลองสายตา เวนิสถอนหายใจออกมาอย่างแรงพลันให้รู้สึกเจ็บจี๊ดที่กลางอกตำแหน่งที่รับกระสุน พี่เลี้ยงนักฆ่าผู้ไม่ได้บาดเจ็บหนักมานานสูดหายใจข่มกลั้นอาการบาดเจ็บจนลมหายใจมั่นคงแล้วก็ได้เวลาไปพานายน้อยของเขาออกจากที่นี่ยังไม่ทันจะก้าวเดิน วอลเตอร์กลับเป็นฝ่ายเจอตัวเขาก่อน "ไปเถอะ คาโปสั่ง